Paleo warme chocomelk

Oh, wat is het leven van een foodblogger soms zwaar. Sinterklaas is weer in het land en daar hoort voor mij warme chocomelk bij. Zelfgemaakte warme chocomelk bedoel ik dan. Niet die uit het bekende gele pak en dan opgewarmd (ook lekker hoor), maar echt from scratch met suiker, cacao en melk opgewarmd in een pannetje. Nou, moet ik eerlijk toegeven dat ik in het warme-chocomelk-gebied sinds ik Paleo ben gaan eten altijd een beetje gesmokkeld heb. Ik gebruikte lactosevrije melk als vervanger voor reguliere melk, verving de suiker door palmsuiker en dat was dan wel een beetje de gepaleoliseerde (is dat een woord? Bij PaleJo wel ;) versie. Maar dat is natuurlijk voor geen meter Paleo. Als er iets bewerkt is, is het wel lactosevrije melk, daar is lactase aan toegevoegd om de lactose te neutraliseren (oké, oké, ik ben net even voor straf in de hoek gaan staan). Kortom, het was echt wel lekker, maar ik hield mezelf, bij gebrek aan beter alternatief, wel een beetje voor de gek. Dus met het sinterklaasfeest in zicht, heb ik mezelf heilig voorgenomen: ik ga een recept verzinnen voor Paleo warme chocomelk! Dus, en daar slaat het eerste zinnetje van deze post op, ik heb de afgelopen twee weken liters warme chocomelk geproduceerd en alles moest natuurlijk worden geproefd (och arme ik ;).

Het was niet eenvoudig. Ik heb de melk vervangen door water, brr, als ik daar nog aan denk! Toen de melk vervangen door amandelmelk: veel te zwaar. De melk dan maar vervangen door kokosmelk en dan krijg je wat je verwacht: chocomelk die naar kokos smaakt, voor de liefhebber oké, maar ik wilde cacao, cacao en cacao, verder geen bijsmaakjes voor mij! Toen een pakje Chocomylk van Rebel Kitchen gepakt en die verwarmd. Koud is het zalig (zie daarvoor mijn post over hét Paleo alternatief voor chocomelk) en ik moet zeggen, verwarmd was het ook heel lekker, maar toch was het niet hetzelfde als de beker dampende chocomelk van vroeger. Wel viel me op dat het percentage kokosmelk dat Rebel Kitchen gebruikt heel laag is (maar 11%), de rest is water. Mmm, dus weer de keuken in: bij elke nieuwe poging steeds minder kokos- of amandelmelk gebruikt en steeds meer water. Maar daar werd het eigenlijk weer te waterig van terwijl een goede warme chocomelk romig moet zijn.

Ik was al bijna van plan het bijltje er bij neer te gooien toen ik een kleine google-actie ondernam. Toen ik twee jaar geleden met Paleo begon, kon ik geen goede recepten vinden voor Paleo warme chocomelk, vandaar dat ik genoegen heb genomen met de lactosevrije melk, maar dat was nu anders! Alle recepten op basis van amandel- of kokosmelk in combinatie met cacao en palmsuiker (en dat zijn ze bijna allemaal!) kon ik skippen, been there, done that, doesn’t work! Maar één recept sprong eruit omdat er andere ingrediënten werden gebruikt dan die ik steeds gebruikte en die volgens mij ook nog eens niet het gewenste resultaat zouden opleveren (soms zie je een recept en dan denk je meteen ‘dat gaat hem niet worden’, maar recalcitrant als ik ben, is het dan des te leuker om uit te proberen). Mijn nieuwsgierigheid was gewekt! Dus  het recept gevolgd en daar was ‘ie dan ineens: Paleo warme chocomelk!!!

Als je me al een tijdje volgt, zal het je niet verbazen dat ik van het oorspronkelijke recept afgeweken ben. Normaal uit eigenwijzigheid (had ik al gezegd dat ik soms een beetje recalcitrant kan zijn?…;), maar dit keer om de praktische reden dat ik niet alle ingrediënten in huis had. Nadat ik genoten had van mijn eerste echte Paleo warme chocomelk (ik ben niet eens meer op zoek gegaan naar de missende ingrediënten, hij was zo al lekker!) ben ik gaan experimenteren met de bereidingswijze, want ook daarvan wil ik toch altijd nog even kijken of het beter, makkelijker, minder-afwas-producerend kan. Ik weet het… eigenwij-hijs! Grappig genoeg maakt de bereidingswijze bij dit recept echt wel verschil. Dus mocht je zijn als ik: speel met de bereiding en bepaal voor jezelf wat jíj de lekkerste variant vindt. Het voordeel van deze trial and errors is dat er geen errors meer tussen zitten. Ze zijn allemaal lekker, het is maar net waar je de voorkeur aan geeft. Hier komt die van mij:

paleo warme chocomelk

Paleo warme chocomelk


  • 6 dadels
  • 2 theelepels palmsuiker
  • 5 theelepels cacao
  • 1 eetlepel amandelmeel (mét kop erop)
  • snufje zout
  • flink glas water

Snij de dadels in stukjes. Heb je van die grote Medjoul dadels, dan zijn twee stuks voldoende. Gebruik je van die kleine voorverpakte dan is 6 een goed aantal. Doe de stukjes dadel in een hakmolentje. Voeg 2 theelepels palmsuiker toe (of meer of minder, net hoe een erge zoetekauw je bent), 5 theelepels cacao (ook hier geldt: naar smaak meer of minder) en 1 eetlepel amandelmeel mét een flinke kop erop en een snufje zout. Voeg een beetje water toe en blender het geheel zo fijn mogelijk.

Doe het samen met een flink glas water (250 – 300 milliliter) in een steelpannetje en verwarm het op een middelhoog vuur. Niet laten koken!

Als de chocomelk warm genoeg is, giet je het via een fijne zeef in je mok en klaar is je heerlijke Paleo warme chocolademelk! Je houdt een onooglijk prutje van dadels en amandelmeel over, dat kun je weggooien. Ik vond het in ieder geval niet lekker.

Het voordeel van dit recept is, dat je geen amandelmelk of kokosmelk hoeft te gebruiken. Die heb je vaak in te grote verpakkingen (zeker amandelmelk, geen idee waarom dat alleen maar in literpakken te verkrijgen is) en dan hou je heel veel over. Amandelmeel heb ik altijd wel in huis. En ja, ik heb uitgeprobeerd wat je krijgt als je de amandelmeel weglaat, omdat ik zoiets had van :’hé, je zeeft het er toch weer uit’, maar geloof me, je hebt het nodig. Het geeft namelijk de romige smaak en consistentie aan je chocomelk, zelfs als je het daarna weggooit.

Uiteraard geldt: hoe fijner de zeef, hoe meer friebeltjes je uit de chocomelk haalt. In het oorspronkelijke recept wordt er helemaal niet gezeefd, maar zoals ik al zei, ik vind het niet echt lekker. Nieuwsgierig naar de oorspronkelijke variant? Dat kun je vinden op de site van Praktijk ZEON. ZEON is een centrum in Groningen waar mensen kunnen werken aan hun persoonlijke ontwikkeling en zichzelf kunnen ontplooien, een Paleo eetstijl hoort daar wat hen betreft bij. Ik ken dit centrum verder niet, maar kwam er dus na een google-actie terecht. Eén tip uit hun manier van bereiden wil ik je nog wel meegeven. Als je vlak voor het serveren de staafmixer er even doorheen haalt, krijg je een heerlijk schuimlaagje. Nadeel hiervan is wel dat de vaste deeltjes ook kleiner worden en makkelijker door je zeefje gaan, dan krijg je weer iets meer friebeltjes in je chocolademelk. Het is maar net wat je lekker vindt!

Over lekker gesproken, je wilt natuurlijk ook iets te snacken voor bij je Paleo warme chocomelk! Probeer dan eens het recept voor Paleo gevulde speculaas uit. Je ziet het ook op de foto bij deze post en het is zo lekker, dat het een schande is als je het alleen voor de decembermaanden bewaart. Geen zin om te bakken? Dan kun je je ook verwennen met een Paleo chocoladeletter van Magic. Laat het heerlijke (letterlijk!) avondje maar komen!

Paleo Sticky Toffee Cake

Paleo Sticky Toffee Cake doet het altijd heel goed op verjaardagen (oké, oké, ik geef toe: ook prima tussen de verjaardagen door!). Deze cake is zo zoet, sticky en kneitervol smaak dat de niet-Paleo-peeps echt niet door hebben dat dit een Paleobaksel is. Ik weet het, dat wordt vaker beweerd, maar het is echt zo! Sticky Toffee Cake wordt gezien als een moderne Britse klassieker. De cake wordt gestoomd en overgoten met een toffeesaus. Het wordt gegeten als een dessert en eigenlijk wordt het Sticky Toffee Pudding genoemd. Het recept verscheen voor het eerst in The Good Food Guide Dinner Party Book, geschreven door Patricia Martin. Zij runde een hotel gedurende de tweede wereldoorlog en had het recept gekregen van twee Canadese officiers. Ik weet niet waar ik het recept oorspronkelijk vandaan heb, maar ik maak het al jaren. Uiteraard moest er een Paleovariant komen! Dus ik ben aan de slag gegaan en na een paar pogingen was hij daar: de perfecte Paleo Sticky Toffee Cake. Zelfs als ik het Paleo-leven terug naar de oertijd zou verwijzen, zou ik dit recept op deze manier blijven maken!

Paleo Sticky Toffee Cake

Paleo Sticky Toffee Cake


Voor de cake:

  • 200 gram dadels
  • 200 ml water
  • 1 tl baksoda
  • 100 gr kokosolie
  • 150 gr palmsuiker
  • 1 tl vanille aroma
  • 2 eieren
  • 120 gr amandelmeel
  • 60 gr chufameel (of kokosmeel)

Voor de toffee:

  • 75 gr palmsuiker
  • 60 ml water

Verwarm de over voor op 175 graden.

Snij 200 gram dadels in kleine stukjes (zoals je aan de foto kunt zien, ben ik het deze keer vergeten… maakt niet uit voor je baksel, maar her en der kleine stukjes is toch lekkerder). Je hoeft geen verse dadels te gebruiken, de gewone voorverpakte dadels zijn prima zolang er geen suiker of andere troep aan toe is gevoegd. Ik hoor je denken: ‘Suiker? Toegevoegd aan dadels? Waarom?!’ Inderdaad, maar ze doen het…  Doe ze in een klein pannetje en giet er 200 ml water bij. Breng het geheel aan de kook en laat het 5 minuten doorpruttelen. Haal de pan van het vuur en roer er 1 theelepel baksoda door. Geen zorgen als het gaat bruisen, dat hoort zo! Laat het iets afkoelen.

Mix 100 gram gesmolten kokosolie met 150 gram palmsuiker en 1 tl vanille aroma. Klop er vervolgens twee eieren door. Voeg dan het meel toe. Na hevig experimenteren kwam ik uit op een mengsel van 120 gram amandelmeel en 60 gram chufameel. De chufa kun je ook vervangen door kokosmeel (was ook één van de experimenten), maar persoonlijk vind ik de cake het lekkerst met amandel en chufa.

Nadat je alles goed door elkaar hebt geroerd, voeg je de dadels toe. Het hele beslag doe je over in een cakeblik. Ik frommel er meestal eerst bakpapier in (het past altijd net niet lekker, vandaar het frommelen). Op de één of andere manier heeft ‘invetten’ bij mij nooit het gewenste resultaat: de halve cake blijft alsnog in het blik zitten. Daarom ben ik overgestapt op bakpapier, veel gemakkelijker. Je tilt de cake er zo uit! Zet de cake voor 40 minuutjes in de oven.

De laatste 10 minuten van de baktijd gebruik je om de toffeesaus te maken. Je lost 75 gr palmsuiker op in 60 ml water. Breng het aan de kook en laat het 5 minuten belletjes blazen. Het lijkt of het gaat verbranden, maar dat valt wel mee, pas wel op: het wordt ongelofelijk heet! Gegarandeerd blaren als je het op je vingers krijgt.

Je zult zien dat de cake al vrij donker is na 40 minuten. Dat is bij deze juist lekker. Een goede Paleo Sticky Toffee Cake is een beetje afgefikt! Haal de cake uit de oven en prik er met een satéprikker allemaal gaatjes in. Giet vervolgens de toffeesaus over de cake (daar zijn die gaatjes voor, dan trekt de toffee helemaal door je cake heen, yum!) en zet de cake nog 10 minuten in de oven.

Laat de cake iets afkoelen en snij hem dan in plakken. Warm heel erg lekker, en, als je het redt: koud ook zalig én als je dan nog over hebt (oh die beheersing! ;) de cake kan prima ingevroren worden.

Kaneelappeltjes uit de oven

Op zoek naar een lunchgerechtje waar je lekker warm van wordt? Probeer eens kaneelappeltjes uit de oven te maken. Je hebt ze in een handomdraai gemaakt en het is eigenlijk meer snoepen dan lunchen wat je doet! Ik heb ze deze winter al vaak gegeten, maar dat is ook vooral omdat ik het recept steeds wat moest aanpassen totdat het eindelijk was wat ik in mijn hoofd had: een mix van appelcrumble en een appelflap. Vraag me niet hoe ik erbij kwam om daar een combi van te maken, maar toen ik het gerechtje gemaakt had, was het eigenlijk erg lekker. Lekker genoeg om door te experimenteren totdat het precies was wat ik had bedacht. Heel vervelend dat het vele pogingen heeft geduurd om tot dit resultaat te komen……. :)

palejo paleo recept kaneelappeltjes uit de oven

Kaneelappeltjes uit de oven


  • 1 appel
  • 3 eetlepels rozijnen
  • 1 theelepel kaneel
  • 20 gram kastanjemeel
  • 30 gram amandelmeel
  • 2 eetlepels honing
  • 1 eetlepel water
Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik

Verwarm de oven voor op 185 graden.

Schil een appel, haal het klokhuis eruit en snij hem in kleine blokjes. Elke zoete appel is goed. Ik gebruik meestal een Braeburn of een Jazz. Doe de blokjes in een klein ovenschaaltje en schep er 3 eetlepels rozijntjes door. Let op, rozijntjes lijken onschuldig, maar zijn vaak boefjes! Lees hier welke rozijntjes Paleoproof zijn.

Schep door het appel- en rozijnenmengsel een half theelepeltje kaneel en de basis is klaar.

Meng in een aparte kom 20 gram kastanjemeel, 30 gram amandelmeel, 2 eetlepels honing en een halve theelepel kaneel. Voeg eventueel wat water toe (maximaal een eetlepel) om het deeg wat smeuïger te maken. Verdeel het deeg over de appeltjes. Je zult niet genoeg hebben om het hele schaaltje te bedekken, maar dat is niet erg.

Zet het schaaltje 20 minuten in de oven. Ovenwantjes aan, schaaltje eruit en smullen maar!