Het eerste Paleo Event van Nederland!

Hou je vast, ik ga nu even schandalig reclame maken. Niet omdat ik er zelf beter van word, want ik word op geen enkele manier gesponsord voor deze blogpost en de organisatoren van het Paleo Event hebben me niet benaderd om erover te schrijven, maar gewoon omdat ik denk dat je dit wilt weten!

Paleo Event

20 mei 2017 zal het allereerste Nederlandse Paleo Event plaatsvinden in Tilburg. Het wordt georganiseerd door Marinka Bil, die je waarschijnlijk wel kent van het blog EetPaleo.nl, diverse kookboeken en het Paleo Magazine. Op verschillende plekken ter wereld worden Paleo Events georganiseerd, maar dus nog niet in Nederland en Marinka vond dat hoog tijd, en terecht!

Wat kun je verwachten als je ernaartoe gaat? Lezingen, workshops, Paleo producten en Paleo eten! Zo kun je bijvoorbeeld een lezing bijwonen over hoe je met voedselintoleranties toch in een restaurant kunt gaan eten, of hoe je een gezonde lifestyle kunt hanteren op een manier die bij jou past of tijdens een workshop zelf leren fermenteren. Er zullen ook diverse kraampjes zijn met allerlei producten zoals Paleo pasta’s, repen en drankjes. En superleuk: je kunt lunchen bij Paleo Cavé, het eerste Paleo Restaurant van Nederland dat voor de gelegenheid een dagje in Tilburg neerstrijkt. Dé uitgelezen kans om het te proberen. Kortom, als Paleo-er wil je hierbij zijn!

Via de site van het event (www.paleoevent.nl) kun je heel eenvoudig je tickets bestellen. Als ik het goed heb begrepen, is er een bepaald maximum aan kaartjes beschikbaar, dus als je nu al weet dat je wilt gaan, koop dan zeker vast je kaartjes. En nog iets: als je dat voor 31 januari 2017 doet, krijg je per kaartje € 10,- korting! Van dat geld kun je mooi extra Paleo goodies inslaan!

Toen ik over dit Paleo Event las in het Paleo Magazine, dacht ik: ‘Jáááá, daar wil ik heen!!!’ Maar nu komt dan toch de maar om de hoek kijken: ik vind het nogal prijzig. De normale toegangsprijs is namelijk € 47,-. Daarvoor heb je de hele dag toegang tot het event, kun je alle lezingen op het hoofdpodium bijwonen en je inschrijven voor de workshops en kleinere lezingen. That’s it. Ik heb nog nooit zo’n event georganiseerd, dus ik heb geen idee hoeveel zoiets moet kosten, maar ik ga ervan uit dat er een redelijke prijs wordt gevraagd. Het zal dus niet duur zijn, maar ‘niet duur’ en ‘niet veel geld’ is niet altijd hetzelfde. Ik twijfel dus enorm of ik zal gaan. Ik wil heel graag, maar als ik daar het kaartje van mijn echtgenoot en de benzine retourtje Tilburg bij optel, is het veel geld. Ik denk dat als de catering inbegrepen was geweest dat het dan een ander verhaal was geweest. Daar hebben ze duidelijk wel over nagedacht want op de site staat dat de lunch niet inbegrepen is omdat ze ‘iedereen de vrijheid willen geven om zelf te beslissen wat hij of zij wil eten tijdens het evenement’. Je mag ook niet je eigen eten meenemen (dat voelt echt heel onnatuurlijk aan, ik sleep al drie jaar overal mijn eigen eten mee naartoe ;), maar alles wat je kunt verkrijgen, is uiteraard wel Paleo-vriendelijk.

Kortom, twijfel, twijfel, twijfel. Maar ondanks de twijfel wilde ik je hiervan toch op de hoogte brengen, want als de prijs geen obstakel is, wil je dit zeker niet missen! Ga je ernaartoe? Dan wil ik heel graag horen wat je ervan vond!

Paleo chips met de P van Ploeteren

Zo, ben ik even van mijn roze wolk, of beter gezegd, banaangele wolk afgedonderd! Vorige keer blogde ik over de Paleo chips van Banana Joe. De ontdekking van deze chips was echt een rollercoaster: van sceptisch hoopvol, naar euforisch (superlekker en nog Paleo ook!), naar diepe, diepe teleurstelling (toch niet Paleo?) en weer terug naar euforisch (Jaaaa! Paleo!!). Eind goed, al goed zou je denken. Niet dus! De blijdschap mocht slechts een paar dagen (lees: zakjes ;) duren. Ik was wat aan het grasduinen op de website van Snoep Goed, de importeur van Banana Joe en las daar het volgende: ‘In het najaar van 2016 zal de palmolie worden vervangen door rijstzemelolie.’ Wáááááát??? Dat méén je niet! Da’s niet Paleo! Rijstzemelolie is een uiterst bewerkt product. In het bewerkingsproces worden veel schadelijke stoffen gebruikt en alle eventuele goede eigenschappen van de olie gaan verloren (als de olie die al had). Meer informatie over gezonde oliën kun je bijvoorbeeld vinden op Ultimate Paleo Guide. Daar kwam ik ook op uit toen ik rijstzemelolie (of in de Engelssprekende wereld beter bekend als rice bran oil) googelde. De teleurstelling dat deze Paleo chips einde van dit jaar hun Paleostatus kwijtraken, was nog erger dan de rozijntjes-meltdown en geloof me, die was erg!

Het is me sinds ik Paleo eet al zo vaak gebeurd: heb je eindelijk iets gevonden dat je mag eten, vernieuwd de fabrikant het recept (of ze hebben een ‘verbeterd recept’, ‘verslechterd’ zul je bedoelen!) en worden er ingrediënten toegevoegd die niet Paleo zijn. Zeg maar dag met je handje tegen het fijne product. Ik word daar zo moe van! Of eigenlijk gewoon een tikje agressief:

Boze Palejo vrouw Paleo chips met de P van Ploeteren

Dus ik in de digitale pen geklommen en zowel Snoep Goed als Banana Joe zelf gemaild (vriendelijk uiteraard) met de vraag of het inderdaad klopte (tegen beter weten in, want waarom zetten ze het anders op de site?). En inderdaad, van beide partijen kreeg ik een bevestigend antwoord. Het recept gaat eind van dit jaar veranderen…. Grrrrr ^%$^&*!!!!!

Toch blijven ze van Banana Joe sympathieke jongens. In een uitgebreide mail legden ze uit waarom ze switchen naar rijstzemelolie. Palmolie is namelijk controversieel. Omdat de vraag naar palmolie tegenwoordig groot is, is de behoefte aan palmolieplantages ook groot. Veelal worden regenwouden, voornamelijk in Azië, gekapt om ruimte te maken voor de plantages. Iedereen weet: waar regenwouden worden gekapt, heeft dat vooral nadelige gevolgen de natuur en voor de dieren die daar wonen, maar uiteindelijk ook voor mensen. Maar, palmolie kan ook duurzaam worden gewonnen, dat wil zeggen, zonder belasting voor natuur, dier en mens. Je spreekt dan van RSPO palmolie en laat dat nou precies de olie zijn die ze in de Paleo chips (nog wel!) van Banana Joe gebruiken. Niets aan de hand dus zou je zeggen, maar dat blijkt anders te liggen. De mensen van Banana Joe legden uit dat ze door de Europese markt gedwongen worden af te stappen van het gebruik van palmolie om de simpele reden dat men in veel gebieden weigert producten met palmolie te verkopen. Hartstikke goed natuurlijk dat men zich druk maakt om het milieu, maar op de één of andere manier hebben ze hier in Europa besloten dat alle palmolie slecht is, ook de duurzame RSPO soort. Hoe Banana Joe er ook op hamert, ze krijgen het de mensen hier niet aan het verstand gepeuterd dat er met hun gebruikte olie en dus met hun chipjes niets mis is.

Wat mij vooral fan maakt van dit bedrijf is dat ze me hebben laten weten dat ze zich niet bewust waren van het feit dat mensen die het Paleodieet volgen, deze oliesoort niet mogen hebben en dat ze het researchteam erop gaan zetten om te onderzoeken of er wellicht een Paleo-alternatief is voor de rijstzemelolie. Dus of het nou wel of niet gaat lukken, ze doen in ieder geval hun best.

En nu? Nu moeten we dus nog maar even genieten zolang het kan. Het toeval wilde dat op het moment dat ik erachter kwam dat de receptuur wordt aangepast, de chipjes in de aanbieding waren. Ik heb dus (echt waar!) voor een klein vermogen de Paleo chips ingeslagen. Mijn zakjes (‘my precious’……;) zijn houdbaar tot mei 2017 dus tot die tijd (als ik het zo lang met de voorraad red ;) kan ik er nog van genieten. Verder hou ik de aanbiedingen in de gaten, wellicht kan ik dan nog een bergje zakjes scoren die én nog Paleoproof zijn én langer houdbaar dan mei 2017. Hoe langer ik het moment uit kan stellen dat ik ze niet meer kan eten, hoe liever het me is. En wie weet, hebben de Banana Joe-jongens tegen die tijd wel een alternatief gevonden en is ‘vernieuwd recept’ eindelijk ook echt ‘verbeterd recept’!

Dus beste Paleo-ers verenigt u! Laat de Banana Joe mensen weten dat je het echt heel jammer vindt dat ze een niet-Paleo alternatief gaan gebruiken voor de palmolie en wellicht geeft hen dat een extra zetje om toch vooral naar iets anders uit te kijken. En tot die tijd… Hamsteren!!!!

PaleJo Vlaflipje bekeken door 12.000 mensen!

Wat van de week gebeurde is té leuk, dat moet ik gewoon even delen. Ik blogde eerder deze week over het Paleo Vlaflipje. Als ik een recept van iemand anders als basis gebruik, dan vraag ik diegene altijd om toestemming om te bloggen over het recept. Zelfs als dat van mij niet meer lijkt op het origineel. Ere wie ere toekomt, toch? Dus meestal gaat het zo dat ik de bedenkster (meestal zijn het toch dames) mail, dan heb ik vaak al heel snel antwoord dat ze het fijn vinden dat ik het eerst vraag en dat het oké is als ik over hun recept blog. Dan schrijf ik erover en stuur ze een link, zodat ze zelf het resultaat kunnen zien. En dat is dan dat, op naar het volgende recept. Zo geschiedde ook met het Palejo Vlaflipje. Maar deze keer liep het anders af…

Palejo Vlaflipje getweet naar 12000 volgers

 

Alisa van Go Diary Free (dat is dus de bedenkster van het originele recept) heeft over mijn blog getweet. Blijkt ze 12.000 volgers te hebben! Whoeaoeaoeaoea! Supergaaf!

Aan de andere kant… 12.000 mensen hebben ook kunnen zien dat ik nodig mijn tuinmeubels weer eens in de beits moet zetten. Oeps… Ach, wat maakt het uit. Twaa-lef-dui-zend mensen hebben mijn PaleJo Vlaflipje gezien. 12.000! Hoe cool is dat?

De niet-Paleo-er ploetert óók!

En toen, helemaal uit het niets, had ik in ene een gastblogger! Edwin, mijn echtgenoot, stuurde me een mailtje met als onderwerp ‘het leven van een niet-Paleo-er’. Ik dacht dat het een link naar één of ander artikel was, maar het bleek een soort ingezonden brief te zijn, van mijn liefje! Hij was op het idee gekomen dat er op PaleJo.nl ook eens aandacht zou moeten zijn voor niet-Paleo-ers die een huishouden (en dus de maaltijden) delen met een Paleo-er en dat dat met een beetje aanpassing prima te doen is.

Nadat ik was bijgekomen van alle verlegenheid (página’s en página’s inleiding over hoe een geweldige echtgenote en kokkin ik eigenlijk ben en die ik je verder zal besparen… hahaha!), vond ik het eigenlijk wel een heel goed idee van hem. Ik ben natuurlijk het lijdend voorwerp in dit hele Paleo verhaal. Ik ben degene die Paleo móet eten, maar ik ben ook degene waarbij het wat oplevert: mijn gezondheid is met sprongen vooruitgegaan. Maar ik realiseerde me door zijn brief dat ik eigenlijk te weinig stilsta bij wat het voor hem betekent: hij wordt geconfronteerd met een hele nieuwe (en lastige) levensstijl die voor hem eigenlijk niet eens nodig is. Het komt vast vaker voor dat maar een deel van het gezin overschakelt naar een nieuw eetpatroon. Ter leering ende vermaeck vind je in dit artikel hoe wij de combinatie Paleo-er/niet-Paleo-erin de praktijk ervaren, met in de blokquotes stukjes uit de brief van Edwin.

Zoals jullie misschien al in het ‘over mij’-stukje van Jolanda hebben gelezen (zo niet dan dat dan snel even doen), weten jullie hoeveel symptomen zij had voordat zij hier aan begon. Eerlijk gezegd was ik blij voor haar dat zij nu eindelijk iets gevonden had dat voor haar hielp, maar voor mij betekende dat ik ál het lekkers dat zij daarvoor maakte (en geloof me, dat was veel en lekker!) moest gaan missen.

Ik kookte vroeger nogal eh… bourgondisch… veel kaas, veel room, veel pasta. Groenten probeerde ik wel heel braaf elke dag te eten, maar meer omdat het moest. Die wist ik dan ook nog zodanig incognito in het recept te verwerken dat je eigenlijk niet doorhad dat er überhaupt groente in zat. Goede groentes proefde, rook en zag je wat mij betreft bij voorkeur niet. Mijn echtgenoot waardeerde deze kookstijl enorm en gezamenlijk smulden we onze dagen door. En toen kwam het omslagpunt: ik ging ‘aan de Paleo’. Voordat ik echt en cold turkey over zou gaan had ik me terdege voorbereid en vast een soort weekmenuutje opgesteld. Want ik had wat waarschijnlijk iedereen had die ooit met Paleo is gestart: waar moet je in hemelsnaam beginnen? Al surfend op het internet werd ik niet blij… moest ik dát gaan eten? Het leek me allemaal niets en Edwin leek het ook niets. Dus maar besloten vaak dubbel te koken.

In het begin was ze zo lief om twee porties te maken. Ik proefde haar prakje en zij keek jaloers naar dat van mij, maar zoiets hou je niet lang vol.

Dat klopt, het kost al veel meer tijd om boodschappen te doen en eten te koken, laat staan als je dubbel kookt! Daarnaast voelde ik me tijdens elke avondmaaltijd flink zielig: ik zat met lange tanden op mijn wortel te knagen terwijl meneer naast me zijn gebakken aardappeltjes en roomsausjes zat te verorberen. En het rook allemaal zo lekker! Opgeven was echter geen optie, dus zijn we gewoon stug zo doorgegaan en langzaam (heeel langzaam!) breidde ik mijn receptendatabase uit met dingen die eigenlijk best wel lekker waren en hoe meer ervaring ik in het Paleo-koken had, hoe beter de recepten gingen smaken.

Jolanda werd in het diepe gegooid en heeft eigenlijk alles van het internet geleerd en er vervolgens een eigen draai aan gegeven. In het begin was het echt niet lekker, maar ze is iemand die niet snel opgeeft. Van niet zo heel lekkere recepten heeft ze heerlijke recepten gemaakt. Voordat jullie het hier op haar blog zien, heeft ze het gemaakt, geproefd, weer opnieuw gemaakt. Soms gaan er wel drie á vier versies overheen voordat jullie het hier vinden.

‘Echt niet lekker’ Haha de schat, het was soms gewoon ronduit smerig, maar er trad een bizar effect op: bij steeds meer maaltijden gingen de jaloerse blikken niet van mij naar Edwin, maar van Edwin naar mij! Zo had ik bijvoorbeeld een recept gevonden voor pastadeeg op basis van amandelmeel (lijkt niets, maar is geweldig, het recept deel ik nog weleens) en dan maakte ik één saus (uiteraard Paleo) en dan voor hem gewone pasta en voor mij de Paleovariant. Vond ‘ie die van mij lekkerder! Tijd voor een nieuw dilemma want het maken van mijn pasta kostte heel veel tijd. Ik maakte eens in de zes weken een hele batch en daar kon ik dan vier keer pasta van eten. Liever kookte ik voor hem gewone pasta, want anders ging ik te snel door mijn eigen voorraad heen en moest ik elke drie weken aan de slag! Dit gebeurde met steeds meer gerechten en eigenlijk zijn we zo stiekempjes overgegaan naar alleen Paleo. Dus die niet-Paleo-er van mij is eigenlijk een halve Paleo-er geworden!

Ondanks dat het avondeten bij ons Paleo is, zijn er nog genoeg verschillen in ons eetpatroon. Zo ontbijten en lunchen we wel tegelijkertijd als we allebei thuis zijn, maar eten we niet meer hetzelfde. Edwin eet nog steeds zijn boterhammetjes met kaas en ik varieer er op los met salades, soepjes, smoothies en allerlei ander gezond spul (al moet ik wel zeggen dat ook na twee jaar Paleo het water me nog steeds in de mond loopt als ik een boterham zie). De nieuwste ontwikkeling zag ik ook niet aankomen: Edwin vroeg laatst of hij niet ook eens een salade mee naar zijn werk kon nemen. Dus nu kook ik nóg grotere hoeveelheden en heb mijn hele aanrecht volstaan: bordje voor mij, bordje voor Edwin, lunchtrommeltje voor mij en lunchtrommeltje voor Edwin. :)

Snacken doen we soms samen, soms apart. Edwin eet nog steeds zijn chipjes. In het begin kon ik daar zo pissig om worden: hoe kún je nou voor mijn neus die zak leeg gaan zitten eten! Flinke discussies hebben we daarover gehad, maar dat hebben we soort van opgelost door af te spreken dat hij in mijn bijzijn voornamelijk die chipssoorten eet die ik toch niet lekker vind. Als hij dan toch een keer iets snackt wat ik heel lekker vind, zorg ik dat ik iets heb dat ik ook heel lekker vind, dan kost het me minder moeite (in het begin stak ik nog wel eens mijn neus in zijn chipszak, beter de lucht opsnuiven dan helemaal niets, haha, gênant!). Tegenwoordig heb ik ook een heel arsenaal aan snackjes die Paleo zijn en die we allebei lekker vinden, kunnen we toch samen snacken. Nog een voordeel vind ik dat hij dan ook wat gezonder snoept. Alle snoepacties die ik weet te vervangen door een gezondere variant is er één, moet je maar denken!

We hebben nu ook twee frituurpannen: één met kokosolie waar ik Paleo-vriendelijk spul in frituur en één pan met gewoon frituurvet waarin ik niet-Paleo vriendelijk eten frituur.

En tot slot iets wat Edwin gezworen had nooit ‘live’ toe te geven: stiekem voelt hij zich ook beter naarmate hij meer mee-Paleood (is dat een woord?):

Zelfs ik ben Paleo gaan waarderen. Ook al geef ik het niet openlijk toe: Paleo is goed voor mijn spijsvertering. Sinds ik in 2008 kanker heb gehad, heb ik last van mijn darmen. Sinds ik ’s avonds Paleo mee-eet, heb ik hier minder last van. Ik moet dus bekennen dat Paleo echt zo slecht nog niet is.

Ik vind het Paleo-bestaan zeker niet makkelijk en ik denk dat het me niet was gelukt om het vol te houden als Edwin niet volledig achter me stond en dapper door alle mislukte (of wel gelukte maar gewoon vieze) gerechten heenkauwde. Je zou toch stapelverliefd op zo’n jongen worden?

blije oervrouw aanmelding

Paleo op vakantie: 8 tips

In het dagelijkse leven is Paleo al een hoop geploeter, maar wat dacht je van Paleo op vakantie? Behalve dat er allemaal grappige beelden in me op komen (zie je de oermens al in een vakantiegrotten-park bijkomen van het jachtige (letterlijk!) bestaan?), denk ik ook: pff wat een uitdaging! Sinds de start van mijn Paleo-tijdperk ben ik drie keer op pad geweest. Twee keer ben ik een week met manlief weggeweest en afgelopen week trakteerden wij mijn ouders op een weekje weg en zijn we er met z’n viertjes op uitgetrokken. Alle keren zijn we in Nederland gebleven, dat leek me al gedoe genoeg. Toch word ik er elke vakantie handiger in, dus ik zeg: veel oefenen :) en wie weet wagen we ooit wel weer een tripje naar het buitenland! Om je vast een voorsprong te geven, deel ik hier met jou wat ik de afgelopen drie vakanties heb geleerd.

Tip 1 voor Paleo op vakantie: accepteer je Paleoheid

Mijn dieet is nou niet het leukste om in te pakken als ik op vakantie ga, liever laat ik het (oeps, vergeten….;) gewoon thuis achter want ‘Ik wil niet al die extra voorbereidingen!’ en ‘Ik heb al genoeg ingepakt aan overbodige kleren en schoenen zonder dat die zooi er ook nog bij moet!’ en ‘Ik wil de rest niet tot last zijn!’ en vooral ‘Ik wil gewoon al die lekkere dingen die ik ga tegenkomen opeten!’ Tja, get over it. Als je vrijwillig voor Paleo hebt gekozen, mag je al helemaal niet piepen (vooruit, klein beetje dan), maar als je zoals ik en velen met mij tot de Paleo-lifestyle bent veroordeeld om gezondheidsredenen: het is nou eenmaal zo. Je hebt dit dieet nou eenmaal en je doet het niet voor niets. Neem een kwartier (oké, eerlijk is eerlijk, ik trok er een half uur voor uit :) voor een flink potje zelfmedelijden en dan hup: maak er de beste Paleovakantie van als je maar kunt!

Tip 2 voor Paleo op vakantie: maak een plan

Tja, culinaire spontaniteit is nou eenmaal ver te zoeken als je het Paleodieet volgt, dus dat geldt ook voor de vakantie. Maar geloof me, je zult baat hebben bij een goed plan (en zeg nou zelf: hoe spontaan ben je als je vooraf je kop in het zand steekt om vervolgens paniekerig door een vreemde stad te rennen op zoek naar een restaurant waar je wel kunt eten  of nog erger: niet meekunt met een uitje omdat je onwijze buikpijn hebt van alle foute dingen die je hebt gehad?). Hoe beter je van te voren hebt nagedacht over het culinaire aspect van je vakantie, hoe meer tijd er tijdens je vakantie overblijft voor de dingen die een vakantie écht de moeite waard maken: je gezelschap, de omgeving en de uitstapjes.

Als je een plan maakt, denk dan niet alleen aan het avondeten, maar ook aan de overige maaltijden en de snackjes. Het voordeel van een goed plan is dat je er voor kunt zorgen dat je ’s avonds alleen dingen eet die de andere dag prima als lunch kunnen dienen. Zo aten we bijvoorbeeld mosterdkip met spek. Dat was de dag erna, zittend op een bankje op een leuk pleintje, bakje op schoot, prima te doen! Het scheelt heel veel tijd als je het op deze manier aanpakt.

palejo paleo recept lunch kip spek mosterd ananas

Nog een voordeel is, dat je alleen die ingrediënten en dat gereedschap met je meezeult dat je ook echt nodig hebt én het voorkomt dat je gerechten niet kunt maken omdat je dat ene ingrediënt niet bij je hebt.

Als je een plan hebt, is het ook makkelijker om niet te zondigen. Momenten waarvan je van te voren al weet dat ze lastig gaan worden, kun je zo opvangen door iets in je tas te hebben wat je gruwelijk lekker vindt. Wedden dat het dan niet meer zo moeilijk is ‘de verstandige keuze’ te maken?

En eentje waar ik heel veel aan heb gehad: als je van plan bent te gaan zondigen (dat was ik :), plan dat dan ook in. Zo zijn de niet-zondig momenten makkelijker uit te zitten (omdat je straks ‘los’ mag). De belangrijkste reden voor mij om het in te plannen is, omdat ik er geheid last van krijg. Dat doe ik in het dagelijks leven ook. Als ik zondig, dan is dat vaak op vrijdag, zodat ik in het weekend rustig bij kan komen. En zo heb ik voor de afgelopen vakantie Het Grote Zondigen op de laatste dag gepland. Dan kan ik het nagenieten thuis uitzingen en gaat het niet ten koste van mijn vakantie (zo gezegd, zo gedaan, ik heb nog dágen ‘nagenoten’…. Maar wel mooi thuis, niet op vakantie).

Tip 3 voor Paleo op vakantie: bespreek het met je reisgenoten

Voor mijn lief is het natuurlijk niet nieuw. Op vakantie geldt eigenlijk hetzelfde als thuis: ontbijt en lunch is ieder voor zich, avondeten is Paleo en snacken is een mix: hij snackt zijn eigen ding, ik snack Paleo en soms snackt hij Paleo mee. Maar voor mijn ouders is het wel nieuw. Tuurlijk eten we wel eens bij elkaar en laat ik ze altijd mijn nieuwe baksels proeven, maar een hele week, da’s toch wel even wat anders. We zijn er dus van te voren voor gaan zitten en hebben afgesproken dat we thuis ontbijten, dat we tussen de middag ergens lunchen en dat ik dan voor mezelf wat meeneem en dat we niet uit eten zouden gaan (dat vond ik wel lastig, want het is gewoon leuk om te doen en voor mijn gevoel ontnam ik ze dat nu een beetje). Voor de avonden, tijdens het spelen van (hoe toepasselijk) een potje Stenen Tijdperk zou ik allemaal lekkere Paleo-hapjes zoals bijvoorbeeld gevulde eitjes of Cajun Cashews serveren. Eigenlijk heb ik er een soort uitdaging van gemaakt: nee, we zouden dan wel niet uit eten gaan, maar ik zou proberen hen Paleotechnisch zodanig in de watten te leggen dat ik er aan het einde van de week ‘twee zieltjes bij had’. Nou, dat laatste is natuurlijk niet gelukt, maar ze hebben wel gesmuld! Kortom, omdat we het van te voren hadden besproken, leverde het totaal geen issues op. Heb ik me schuldig gevoeld toen we langs al die leuke restaurantjes liepen? Ja, een beetje wel, maar toen vervolgens thuis de bordjes spreekwoordelijk bijna schoongelikt werden, was ik dat allang weer vergeten.

Tip 4 voor Paleo op vakantie: neem lastig te verkrijgen producten van thuis mee

Vroeger vond ik ‘De Nederlander’ met z’n aardappels en potjes pindakaas in het buitenland een beetje stom en burgerlijk, nu ben ik die ‘De Nederlander’ met mijn eigen potje mosterd, kokosolie, zout, Coconut Aminos, tomatenpuree, ananas, zoete aardappels, notenmixen, kruidenmixen enzovoort, enzovoort in de achterbak. Het is echt verschrikkelijk hoeveel ik meezeul. Maar het is aan de andere kant ook naïef om te denken dat de producten die je thuis niet makkelijk kunt krijgen, op je vakantieadres zowat spontaan in je boodschappenmandje springen. Neem dat dus gewoon mee. Je hebt op vakantie wel wat beters te doen dan achter je boodschappen aan te rennen!

Tip 5 voor Paleo op vakantie: Google thuis vast wat handige adressen

Zoek van te voren dat adres van bijvoorbeeld een natuurwinkel vast op, mocht je toch een ingrediënt vergeten zijn, dan kun je het misschien daar vinden. Of bekijk wat restaurants: misschien zit er wel eentje tussen die wel al bekend is met Paleo: kun je toch uit eten!

Tip 6 voor Paleo op vakantie: verwen jezelf!

Als je dingetjes mee hebt die je écht lekker vindt, kost het je veel minder moeite om nee te zeggen tegen al die PaleNo’s. Zo had ik bijvoorbeeld pakjes Chocomylk mee (zo lekker!), had ik van te voren allerlei koekjes gebakken (zoals de Snickerdoodles, moest ik nog moeite doen om te zorgen dat de rest ze niet allemaal opat) en weet je wat ook helpt: neem iets decadents mee. Zo zie ik regelmatig goodies in webshops die ik eigenlijk wel een keer wil proeven, maar die ik veel te duur vind. De vakantie is een uitstekend moment om het gewoon een keer te doen (je hebt tenslotte geld uitgespaard door niet uit eten te gaan, toch?). Levert een absoluut genietmomentje op!

Tip 7 voor Paleo op vakantie: vráág gewoon of je je eigen eten mag opeten

Een primeur deze vakantie: ik heb in een lunchroom gevraagd of ik mijn eigen eten op mocht eten en het mocht! Voorgaande vakanties voelde ik me steeds heel bezwaard om dat te vragen, bang als ik was dat ze dat stom zouden vinden. Deze vakantie voelde ik me, gesteund door mijn drie reisgenoten, stoer genoeg om het gewoon te vragen: want hé, ik eet dan wel uit mijn eigen bakje, ik heb drie wél betalende gasten bij me, dus graag of heel niet! De man achter de toonbank keek niet eens verbaasd. Hij vond het prima en vroeg achteraf, ook aan mij, of het eten gesmaakt had. Ik kon het natuurlijk niet laten om een grapje te maken en hem mijn complimenten aan de kok te geven :).

Tip 8 voor Paleo op vakantie: als je zondigt, doe dat dan zeker niet met mate

Ga je toch zondigen? Doe dat dan met overgave en geniet ervan! Ik wilde bijvoorbeeld absoluut van de streekproducten proeven, dus op de laatste dag van de vakantie hebben we een amuse-route gedaan: 5,5 km wandelen van sterrenrestaurant, naar kasteel, naar taveerne, naar stadscafé en overal kregen we een heerlijk hapje. Heerlijk! Zowel van de wandeling als van het eten heb ik tot in mijn tenen genoten. Of ik er daarna ook lol van heb gehad? Jep, drie dagen buikpijn, maar ik zou het zo weer doen! De moraal: denk van te voren na of het je waard is, zo ja, doe het dan en doe het goed. En waag  het niet om je schuldig te voelen. Stel dat je je voor 80% aan het dieet hebt gehouden en 20% hebt gesmokkeld. Op vakantie! Da’s toch een prestatie van wereldformaat? Daar mag je best trots op zijn!

Het eerste wetenschappelijke bewijs: Paleo is gezond!

En toen zat ik in het ziekenhuis, zenuwachtig te wezen omdat mijn lief geopereerd werd. In de verste verte niet bezig met iets dat ook maar even op Paleo leek. Oké, ik beken, ik was wel bezig met Paleo, maar meer in de trant van ik-ben-nu-zielig-genoeg-om-het-op-een-zondigen-te-zetten,-f*ck-die-Paleo! Ik heb dus mijn troost gezocht in een snackje uit het ziekenhuisrestaurant, niet dat ik er ook maar een beetje minder zenuwachtig van werd, maar lekker was het wel! Nog na-lekkerbekkend en ook een tikje schuldbewust, viel mijn oog in ene op het ziekenhuisblad. Kijk nou, het is een feit, het eerste wetenschappelijke bewijs: Paleo is gezond!

palejo-paleo-informatie-wetenschappelijk-bewijs-lumc

In mijn artikel ‘Paleo, wat is dat eigenlijk?‘ gaf ik al aan dat sinds 1985 er wetenschappers zijn die beweren dat veel van onze moderne ziektes voor een deel het gevolg zijn van de ‘mismatch’ tussen onze genen en de voeding die wij nu gebruiken. Genetisch gezien doet ons lijf het het best op voedsel uit de oertijd. Inmiddels begint Paleo echt een populaire lifestyle te worden. Zelfs zo populair dat volgens Hanno Pijl (LUMC-hoogleraar Diabetologie, de man op de foto) ‘paleo-nutrition’ in 2014 de meest gezochte dieet-term was op Google, maar dat aan de andere kant critici wijzen op het gebrek aan experimenteel bewijs. En dat is terecht, want tot nu toe was er geen wetenschappelijk bewijs dat het Paleo-dieet voordelen heeft, er waren alleen vermoedens en theorieën. Tot nu dus!

Naast het artikel in het LUMC Magazine, waarin Hanno Pijl geïnterviewd wordt, heeft hij ook een blog op de website van het LUMC geschreven. Als je geïnteresseerd bent, kun je beide artikelen natuurlijk zelf lezen, maar in het (heel) kort, komt het hier op neer:

Hanno Pijl volgt zelf het Paleo-dieet en heeft samen met drie anderen, waaronder zijn vrouw, ook werkzaam als arts in het LUMC, onderzoek gedaan naar de effecten van ‘oervoeding’ bij mensen met het metabool syndroom (mensen die dit syndroom hebben, hebben afwijkingen in de stofwisseling waardoor ze meer kans maken op diabetes). Hun studie laat zien dat oervoeding, Paleo dus, niet alleen heel positieve effecten heeft, maar dat het zelfs beter werkt dan het dieet volgens de nationale richtlijnen dat diabetespatiënten nu voorgeschreven krijgen! Kortom, het eerste wetenschappelijke bewijs is geleverd: Paleo is gezond!

Uiteraard is het maar één studie, zijn de gegevens die Pijl en de anderen hebben gebruikt, gebaseerd op korte termijn effecten en is het alleen bij patiënten met het metabool syndroom getest, maar toch. Het eerste wetenschappelijke schaap is over de dam en het schijnt zoveel media-aandacht getrokken te hebben dat het wellicht andere wetenschappers ook inspireert om onderzoek naar het Paleo-dieet te gaan doen. Hoe meer kennis we hebben hoe beter en dat de resultaten positief zullen zijn, daar reken ik op!

Is het Paleo?

‘Is het Paleo?’ zodra je met dit dieet begint, is dit een vraag die zich in je brein gaat inslijten, zo vaak zal je hem stellen. In een eerder artikel schreef ik over de achtergrond en filosofie van het Paleo-dieet. Daarin beschreef ik onder andere dat een Paleo-er zoveel mogelijk probeert te eten als een jager/verzamelaar. Dat lijkt simpel genoeg, gewoon de soorten voedsel op een rijtje zetten en dan zeggen: dit mag je wel binnen het Paleo-dieet eten en dit niet. Zo, zat ik daar even naast!

De afgelopen anderhalve jaar heb ik schokkende ontdekkingen gedaan. Ik heb me helemaal suf gezocht op het internet en heb zo vaak ‘is (-) Paleo?’ ingetypt dat de bijbehorende lettertjes op mijn toetsenbord beginnen te slijten. Want ik bleek best wat gaten in mijn voedselkennis te hebben: noten zijn soms helemaal geen noten (amandelen zijn zaden!) en die nieuwe hype om bloemen te eten? Daar deed ik met mijn kappertjes-blijken-stiekem-bloemknoppen-te-zijn onbewust al jaren aan mee! Naast onwetendheid, lijken sommige dingen me gewoon heel onlogisch (zonnebloempitjes mag wel, maar zonnebloemolie absoluut niet. Waarom??). Dat het onlogisch lijkt, is eigenlijk heel logisch. Er zijn bijvoorbeeld alleen al heel veel verschillende manieren waarop de experts ‘fruit (vruchten)’ classificeren. In het ene systeem worden sommige vruchtsoorten als fruit gezien en andere soorten als groenten of noten, het andere systeem vindt het allemaal fruit. Tel daarbij op dat we in het dagelijks taalgebruik niet heel strikt zijn (we noemen pinda’s met z’n allen rustig nootjes, terwijl dat toch echt peulvruchten zijn, vruchten, zucht) én dat binnen de Paleo-community de neuzen ook niet altijd dezelfde kant op staan (eten we nou wel of geen aardappels?) en het is niet zo gek dat het verwarrend is.

Om te proberen de boel te ontwarren, ben ik het internet ingedoken, op zoek naar een manier waarop ik alles in zou kunnen delen. Ik wilde dan een soort stroomdiagram maken waardoor je in één oogopslag het antwoord op je vraag ‘Is het Paleo?’ zou zien én waardoor het ook allemaal een logisch geheel is. Een tikje te ambitieus, zo blijkt na enkele uren speurwerk. Na meerdere classificaties vergeleken te hebben, denk ik dat je het zuiverst bezig zou zijn als je een indeling maakt op plantenfamilie, in het geval van groente, fruit en noten. Een botanische indeling dus. Dan krijg je groepjes die tot dezelfde plantenfamilie behoren, zich hetzelfde gedragen en dus hetzelfde effect hebben op je lijf. Dan kun je dus makkelijk zeggen: deze plantenfamilie eet je wel, deze niet. Maar ja, daar zijn hele studies aan gewijd en ik heb niet de illusie dat ik dat met een paar uur internetten even na kan bootsen! Dus is de keuze, ga ik voor degelijk en grondig en krijgen jullie dit artikel pas over een paar jaar onder ogen, of ga ik voor praktisch, bespreek de hoofdlijnen en spit het dieper uit op het moment dat ik een uitzondering tegenkom?

Aangezien dat laatste eigenlijk een beetje is zoals het leven van een Paleoploeteraar gaat (ik doe wat ik denk dat goed is, en als ik weer wat nieuws leer, stuur ik het weer bij), heb ik voor die optie gekozen. Kortom, na veel uren speurwerk, heb ik alleen maar vier alinea’s tekst geproduceerd om uit te leggen dat ik geen kant-en-klaar-antwoord heb op de vraag: ‘Is het Paleo?’ Sorry! Wel heb ik dus de grove lijnen voor je én de belofte dat ik me er wel in blijf verdiepen. Als ik weer wat nieuws leer, ben jij de eerste die het weet!

Hier dus het Voorlopige Uitzonderingen Daargelaten Hele Grove Lijnen ‘Is Het Paleo?’ Eet-overzicht:

Paleo wat wel wat niet eten

Heb je echt te weinig aan dit overzicht, kom dan vooral nog een keertje terug op mijn blog, want mijn belofte en verslaglegging van mijn pogingen de boel te doorgronden, blijft staan. Heb je een bepaald voedingsmiddel waarover je twijfelt? Je mag me altijd een berichtje sturen en dan kijk ik of ik je kan helpen.

Paleo, wat is dat eigenlijk?

canstockphoto25786531

Oftewel, huh?

Als je denkt: ‘Jeumig, wat een lap tekst, ik wil alleen maar even snel een antwoord op Paleo, wat is dat eigenlijk?’, dan is het dit: Paleo is de levensstijl en dan met name op het gebied van voeding waarbij de beoefenaar eet wat de jagers en verzamelaars in de oertijd aten.

Als je denkt: ‘Nou, da’s wel erg weinig.’, lees dan vooral verder!

Over de Paleo-levensstijl en het Paleo-dieet is eigenlijk al heel veel te vinden op het internet, maar ja, je kunt jezelf natuurlijk niet met goed fatsoen een Paleo-blog noemen als je zelf niets aan de theorie doet. Onder het mom van ‘ze hadden er in de oertijd nog geeneen, dus vinden we hem hier nog maar een keer uit’, komt hier mijn wiel:

De term Paleo verwijst naar het Paleolithicum-tijdperk oftewel de oude steentijd (van het Oudgrieks: paleo = oud, lithos = steen). Een rondje googlen maakt al snel duidelijk dat men het er niet helemaal over eens is van wanneer tot wanneer deze periode nou precies duurde. Ga er voor het gemak maar even vanuit dat de start ongeveer zo’n 2,5 miljoen jaar geleden was en dat de periode ongeveer duurde tot pak ‘em beet 8.000 jaar voor Christus. Kortom: hij duurde best lang en is al een hele tijd afgelopen. De mensen die toen leefden, scharrelden hun kostje bij elkaar door te jagen op dieren en door het verzamelen van allerlei eetbaars dat ze tegen kwamen. Ze hadden geen vaste verblijfplaats en trokken in kleine groepen rond op weg naar plekken met voldoende voedsel.

De mensen verbeterden niet alleen hun gereedschappen, maar ook hun jacht- en verzameltechnieken. Hierdoor konden ze steeds langer op één plaats blijven wonen. Zo’n 8.000 jaar voor Christus ontdekten men hoe je voedingsgewassen, met name granen en groenten, kon verbouwen en later kwam daar het houden van vee en huisdieren bij. Toen ging het hard: de omschakeling van een nomadische naar een agrarische samenleving werd ingezet.

Over het algemeen gaat men ervan uit dat jagers en verzamelaars het zwaar hadden, altijd onderweg, altijd achter je eten aanrennen, en dat de overgang naar de agrarische samenleving een enorme vooruitgang was. Het lijkt er echter op dat dit misschien niet helemaal zo is. Zo beweert men dat het dieet van de boeren veel eenzijdiger was dan het dieet van de jagers en verzamelaars, wat leidde tot een algemene afname in gezondheid. “Ja, maar die oermensen werden toch helemaal niet zo oud?’ hoor ik je denken. Er zijn enerzijds theorieën dat ze misschien niet zo oud werden, maar dat het percentage van hun leven dat ze in volle gezondheid doorbrachten wel groter is dan nu. Je kunt nu misschien wel honderd worden, maar wat heb je eraan als je vanaf je zeventigste de ene na de andere nare kwaal hebt? Daarnaast zijn er wetenschappers zoals Michael Gurvena en Hillard Kaplan die juist wel beweren dat de oermensen veel langer leefden dan wij tot nu toe hebben aangenomen en dat ze rustig (en in goede gezondheid dus!) de vijfenzeventig wisten te halen.

Dat is één deel van het verhaal. Het andere deel betreft (tromgeroffel, er komt een moeilijk woord aan!) het principe van evolutionaire discordantie. Dit principe werd in 1985 geformuleerd door S. Boyd Eaton en omvat kortgezegd dit: volgens de evolutietheorie hebben leden van een soort die het best zijn aangepast aan de omgeving de meeste kans om te overleven en hun genen door te geven aan hun nageslacht. Hun nageslacht is ‘van nature’ dan al beter aangepast, maken meer kans om te overleven, enzovoort, enzovoort. Als de omgeving nauwelijks verandert, krijg je dus langzaamaan een soort die steeds beter en uiteindelijk perfect is aangepast aan zijn omgeving. Dit kost echter tijd, in het geval van de mens zelfs duizenden jaren als je bedenkt dat we er gemiddeld 25 jaar over doen om nageslacht te produceren en dus slechts elke 25 jaar een niet te meten zo klein genetisch sprongetje maken. Zoals gezegd, is dit niet zo’n probleem als de omgeving gelijk blijft. Maar dit is dus precies wat er juist niet gebeurde toen onze voorouders de landbouw uitvonden. Niet alleen veranderde de manier van eten drastisch, de ontwikkelingen gingen ook steeds sneller en dat kunnen onze genen niet bijhouden. Met andere woorden: ons genenpakketje is nog ongeveer hetzelfde als die van de jagers en verzamelaars, terwijl onze levensstijl nou niet echt hetzelfde te noemen is. Aanhangers van deze theorie geloven dus dat ons lijf helemaal niet ingesteld is op ons moderne eten, het wil wat de jagers en verzamelaars aten. Tel daarbij op dat zelfs het eten dat nog ergens op lijkt inmiddels helemaal doorontwikkeld is en volgestopt is met allerlei foute toevoegingen en het drama is compleet.

Oké, heel misschien (en dat zit ik nu echt zelf te verzinnen) als we nou gewoon stug met z’n allen door blijven eten dan kunnen we over een paar duizend jaar al die modernigheden prima verdragen, maar ja, daar schieten we nu niets mee op. Kortom, de Paleopeoples gaan ervan uit wij genetisch gezien ongeveer ingesteld zijn zoals de jagers en verzamelaars en dat wij dus het beste functioneren als we doen wat de jagers en verzamelaars deden. De meeste paleo-ers houden het bij het volgen van het dieet, maar je kunt het ook verder doorvoeren en de complete lifestyle aanhangen: zo schijnt het heel gezond te zijn om eerst een stukje te hardlopen voordat je gaat ontbijten (Haha! Het idee alleen al, ik ren niet eens mét eten op, laat staan als ik nog niets gehad heb!).

Dit is dus de theorie achter het hele Paleogebeuren. Klopt het nou allemaal? Ik durf het niet te zeggen, als je even doorgoogled vind je namelijk ook tegenstanders die beweren dat het allemaal onzin is. Dus nee, je hoort mij niet zeggen dat je ’s ochtends achter je ontbijt aan moet rennen, of dat De-Paleo-Zienswijze-De-Absolute-Waarheid-Is en dat je hartstikke gek bent als je niet 100% Paleo eet. Wat ik wel weet, is dat het alleen maar goed kan zijn als je voedsel in zijn puurste vorm eet en als je wegblijft van eten dat eindeloos is doorontwikkeld totdat het niet eens meer lijkt op het origineel. Het kan zeker geen kwaad te kiezen voor eten dat niet is volgestopt met allerlei toevoegingen die je eigenlijk toch niet nodig hebt. Ik kan alleen maar zeggen dat ik me stukken beter voel sinds ik Paleo eet, en dat is al het bewijs dat ik nodig heb!