Paleo bananenbrood

Terwijl ik dit typ, drijven er heerlijke geuren de kamer in: er staat Paleo bananenbrood in de oven! Grappig genoeg is dit weer typisch zo’n recept waar ik tijden met een boog omheen heb gelopen. Toen ik het recept van Porridge vond, dacht ik: ‘Meh, anders dan een banaan in de pure vorm lust ik geen dingen met banaan erin.’…. Bleek superlekker te zijn. Toen ik het Vlaflipje tegenkwam, dacht ik: ‘Nah, d’r zit banaan in, vind ik vast niet lekker.’…. Líters van het spul heb ik inmiddels op. Zó lekker! Al ver voor mijn Paleo-tijd had ik van bananenbrood gehoord en ik dacht altijd: ‘Gatver, moet ik niet aan denken!’ en dat heb ik rustig volgehouden toen ik in de Paleo-stand schoot. Bananenbrood? Niets voor mij! Blijkbaar ben ik nogal hardleers…

Tot ik op een verjaardag was en die lieverds speciaal voor mij ook iets hadden gebakken. Je raadt het al: bananenbrood. ‘Hoe kom ik hier fatsoenlijk onderuit’ dacht ik nog, maar ik kon niets bedenken…. Ja, een appelflauwte faken, maar helaas ben ik welopgevoed (en bedankt hé, pap en mam! ;) dus zat ik met de gebakken peren om nog meer even in het fruit te blijven… Heel voorzichtig nam ik een hap, en tot mijn grote verbazing had ik niet alleen in no time het plakje bananenbrood op, ik hoorde mezelf om het recept vragen…. Nou bleek dat recept toch niet helemaal Paleo te zijn, dus ben ik op onderzoek uitgegaan, naar een alternatief dat net zo lekker smaakte als op de verjaardag en hierbij presenteer ik dan: Paleo bananenbrood!

Paleo Bananenbrood

Paleo bananenbrood


  • 400 gram banaan
  • 4 eieren
  • 140 gram amandelboter
  • 4 eetlepels gesmolten kokosolie
  • 95 gram amandelmeel
  • 1 eetlepel kaneel
  • 2 theelepels baksoda
  • 1 theelepel vanille aroma
  • zout
  • 150 gram rozijnen
  • 30 gram walnoten
  • 20 gram hazelnoten

Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik


Zet de oven vast aan op 175 graden.

In een kom doe je de banaan (400 gram staat gelijk aan ongeveer drie bananen, je kunt ze zelfs van te voren in plakjes invriezen, dan heb je altijd op voorraad),de eieren en de amandelboter. Blender alles goed door elkaar. Voeg dan de gesmolten kokosolie toe en blender dat ook door je mengsel heen.

Dan voeg je de amandelmeel, kaneel, baksoda, vanille aroma en het zout toe. Goed doorroeren. Nu heb je feitelijk het basisrecept voor Paleo bananenbrood gemaakt. Je kunt dit al in de oven doen als je wilt. Ik heb het geprobeerd, maar vond het een beetje kaal, saai en… te bananig. Precies dus de bananenbrood die ik altijd had verwacht (lees: gevreesd ;).

Dus we gaan de boel een beetje opleuken! Ik heb gekozen voor een mix van rozijnen, walnoten en hazelnoten en na een paar experimenten kwam ik op bovenstaande verhouding uit. Die vind ik het lekkerst. Maar je kunt natuurlijk ook helemaal los gaan met andere ingrediënten: pecannoten, amandelen, cranberries, dadels, kokos, chocola (!), wat jij wilt!

Als je al je goodies door het beslag hebt geschept, giet je het over in een grote cakevorm. Die van mij meet 11 bij 30 cm, een flinkerd dus. Dan gaat het beslag relatief lang de oven in: 1 uur. Het brood wordt aan de bovenkant best donker, maar dat is voor de smaak in ieder geval geen bezwaar. Wil je hem wat lichter dan zul je hem logischerwijs wat korter in de oven moeten laten staan. Check in ieder geval even met een satéprikker: als je die erin steekt en hij komt er nagenoeg schoon uit, dan is het brood goed.

Even laten afkoelen en in plakken snijden. Je kunt het brood eten als een plakje cake bij de koffie, maar ik neem ook wel eens twee of drie plakjes mee als brood voor tussen de middag. Invriezen gaat trouwens ook prima, gewoon per stuk in een zakje. Je moet er alleen wel rekening mee houden dat het ontdooien van Paleo bananenbrood op de één of andere manier vrij lang duurt.

Als je ‘Paleo bananenbrood’ intikt in Google, kom je ontelbaar veel recepten tegen. De meesten recepten zijn vergelijkbaar. Ik heb voor mijn eerste poging in ieder geval het recept van Civilized Caveman Cooking gevolgd. Dat was een hele goede start, maar ik vond uiteraard dat het beter kon, dus ben ik druk gaan variëren om tot mijn recept te komen. Zeker als je bij bananenbrood ‘nah’, of ‘meh’ denkt, zou ik het eens proberen. Wie weet heb je net als ik in no time je plakje op. Om het recept hoef je alvast niet meer te vragen! Eet smakelijk!

Paleo Sticky Toffee Cake

Paleo Sticky Toffee Cake doet het altijd heel goed op verjaardagen (oké, oké, ik geef toe: ook prima tussen de verjaardagen door!). Deze cake is zo zoet, sticky en kneitervol smaak dat de niet-Paleo-peeps echt niet door hebben dat dit een Paleobaksel is. Ik weet het, dat wordt vaker beweerd, maar het is echt zo! Sticky Toffee Cake wordt gezien als een moderne Britse klassieker. De cake wordt gestoomd en overgoten met een toffeesaus. Het wordt gegeten als een dessert en eigenlijk wordt het Sticky Toffee Pudding genoemd. Het recept verscheen voor het eerst in The Good Food Guide Dinner Party Book, geschreven door Patricia Martin. Zij runde een hotel gedurende de tweede wereldoorlog en had het recept gekregen van twee Canadese officiers. Ik weet niet waar ik het recept oorspronkelijk vandaan heb, maar ik maak het al jaren. Uiteraard moest er een Paleovariant komen! Dus ik ben aan de slag gegaan en na een paar pogingen was hij daar: de perfecte Paleo Sticky Toffee Cake. Zelfs als ik het Paleo-leven terug naar de oertijd zou verwijzen, zou ik dit recept op deze manier blijven maken!

Paleo Sticky Toffee Cake

Paleo Sticky Toffee Cake


Voor de cake:

  • 200 gram dadels
  • 200 ml water
  • 1 tl baksoda
  • 100 gr kokosolie
  • 150 gr palmsuiker
  • 1 tl vanille aroma
  • 2 eieren
  • 120 gr amandelmeel
  • 60 gr chufameel (of kokosmeel)

Voor de toffee:

  • 75 gr palmsuiker
  • 60 ml water

Verwarm de over voor op 175 graden.

Snij 200 gram dadels in kleine stukjes (zoals je aan de foto kunt zien, ben ik het deze keer vergeten… maakt niet uit voor je baksel, maar her en der kleine stukjes is toch lekkerder). Je hoeft geen verse dadels te gebruiken, de gewone voorverpakte dadels zijn prima zolang er geen suiker of andere troep aan toe is gevoegd. Ik hoor je denken: ‘Suiker? Toegevoegd aan dadels? Waarom?!’ Inderdaad, maar ze doen het…  Doe ze in een klein pannetje en giet er 200 ml water bij. Breng het geheel aan de kook en laat het 5 minuten doorpruttelen. Haal de pan van het vuur en roer er 1 theelepel baksoda door. Geen zorgen als het gaat bruisen, dat hoort zo! Laat het iets afkoelen.

Mix 100 gram gesmolten kokosolie met 150 gram palmsuiker en 1 tl vanille aroma. Klop er vervolgens twee eieren door. Voeg dan het meel toe. Na hevig experimenteren kwam ik uit op een mengsel van 120 gram amandelmeel en 60 gram chufameel. De chufa kun je ook vervangen door kokosmeel (was ook één van de experimenten), maar persoonlijk vind ik de cake het lekkerst met amandel en chufa.

Nadat je alles goed door elkaar hebt geroerd, voeg je de dadels toe. Het hele beslag doe je over in een cakeblik. Ik frommel er meestal eerst bakpapier in (het past altijd net niet lekker, vandaar het frommelen). Op de één of andere manier heeft ‘invetten’ bij mij nooit het gewenste resultaat: de halve cake blijft alsnog in het blik zitten. Daarom ben ik overgestapt op bakpapier, veel gemakkelijker. Je tilt de cake er zo uit! Zet de cake voor 40 minuutjes in de oven.

De laatste 10 minuten van de baktijd gebruik je om de toffeesaus te maken. Je lost 75 gr palmsuiker op in 60 ml water. Breng het aan de kook en laat het 5 minuten belletjes blazen. Het lijkt of het gaat verbranden, maar dat valt wel mee, pas wel op: het wordt ongelofelijk heet! Gegarandeerd blaren als je het op je vingers krijgt.

Je zult zien dat de cake al vrij donker is na 40 minuten. Dat is bij deze juist lekker. Een goede Paleo Sticky Toffee Cake is een beetje afgefikt! Haal de cake uit de oven en prik er met een satéprikker allemaal gaatjes in. Giet vervolgens de toffeesaus over de cake (daar zijn die gaatjes voor, dan trekt de toffee helemaal door je cake heen, yum!) en zet de cake nog 10 minuten in de oven.

Laat de cake iets afkoelen en snij hem dan in plakken. Warm heel erg lekker, en, als je het redt: koud ook zalig én als je dan nog over hebt (oh die beheersing! ;) de cake kan prima ingevroren worden.

Paleo Vlaflipje

In een eerder artikel over Porridge schreef ik dat ik niet zo gek ben op pap, maar dat ik na het maken van de porridge met banaan helemaal om ben! Vla daarentegen heb ik wel altijd lekker gevonden. Alle soorten lustte ik wel, maar, hoe verrassend, smaken als chocolade, karamel en hopjes gingen er bij mij met het grootste enthousiasme in. Toen enter Paleo, exit vla… Dacht ik… Want ja, een niet onbelangrijk deel van vla komt uit een koe (toen ik klein was vond ik het altijd erg vermakelijk om na te denken over hoe de wei eruit zou zien als iedere smaak ook een echte eigen koe had: de aarbeienvla-koe, op en top prinsessenroze, nageltjes en wimpers gedaan, dartelde vrolijk rondom de ietwat saaie en depri ‘het gaat vast regenen’ bruine chocoladevla-koe en de bleke ‘ik heb vast iets onder de leden’ vanillevla-koe. Ietwat té druk en vrolijk vonden de hopjesvla-koe en de karamelvla-koe, maar ja die waren ook niet zo fancy gekleurd en dus gewoon stikjaloers…… maar goed we dwalen af). Vla = lactose = niet Paleo punt. Punt? Nope! Ik ben zó blij dat ik dit recept tegenkwam! Dit Paleo Vlaflipje is helemaal Paleo en toch zo vla als je het je maar kan bedenken. Jam!

paleo vlaflipje recept palejo

Paleo Vlaflipje


  • 1 banaan, in plakjes ingevroren
  • 2 eetlepels amandelboter
  • 120 ml amandelmelk (hoe verfrissend, eindelijk eens niet die eeuwige kokosmelk)
  • snufje zout
  • vanille aroma
  • 1,5 eetlepel cacao
  • 1 medjool dadel
  • 1 eetlepel agavesiroop
  • 4 ijsklontjes
 Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik

Als het goed is, heb je ongeveer gister een banaan gepeld, in plakjes gesneden en ingevroren. Zo niet, gauw doen en dan maar geduld hebben tot het enigszins bevroren is.

Doe de bevroren banaan in de hakselbeker van je staafmixer. Voeg de amandelmelk, de amandelboter, een snufje zout en een halve theelepel vanille aroma toe. Goed blenden (hou de deksel er stevig op, de amandelmelk heeft de neiging door het deksel heen te spetteren). Doe de helft van dit mengsel tijdelijk over in een glas.

Aan de overgebleven helft voeg je de cacao, de fijngesneden dadel, de agavesiroop, de ijsklontjes (in mijn geval in de vorm van space invaders :) en wederom een halve theelepel vanille aroma toe. Heb je trouwens geen medjool dadels maar gedroogde dadels? Werkt ook prima, neem er dan twee want gedroogde dadels zijn over het algemeen kleiner en let erop dat er niets aan is toegevoegd (zoals suiker, ik weet het, belachelijk, maar het gebeurt!). Goed blenderen. Dat maakt door de ijsklontjes een enorme herrie en je zal af en toe de cacao naar beneden moeten doen en eventueel de dadel van de snijmesjes af moeten pielen. Blenden tot er alleen nog kleine stukjes ijs en dadel in zitten.

Nu het lastige gedeelte: schenk de helft van het chocolademengsel in een groot glas. Schenk dan het mengsel dat je apart had gezet erop. Voorzichtig, zodat de laagjes niet mengen. Tenslotte schenk je het laatste beetje chocolademengsel erop en bestrooi je het geheel met cacao nibs (dat zijn kleine korreltjes rauwe cacao). Lepeltje erin, op een luie stoel in de tuin neerploffen en genieten maar van je Paleo Vlaflipje!

Als je jezelf nóg meer wil verwennen dan je al aan het doen bent (kan dat? Ja, dat kan!), dan doe je tussen de laagjes ook een beetje cacao nibs…. ziet toch niemand :)

Voor de kritische lezer: feitelijk gezien is dit geen vlaflip. De vlaflip werd in de jaren ’60 bedacht door een mevrouw uit Oss. Wikipedia leerde mij dat haar man bij een zuivelfabriek werkte en iets moest verzinnen om vla hip te maken. Vla had in die dagen namelijk last van een stoffig imago (eh ‘in die dagen’? volgens mij is vla altijd al wel een beetje oubollig geweest. Lekker, maar wel oubollig). De échte vlaflip heeft onderop een laagje rode limonade, dan een laag vanillevla en daarna yoghurt. Het was bedoeld als toetje. Dit Paleo Vlaflipje is ook zalig als ontbijt of lunch en heeft eigenlijk alleen het drie-lagen principe gemeen met het origineel. Waarom dan toch de naam Vlaflipje? Gewoon, omdat ik het een leuk woord vind (Vla-flip-je… Vla-flip-je, haha!). Ook grappig: ik hou van vla, van yoghurt én van limonade, maar die drie in één glas? No thanks! Van het Paleo Vlaflipje heb ik echter al wel enkele glazen achter de kiezen…  en ik ken het recept pas twee weken!

Het oorspronkelijke recept is van Alisa Fleming (zij noemt het een shake, om de boel nog ingewikkelder te maken). Alisa blogt op Go Dairy Free over lactosevrij leven. Ze eet wel granen en zo, dus niet alle recepten zijn Paleo. Haar recept voor wat zij Chocolate almond butter cup shake noemt en waarop ik mijn Paleo Vlaflipje gebaseerd heb, is dat echter wel en bovendien ge-ni-aal. Gelukkig mocht ik het recept van haar delen op Palejo. Dank aan Alisa voor de herintroductie van vla in mijn dieet! Hip hip hooray for Alisa!

Oh, trouwens, als je haar blog checkt, zie je dat haar laagjes be-la-che-lijk strak zijn. Hoe ze het doet? Geen idee. Ik heb m’n best gedaan (meer dan eens), de uiteindelijk beste beker van de meest rechte kant gefotografeerd, maar dan nog zie je de golfjes. Strakke laagjes zien er grappig uit, maar ik zou me er niet te druk om maken: tijdens het eten mengt de boel toch door elkaar. Dus laag voor laag in je glas gieten, je schouders ophalen over het resultaat en nog er nog erger van gaan genieten dan je al van plan was!

Espresso brownies

Espresso brownies, moet ik daar eigenlijk nog iets over zeggen? Deze moet je gewoon maken, nu! Nou, oké omdat ik het niet laten kan, toch een uitlegje: deze brownies hebben mijn Paleo-leven gered. Ik denk dat ik drie maanden bezig was en smachtte naar ‘fatsoenlijk’ eten Jolanda-style (lees: iets heel onfatsoenlijks, want Paleo-eten is natuurlijk fatsoen op en top en daar was ik zó klaar mee!). Ik had al heel veel ‘lekkere’ recepten uitgeprobeerd, maar het was het allemaal net niet, flauw of gewoon ronduit smerig. Dit recept zag er echter (ook) veelbelovend uit, dus meteen gemaakt en ze zijn me daar toch een partij lekker!! Eindelijk kon ik weer een superlekkere brownie eten en daar hoefde ik niet eens voor te zondigen. Wauw! Het is nu zelfs mijn basis brownie recept. Nog sterker: zelfs de niet Paleo-ers in mijn omgeving beweren dat ze deze espresso brownies de lekkerste brownies ooit vinden. Als het ooit zou gebeuren dat ik stop met Paleo, dan blijft dit recept op zeker favoriet!

palejo paleo recept espresso brownies

Espresso brownies


  • 375 gram chocolade
  • 112,5 gram kokosolie
  • 3 theelepels espresso poeder
  • 8 eieren
  • 500 gram palmsuiker
  • 2 eetlepels vanille extract
  • 0,5 theelepel zout
  • 100 gram amandelmeel
  • 4 eetlepels kokosmeel

Verwarm de oven voor op 180 graden.

Pak een flinke pan, je  kunt namelijk alle ingrediënten daarin mengen dus dat scheelt een berg aan afwas als je pan meteen groot genoeg is! Zet hem op het laagste vuurtje en voeg de chocolade toe. Ik gebruik de extra puur van Verkade (75%, de Paleo-regel is dat je chocolade van minimaal 70% gebruikt) en dan heb je 5 repen van elk 75 gram nodig. Laat de chocolade smelten. Als het eenmaal gesmolten is, voeg je de kokosolie toe. Roer het door de chocolade heen tot de olie volledig is opgenomen. Voeg 3 theelepels espresso poeder toe. Ik gebruik altijd de espresso van Nescafé en dan staan die drie theelepeltjes gelijk aan 1 stick. Roer de koffie door het chocolademengsel en haal de pan van het vuur. Voeg de acht eitjes toe. De meeste recepten willen dat je ze één voor één doet en steeds tussendoor roert. Dat hoeft hier gelukkig niet, alle eitjes mag je zo in één keer bij het mengsel kieperen. Goed roeren, door de warmte begint het ei al wat te stollen en wordt je mengsel heel dik. Dat is niet erg, gewoon lekker door blijven roeren. Voeg vervolgens de palmsuiker, de vanille extract, het zout, de amandelmeel en de kokosmeel toe. Roer alles heel goed door elkaar.

Ik verdeel het beslag altijd over twee rechthoekige bakvormen (elk ongeveer 15 bij 25 cm) en zet ze gedurende 33 minuten in de oven. Ik weet het 33….een stomme baktijd…. Ik heb voor dit recept al vele baktijden geprobeerd, maar ben uiteindelijk hierop uitgekomen. 33 minuten in de oven levert de perfecte balans tussen krokant aan de buitenkant en smeuïg aan de binnenkant op wat mij betreft. Laat de espresso brownies vervolgens een uurtje afkoelen en snijd je baksel dan in stukken. Ik hou van stevige stukken, dus ik haal er zo een stuk of 20 uit. Warm zijn ze lekker, afgekoeld zalig én je kunt ze prima invriezen en op een later moment eten. Ik hou altijd een voorraadje in de diepvries, in mijn ergste ‘Ik MOET NU chocolade’-bui kan ik dan zonder al te veel moeite mijn chocolade-fix regelen (alleen dat ontdooien duurt altijd zo lang :).

Dit goddelijke recept heb ik helaas niet zelf bedacht (I wish) maar gevonden op de website van Elana Amsterdam. Zij heeft echt fantastische recepten, waaronder dus deze espresso brownies (zij noemt ze espresso fudge brownies). Het leuke van Elana is dat ze altijd met heel weinig ingrediënten werkt (sommige andere bakkers hebben altijd een hele waslijst aan ingrediënten, dan heb ik al geen zin meer om er aan te beginnen) en met weinig materialen, dus de berg afwas wordt ook aanzienlijk beperkt. Erg prettig!

En nou hou ik op met kletsen: hop die keuken in en bakken!

Amandelboterpraliné

Ook bij dit recept voor amandelboterpraliné zou ik willen beginnen met te zeggen hoe heerlijk dit is. Op zich logisch, want ik ga natuurlijk geen recepten plaatsen die ik niet lekker vind, maar het wordt dan op een gegeven moment wel een beetje saai. Toch ga ik het doen, want deze amandelboterpraliné is zó lekker, het is gewoon god-de-lijk! Echt waar! Het is daarnaast ook nog eens leuk om te maken, niet moeilijk en zeker niet heel veel werk. Handig is ook dat je het in de vriezer bewaart, dus je hebt altijd een bijzondere traktatie op voorraad voor de visite (als je in een sociale bui bent, want ik moet eerlijk bekennen dat ik het liever allemaal zelf opeet :).

amandelboterpraline paleo recept

Amandelboterpraliné


Voor de chocoladelaag

  • 80 gram cacao
  • 112 gram kokosolie
  • 4 eetlepels ahornsiroop

Voor de praliné

  • 120 gram amandelboter
  • 80 gram ahornsiroop
  • 80 gram agavesiroop
  • 75 gram kokosolie
  • 2 theelepels vanille aroma
  • 1/4 theelepel zout

Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik


Bekleed een schaal van ongeveer 15 bij 25 cm met bakpapier. Als je schaal iets groter of kleiner is, is dat helemaal niet erg, dan wordt de amandelboterpraliné gewoon iets dunner of dikker.

Doe de cacao, 112 gram kokosolie en 4 eetlepels ahornsiroop in een klein pannetje. Dat pannetje plaats je in een grotere pan met heet water. De kokosolie smelt hierdoor, roer net zo lang tot je een soort egale chocoladesaus hebt. Je kunt het eerste pannetje ook direct op het vuur zetten, maar deze manier van smelten (au bain-marie) zorgt ervoor dat de cacao niet zo snel zal aanbranden.

Giet de helft van de chocolade in de schaal en zorg dat het gelijkmatig verdeeld is. Zet de schaal een kwartiertje in de vriezer. Het pannetje met de andere helft van de chocolade zet je terug in het warme water.

Maak de amandelboterpraliné door alle ingrediënten in een hakmolen te doen en fijn te malen. Dit is de snelle optie, maar werkt alleen als de kokosolie zacht is (kokosolie wordt vloeibaar boven de 25 graden). Je kunt ook alles in een pannetje doen en op een laag vuur laten smelten. Welke methode je ook gebruikt, het is belangrijk dat je alles goed mengt.

Haal de chocoladelaag uit de diepvries en verdeel de praliné erover. Laat de praliné eerst afkoelen als je hem verwarmd had, want anders smelt je chocolade meteen weer. In het oorspronkelijke recept wordt aangeraden ongeveer tweederde te gebruiken want dan wordt de laag niet zo dik. Sorry? Wat is dat nou weer? Dit is het lekkerste gedeelte! Gewoon alles in die schaal doen dus en hop, weer terug de vriezer in.

Na weer een kwartiertje check je eerst of de chocolade die je nog over hebt, vloeibaar genoeg is, anders moet je het nog even goed doorroeren. Giet het over de praliné. Nu alles voor een half uur de vriezer in. 5 minuten nadat je het in de vriezer hebt geplaatst, strooi je wat grof zout over de bovenkant (als je het meteen doet, is het zout weggesmolten voordat je schaal in de vriezer staat).

Ere wie ere toekomt: dit recept is niet door mij bedacht, maar door Ashley Mellilo. Zij eet veganistisch, wat betekent dat niet al haar recepten Paleo zijn, maar de Paleo-recepten die er tussen zitten zijn pareltjes! Om toestemming te vragen voor het plaatsen van de amandelboterpraliné, heb ik deze week een aantal keer met haar gemaild. Echt een aardige meid, maar als je dacht dat Paleo-eten al lastig was, bloggen erover valt ook niet mee! Ze is namelijk bezig met een kookboek en twijfelde of ze me haar toestemming wilde geven, omdat ze het recept in dat boek op wil nemen. Dus ik heb al mijn charmes in de strijd gegooid en gelukkig, het mocht (hands up for Ashley!). Dit is gewoon een recept wat ik jullie niet mag onthouden! Het belangrijkste verschil tussen mijn recept en dat van Ashley is het feit dat ik een deel van de ahorn in de praliné heb vervangen door agavesiroop, dat maakt de smaak wat zachter. Benieuwd naar het origineel? Je vindt het op blissfulbasil.com.

Maar of je nou mijn recept aanhoudt of dat van haar, je hebt gegarandeerd een hemelse traktatie. Je kunt de hele plak in stukken snijden en weer terug in de vriezer doen of er gewoon iedere keer een stukje afsnijden. Wat jij wilt. De amandelboterpraliné doet het heel goed bij een bakje koffie en, ook leuk, je kunt hem op twee manieren eten: meteen uit de vriezer, dus ijskoud, of na een minuutje of vijf als de praliné zacht en superromig is geworden. Ik probeer me altijd te beheersen, want de zachte variant is zo mogelijk nog lekkerder dan de ijskoude variant, maar meestal lukt dat niet en heb ik hem al op voordat ik überhaupt weer met mijn gebaksbordje op de bank zit…