Paleo ketchup

Ik at eigenlijk bijna nooit ketchup. Ik vond het lekker bij mijn hamburgertje en bij zo’n enorme gehaktbal met een gekookt ei erin. Ken je die? Maar verder eigenlijk niet. Ja, als ik weer eens een lijnpoging deed, dan skipte ik de mayonaise en koos in plaats daarvan voor tomatenketchup. Onder het mom ‘rode sausjes maken minder dik dan witte sausjes’. Dat hield ik nooit lang vol. Slechter is vaak nou eenmaal lekkerder. Tot ik erachter kwam hoeveel suiker er in ketchup zit. Van elke 100 gram ketchup (als we Heinz nemen, wat mij betreft toch ‘de echte’) is bijna een kwart suiker! Een kwart!!! Ik voel me toch een beetje belazerd. Sinds ik Paleo ben gaan eten, heb ik een aantal keer een poging ondernomen tomatenketchup te maken, want alle supermarktketchup is Paleotechnisch prut. Maar het was het iedere keer net niet. Of eigenlijk helemaal niet. Blijken die suikers verdorie toch wel heel belangrijk voor de smaakbeleving… Twee weken terug, toen ik dacht dat de zomer eindelijk was begonnen (hoe naïef, het komt momenteel weer met bakken uit de hemel) en ik bezig was met het voorbereiden van een bbq, heb ik een nieuwe poging ondernomen. En met succes: niet alleen leverde mijn experiment een heerlijke Paleo ketchup op, ik ontdekte later dat je er met een beetje aanpassing in ene moeite door een fantastische curry van kan maken!

Paleo ketchup

Paleo ketchup


  • 1 groot blikje tomatenpuree (140 gram)
  • 60 ml honing
  • 60 ml coconut aminos
  • 1 eetlepel appelcider azijn
  • 1 theelepel paprikapoeder
  • halve theelepel knoflookpoeder
  • halve theelepel peper
  • halve theelepel zout
  • mespuntje gemberpoeder

Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik


De bereiding is echt supersimpel: alles bij elkaar en roeren maar! Wees voorzichtig met de honing, je kunt beter eerst een beetje doen, dan proeven en eventueel bijzoeten. Zeker als je al een tijdje Paleo eet, is de ketchup al snel te zoet.

Dit recept levert zo’n 250 ml aan tomatenketchup op. Je kunt het overdoen in een glazen flesje of potje en dan is het in de koelkast te bewaren. Ik durf niet te zeggen hoe lang het houdbaar is. Ik ga er vanuit dat de houdbaarheid vergelijkbaar is met die van tomatenpuree, en laat ik die informatie nou nergens kunnen vinden. Een blikje dat je dicht laat, is zo ongeveer eeuwig houdbaar, maar als het eenmaal open is? geen idee. Op allerlei websites wordt geadviseerd om het in te vriezen, of onder een laagje olie te zetten, maar dat is in deze niet echt aan te raden. Mocht jij wel weten hoe lang het houdbaar is: ik hoor het graag!

En dan de curry-variant: dat is zelfs nog simpeler te maken. Gewoon net zo lang kerriepoeder toevoegen tot het sausje precies is zoals je hem lekker vindt. Eerlijk is eerlijk, deze Paleo ketchup is zalig, maar ik ben nog steeds geen grote ketchup-eter, maar die curry met een biologisch runderchipolata worstje van de bbq… mmmmm! Heel erg lekker! ^%& die regen, ik ga gewoon bbq-en!

Kipspiesjes in honing-mosterd marinade

Eindelijk is het dan zomer! Oké, oké ik zal nu niet te veel gaan piepen dat het me eigenlijk te heet is (momenteel is het 34 graden in de schaduw, echt véél, vééls te heet!), want wat hebben we er lang op moeten wachten. En zodra het mooi weer is, wil ik bbq’en!!! Als er toch iets in de buurt komt van het echte oermensgevoel dan is het wel het grillen van een stukje vlees boven een open vuurtje. Die gasten hadden echt mazzel, die bbq’den elke dag! Aan de andere kant hadden ze vast niet zo’n lekkere marinade als ik je nu ga voorschotelen. Kortom: geniet van het mooie weer en van deze kipspiesjes in honing-mosterd marinade.

Paleo kipspiesjes met honing-mosterd marinade

Kipspiesjes in honing-mosterd marinade


  • kipfilet
  • honing
  • mosterd
  • knoflook
  • peper

Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik


Ik zie je al denken: ‘huh? ze is de hoeveelheden vergeten te vermelden…?!’ Nee hoor, dit is zo’n typisch ‘doe maar wat’-recept. Negen van de tien keer wordt de hoeveelheid kip die ik gebruik bepaald door wat er zich toevallig in de vriezer bevindt en dat bepaald dan weer hoeveel marinade ik maak. Aangezien ik elke keer op de bonnefooi wat bij elkaar gooi, smaakt het elke keer anders, maar altijd even lekker. Da’s fijn, want zelfs met de ogen dicht kan deze marinade niet mislukken (al geef ik geen garantie dat de keuken schoon blijft ;).

Snij de kipfilet in blokjes van ongeveer 3 bij 3 cm. Maak de marinade door vloeibare honing en mosterd te mengen. Let goed op welke mosterd je gebruikt, want de meeste potjes die je in de supermarkt vindt, zijn ab-so-luut niet Paleo. In een eerder artikeltje dat ik schreef, kun je lezen welke mosterd je wel kunt gebruiken.

Ik hou van zoet dus ik begin altijd met een verhouding van drie eetlepels honing en een halve eetlepel mosterd. Handjes wassen, vingertje erin en even proeven. Lekker? Dan kun je het zo laten, anders naar smaak honing of mosterd toevoegen. Blij? Dan kun je, ook weer naar smaak, knoflook en peper toevoegen.

Giet de marinade over de kip en schep de blokjes om. Je hoeft het niet te laten intrekken, maar dat is wel lekkerder. Als je het laat intrekken, heb je tijd om je satéstokjes in een bakje met water te laten weken. Is niet per se nodig, maar het zorgt er voor dat ze straks tijdens het bbq’en minder snel verbranden. Steek de blokjes kip op de satéstokjes en dan kunnen ze op de bbq! Blijf er tijdens het grillen bij, want door de honing kunnen ze makkelijk aanbranden.

Serveer er bijvoorbeeld zelfgemaakte knoflook-mayonaise bij en je hebt een kipspiesje waar de oermens z’n vingertjes bij op zou eten! Oh, en trouwens, mocht het Nederlandse weer nou doen wat het altijd doet (prachtig zomerweer afstraffen met onweer, regenstormen en dat soort ellende): uit ’t pannetje is deze kip in honing-mosterd marinade ook zálig!

Paleo pasta met spinazie, spekjes en tomaat

In mijn vorige artikeltje over de pasta van The Other Pasta kon je lezen dat de Sesam Fusilli heel lekker is. Pasta kan weer gewoon op je Paleo menu! Hiep, hiep! Maar ja, welke saus serveer je er dan bij? Uit een pakje? Iek! Nee, natuurlijk niet! Roomsausje? Nope, balen zeg! Tja, heb je eindelijk pasta gevonden, is de saus een issue… Ik ben dus druk aan het experimenteren geslagen en ben tot een heel lekker resultaat gekomen. Nou kan ik bescheiden ‘al zeg ik het zelf’ toevoegen, maar de niet-Paleo-ers in mijn directe omgeving vonden hem ook lekker. Conclusie: hij is lekker! Vandaag deel ik dus het recept voor Paleo pasta met spinazie, spekjes en tomaat.

paleopasta met spinazie, spekjes en tomaat

Paleo pasta met spinazie, spekjes en tomaat


  • 160 gram Sesam Fusilli
  • 375 gram spekreepjes
  • 750 gram spinazie
  • 250 gram cherrytomaatjes
  • handje pijnboompitjes
  • peper
  • 2 eetlepels mayonaise

Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik


Kook de fusilli in 7 minuten beetgaar en laat het daarna uitlekken.

Bak in de tussentijd in een andere pan de spekjes uit. Als ze bijna goed zijn, voeg je de spinazie toe. Snij de tomaatjes door de helft en voeg ze toe als de spinazie gesmolten is. Voeg daarna de pijnboompitjes en wat peper toe. Hussel alles goed door elkaar en laat het even pruttelen.

Roer de fusilli door het spinaziemengsel. Niet te enthousiast roeren, de sesam fusilli is wat breekbaarder dan gewone pasta. Met beleid dus! Daarna schep je er twee eetlepels paleo-proof mayonaise door en klaar!

De hoeveelheden zoals ik hier heb aangegeven zijn voor ongeveer vier personen. Heel strikt hoef je je er echter niet aan toe houden. Meer spekjes of pijnboompitjes? Snap ik! Lekker doen! Meer spinazie? … nah, snap ik minder, maar hé, het is jouw feestje, dus ook lekker doen!

Als je wat over hebt, is het prima om het bijvoorbeeld voor de lunch van de volgende dag te bewaren. Eet smakelijk!

Kokoskip met kerriemayonaise

Ik zag dat het al weer even geleden was dat ik een avondmaaltijd had gepost. Hoog tijd dus voor dit recept van kokoskip met kerriemayonaise. Het is eigenlijk heel simpel: kip in een kokosjasje, dat je doopt in kerriemayonaise. Meer niet, maar zóó lekker! Dit recept maakte ik al met enige regelmaat voordat ik Paleo ging eten, maar toen gebruikte ik nog bloem. In een stoere bui dacht ik: ‘wat zou er gebeuren als ik de bloem gewoon achterwege zou laten?’ Tadaa: een zalige Paleovariant gebeurde. Die bloem bleek helemaal niet nodig!

palejo paleo recept kokoskip

Kokoskip met kerriemayonaise



Snij de kipfilet in blokjes van ongeveer 3 bij 3 centimeter.

Klop in een diep bord het ei los met 1 theelepel kerriepoeder, peper en zout.

Doe de kokos in een ander diep bord.

Als je ongeveer 3 kipfilets gebruikt, kun je de hoeveelheden ei, kerriepoeder en kokos aanhouden zoals beschreven. Gebruik je meer kip dan zal je waarschijnlijk meer nodig hebben (maar je kunt altijd halverwege bijmaken).

En nu begint het geklieder (heb je de zoete kip uit de oven al eens geprobeerd? Die is ook zo lekker en nóg kliederiger :). Haal de kipstukjes één voor één door het ei en vervolgens door de kokos. Het lijkt omslachtig, liever zou je de kip in één keer in het ei flikkeren, maar geloof me, dat wordt een zooitje. En als je het helemaal netjes wil doen, gebruik je één hand om de kip door het ei te halen, mik je het met diezelfde hand in de kokos en rommel je met je andere hand de kokos over de kip. Als de kip eenmaal goed onder de kokos zit, is het prima beet te pakken. Maar ach, als je niet vies bent van een beetje gekledder: dive right in zou ik zeggen!

Als je alle kipjes van kokos heb voorzien, bak je ze bruin en knapperig in de kokosolie.

Terwijl de kipjes gaar worden kun je vast de sla over de bordjes verdelen. Elke groente is natuurlijk prima, maar persoonlijk vind ik het zachte van de veldsla en het knapperige van de kokoskip een mooie combi.

Roer 2 theelepels kerrie door de mayonaise. Proef even of je het zo lekker vindt en anders doe je er gewoon nog een beetje kerrie bij. Doe het samen met de kip op het bord. Smullen maar!

En zoals veel van mijn diner-recepten: koud ook lekker en dus prima de volgende dag als lunch te eten.

Eet smakelijk!

Rosbiefsalade

Soms heb je niet zo veel tijd, maar wel zin in iets lekkers (wat zeg ik nou, ik heb altijd zin in wat lekkers!… : ). Deze rosbiefsalade is dan een uitkomst! Zo klaar en lekker als lunch, of als je gewoon van alles meer gebruikt, als maaltijdsalade.

palejo paleo recept rosbiefsalade

Rosbiefsalade



Het is je vast opgevallen, ik heb bij de ingrediëntenlijst geen hoeveelheden genoemd. dat is omdat het niet zo nauw luistert hoeveel je van wat gebruikt, gewoon doen waar je zin in hebt!

Verdeel de sla over het bord. Ik vind rucola het lekkerst, maar gebruik ook wel eens veldsla of mix allerlei soorten door elkaar. Verdeel de cherrytomaatjes over de sla. Vervolgens leg je de rosbief op het bord. Ik kan me voorstellen dat hierbij een hoeveelheid als leidraad wel makkelijk is: ik hou meestal een pakje per persoon aan (ongeveer 100 gram). Je kunt de rosbief per plakje in een dotje op het bord leggen, da’s de snelle methode, maar als je wel ruim in de tijd zit, kun je ze ook mooi oprollen. Leef je uit zou ik zeggen! Strooi dan een beetje zout over de rosbief. De combi zout op rosbief vind ik heel lekker, dus ik doe dat voordat ik de rest van de ingrediënten toevoeg. Dan een flinke eetlepel mayonaise (klik hier voor het recept van mijn mayonaise Paleo-style) en pijnboompitjes. Ook voor de pitjes geldt: heb je tijd dan kun je ze roosteren, en anders kunnen ze er zo overheen. Ook erg lekker! Eindig met een beetje peper. That’s it, enjoy!

Zoete kip uit de oven

In het kader van smikkelen en smullen heb ik hier weer een toppertje: zoete kip uit de oven. Het heeft wel iets weg van nuggets, maar dan heel zoet. Je glazuur knalt bijna van je tanden af, maar het is lekker, joh! Het is een gerechtje wat vooral kinderen heerlijk vinden (maar waar de grote mensen stiekem het meest van snoepen… :) en wat ze ook heel leuk zullen vinden om bij te helpen omdat je er lekker vies van wordt. Huh? Vies? Ja, lekker vies!

palejo paleo recept zoete kip uit de oven

Zoete kip uit de oven


voor de kip

  • 450 gram kipfilet
  • 50 gram tapioca
  • 2 eieren
  • 225 gram amandelmeel
  • halve theelepel zout
  • kwart theelepel peper

voor de saus

  • 200 gram honing (voel je je glazuur al omkrullen?)
  • 80 ml Coconut Aminos
  • halve theelepel knoflook

Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik


Verwarm de oven voor op 220 graden en snij in de tussentijd de kip in blokjes van ongeveer 2 bij 3 cm. Doe de eitjes in een schaaltje en klop ze goed los. Doe de tapioca in een tweede schaaltje en de amandelmeel in een derde schaaltje. Mix de peper en zout door de amandelmeel.

En nu komt het gekledder voor gevorderden: haal de kip eerst door de tapioca, dan door het ei en vervolgens door de amandelmeel. De manier om niet helemaal onder de troep te komen te zitten is door de kipstukjes één voor één door de schaaltjes te halen (geloof me, het stelt je geduld op de proef, maar het wordt echt, echt minder rommelig zo. De eerste keer dacht ik: ‘wat maakt het nou uit of je alles in één keer in het bakje flikkert?’ Nou, de amandelmeel-tapioca-eidrek zat ongeveer tot aan mijn oksels, zo erg maakt het uit!). Wat ook helpt is als je één hand reserveert voor de tapioca en de amandelmeel en één hand voor het eigeel. Heb je allemaal geen zin in dit getut: ‘dive in’ zou ik zeggen en stuur me alsjeblieft de foto’s van jezelf als je klaar bent :).

Leg de stukjes kip niet op een hoopje maar naast elkaar op een bakrooster dat je hebt afgedekt met een vel bakpapier. Zet de kip voor ongeveer 25 minuten in het midden van de oven. Halverwege draai je ze allemaal even om, dan worden ze aan alle kanten mooi bruin en knapperig.

Terwijl de kip z’n ding doet, ga je de saus maken. Doe de Coconut Aminos, de honing en de knoflook in een pannetje en laat het al roerend goed warm worden.

Na de 25 minuten oventijd haal je het bakrooster eruit en giet je de saus over de kipstukjes. Zorg dat je elk stukje van saus hebt voorzien, want zonder saus worden ze zo droog als klaphout. Doe de kip met de saus nog drie minuten in de oven. En tadaa! Zoete kip uit de oven: laat het smikkelen en smullen maar beginnen!

Door het amandellaagje en de honing vult dit gerecht enorm, je kunt er, als je er bijvoorbeeld rucola bij serveert, makkelijk met z’n viertjes van eten. Wat ook lekker is, is een deel van de kip bewaren en de dag erna als lunch te eten. Koud zijn ze ook heerlijk!

Het oorspronkelijke recept is overigens bedacht door Kristen, een receptontwikkelaar, voedselfotograaf en blogger uit Vancouver. Ik heb het recept niet één op één overgenomen simpelweg omdat ik de hete saus die zij gebruikt niet heb. In plaats daarvan heb ik Coconut Aminos gebruikt. De yoghurtdip (niet-Paleo!) heb ik ook achterwege gelaten.

Neem eens een kijkje op The Endless Meal, daar besteedt Kristen af en toe aandacht aan Paleo-recepten (dus let op, niet alles wat je op haar blog vindt, is geschikt), maar wat misschien nog wel leuker is: ze geeft tips voor als je zelf een foodblog hebt, met name op het gebied van voedselfotografie. Leuk om te lezen!

Paleo sushi met tonijn

Sushi wordt traditioneel met rijst gemaakt, maar dat is natuurlijk een graan en dus niet Paleo. Daarom ben ik op zoek gegaan naar een alternatief en dat heb ik gevonden! Eigenlijk is deze Paleo sushi met tonijn heel simpel, maar dus wel helemaal Paleo én lekker!

palejo paleo recept sushi

Paleo sushi met tonijn


Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik


Om de Paleo sushi met tonijn te maken, laat je eerst de blikjes tonijn uitlekken. Meng vervolgens de mayonaise erdoor heen. Laat ook de kappertjes uitlekken en roer ze samen met de pijnboompitjes door het tonijnmengsel. Voeg peper en zout naar smaak toe (voorzichtig met het zout, de kappertjes zijn ook al zoutig). Verdeel het tonijnmengsel in drie gelijke delen.

Zonder kan ook, maar als je een sushi-rolmatje hebt dan is dat heel fijn want het werkt een stuk makkelijker! Leg één van de norivellen met de glimmende kant naar beneden op het matje. Verdeel één van de tonijndelen over je norivel. Let op, niet over het hele vel, maar over ongeveer de onderste vijf centimeter van het vel. Zorg dat de ‘strook’ tonijn overal even breed is, zeker aan de zijkanten van je norivel. Anders is je Paleo sushi met tonijn niet overal even tonijnig (weer een nieuw woord verzonnen :) en worden je plakjes straks niet even groot, of erger: je uiteindjes worden flubberig. Géén gezicht!

Deze sushi is de Maki-variant. Maki betekent letterlijk ‘gerold’ en is de bekendste sushi-soort hier in het Westen en nu we toch bezig zijn: het Japanse woord voor tonijn is Maguro. Dus eigenlijk is dit een Paleo Sushi Maki Maguro! Rol heel voorzichtig, te beginnen met het deel waar de tonijn opzit, het hele norivel op, tot je een mooi rolletje hebt. De laatste centimeter van het vel kun je een beetje nat maken, de nori gaat dan plakken en dat houdt je rolletje intact.

Pak je rolletje strak in aluminiumfolie in en herhaal het hele verhaal bij de overige twee vellen. Leg de sushi’s in de koelkast en laat ze daar een uurtje of zes rusten. Dit zorgt ervoor dat het vocht van je tonijnmengsel in de nori trekt, waardoor de nori minder taai wordt.

Haal je rolletjes uit de koelkast en pak ze voorzichtig uit. Snij ze met een scherp mes in plakjes van ongeveer 2 cm. Heb je toch uiteinde-flubbertjes? Die moet je gewoon lekker meteen opeten, want die presenteren niet zo leuk. Leg de sushi op een mooi bord. Uiteraard serveren wij hier geen sojasaus bij (soja is een peulvrucht en dus niet Paleo), maar Coconut Aminos, dé Paleovervanger van sojasaus en heerlijk om je sushi in te dopen.

itadakimasu! (je raadt het al: de Japanse versie van ‘eet smakelijk!’)

Cajun Cashews

Wist je dat je binnen het Paleo-dieet nog heel goed kunt snacken? Deze Cajun Cashews zijn heel snel gemaakt, zeker als je zorgt dat je altijd wat Cajunmix op voorraad hebt!

Kruiden- en specerijenmixen uit de winkel zijn over het algemeen niet geschikt voor iemand die het Paleo-dieet volgt. Vaak zijn er aan deze mixen allerlei zaken toegevoegd die je echt niet wilt, zoals suiker. Daarom maak ik ze zelf. Zo gedaan en eigenlijk veel leuker dan zo’n mix uit een potje!

cajun cashews paleo recept

Cajun Cashews


Voor de Cajunmix

  • 2 theelepels zout
  • 1 theelepel cayennepeper
  • 1 theelepel zwarte peper
  • 2,5 theelepel paprikapoeder
  • 2 theelepels knoflookpoeder
  • 1 theelepel uienpoeder
  • 1 theelepel gedroogde tijm
  • 1 theelepel gedroogde oregano

Voor het roosteren van de cashewnootjes

  • ongebrande en ongezouten cashewnootjes
  • kokosolie

Voeg alle kruiden en specerijen in bovenstaande verhouding bij elkaar. Goed mengen en in een afgesloten potje is het vrij lang houdbaar.

Verwarm een beetje kokosolie in een koekenpan op middelmatig vuur. Voeg de cashewnootjes toe (net zo veel als je trek groot is :) en rooster ze onder voortdurend omscheppen. Let op: het is belangrijk dat je ongebrande en ongezouten cashews gebruikt want eigenlijk zijn reguliere nootjes altijd gebrand in zonnebloemolie. Een grote Paleo-no-no dus! Blijf erbij als je ze roostert want ze gaan in ene erg hard. Haal de pan van het vuur en voeg naar smaak de Cajunmix toe. Goed omscheppen en vervolgens af laten koelen op een bord.

In eerste instantie zijn de cashews altijd wat slappig door het verwarmen. Don’t worry: als ze afkoelen worden ze vanzelf weer knapperig. Even proeven en desnoods nog wat mix toevoegen. Ik hou van zoutig, dus ik doe er ook altijd nog wat extra zout over aan het eind. Als je genoeg geduld kunt opbrengen om ze helemaal af te laten koelen, heb je een heerlijk schaaltje lekker gekruide Cajun Cashews. Kaarsjes aan, filmpje op en snacken maar. Enjoy!

Gevulde eitjes

Ken je dat? Dat je een prachtig schaal met gevulde eieren voor ogen hebt, maar dat het resultaat bestaat uit flubbertjes waar de vulling uit valt omdat je dooier helemaal aan de zijkant zat? Of dat je dooier fantastisch in het midden zit, maar je die krengen on-mo-ge-lijk gepeld krijgt? Grr! Het proces richting Perfect Gevulde Eitjes kan vol zitten met frustraties, maar of ze er nou mooi uit zien of niet, lekker zijn ze altijd!

Ik heb overigens in mijn Paleo-beginperiode best even moeten zoeken. De mayonaise is vrij bepalend voor de smaak en de mayonaise die ik altijd voor de eitjes gebruikte mocht niet meer… Gelukkig is het allemaal goed gekomen. Hier vind je mijn recept én tips om de nagestreefde perfectie te bereiken!

gevulde eitjes paleo recept

 

Gevulde eitjes


Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik


Dat de dooier niet netjes in het midden zit, hebben we te danken aan de zwaartekracht. Als een ei een tijdje ligt, zakt de dooier langzaam naar beneden. Geen nood, je kunt dit proces uitstellen door de eieren met de punt omhoog (zoals in een eierdoosje) weg te zetten. Wat ook helpt, is een paar dagen voordat je de eieren gaat gebruiken, ze elke dag om te keren, maar eerlijk gezegd vind ik dat een beetje te veel moeite (oké, toegegeven, dat vergeet ik dus gewoon). De makkelijkste manier is om een pan water op te zetten. Hard te roeren tot je een draaikolk hebt, de eieren toe te voegen en dan zachtjes door te blijven roeren tot het water kookt. Het eiwit is dan zodanig gestold dat het eigeel verder wel op z’n plek blijft zitten. Je denkt vast: ‘Waarom gebruik je dan geen vers ei? Die heeft nog geen tijd gehad om ‘uit te zakken’?’ Klopt, maar verse eieren pellen voor geen meter, laat ze minimaal een dag of drie liggen.

Nadat het water kookt, zet je de wekker op 8 minuten. Zo kook je ze mooi hard, zonder dat ze groenig uitslaan. Als het wekkertje is gegaan, gooi je het hete water weg en laat je de eitjes schrikken. Roepen dat ze niet Paleo zijn, zou kunnen helpen…. ;) maar over het algemeen is ze afspoelen onder heel koud water genoeg. Door de kou krimpt het ei iets, waardoor hij lossig in de schil komt te liggen. Sla de schaal aan de brede kant van het ei kapot en pel het ei onder de kraan door met je duim als het ware de schaal los te duwen. Moet lukken zo, maar stel nou dat het nog niet lukt, dan schijnt een beetje baking soda in het water wonderen te verrichten. Ik heb het nog nooit geprobeerd, maar wie weet?

Eitjes gepeld? Snij er dan vier in de lengte door midden en wip het eigeel er voorzichtig uit. Prak het eigeel. Snij de andere twee eieren in kleine stukjes en doe het bij het eigeel. Voeg de mayonaise toe en roer het goed door. Voeg ook peper, zout en kerrie toe. Af en toe een beetje proeven om te zien of je genoeg hebt toegevoegd. Verdeel het mengsel over de halve eitjes. Strooi er tot slot nog een beetje kerrie over (puur voor de gezelligheid). Tast toe!

Dit is uiteraard een heel basic recept. Je kunt andere kruiden gebruiken (paprikapoeder in plaats van kerrie, ook lekker), uitjes of bacon toevoegen. Mosterd erdoor is ook erg smakelijk (zie hier welke mosterd ik gebruik). Mocht je om inspiratie verlegen zitten dan levert Google zo’n half miljoen hits op ‘gevuld ei’, mocht dat nog niet genoeg zijn dan kun je ook nog zoeken op de Engelse term ‘deviled eggs’. Ik heb me altijd afgevraagd waarom ze zo heten. Het schrijven van dit artikeltje zorgde ervoor dat ik het eindelijk op ging zoeken. ‘Deviled’ komt uit de achttiende eeuw en werd gebruikt om voedsel aan te duiden dat erg heet gekruid was (zie daar de link met de hel waar het ook vrij warm schijnt te zijn en vervolgens de duivel). Vanwege die link met de duivel spreekt men in kerkelijke kringen liever van ‘Angeled eggs’. Ook dieetmensen houden deze term aan, maar dan om aan te geven dat hun gevulde eitje alleen maar brave ingrediënten bevat. Eigenlijk zijn mijn gevulde eitjes dus ook ‘Angeled eggs. Ha! Weer wat geleerd!