Paleo ketchup

Ik at eigenlijk bijna nooit ketchup. Ik vond het lekker bij mijn hamburgertje en bij zo’n enorme gehaktbal met een gekookt ei erin. Ken je die? Maar verder eigenlijk niet. Ja, als ik weer eens een lijnpoging deed, dan skipte ik de mayonaise en koos in plaats daarvan voor tomatenketchup. Onder het mom ‘rode sausjes maken minder dik dan witte sausjes’. Dat hield ik nooit lang vol. Slechter is vaak nou eenmaal lekkerder. Tot ik erachter kwam hoeveel suiker er in ketchup zit. Van elke 100 gram ketchup (als we Heinz nemen, wat mij betreft toch ‘de echte’) is bijna een kwart suiker! Een kwart!!! Ik voel me toch een beetje belazerd. Sinds ik Paleo ben gaan eten, heb ik een aantal keer een poging ondernomen tomatenketchup te maken, want alle supermarktketchup is Paleotechnisch prut. Maar het was het iedere keer net niet. Of eigenlijk helemaal niet. Blijken die suikers verdorie toch wel heel belangrijk voor de smaakbeleving… Twee weken terug, toen ik dacht dat de zomer eindelijk was begonnen (hoe naïef, het komt momenteel weer met bakken uit de hemel) en ik bezig was met het voorbereiden van een bbq, heb ik een nieuwe poging ondernomen. En met succes: niet alleen leverde mijn experiment een heerlijke Paleo ketchup op, ik ontdekte later dat je er met een beetje aanpassing in ene moeite door een fantastische curry van kan maken!

Paleo ketchup

Paleo ketchup


  • 1 groot blikje tomatenpuree (140 gram)
  • 60 ml honing
  • 60 ml coconut aminos
  • 1 eetlepel appelcider azijn
  • 1 theelepel paprikapoeder
  • halve theelepel knoflookpoeder
  • halve theelepel peper
  • halve theelepel zout
  • mespuntje gemberpoeder

Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik


De bereiding is echt supersimpel: alles bij elkaar en roeren maar! Wees voorzichtig met de honing, je kunt beter eerst een beetje doen, dan proeven en eventueel bijzoeten. Zeker als je al een tijdje Paleo eet, is de ketchup al snel te zoet.

Dit recept levert zo’n 250 ml aan tomatenketchup op. Je kunt het overdoen in een glazen flesje of potje en dan is het in de koelkast te bewaren. Ik durf niet te zeggen hoe lang het houdbaar is. Ik ga er vanuit dat de houdbaarheid vergelijkbaar is met die van tomatenpuree, en laat ik die informatie nou nergens kunnen vinden. Een blikje dat je dicht laat, is zo ongeveer eeuwig houdbaar, maar als het eenmaal open is? geen idee. Op allerlei websites wordt geadviseerd om het in te vriezen, of onder een laagje olie te zetten, maar dat is in deze niet echt aan te raden. Mocht jij wel weten hoe lang het houdbaar is: ik hoor het graag!

En dan de curry-variant: dat is zelfs nog simpeler te maken. Gewoon net zo lang kerriepoeder toevoegen tot het sausje precies is zoals je hem lekker vindt. Eerlijk is eerlijk, deze Paleo ketchup is zalig, maar ik ben nog steeds geen grote ketchup-eter, maar die curry met een biologisch runderchipolata worstje van de bbq… mmmmm! Heel erg lekker! ^%& die regen, ik ga gewoon bbq-en!

Kipspiesjes in honing-mosterd marinade

Eindelijk is het dan zomer! Oké, oké ik zal nu niet te veel gaan piepen dat het me eigenlijk te heet is (momenteel is het 34 graden in de schaduw, echt véél, vééls te heet!), want wat hebben we er lang op moeten wachten. En zodra het mooi weer is, wil ik bbq’en!!! Als er toch iets in de buurt komt van het echte oermensgevoel dan is het wel het grillen van een stukje vlees boven een open vuurtje. Die gasten hadden echt mazzel, die bbq’den elke dag! Aan de andere kant hadden ze vast niet zo’n lekkere marinade als ik je nu ga voorschotelen. Kortom: geniet van het mooie weer en van deze kipspiesjes in honing-mosterd marinade.

Paleo kipspiesjes met honing-mosterd marinade

Kipspiesjes in honing-mosterd marinade


  • kipfilet
  • honing
  • mosterd
  • knoflook
  • peper

Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik


Ik zie je al denken: ‘huh? ze is de hoeveelheden vergeten te vermelden…?!’ Nee hoor, dit is zo’n typisch ‘doe maar wat’-recept. Negen van de tien keer wordt de hoeveelheid kip die ik gebruik bepaald door wat er zich toevallig in de vriezer bevindt en dat bepaald dan weer hoeveel marinade ik maak. Aangezien ik elke keer op de bonnefooi wat bij elkaar gooi, smaakt het elke keer anders, maar altijd even lekker. Da’s fijn, want zelfs met de ogen dicht kan deze marinade niet mislukken (al geef ik geen garantie dat de keuken schoon blijft ;).

Snij de kipfilet in blokjes van ongeveer 3 bij 3 cm. Maak de marinade door vloeibare honing en mosterd te mengen. Let goed op welke mosterd je gebruikt, want de meeste potjes die je in de supermarkt vindt, zijn ab-so-luut niet Paleo. In een eerder artikeltje dat ik schreef, kun je lezen welke mosterd je wel kunt gebruiken.

Ik hou van zoet dus ik begin altijd met een verhouding van drie eetlepels honing en een halve eetlepel mosterd. Handjes wassen, vingertje erin en even proeven. Lekker? Dan kun je het zo laten, anders naar smaak honing of mosterd toevoegen. Blij? Dan kun je, ook weer naar smaak, knoflook en peper toevoegen.

Giet de marinade over de kip en schep de blokjes om. Je hoeft het niet te laten intrekken, maar dat is wel lekkerder. Als je het laat intrekken, heb je tijd om je satéstokjes in een bakje met water te laten weken. Is niet per se nodig, maar het zorgt er voor dat ze straks tijdens het bbq’en minder snel verbranden. Steek de blokjes kip op de satéstokjes en dan kunnen ze op de bbq! Blijf er tijdens het grillen bij, want door de honing kunnen ze makkelijk aanbranden.

Serveer er bijvoorbeeld zelfgemaakte knoflook-mayonaise bij en je hebt een kipspiesje waar de oermens z’n vingertjes bij op zou eten! Oh, en trouwens, mocht het Nederlandse weer nou doen wat het altijd doet (prachtig zomerweer afstraffen met onweer, regenstormen en dat soort ellende): uit ’t pannetje is deze kip in honing-mosterd marinade ook zálig!

Kaneelappeltjes uit de oven

Op zoek naar een lunchgerechtje waar je lekker warm van wordt? Probeer eens kaneelappeltjes uit de oven te maken. Je hebt ze in een handomdraai gemaakt en het is eigenlijk meer snoepen dan lunchen wat je doet! Ik heb ze deze winter al vaak gegeten, maar dat is ook vooral omdat ik het recept steeds wat moest aanpassen totdat het eindelijk was wat ik in mijn hoofd had: een mix van appelcrumble en een appelflap. Vraag me niet hoe ik erbij kwam om daar een combi van te maken, maar toen ik het gerechtje gemaakt had, was het eigenlijk erg lekker. Lekker genoeg om door te experimenteren totdat het precies was wat ik had bedacht. Heel vervelend dat het vele pogingen heeft geduurd om tot dit resultaat te komen……. :)

palejo paleo recept kaneelappeltjes uit de oven

Kaneelappeltjes uit de oven


  • 1 appel
  • 3 eetlepels rozijnen
  • 1 theelepel kaneel
  • 20 gram kastanjemeel
  • 30 gram amandelmeel
  • 2 eetlepels honing
  • 1 eetlepel water
Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik

Verwarm de oven voor op 185 graden.

Schil een appel, haal het klokhuis eruit en snij hem in kleine blokjes. Elke zoete appel is goed. Ik gebruik meestal een Braeburn of een Jazz. Doe de blokjes in een klein ovenschaaltje en schep er 3 eetlepels rozijntjes door. Let op, rozijntjes lijken onschuldig, maar zijn vaak boefjes! Lees hier welke rozijntjes Paleoproof zijn.

Schep door het appel- en rozijnenmengsel een half theelepeltje kaneel en de basis is klaar.

Meng in een aparte kom 20 gram kastanjemeel, 30 gram amandelmeel, 2 eetlepels honing en een halve theelepel kaneel. Voeg eventueel wat water toe (maximaal een eetlepel) om het deeg wat smeuïger te maken. Verdeel het deeg over de appeltjes. Je zult niet genoeg hebben om het hele schaaltje te bedekken, maar dat is niet erg.

Zet het schaaltje 20 minuten in de oven. Ovenwantjes aan, schaaltje eruit en smullen maar!

Paleo gevulde speculaas

Oh jongens, wat ik nu toch voor jullie heb: Paleo gevulde speculaas! Ja, echt! Toen ik Marinka van Eet Paleo vroeg of ik haar recept mocht gebruiken, heb ik haar mijn Sinterklaas-Life-Saver genoemd. En dat is echt zo! Ik weet nog zo goed hoe moeilijk het vorig jaar was om tijdens mijn eerste Sinterklaas sinds de start van mijn Paleo-tijdperk van al dat lekkers af te blijven. Alternatieven had ik nog niet, dus het was heel sneu, Heel Erg Sneu… Maar dit jaar niet! Eerder blogde ik al over echte Paleo-chocoladeletters en een week of wat geleden vond ik dit recept voor Paleo gevulde speculaas. Ik zit deze Sinterklaas gebeiteld!

palejo-recept-paleo-gevulde-speculaas

Paleo gevulde speculaas


Voor de spijs

  • 200 gram amandelmeel
  • snufje zout
  • 140 gram honing
  • 1 ei
  • 2 theelepels citroensap

Voor de speculaas

  • 200 gram amandelmeel
  • 150 gram kastanjemeel
  • 75 gram arrowroot
  • 150 gram kokosbloesemsuiker
  • 20 gram speculaaskruiden
  • snufje zout
  • 110 gram kokosolie in vaste vorm (of 120 ml in vloeibare vorm)
  • 55 gram kokosmelk (of 60 ml)
  • 2 eieren

Verwarm de oven vast voor op 160 graden.

Doe de amandelmeel voor de spijs in een kom. Het is het mooist als je amandelmeel gebruikt dat gemalen is van gepelde witte amandelen, anders krijg je allemaal spikkeltjes in je spijs. Doe de rest van de ingrediënten voor de spijs erbij en meng het heel goed (ik gebruik meestal een vork, lekker prakken!). Wees niet te scheutig met de citroensap, want die smaak overheerst makkelijk. Liever iets te weinig dan te veel gebruiken. Het enige verschil met normale amandelspijs is dat je honing gebruikt in plaats van suiker. Officieel moet de spijs, als een rolletje in folie, een paar dagen in de koelkast rusten, maar dat is bij dit recept niet nodig. Even in de koelkast totdat je het zo meteen nodig hebt, werkt prima.

In een andere kom meng je de droge bestanddelen voor de speculaas door elkaar. Arrowroot, oftewel pijlpuntwortel, is een wit poederachtig spulletje dat gebruikt kan worden als bindmiddel. Ik koop altijd online die van TerraSana, maar in de supermarkt is het ook te krijgen, dan meestal van het merk Smaakt. Vervolgens voeg je de natte bestanddelen toe. Ik heb de kokosolie en de kokosmelk zowel in grammen als in ml weergegeven. Ik vind grammen over het algemeen makkelijker en het scheelt ook afwas (ik zet de kom gewoon op de weegschaal en doe alles er achter elkaar in, direct uit de verpakking en tussentijds zet ik de weegschaal dan steeds op 0). Meer afwas is op zich natuurlijk niet erg, maar daar ben ik veel te lui voor :). Alles heel goed mengen, je zult ziet dat het een mooie homogene massa wordt als je maar even stug door blijft kneden.

Bedek een schaal met een inhoud van minimaal 1 liter (mijn schaal meet ongeveer 16 bij 26 cm) met bakpapier. Als je schaal kleiner is, wordt je speculaas hoger en als je schaal groter is, wordt hij platter. Maakt op zich niet uit natuurlijk, maar hou er rekening mee dat je baktijd dan anders is en dat je, bij een grotere schaal, misschien moeite hebt om alles mooi te bedekken (dat had ik de laatste keer dat ik het maakte, mijn kleine schaal was vies en zoals gezegd: als ik niet per se aan de afwas hoef, zal ik het ook echt niet doen, maar een gekledder dat het was om ook het bovenste laagje dekkend te krijgen!).

Verdeel de speculaas in twee gelijke delen (da’s belangrijk anders krijg je ongelijke laagjes, zoals bij mij op de foto te zien is, ik had net even te veel haast om alles supernetjes te doen…). Doe het ene deel in de schaal en bedek er de hele bodem mee. Ik doe als trucje een laag bakpapier eroverheen en druk het dan voorzichtig aan. Vervolgens verdeel je alle spijs erover (als je de truc met het bakpapier herhaalt, druk dan niet te hard, anders duw je de spijs in de onderste laag). Tot slot verdeel je de rest van de speculaas eroverheen.

Zet de Paleo gevulde speculaas voor 40 minuten in de oven. Vreemd genoeg wordt het bij mij niet elke keer even gaar, ook al kies ik iedere keer voor 160 graden, maar ik heb gemerkt dat dit voor de smaak niet zo veel uitmaakt, het is zelfs juist wel lekker, want het is dan extra smeuïg. Uiteraard kun je het daarna meteen warm opeten, maar persoonlijk vind ik het koud lekkerder en ik vind het zelfs het lekkerst uit de diepvries. Op de één of andere manier lijken de laagjes dan meer een eenheid te vormen (ik weet het, vaag gewauwel, maar ik kan het niet beter uitleggen). Dus ik bak het, laat het afkoelen, snij het in vierkantjes en vries het per stuk in. Op het moment dat ik dan zin in gevulde speculaas heb (momenteel zo ongeveer elke dag :), trek ik een zakje uit de diepvries, en wie zoet de minuten aftelt tot het is ontdooit…, krijgt iets ongelofelijk lekkers!!!!

Ik heb wat kleine wijzigingen in het oorspronkelijke recept gemaakt (meer honing en een snufje zout in de spijs), maar verder heb ik het gelijk gehouden. Je vindt het oorspronkelijke recept voor Paleo gevulde speculaas op Eet Paleo. Ik vind het echt geweldig dat Marinka dit recept heeft ontwikkeld, want mijn Sinterklaas is met dit recept weer op het oude smulniveau. Moge zij maar veel cadeautjes in d’r schoen krijgen!

Trouwens, wat past er beter bij gevulde speculaas dan een beker Paleo warme chocolademelk. Nog niet genoeg van al die Sinterklaasheerlijkheden? Probeer dan ook eens de Paleo chocoladeletter van Magic.

Zoete kip uit de oven

In het kader van smikkelen en smullen heb ik hier weer een toppertje: zoete kip uit de oven. Het heeft wel iets weg van nuggets, maar dan heel zoet. Je glazuur knalt bijna van je tanden af, maar het is lekker, joh! Het is een gerechtje wat vooral kinderen heerlijk vinden (maar waar de grote mensen stiekem het meest van snoepen… :) en wat ze ook heel leuk zullen vinden om bij te helpen omdat je er lekker vies van wordt. Huh? Vies? Ja, lekker vies!

palejo paleo recept zoete kip uit de oven

Zoete kip uit de oven


voor de kip

  • 450 gram kipfilet
  • 50 gram tapioca
  • 2 eieren
  • 225 gram amandelmeel
  • halve theelepel zout
  • kwart theelepel peper

voor de saus

  • 200 gram honing (voel je je glazuur al omkrullen?)
  • 80 ml Coconut Aminos
  • halve theelepel knoflook

Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik


Verwarm de oven voor op 220 graden en snij in de tussentijd de kip in blokjes van ongeveer 2 bij 3 cm. Doe de eitjes in een schaaltje en klop ze goed los. Doe de tapioca in een tweede schaaltje en de amandelmeel in een derde schaaltje. Mix de peper en zout door de amandelmeel.

En nu komt het gekledder voor gevorderden: haal de kip eerst door de tapioca, dan door het ei en vervolgens door de amandelmeel. De manier om niet helemaal onder de troep te komen te zitten is door de kipstukjes één voor één door de schaaltjes te halen (geloof me, het stelt je geduld op de proef, maar het wordt echt, echt minder rommelig zo. De eerste keer dacht ik: ‘wat maakt het nou uit of je alles in één keer in het bakje flikkert?’ Nou, de amandelmeel-tapioca-eidrek zat ongeveer tot aan mijn oksels, zo erg maakt het uit!). Wat ook helpt is als je één hand reserveert voor de tapioca en de amandelmeel en één hand voor het eigeel. Heb je allemaal geen zin in dit getut: ‘dive in’ zou ik zeggen en stuur me alsjeblieft de foto’s van jezelf als je klaar bent :).

Leg de stukjes kip niet op een hoopje maar naast elkaar op een bakrooster dat je hebt afgedekt met een vel bakpapier. Zet de kip voor ongeveer 25 minuten in het midden van de oven. Halverwege draai je ze allemaal even om, dan worden ze aan alle kanten mooi bruin en knapperig.

Terwijl de kip z’n ding doet, ga je de saus maken. Doe de Coconut Aminos, de honing en de knoflook in een pannetje en laat het al roerend goed warm worden.

Na de 25 minuten oventijd haal je het bakrooster eruit en giet je de saus over de kipstukjes. Zorg dat je elk stukje van saus hebt voorzien, want zonder saus worden ze zo droog als klaphout. Doe de kip met de saus nog drie minuten in de oven. En tadaa! Zoete kip uit de oven: laat het smikkelen en smullen maar beginnen!

Door het amandellaagje en de honing vult dit gerecht enorm, je kunt er, als je er bijvoorbeeld rucola bij serveert, makkelijk met z’n viertjes van eten. Wat ook lekker is, is een deel van de kip bewaren en de dag erna als lunch te eten. Koud zijn ze ook heerlijk!

Het oorspronkelijke recept is overigens bedacht door Kristen, een receptontwikkelaar, voedselfotograaf en blogger uit Vancouver. Ik heb het recept niet één op één overgenomen simpelweg omdat ik de hete saus die zij gebruikt niet heb. In plaats daarvan heb ik Coconut Aminos gebruikt. De yoghurtdip (niet-Paleo!) heb ik ook achterwege gelaten.

Neem eens een kijkje op The Endless Meal, daar besteedt Kristen af en toe aandacht aan Paleo-recepten (dus let op, niet alles wat je op haar blog vindt, is geschikt), maar wat misschien nog wel leuker is: ze geeft tips voor als je zelf een foodblog hebt, met name op het gebied van voedselfotografie. Leuk om te lezen!

Paleo mokka frappuccino

Paleo mokka frappuccino, wie had gedacht dat dat bestond? Ik heb er de afgelopen zomer wel een paar liter van gedronken, denk ik. Jongens, dit is zó lekker! Het weekend voor ik aan mijn Paleo-leven begon, was ik op vakantie in Hamburg en daar heb ik onder het mom van ‘nu kan het nog’ alles gegeten waarvan ik daarna af moest zien te blijven. Echt smullen geblazen was het! Uiteraard ben ik ook naar Starbucks geweest. Sterk als ik ben (haha!) bewaarde ik die bezoekjes altijd voor als ik op vakantie was. Zo bleef het een beetje speciaal. Dus nu moest en zou ik erheen en ik heb me ontzettend uitgeleefd met een frappuccino en het grootste stuk chocoladetaart dat je je maar kunt wensen. Oh, wat heb ik dáárvan genoten en oh wat heb ik het gemist in de eerste Paleomaanden!

Tot ik in ene stuitte op een recept voor Paleo mokka frappuccino. Paleo!! Ik moet zeggen, ik was erg sceptisch. Ik had al zo vaak recepten geprobeerd die beloofden dat ze ‘net als de niet-Paleo-variant smaakten’ terwijl het echt nergens op leek, dat ik dacht dat dit er ook wel weer zo eentje zou zijn. Want zeg nou zelf: amandelboter in een frappuccino? Jasses! Maar ja, toch wel nieuwsgierig heb ik het gemaakt en echt cross my heart, dit is me daar een partijtje lekker! Ik weet niet hoe dicht het tegen de Starbucks-variant aanligt, want dat heb ik al anderhalf jaar niet meer gehad (still going strong :). Maar het gevoel dat je erbij krijgt, is voor mij hetzelfde: zo lekker romig, zoet en chocoladerig dat het wel slecht voor je moet zijn (ik kan er niks aan doen, ik hou d’r van), alleen: het is niet slecht! Probeer het uit zou ik zeggen:

paleo recept mokka frappuccino

Paleo mokka frappuccino voor 1 flink glas


  • 1,8 gram instant espresso poeder. Elk merk is prima, maar ik gebruik Nescafé, dus dan staat dat gelijk aan 1 stick
  • 1 tot 1,5 eetlepels amandelboter
  • 2 eetlepels cacao
  • 3 eetlepels honing
  • 83 ml water (en geen ml meer of minder! Haha! Nee hoor, dat gekke aantal komt van het omrekenen van de Amerikaanse cups naar ml)
  • 140 gram ijsblokjes

Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik


Mik alles bij elkaar in de blender (ik gebruik de ice crusher van Braun, ideaal!). Zorg dat je hem goed vasthoudt, want dat ijs maakt een enorm kabaal in het begin. Schenk het in een groot glas en vergeet niet het restje honing dat zich op de één of andere manier altijd onder in de kan weet te verzamelen, er uit te schrapen en bij de rest in het glas te doen. Het Grote Genieten kan beginnen! Als je dat lekker vindt, heb je in het begin nog allemaal ijssnippertjes, vind je dat minder, laat het dan even staan, dan zijn die weggesmolten.

Het is even een klusje, dus als ik mezelf nou heel erg wil verwennen, dan maak ik het recept dubbel. De ene helft voor nu, en de andere helft voor morgen. Je kunt het namelijk prima een dagje in de koelkast bewaren. Vlak voor serveren doe ik er dan nog een stuk of drie ijsklontjes in, eventueel mixen en klaar: tijd voor Het Grote Genieten Zonder Al Te Veel Inspanning! De luie oermens in mij begint al te spinnen. Heerlijk!

Zoals gezegd, heb ik dit recept gevonden, niet verzonnen. Die eer gaat naar Adriana Harlan (hands up for Adriana! Whoop whoop!). Je kunt het oorspronkelijke recept op haar blog Living Healthy with Chocolate bekijken. Je zult zien dat ik het recept wat heb verbouwd. Zo gebruik ik minder amandelboter. Je hebt met mijn hoeveelheid al een beetje het drogige pindakaasachtige gevoel, maar dat zorgt voor het romige en is precies goed. In het oorspronkelijke recept is het wat mij betreft wat te overheersend. Ook voeg ik altijd wat meer honing toe. Lekker zoet! Adriana geeft optioneel nog het recept voor een topping van kokosroom, maar dat hoeft er voor mij niet op, al moet ik wel zeggen dat het er prachtig uitziet.

Ik ben heel benieuwd wat jij er van vindt: lijkt dit een beetje op die van Starbucks? Ik wou intussen dat het maar vast weekend was (ik heb mezelf restricties gegeven, anders wordt het gênant), dan mocht ik weer een glaasje (of twee :).