Paleo pizza

Weet je wat ik misschien nog wel het meeste mis sinds ik Paleo ben gegaan? Gluten! Aangezien je me pre-Paleo wel kon begraven onder de frietjes (ik noemde mezelf heel bescheiden ook wel Patatoloog), had ik van te voren verwacht dat ik patat het meeste zou gaan missen. Nou, verrassend genoeg bleek dat niet zo te zijn. Van alle ‘foute’ dingen mis ik brood het meest! Nu heb ik wel zin om hier een heel lyrisch verhaal over de geur van versgebakken brood en knapperige korstjes op te hangen, maar dat zal ik niet doen. Als je een beetje op mij lijkt, zijn je smaakpapillen bij het woord ‘brood’ al een feestje gaan vieren, laat staan als ik er ook nog eens over ga uitweiden! Helaas, haal de slingers en ballonnen maar weer weg, het perfecte Paleo alternatief voor brood heb ik nog steeds niet gevonden, maar ik blijf gewoon stug doorzoeken. Wat ik wél heb gevonden: een fantastisch recept voor pizza! Nog zo’n glutenbommetje waar ik van de gedachte alleen al ging watertanden en die ik erg heb gemist. Aan bodems van bloemkool (erg populair in Paleo-land) ga ik als rechtschapen groentehater niet eens beginnen (het idee alleen al) en oké, de meatza is lekker, maar je wilt toch gewoon een broodachtige bodem? Alles minder dan dat telt eigenlijk niet. Net als bij veel Paleo recepten zag ik dit recept voor Paleo pizza en ik dacht: ‘dat kan nooit veel soeps zijn’. Maar deze Paleo pizza is wel soeps! Heel erg soeps zelfs!

paleo pizza palejo recept

Paleo pizza


  • 1 rijpe bakbanaan
  • 60 milliliter kokosmelk (55 gram)
  • 60 milliliter vloeibare kokosolie (55 gram)
  • snufje zout
  • 1 eetlepel gedroogde Italiaanse kruiden
  • 135 gram tapioca
  • 15 + 50 gram arrowroot
  • 50 gram chufameel
  • 140 gram passata
  • 1 ui
  • 100 gram salami
  • 2 eetlepels gedroogde oregano

Haal het rooster uit de oven en laat hem (de oven, niet het rooster ;) vast voorverwarmen tot 220 graden.

Schil of pel (wat doe je er eigenlijk mee?) een rijpe bakbanaan en snij hem in plakken. Trust me, dit is inderdaad het gedeelte waarvan je denkt: ‘Wáát? Banaan in mijn pizzabodem? Dat kan nooit veel soeps zijn.’. Maar geloof me, het komt goed! Voeg de kokosmelk toe en pureer het geheel met een staafmixer. Voeg dan de kokosolie toe en meng het goed door. Ik heb zowel de milliliters als de grammen toegevoegd omdat milliliters dan wel de standaardmaat zijn, maar ik grammen makkelijker vind: het scheelt ook afwas. Ik zet de kom gewoon op de weegschaal en voeg de grammen toe. Hoef ik geen maatbeker vies te maken!

Voeg zout en Italiaanse kruiden toe evenals de tapioca, 15 gram arrowroot en de chufameel. Kneed het deeg goed door. Voeg ten slotte nog 50 gram arrowroot toe en kneed het deeg tot een mooie bal (of een lelijke bal, wat jij wilt, de pizza zal er niet anders om smaken, geen idee waarom ik ‘mooie’ typte, haha!). Heb je geen arrowroot of chufa? Dan kun je de hoeveelheden 1 op 1 vervangen door tapioca. Het oorspronkelijke recept gaat ook uit van alleen tapioca, maar met een beetje experimenteren ben ik op de mix met arrowroot en chufa uitgekomen. Het geeft je Paleo pizza nog meer een broodachtige structuur.

Rol de bal deeg op een vel bakpapier uit tot een ronde plak van ongeveer een halve centimeter dik. Leg je pizzabodem op het rooster en schuif het voor 15 minuten de oven in. Je zult zien dat de bodem op sommige plekken helemaal opblaast, maakt niet uit, dat gaat straks vanzelf weg als je de topping erop doet. Snij intussen de ui in ringetjes en zoek vast de passata, salami en oregano op. Ik neem overigens altijd de passata van de Jumbo, dat is een heerlijke tomatensaus waar verder geen rommel aan toe is gevoegd.

Haal de bodem na 15 minuten uit de oven. Je kunt alles op de pizza doen wat je lekker vindt. Voor deze blogpost heb ik gekozen voor lekker basic: besmeer hem met passata (net zo veel als je lekker vindt) en beleg hem met salami en uienringen. Strooi er tot slot oregano over en zet hem voor 8 minuten terug in de oven (wel een beetje in de gaten houden, het kan hard gaan). Klaar is je Paleo pizza!

Héél in de verte zit er iets bananigs in de smaak, maar dat vind ik niet storend. Zolang je stevige toppings hebt, zijn die overheersend genoeg om het kleine beetje bananensmaak eruit te filteren. Verder is het midden van de pizza (het gedeelte dat door de topping weer nattig is geworden) een tikje groenig en gummy. Ik hoor je al denken: ‘Groenig en gummy? Geef mijn portie maar aan iemand anders, een bodem van bloemkool klinkt in ene een stuk aantrekkelijker!’, maar echt, ook dat doet niets af aan de smaak. De eerste keer heb ik héél voorzichtig mijn tanden in deze pizza gezet, en nu moet ik uitkijken dat we hem niet elke week op het menu zetten. Zo lekker vinden we hem!

De oorsprong van het recept is een beetje apart. Ik zou zweren dat ik hem gevonden heb op mijnpaleokeuken.nl, het blog van Sjanett de Geus, maar deze website bestaat niet meer en het recept kan ik ook niet vinden op haar nieuwe website… Vreemd. Misschien heb ik hem dan toch ergens anders vandaan? Ik ben in ieder geval blij dat ik het recept gevonden heb en hier weer verder kan delen met de wereld. Je zoektocht naar echte pizza, die ook nog eens een Paleo pizza is, is over. Je hebt hem gevonden!

Paleo gevulde speculaas

Oh jongens, wat ik nu toch voor jullie heb: Paleo gevulde speculaas! Ja, echt! Toen ik Marinka van Eet Paleo vroeg of ik haar recept mocht gebruiken, heb ik haar mijn Sinterklaas-Life-Saver genoemd. En dat is echt zo! Ik weet nog zo goed hoe moeilijk het vorig jaar was om tijdens mijn eerste Sinterklaas sinds de start van mijn Paleo-tijdperk van al dat lekkers af te blijven. Alternatieven had ik nog niet, dus het was heel sneu, Heel Erg Sneu… Maar dit jaar niet! Eerder blogde ik al over echte Paleo-chocoladeletters en een week of wat geleden vond ik dit recept voor Paleo gevulde speculaas. Ik zit deze Sinterklaas gebeiteld!

palejo-recept-paleo-gevulde-speculaas

Paleo gevulde speculaas


Voor de spijs

  • 200 gram amandelmeel
  • snufje zout
  • 140 gram honing
  • 1 ei
  • 2 theelepels citroensap

Voor de speculaas

  • 200 gram amandelmeel
  • 150 gram kastanjemeel
  • 75 gram arrowroot
  • 150 gram kokosbloesemsuiker
  • 20 gram speculaaskruiden
  • snufje zout
  • 110 gram kokosolie in vaste vorm (of 120 ml in vloeibare vorm)
  • 55 gram kokosmelk (of 60 ml)
  • 2 eieren

Verwarm de oven vast voor op 160 graden.

Doe de amandelmeel voor de spijs in een kom. Het is het mooist als je amandelmeel gebruikt dat gemalen is van gepelde witte amandelen, anders krijg je allemaal spikkeltjes in je spijs. Doe de rest van de ingrediënten voor de spijs erbij en meng het heel goed (ik gebruik meestal een vork, lekker prakken!). Wees niet te scheutig met de citroensap, want die smaak overheerst makkelijk. Liever iets te weinig dan te veel gebruiken. Het enige verschil met normale amandelspijs is dat je honing gebruikt in plaats van suiker. Officieel moet de spijs, als een rolletje in folie, een paar dagen in de koelkast rusten, maar dat is bij dit recept niet nodig. Even in de koelkast totdat je het zo meteen nodig hebt, werkt prima.

In een andere kom meng je de droge bestanddelen voor de speculaas door elkaar. Arrowroot, oftewel pijlpuntwortel, is een wit poederachtig spulletje dat gebruikt kan worden als bindmiddel. Ik koop altijd online die van TerraSana, maar in de supermarkt is het ook te krijgen, dan meestal van het merk Smaakt. Vervolgens voeg je de natte bestanddelen toe. Ik heb de kokosolie en de kokosmelk zowel in grammen als in ml weergegeven. Ik vind grammen over het algemeen makkelijker en het scheelt ook afwas (ik zet de kom gewoon op de weegschaal en doe alles er achter elkaar in, direct uit de verpakking en tussentijds zet ik de weegschaal dan steeds op 0). Meer afwas is op zich natuurlijk niet erg, maar daar ben ik veel te lui voor :). Alles heel goed mengen, je zult ziet dat het een mooie homogene massa wordt als je maar even stug door blijft kneden.

Bedek een schaal met een inhoud van minimaal 1 liter (mijn schaal meet ongeveer 16 bij 26 cm) met bakpapier. Als je schaal kleiner is, wordt je speculaas hoger en als je schaal groter is, wordt hij platter. Maakt op zich niet uit natuurlijk, maar hou er rekening mee dat je baktijd dan anders is en dat je, bij een grotere schaal, misschien moeite hebt om alles mooi te bedekken (dat had ik de laatste keer dat ik het maakte, mijn kleine schaal was vies en zoals gezegd: als ik niet per se aan de afwas hoef, zal ik het ook echt niet doen, maar een gekledder dat het was om ook het bovenste laagje dekkend te krijgen!).

Verdeel de speculaas in twee gelijke delen (da’s belangrijk anders krijg je ongelijke laagjes, zoals bij mij op de foto te zien is, ik had net even te veel haast om alles supernetjes te doen…). Doe het ene deel in de schaal en bedek er de hele bodem mee. Ik doe als trucje een laag bakpapier eroverheen en druk het dan voorzichtig aan. Vervolgens verdeel je alle spijs erover (als je de truc met het bakpapier herhaalt, druk dan niet te hard, anders duw je de spijs in de onderste laag). Tot slot verdeel je de rest van de speculaas eroverheen.

Zet de Paleo gevulde speculaas voor 40 minuten in de oven. Vreemd genoeg wordt het bij mij niet elke keer even gaar, ook al kies ik iedere keer voor 160 graden, maar ik heb gemerkt dat dit voor de smaak niet zo veel uitmaakt, het is zelfs juist wel lekker, want het is dan extra smeuïg. Uiteraard kun je het daarna meteen warm opeten, maar persoonlijk vind ik het koud lekkerder en ik vind het zelfs het lekkerst uit de diepvries. Op de één of andere manier lijken de laagjes dan meer een eenheid te vormen (ik weet het, vaag gewauwel, maar ik kan het niet beter uitleggen). Dus ik bak het, laat het afkoelen, snij het in vierkantjes en vries het per stuk in. Op het moment dat ik dan zin in gevulde speculaas heb (momenteel zo ongeveer elke dag :), trek ik een zakje uit de diepvries, en wie zoet de minuten aftelt tot het is ontdooit…, krijgt iets ongelofelijk lekkers!!!!

Ik heb wat kleine wijzigingen in het oorspronkelijke recept gemaakt (meer honing en een snufje zout in de spijs), maar verder heb ik het gelijk gehouden. Je vindt het oorspronkelijke recept voor Paleo gevulde speculaas op Eet Paleo. Ik vind het echt geweldig dat Marinka dit recept heeft ontwikkeld, want mijn Sinterklaas is met dit recept weer op het oude smulniveau. Moge zij maar veel cadeautjes in d’r schoen krijgen!

Trouwens, wat past er beter bij gevulde speculaas dan een beker Paleo warme chocolademelk. Nog niet genoeg van al die Sinterklaasheerlijkheden? Probeer dan ook eens de Paleo chocoladeletter van Magic.