Paleo pizza

Weet je wat ik misschien nog wel het meeste mis sinds ik Paleo ben gegaan? Gluten! Aangezien je me pre-Paleo wel kon begraven onder de frietjes (ik noemde mezelf heel bescheiden ook wel Patatoloog), had ik van te voren verwacht dat ik patat het meeste zou gaan missen. Nou, verrassend genoeg bleek dat niet zo te zijn. Van alle ‘foute’ dingen mis ik brood het meest! Nu heb ik wel zin om hier een heel lyrisch verhaal over de geur van versgebakken brood en knapperige korstjes op te hangen, maar dat zal ik niet doen. Als je een beetje op mij lijkt, zijn je smaakpapillen bij het woord ‘brood’ al een feestje gaan vieren, laat staan als ik er ook nog eens over ga uitweiden! Helaas, haal de slingers en ballonnen maar weer weg, het perfecte Paleo alternatief voor brood heb ik nog steeds niet gevonden, maar ik blijf gewoon stug doorzoeken. Wat ik wél heb gevonden: een fantastisch recept voor pizza! Nog zo’n glutenbommetje waar ik van de gedachte alleen al ging watertanden en die ik erg heb gemist. Aan bodems van bloemkool (erg populair in Paleo-land) ga ik als rechtschapen groentehater niet eens beginnen (het idee alleen al) en oké, de meatza is lekker, maar je wilt toch gewoon een broodachtige bodem? Alles minder dan dat telt eigenlijk niet. Net als bij veel Paleo recepten zag ik dit recept voor Paleo pizza en ik dacht: ‘dat kan nooit veel soeps zijn’. Maar deze Paleo pizza is wel soeps! Heel erg soeps zelfs!

paleo pizza palejo recept

Paleo pizza


  • 1 rijpe bakbanaan
  • 60 milliliter kokosmelk (55 gram)
  • 60 milliliter vloeibare kokosolie (55 gram)
  • snufje zout
  • 1 eetlepel gedroogde Italiaanse kruiden
  • 135 gram tapioca
  • 15 + 50 gram arrowroot
  • 50 gram chufameel
  • 140 gram passata
  • 1 ui
  • 100 gram salami
  • 2 eetlepels gedroogde oregano

Haal het rooster uit de oven en laat hem (de oven, niet het rooster ;) vast voorverwarmen tot 220 graden.

Schil of pel (wat doe je er eigenlijk mee?) een rijpe bakbanaan en snij hem in plakken. Trust me, dit is inderdaad het gedeelte waarvan je denkt: ‘Wáát? Banaan in mijn pizzabodem? Dat kan nooit veel soeps zijn.’. Maar geloof me, het komt goed! Voeg de kokosmelk toe en pureer het geheel met een staafmixer. Voeg dan de kokosolie toe en meng het goed door. Ik heb zowel de milliliters als de grammen toegevoegd omdat milliliters dan wel de standaardmaat zijn, maar ik grammen makkelijker vind: het scheelt ook afwas. Ik zet de kom gewoon op de weegschaal en voeg de grammen toe. Hoef ik geen maatbeker vies te maken!

Voeg zout en Italiaanse kruiden toe evenals de tapioca, 15 gram arrowroot en de chufameel. Kneed het deeg goed door. Voeg ten slotte nog 50 gram arrowroot toe en kneed het deeg tot een mooie bal (of een lelijke bal, wat jij wilt, de pizza zal er niet anders om smaken, geen idee waarom ik ‘mooie’ typte, haha!). Heb je geen arrowroot of chufa? Dan kun je de hoeveelheden 1 op 1 vervangen door tapioca. Het oorspronkelijke recept gaat ook uit van alleen tapioca, maar met een beetje experimenteren ben ik op de mix met arrowroot en chufa uitgekomen. Het geeft je Paleo pizza nog meer een broodachtige structuur.

Rol de bal deeg op een vel bakpapier uit tot een ronde plak van ongeveer een halve centimeter dik. Leg je pizzabodem op het rooster en schuif het voor 15 minuten de oven in. Je zult zien dat de bodem op sommige plekken helemaal opblaast, maakt niet uit, dat gaat straks vanzelf weg als je de topping erop doet. Snij intussen de ui in ringetjes en zoek vast de passata, salami en oregano op. Ik neem overigens altijd de passata van de Jumbo, dat is een heerlijke tomatensaus waar verder geen rommel aan toe is gevoegd.

Haal de bodem na 15 minuten uit de oven. Je kunt alles op de pizza doen wat je lekker vindt. Voor deze blogpost heb ik gekozen voor lekker basic: besmeer hem met passata (net zo veel als je lekker vindt) en beleg hem met salami en uienringen. Strooi er tot slot oregano over en zet hem voor 8 minuten terug in de oven (wel een beetje in de gaten houden, het kan hard gaan). Klaar is je Paleo pizza!

Héél in de verte zit er iets bananigs in de smaak, maar dat vind ik niet storend. Zolang je stevige toppings hebt, zijn die overheersend genoeg om het kleine beetje bananensmaak eruit te filteren. Verder is het midden van de pizza (het gedeelte dat door de topping weer nattig is geworden) een tikje groenig en gummy. Ik hoor je al denken: ‘Groenig en gummy? Geef mijn portie maar aan iemand anders, een bodem van bloemkool klinkt in ene een stuk aantrekkelijker!’, maar echt, ook dat doet niets af aan de smaak. De eerste keer heb ik héél voorzichtig mijn tanden in deze pizza gezet, en nu moet ik uitkijken dat we hem niet elke week op het menu zetten. Zo lekker vinden we hem!

De oorsprong van het recept is een beetje apart. Ik zou zweren dat ik hem gevonden heb op mijnpaleokeuken.nl, het blog van Sjanett de Geus, maar deze website bestaat niet meer en het recept kan ik ook niet vinden op haar nieuwe website… Vreemd. Misschien heb ik hem dan toch ergens anders vandaan? Ik ben in ieder geval blij dat ik het recept gevonden heb en hier weer verder kan delen met de wereld. Je zoektocht naar echte pizza, die ook nog eens een Paleo pizza is, is over. Je hebt hem gevonden!

‘No junk food!’ Burger

Yeah baby! It’s snack time! Als ik je vertel dat de foto puur Paleo is, dan geloof je dat toch niet? En toch is het zo! Deze ‘No junk food!’ Burger bevat alleen maar Paleo-geaccepteerde ingrediënten, terwijl het er uitziet én smaakt of je gruwelijk aan het zondigen bent geslagen (ik krijg alleen al bij het zien van de foto het water in de mond, ik ben (spijtig genoeg) dol op zo’n beetje al het voedsel dat in de categorie ‘zondigen’ valt. Mjam mjam!). Maar daar zat ik dus afgelopen zondag samen met mijn lief schandalig te smullen Van-Ge-zond-Voed-sel! Het moet niet gekker worden.

palejo paleo recept burger met zoete aardappel uit de oven

‘No junk food!’ Burger met zoete aardappel uit de oven


Voor de zoete aardappel uit de oven

  • 1 flinke zoete aardappel (echt zo’n joekel, een beetje junk food lover krijgt die makkelijk op)
  • kokosolie

Voor de ‘No junk food!’ Burger


Voor dit recept heb je een aardig staaltje time-management nodig, want de kunst is om alles tegelijkertijd op je bordje te hebben liggen (nou ja, tegelijkertijd lukt nog wel, maar dat het dan allemaal (nog) de goede temperatuur heeft, is een uitdaging).

Haal het rooster uit de oven en verwarm hem (de oven, niet je rooster :) alvast voor op 200 graden.

Breng een pan met water aan de kook. Intussen schil je de zoete aardappel en snij je hem in stukken van gelijke grootte (da’s belangrijk want anders kook je in dezelfde tijd de kleine stukken tot snot, terwijl de grote stukken nog keihard zijn). Spoel de zoete aardappelstukken af onder de kraan en voeg ze toe aan het kokende water. Tien minuutjes koken, afgieten en in frietvorm snijden. Overigens zijn er verschillende soorten zoete aardappelen, voor dit gerecht zijn die met het paarse schilletje en witte binnenkant het lekkerst, gewoon te koop bij AH en Jumbo (en misschien wel andere supermarkten, maar die heb ik niet in de buurt). Schep 1 á 2 eetlepels kokosolie door de aardappeltjes heen.

Leg een vel bakpapier op het rooster en spreid de aardappels er over uit. Doe dat lekker ruim, hoe meer kans de warmte heeft om bij elke aardappel te komen, hoe eerder ze klaar zijn. Doe ze in de oven, en keer ze halverwege een keertje om. Na ongeveer een uurtje zien ze eruit zoals op de foto en zijn ze op hun lekkerst! Serveer ze met een flinke klodder Paleo-mayo.

Terwijl je op de aardappels aan het wachten bent, kun je de ‘No junk food!’ Burger in elkaar knutselen. Let goed op wat voor vlees je koopt. Wist je dat de gewone AH-hamburger voor 14% is opgebouwd uit PaleNo-engigheden? Wat dacht je van sui­ker (Wáát?), rijst­zet­meel (Nééé!), zon­ne­bloem­olie (Aargh!), enzovoort, enzovoort. Kijk, dan zie je meteen waarom ‘junk’ in junk food zo’n goed gekozen term is. Na lang en gefrustreerd staren naar het vleesschap (beefburger nee, grillburger nee, kalfsburger nee, lamsburger nee, steak de boeuf nee) vind ik er eentje die geen rare toevoegingen heeft: de biologische rundertartaar. Hoera!

Bak de tartaartjes in een beetje kokosolie precies zo gaar als jij ze lekker vindt. Snij de tomaat in plakjes (zaadjes eruit halen). Bak het ontbijtspek uit, bak vervolgens in het vet van het spek de ui (in ringen gesneden) en maak het tomatensausje door de tomatenpuree door de mayonaise te mengen. En dan stapelen maar!

Om je ‘No junk food!’ Burger te maken, leg je een tartaartje op het bord, daarop de spek, dan de tomaat, een flinke klodder tomatensaus, dan de uitjes en vervolgens het tweede tartaartje. Bovenop nog een toefje rucola en voilá: guilt free snacken tot het vet van je kin druipt!

Meatza!

Elk zichzelf respecterend Paleo-blog heeft er eentje: een recept voor meatza. Nou, dan kan ik natuurlijk niet achterblijven. De basis van de meatza is altijd gelijk: een bodem van gehakt, met daarop een topping naar keuze en dan krijg je iets wat verdacht veel lijkt op.. juist pizza, maar dan Paleo-style! De eerste keer dat ik het maakte, vroeg ik me af of het niet te gehakkerig zou worden, en dat was eigenlijk wel een beetje zo. Ik ben dus niet alleen met de topping gaan stoeien, maar ook met de samenstelling van de bodem en tadaa! Met trots presenteer ik de PaleJo Meatza!

meatza paleo recept

Meatza!


  • 500 gram rundergehakt
  • 1 theelepel knoflookpoeder
  • 1 theelepel mosterdzaad
  • 1 theelepel paprikapoeder
  • 1 theelepel uienpoeder
  • zout
  • 125 gram spekblokjes
  • 1 ui
  • 1 tomaat
  • 1 blikje tomatenpuree
  • rucola

Verwarm de oven voor op 200 graden.

Kneed knoflook, mosterdzaad, paprika-, uienpoeder en zout door het gehakt. Spreid het gehakt vervolgens goed dun uit over bakpapier. Wees niet bang om het te dun te doen, het gehakt ‘kruipt’ weer op als het eenmaal in de oven zit. Maak hem zo mooi rond als je kunt, maakt voor de smaak helemaal niets uit, maar staat gewoon mooi. Het is handig om de randjes van het bakpapier een beetje omhoog te zetten. Je kunt eigenwijs zijn en het niet doen, maar trust me, daar ga je spijt van krijgen :)! Zet de bodem van de meatza 15 minuutjes in de oven.

Terwijl de gehaktbodem staat te garen, kun je vast de spekjes bakken, uitje snipperen en er ook bij doen. Bakken tot de uitjes glazig zijn. Ook de tomaat kun je vast in stukjes snijden, verwijder de zaadjes.

Als de bodem gaar is, haal je hem heel voorzichtig uit de oven en giet je hem af (Ik hoor je denken: ‘Afgieten? Staat dat er nou echt?’ Ja, dat staat er echt!). Door het bakken komt er namelijk heel veel vocht uit het gehakt zetten (daarom waren die opstaande randjes handig). Hierdoor lijkt de bodem veel te klein te worden, maar wees gerust, het vult flink dus je kunt straks prima met z’n tweetjes de meatza delen zonder al te scheve gezichten.

Spreid de tomatenpuree uit over het gehakt, vervolgens de spekjes erover verdelen en eindigen met de tomatenstukjes. 10 minuutjes terug in de oven. Leg er wat plukjes rucola op (niet alleen ter decoratie, het is echt een lekkere toevoeging) en ik daag je uit: net als bij een echte pizza kun je de meatza in puntjes snijden en net zoals bij een echte pizza kun je die uit het vuistje eten: wedden dat de bodem het houdt?