Paleo warme chocomelk

Oh, wat is het leven van een foodblogger soms zwaar. Sinterklaas is weer in het land en daar hoort voor mij warme chocomelk bij. Zelfgemaakte warme chocomelk bedoel ik dan. Niet die uit het bekende gele pak en dan opgewarmd (ook lekker hoor), maar echt from scratch met suiker, cacao en melk opgewarmd in een pannetje. Nou, moet ik eerlijk toegeven dat ik in het warme-chocomelk-gebied sinds ik Paleo ben gaan eten altijd een beetje gesmokkeld heb. Ik gebruikte lactosevrije melk als vervanger voor reguliere melk, verving de suiker door palmsuiker en dat was dan wel een beetje de gepaleoliseerde (is dat een woord? Bij PaleJo wel ;) versie. Maar dat is natuurlijk voor geen meter Paleo. Als er iets bewerkt is, is het wel lactosevrije melk, daar is lactase aan toegevoegd om de lactose te neutraliseren (oké, oké, ik ben net even voor straf in de hoek gaan staan). Kortom, het was echt wel lekker, maar ik hield mezelf, bij gebrek aan beter alternatief, wel een beetje voor de gek. Dus met het sinterklaasfeest in zicht, heb ik mezelf heilig voorgenomen: ik ga een recept verzinnen voor Paleo warme chocomelk! Dus, en daar slaat het eerste zinnetje van deze post op, ik heb de afgelopen twee weken liters warme chocomelk geproduceerd en alles moest natuurlijk worden geproefd (och arme ik ;).

Het was niet eenvoudig. Ik heb de melk vervangen door water, brr, als ik daar nog aan denk! Toen de melk vervangen door amandelmelk: veel te zwaar. De melk dan maar vervangen door kokosmelk en dan krijg je wat je verwacht: chocomelk die naar kokos smaakt, voor de liefhebber oké, maar ik wilde cacao, cacao en cacao, verder geen bijsmaakjes voor mij! Toen een pakje Chocomylk van Rebel Kitchen gepakt en die verwarmd. Koud is het zalig (zie daarvoor mijn post over hét Paleo alternatief voor chocomelk) en ik moet zeggen, verwarmd was het ook heel lekker, maar toch was het niet hetzelfde als de beker dampende chocomelk van vroeger. Wel viel me op dat het percentage kokosmelk dat Rebel Kitchen gebruikt heel laag is (maar 11%), de rest is water. Mmm, dus weer de keuken in: bij elke nieuwe poging steeds minder kokos- of amandelmelk gebruikt en steeds meer water. Maar daar werd het eigenlijk weer te waterig van terwijl een goede warme chocomelk romig moet zijn.

Ik was al bijna van plan het bijltje er bij neer te gooien toen ik een kleine google-actie ondernam. Toen ik twee jaar geleden met Paleo begon, kon ik geen goede recepten vinden voor Paleo warme chocomelk, vandaar dat ik genoegen heb genomen met de lactosevrije melk, maar dat was nu anders! Alle recepten op basis van amandel- of kokosmelk in combinatie met cacao en palmsuiker (en dat zijn ze bijna allemaal!) kon ik skippen, been there, done that, doesn’t work! Maar één recept sprong eruit omdat er andere ingrediënten werden gebruikt dan die ik steeds gebruikte en die volgens mij ook nog eens niet het gewenste resultaat zouden opleveren (soms zie je een recept en dan denk je meteen ‘dat gaat hem niet worden’, maar recalcitrant als ik ben, is het dan des te leuker om uit te proberen). Mijn nieuwsgierigheid was gewekt! Dus  het recept gevolgd en daar was ‘ie dan ineens: Paleo warme chocomelk!!!

Als je me al een tijdje volgt, zal het je niet verbazen dat ik van het oorspronkelijke recept afgeweken ben. Normaal uit eigenwijzigheid (had ik al gezegd dat ik soms een beetje recalcitrant kan zijn?…;), maar dit keer om de praktische reden dat ik niet alle ingrediënten in huis had. Nadat ik genoten had van mijn eerste echte Paleo warme chocomelk (ik ben niet eens meer op zoek gegaan naar de missende ingrediënten, hij was zo al lekker!) ben ik gaan experimenteren met de bereidingswijze, want ook daarvan wil ik toch altijd nog even kijken of het beter, makkelijker, minder-afwas-producerend kan. Ik weet het… eigenwij-hijs! Grappig genoeg maakt de bereidingswijze bij dit recept echt wel verschil. Dus mocht je zijn als ik: speel met de bereiding en bepaal voor jezelf wat jíj de lekkerste variant vindt. Het voordeel van deze trial and errors is dat er geen errors meer tussen zitten. Ze zijn allemaal lekker, het is maar net waar je de voorkeur aan geeft. Hier komt die van mij:

paleo warme chocomelk

Paleo warme chocomelk


  • 6 dadels
  • 2 theelepels palmsuiker
  • 5 theelepels cacao
  • 1 eetlepel amandelmeel (mét kop erop)
  • snufje zout
  • flink glas water

Snij de dadels in stukjes. Heb je van die grote Medjoul dadels, dan zijn twee stuks voldoende. Gebruik je van die kleine voorverpakte dan is 6 een goed aantal. Doe de stukjes dadel in een hakmolentje. Voeg 2 theelepels palmsuiker toe (of meer of minder, net hoe een erge zoetekauw je bent), 5 theelepels cacao (ook hier geldt: naar smaak meer of minder) en 1 eetlepel amandelmeel mét een flinke kop erop en een snufje zout. Voeg een beetje water toe en blender het geheel zo fijn mogelijk.

Doe het samen met een flink glas water (250 – 300 milliliter) in een steelpannetje en verwarm het op een middelhoog vuur. Niet laten koken!

Als de chocomelk warm genoeg is, giet je het via een fijne zeef in je mok en klaar is je heerlijke Paleo warme chocolademelk! Je houdt een onooglijk prutje van dadels en amandelmeel over, dat kun je weggooien. Ik vond het in ieder geval niet lekker.

Het voordeel van dit recept is, dat je geen amandelmelk of kokosmelk hoeft te gebruiken. Die heb je vaak in te grote verpakkingen (zeker amandelmelk, geen idee waarom dat alleen maar in literpakken te verkrijgen is) en dan hou je heel veel over. Amandelmeel heb ik altijd wel in huis. En ja, ik heb uitgeprobeerd wat je krijgt als je de amandelmeel weglaat, omdat ik zoiets had van :’hé, je zeeft het er toch weer uit’, maar geloof me, je hebt het nodig. Het geeft namelijk de romige smaak en consistentie aan je chocomelk, zelfs als je het daarna weggooit.

Uiteraard geldt: hoe fijner de zeef, hoe meer friebeltjes je uit de chocomelk haalt. In het oorspronkelijke recept wordt er helemaal niet gezeefd, maar zoals ik al zei, ik vind het niet echt lekker. Nieuwsgierig naar de oorspronkelijke variant? Dat kun je vinden op de site van Praktijk ZEON. ZEON is een centrum in Groningen waar mensen kunnen werken aan hun persoonlijke ontwikkeling en zichzelf kunnen ontplooien, een Paleo eetstijl hoort daar wat hen betreft bij. Ik ken dit centrum verder niet, maar kwam er dus na een google-actie terecht. Eén tip uit hun manier van bereiden wil ik je nog wel meegeven. Als je vlak voor het serveren de staafmixer er even doorheen haalt, krijg je een heerlijk schuimlaagje. Nadeel hiervan is wel dat de vaste deeltjes ook kleiner worden en makkelijker door je zeefje gaan, dan krijg je weer iets meer friebeltjes in je chocolademelk. Het is maar net wat je lekker vindt!

Over lekker gesproken, je wilt natuurlijk ook iets te snacken voor bij je Paleo warme chocomelk! Probeer dan eens het recept voor Paleo gevulde speculaas uit. Je ziet het ook op de foto bij deze post en het is zo lekker, dat het een schande is als je het alleen voor de decembermaanden bewaart. Geen zin om te bakken? Dan kun je je ook verwennen met een Paleo chocoladeletter van Magic. Laat het heerlijke (letterlijk!) avondje maar komen!

Paleo Sticky Toffee Cake

Paleo Sticky Toffee Cake doet het altijd heel goed op verjaardagen (oké, oké, ik geef toe: ook prima tussen de verjaardagen door!). Deze cake is zo zoet, sticky en kneitervol smaak dat de niet-Paleo-peeps echt niet door hebben dat dit een Paleobaksel is. Ik weet het, dat wordt vaker beweerd, maar het is echt zo! Sticky Toffee Cake wordt gezien als een moderne Britse klassieker. De cake wordt gestoomd en overgoten met een toffeesaus. Het wordt gegeten als een dessert en eigenlijk wordt het Sticky Toffee Pudding genoemd. Het recept verscheen voor het eerst in The Good Food Guide Dinner Party Book, geschreven door Patricia Martin. Zij runde een hotel gedurende de tweede wereldoorlog en had het recept gekregen van twee Canadese officiers. Ik weet niet waar ik het recept oorspronkelijk vandaan heb, maar ik maak het al jaren. Uiteraard moest er een Paleovariant komen! Dus ik ben aan de slag gegaan en na een paar pogingen was hij daar: de perfecte Paleo Sticky Toffee Cake. Zelfs als ik het Paleo-leven terug naar de oertijd zou verwijzen, zou ik dit recept op deze manier blijven maken!

Paleo Sticky Toffee Cake

Paleo Sticky Toffee Cake


Voor de cake:

  • 200 gram dadels
  • 200 ml water
  • 1 tl baksoda
  • 100 gr kokosolie
  • 150 gr palmsuiker
  • 1 tl vanille aroma
  • 2 eieren
  • 120 gr amandelmeel
  • 60 gr chufameel (of kokosmeel)

Voor de toffee:

  • 75 gr palmsuiker
  • 60 ml water

Verwarm de over voor op 175 graden.

Snij 200 gram dadels in kleine stukjes (zoals je aan de foto kunt zien, ben ik het deze keer vergeten… maakt niet uit voor je baksel, maar her en der kleine stukjes is toch lekkerder). Je hoeft geen verse dadels te gebruiken, de gewone voorverpakte dadels zijn prima zolang er geen suiker of andere troep aan toe is gevoegd. Ik hoor je denken: ‘Suiker? Toegevoegd aan dadels? Waarom?!’ Inderdaad, maar ze doen het…  Doe ze in een klein pannetje en giet er 200 ml water bij. Breng het geheel aan de kook en laat het 5 minuten doorpruttelen. Haal de pan van het vuur en roer er 1 theelepel baksoda door. Geen zorgen als het gaat bruisen, dat hoort zo! Laat het iets afkoelen.

Mix 100 gram gesmolten kokosolie met 150 gram palmsuiker en 1 tl vanille aroma. Klop er vervolgens twee eieren door. Voeg dan het meel toe. Na hevig experimenteren kwam ik uit op een mengsel van 120 gram amandelmeel en 60 gram chufameel. De chufa kun je ook vervangen door kokosmeel (was ook één van de experimenten), maar persoonlijk vind ik de cake het lekkerst met amandel en chufa.

Nadat je alles goed door elkaar hebt geroerd, voeg je de dadels toe. Het hele beslag doe je over in een cakeblik. Ik frommel er meestal eerst bakpapier in (het past altijd net niet lekker, vandaar het frommelen). Op de één of andere manier heeft ‘invetten’ bij mij nooit het gewenste resultaat: de halve cake blijft alsnog in het blik zitten. Daarom ben ik overgestapt op bakpapier, veel gemakkelijker. Je tilt de cake er zo uit! Zet de cake voor 40 minuutjes in de oven.

De laatste 10 minuten van de baktijd gebruik je om de toffeesaus te maken. Je lost 75 gr palmsuiker op in 60 ml water. Breng het aan de kook en laat het 5 minuten belletjes blazen. Het lijkt of het gaat verbranden, maar dat valt wel mee, pas wel op: het wordt ongelofelijk heet! Gegarandeerd blaren als je het op je vingers krijgt.

Je zult zien dat de cake al vrij donker is na 40 minuten. Dat is bij deze juist lekker. Een goede Paleo Sticky Toffee Cake is een beetje afgefikt! Haal de cake uit de oven en prik er met een satéprikker allemaal gaatjes in. Giet vervolgens de toffeesaus over de cake (daar zijn die gaatjes voor, dan trekt de toffee helemaal door je cake heen, yum!) en zet de cake nog 10 minuten in de oven.

Laat de cake iets afkoelen en snij hem dan in plakken. Warm heel erg lekker, en, als je het redt: koud ook zalig én als je dan nog over hebt (oh die beheersing! ;) de cake kan prima ingevroren worden.

Paleo Vlaflipje

In een eerder artikel over Porridge schreef ik dat ik niet zo gek ben op pap, maar dat ik na het maken van de porridge met banaan helemaal om ben! Vla daarentegen heb ik wel altijd lekker gevonden. Alle soorten lustte ik wel, maar, hoe verrassend, smaken als chocolade, karamel en hopjes gingen er bij mij met het grootste enthousiasme in. Toen enter Paleo, exit vla… Dacht ik… Want ja, een niet onbelangrijk deel van vla komt uit een koe (toen ik klein was vond ik het altijd erg vermakelijk om na te denken over hoe de wei eruit zou zien als iedere smaak ook een echte eigen koe had: de aarbeienvla-koe, op en top prinsessenroze, nageltjes en wimpers gedaan, dartelde vrolijk rondom de ietwat saaie en depri ‘het gaat vast regenen’ bruine chocoladevla-koe en de bleke ‘ik heb vast iets onder de leden’ vanillevla-koe. Ietwat té druk en vrolijk vonden de hopjesvla-koe en de karamelvla-koe, maar ja die waren ook niet zo fancy gekleurd en dus gewoon stikjaloers…… maar goed we dwalen af). Vla = lactose = niet Paleo punt. Punt? Nope! Ik ben zó blij dat ik dit recept tegenkwam! Dit Paleo Vlaflipje is helemaal Paleo en toch zo vla als je het je maar kan bedenken. Jam!

paleo vlaflipje recept palejo

Paleo Vlaflipje


  • 1 banaan, in plakjes ingevroren
  • 2 eetlepels amandelboter
  • 120 ml amandelmelk (hoe verfrissend, eindelijk eens niet die eeuwige kokosmelk)
  • snufje zout
  • vanille aroma
  • 1,5 eetlepel cacao
  • 1 medjool dadel
  • 1 eetlepel agavesiroop
  • 4 ijsklontjes
 Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik

Als het goed is, heb je ongeveer gister een banaan gepeld, in plakjes gesneden en ingevroren. Zo niet, gauw doen en dan maar geduld hebben tot het enigszins bevroren is.

Doe de bevroren banaan in de hakselbeker van je staafmixer. Voeg de amandelmelk, de amandelboter, een snufje zout en een halve theelepel vanille aroma toe. Goed blenden (hou de deksel er stevig op, de amandelmelk heeft de neiging door het deksel heen te spetteren). Doe de helft van dit mengsel tijdelijk over in een glas.

Aan de overgebleven helft voeg je de cacao, de fijngesneden dadel, de agavesiroop, de ijsklontjes (in mijn geval in de vorm van space invaders :) en wederom een halve theelepel vanille aroma toe. Heb je trouwens geen medjool dadels maar gedroogde dadels? Werkt ook prima, neem er dan twee want gedroogde dadels zijn over het algemeen kleiner en let erop dat er niets aan is toegevoegd (zoals suiker, ik weet het, belachelijk, maar het gebeurt!). Goed blenderen. Dat maakt door de ijsklontjes een enorme herrie en je zal af en toe de cacao naar beneden moeten doen en eventueel de dadel van de snijmesjes af moeten pielen. Blenden tot er alleen nog kleine stukjes ijs en dadel in zitten.

Nu het lastige gedeelte: schenk de helft van het chocolademengsel in een groot glas. Schenk dan het mengsel dat je apart had gezet erop. Voorzichtig, zodat de laagjes niet mengen. Tenslotte schenk je het laatste beetje chocolademengsel erop en bestrooi je het geheel met cacao nibs (dat zijn kleine korreltjes rauwe cacao). Lepeltje erin, op een luie stoel in de tuin neerploffen en genieten maar van je Paleo Vlaflipje!

Als je jezelf nóg meer wil verwennen dan je al aan het doen bent (kan dat? Ja, dat kan!), dan doe je tussen de laagjes ook een beetje cacao nibs…. ziet toch niemand :)

Voor de kritische lezer: feitelijk gezien is dit geen vlaflip. De vlaflip werd in de jaren ’60 bedacht door een mevrouw uit Oss. Wikipedia leerde mij dat haar man bij een zuivelfabriek werkte en iets moest verzinnen om vla hip te maken. Vla had in die dagen namelijk last van een stoffig imago (eh ‘in die dagen’? volgens mij is vla altijd al wel een beetje oubollig geweest. Lekker, maar wel oubollig). De échte vlaflip heeft onderop een laagje rode limonade, dan een laag vanillevla en daarna yoghurt. Het was bedoeld als toetje. Dit Paleo Vlaflipje is ook zalig als ontbijt of lunch en heeft eigenlijk alleen het drie-lagen principe gemeen met het origineel. Waarom dan toch de naam Vlaflipje? Gewoon, omdat ik het een leuk woord vind (Vla-flip-je… Vla-flip-je, haha!). Ook grappig: ik hou van vla, van yoghurt én van limonade, maar die drie in één glas? No thanks! Van het Paleo Vlaflipje heb ik echter al wel enkele glazen achter de kiezen…  en ik ken het recept pas twee weken!

Het oorspronkelijke recept is van Alisa Fleming (zij noemt het een shake, om de boel nog ingewikkelder te maken). Alisa blogt op Go Dairy Free over lactosevrij leven. Ze eet wel granen en zo, dus niet alle recepten zijn Paleo. Haar recept voor wat zij Chocolate almond butter cup shake noemt en waarop ik mijn Paleo Vlaflipje gebaseerd heb, is dat echter wel en bovendien ge-ni-aal. Gelukkig mocht ik het recept van haar delen op Palejo. Dank aan Alisa voor de herintroductie van vla in mijn dieet! Hip hip hooray for Alisa!

Oh, trouwens, als je haar blog checkt, zie je dat haar laagjes be-la-che-lijk strak zijn. Hoe ze het doet? Geen idee. Ik heb m’n best gedaan (meer dan eens), de uiteindelijk beste beker van de meest rechte kant gefotografeerd, maar dan nog zie je de golfjes. Strakke laagjes zien er grappig uit, maar ik zou me er niet te druk om maken: tijdens het eten mengt de boel toch door elkaar. Dus laag voor laag in je glas gieten, je schouders ophalen over het resultaat en nog er nog erger van gaan genieten dan je al van plan was!

Dadels met spek

14 januari ben ik jarig (hiephiep voor mij!) en met nog ruim een week te gaan, ben ik vast aan het, zoals wij dat thuis wel eens zeggen ‘prakkedenken’ wat ik mijn gasten ga voorschotelen. Recepten voor taartjes heb ik inmiddels plenty dus dat komt wel goed, maar die hapjes zijn wel een uitdaging. Wat ik in ieder geval ga maken zijn dadels met spek, die vond ik pre-Paleo namelijk al lekker. Op het internet kom je allerlei varianten tegen, maar dit is toch wel mijn favoriet: juist het feit dat het van alles een beetje is (hard en zacht, zout en zoet) maakt het tot een snackje waar ik mijn vingers bij opeet. Koud zijn ze ook lekker, maar bij ons krijgen ze zelden de kans om af te koelen :). Oké, dadels met spek it is!

palejo recept paleo dadels met spek

Dadels met spek


  • 15 dadels
  • 15 blanke amandelen
  • 15 plakjes ontbijtspek in reepjes (ongeveer 125 gram, da’s van het Jumbo eigen merk precies een pakje!)
  • halve eetlepel kokosolie

Je kunt in feite elke dadel nemen die je wilt. Vers is prima, maar voorverpakt is ook goed. Als je er maar op let dat er geen toevoegingen in zitten. Het moet namelijk niet gekker worden, maar soms zijn de dadels die je in de supermarkt koopt gesuikerd om ze zoeter te maken. Alsof je een oermens op een ‘hoe kom ik van mijn vliegangst af’- cursus doet: volslagen overbodig! Maar oké, als je dus maar pure dadels hebt, dan is het goed. Ontpitte dadels zijn helemaal fijn, maar da’s vooral omdat het werk scheelt (en we zijn natuurlijk liever lui dan moe!).

In elke dadel stop je een amandel. Vervolgens wikkel je om elke dadel een plakje ontbijtspek. Doe dit een beetje strak, dan blijft de spek ook tijdens het bakken goed zitten. Omdat ik dit al vele, vele, vele malen gemaakt heb, viel me op dat het aantal plakjes ontbijtspek in een pakje altijd rond de 15 is. Vandaar die 15 dadels en amandelen, maak je precies een pakje op.

Doe een klein beetje kokosolie in de pan (het ontbijtspek is in feite al vet genoeg, maar met een beetje olie bakt het wat makkelijker) en leg de dadels met beleid in de pan. Ik zeg met beleid, want als je ze in één gooi in de pan mietert, ligt al je spek er weer af. Voorzichtig dus. Laat ze op een half hoog vuur lekker aan alle kanten bruin worden. Hou je van rauwig spek, bak ze dan kort. Ik bak ze zelf altijd wat langer want dan wordt de dadel nog zachter dan ‘ie van zichzelf al is.

Zoals gezegd zijn de dadels met spek warm echt superlekker, maar koud zijn ze ook heel goed te doen. Dep in dat geval even met een keukenpapiertje het ergste vet eraf. Anders stolt dat en slaat wit uit. Maakt op zich niet zo uit, maar toont niet zo leuk. Afgedekt in de koelkast zijn ze de volgende dag nog steeds zalig.

Nu nog even broeden op de overige hapjes…. misschien maak ik wel Cajun Cashews of Gevulde eitjes.. Jammie!

Chocomylk, hét Paleo-alternatief voor chocomelk

Ben je op zoek naar een goed alternatief voor chocomelk? Dan is de Chocomylk (ja, met een y!) van Rebel Kitchen misschien wel wat voor jou. Het is een ‘no nasties’ cacao-drankje. Oftewel lactosevrij, glutenvrij en suikervrij. Soja, nootjes, chemische toevoegingen of conserveringsmiddelen zitten er ook niet in. Wat dan wel? De basis bestaat uit organische kokosmelk en bronwater, op smaak gebracht met cacao en gezoet met dadelnectar. Dat is het.

Paleo product Chocomylk alternatief voor chocomelk

Lijkt het op het ‘echte’ werk? Weet je dat ik dat niet eens zo goed kan zeggen? Zodra ik Paleo ben gaan eten heb ik (met heel veel moeite) de chocomelkjes gelaten voor wat ze zijn en tegen de tijd dat ik deze had ontdekt, wist ik al niet eens meer precies hoe het origineel smaakte. Ik weet wel dat ik sceptisch was want ik hou niet zo van kokosmelk en dat is vaak overheersend. Dat valt in de chocomylk gelukkig reuze mee. Ik weet ook nog dat ik in het begin toch wel wat moest wennen aan de smaak. Dus waarschijnlijk moet het antwoord ‘nee’ zijn. Het zal echt wel anders smaken dan de bekende gele pakken. Maar wat grappig is, is dat het gevoel hetzelfde is. Als ik een rapportcijfer moet geven aan het drankje, dan scoort het net zo hoog als de Pre-Paleo chocomel en het is net zo’n zelfde genietmomentje. Dus als je nu allebei de pakken naast elkaar zou zetten, pak ik de mylk. Anders, ja, maar net zo lekker en veel beter voor je!

De chocomylk is bedacht door Tamara en Ben Arbib, een stel uit Londen dat gezond en duurzaam voedsel wilde promoten. Ze richtten hier in eerste instantie een stichting voor op, maar bedachten al snel dat ze de voedingsmiddelenindustrie beter van binnenuit aan konden gaan pakken door mee te gaan doen. Door Rebel Kitchen op te zetten, wilden ze aantonen dat je een succesvol merk op kunt zetten zonder dat je hoeft in te leveren op gezondheid of duurzaamheid. Inmiddels bestaat het bedrijf uit 13 mensen en verkopen ze wereldwijd diverse smaken: zo is er dus niet alleen Chocolate, maar ook Coffee (heb ik ook geproefd, lekker!), Matcha Green Tea, Chai, Banana en Orange Chocolate. Ga zeker eens op hun website rebel-kitchen.com kijken, ze hebben er bijvoorbeeld ook wat recepten met de mylk op staan, moet ik ook eens gaan proberen. Ik heb gelezen dat ze bezig zijn met het ontwikkelen van snacks. Ben ik erg benieuwd naar!

De mylk is verkrijgbaar in 200 en 330 ml. Het schijnt dat ze ook bij AH to go te koop zijn, maar aangezien ik daar online bij AH niets over heb kunnen vinden, zijn ze misschien al uit het assortiment. Sowieso zijn ze daar dan duurder dan bij ‘mijn adresje’ online. Ik koop ze altijd bij Puur Mieke, een hele sympathieke webshop met goede service. De kleine pakjes koop je daar vanaf € 1,19, de grote pakjes kosten € 2,29 euro per stuk. De prijsstelling van de pakjes is wel een beetje vreemd: het kleine pakje kent namelijk een lagere literpijs dan het grotere pakje en meestal is dat andersom. Dat ligt overigens niet aan Puur Mieke, in de shop van Rebel Kitchen zelf is dat ook zo. De mylk is belachelijk duur natuurlijk, zeker als je bedenkt dat je voor datzelfde geld zowat een sixpack kunt kopen van de reguliere merken. Maar goed, zo af en toe moet je jezelf eens goed verwennen en met de Chocomylk van Rebel Kitchen lukt dat vrij aardig!