Paleo warme chocomelk

Oh, wat is het leven van een foodblogger soms zwaar. Sinterklaas is weer in het land en daar hoort voor mij warme chocomelk bij. Zelfgemaakte warme chocomelk bedoel ik dan. Niet die uit het bekende gele pak en dan opgewarmd (ook lekker hoor), maar echt from scratch met suiker, cacao en melk opgewarmd in een pannetje. Nou, moet ik eerlijk toegeven dat ik in het warme-chocomelk-gebied sinds ik Paleo ben gaan eten altijd een beetje gesmokkeld heb. Ik gebruikte lactosevrije melk als vervanger voor reguliere melk, verving de suiker door palmsuiker en dat was dan wel een beetje de gepaleoliseerde (is dat een woord? Bij PaleJo wel ;) versie. Maar dat is natuurlijk voor geen meter Paleo. Als er iets bewerkt is, is het wel lactosevrije melk, daar is lactase aan toegevoegd om de lactose te neutraliseren (oké, oké, ik ben net even voor straf in de hoek gaan staan). Kortom, het was echt wel lekker, maar ik hield mezelf, bij gebrek aan beter alternatief, wel een beetje voor de gek. Dus met het sinterklaasfeest in zicht, heb ik mezelf heilig voorgenomen: ik ga een recept verzinnen voor Paleo warme chocomelk! Dus, en daar slaat het eerste zinnetje van deze post op, ik heb de afgelopen twee weken liters warme chocomelk geproduceerd en alles moest natuurlijk worden geproefd (och arme ik ;).

Het was niet eenvoudig. Ik heb de melk vervangen door water, brr, als ik daar nog aan denk! Toen de melk vervangen door amandelmelk: veel te zwaar. De melk dan maar vervangen door kokosmelk en dan krijg je wat je verwacht: chocomelk die naar kokos smaakt, voor de liefhebber oké, maar ik wilde cacao, cacao en cacao, verder geen bijsmaakjes voor mij! Toen een pakje Chocomylk van Rebel Kitchen gepakt en die verwarmd. Koud is het zalig (zie daarvoor mijn post over hét Paleo alternatief voor chocomelk) en ik moet zeggen, verwarmd was het ook heel lekker, maar toch was het niet hetzelfde als de beker dampende chocomelk van vroeger. Wel viel me op dat het percentage kokosmelk dat Rebel Kitchen gebruikt heel laag is (maar 11%), de rest is water. Mmm, dus weer de keuken in: bij elke nieuwe poging steeds minder kokos- of amandelmelk gebruikt en steeds meer water. Maar daar werd het eigenlijk weer te waterig van terwijl een goede warme chocomelk romig moet zijn.

Ik was al bijna van plan het bijltje er bij neer te gooien toen ik een kleine google-actie ondernam. Toen ik twee jaar geleden met Paleo begon, kon ik geen goede recepten vinden voor Paleo warme chocomelk, vandaar dat ik genoegen heb genomen met de lactosevrije melk, maar dat was nu anders! Alle recepten op basis van amandel- of kokosmelk in combinatie met cacao en palmsuiker (en dat zijn ze bijna allemaal!) kon ik skippen, been there, done that, doesn’t work! Maar één recept sprong eruit omdat er andere ingrediënten werden gebruikt dan die ik steeds gebruikte en die volgens mij ook nog eens niet het gewenste resultaat zouden opleveren (soms zie je een recept en dan denk je meteen ‘dat gaat hem niet worden’, maar recalcitrant als ik ben, is het dan des te leuker om uit te proberen). Mijn nieuwsgierigheid was gewekt! Dus  het recept gevolgd en daar was ‘ie dan ineens: Paleo warme chocomelk!!!

Als je me al een tijdje volgt, zal het je niet verbazen dat ik van het oorspronkelijke recept afgeweken ben. Normaal uit eigenwijzigheid (had ik al gezegd dat ik soms een beetje recalcitrant kan zijn?…;), maar dit keer om de praktische reden dat ik niet alle ingrediënten in huis had. Nadat ik genoten had van mijn eerste echte Paleo warme chocomelk (ik ben niet eens meer op zoek gegaan naar de missende ingrediënten, hij was zo al lekker!) ben ik gaan experimenteren met de bereidingswijze, want ook daarvan wil ik toch altijd nog even kijken of het beter, makkelijker, minder-afwas-producerend kan. Ik weet het… eigenwij-hijs! Grappig genoeg maakt de bereidingswijze bij dit recept echt wel verschil. Dus mocht je zijn als ik: speel met de bereiding en bepaal voor jezelf wat jíj de lekkerste variant vindt. Het voordeel van deze trial and errors is dat er geen errors meer tussen zitten. Ze zijn allemaal lekker, het is maar net waar je de voorkeur aan geeft. Hier komt die van mij:

paleo warme chocomelk

Paleo warme chocomelk


  • 6 dadels
  • 2 theelepels palmsuiker
  • 5 theelepels cacao
  • 1 eetlepel amandelmeel (mét kop erop)
  • snufje zout
  • flink glas water

Snij de dadels in stukjes. Heb je van die grote Medjoul dadels, dan zijn twee stuks voldoende. Gebruik je van die kleine voorverpakte dan is 6 een goed aantal. Doe de stukjes dadel in een hakmolentje. Voeg 2 theelepels palmsuiker toe (of meer of minder, net hoe een erge zoetekauw je bent), 5 theelepels cacao (ook hier geldt: naar smaak meer of minder) en 1 eetlepel amandelmeel mét een flinke kop erop en een snufje zout. Voeg een beetje water toe en blender het geheel zo fijn mogelijk.

Doe het samen met een flink glas water (250 – 300 milliliter) in een steelpannetje en verwarm het op een middelhoog vuur. Niet laten koken!

Als de chocomelk warm genoeg is, giet je het via een fijne zeef in je mok en klaar is je heerlijke Paleo warme chocolademelk! Je houdt een onooglijk prutje van dadels en amandelmeel over, dat kun je weggooien. Ik vond het in ieder geval niet lekker.

Het voordeel van dit recept is, dat je geen amandelmelk of kokosmelk hoeft te gebruiken. Die heb je vaak in te grote verpakkingen (zeker amandelmelk, geen idee waarom dat alleen maar in literpakken te verkrijgen is) en dan hou je heel veel over. Amandelmeel heb ik altijd wel in huis. En ja, ik heb uitgeprobeerd wat je krijgt als je de amandelmeel weglaat, omdat ik zoiets had van :’hé, je zeeft het er toch weer uit’, maar geloof me, je hebt het nodig. Het geeft namelijk de romige smaak en consistentie aan je chocomelk, zelfs als je het daarna weggooit.

Uiteraard geldt: hoe fijner de zeef, hoe meer friebeltjes je uit de chocomelk haalt. In het oorspronkelijke recept wordt er helemaal niet gezeefd, maar zoals ik al zei, ik vind het niet echt lekker. Nieuwsgierig naar de oorspronkelijke variant? Dat kun je vinden op de site van Praktijk ZEON. ZEON is een centrum in Groningen waar mensen kunnen werken aan hun persoonlijke ontwikkeling en zichzelf kunnen ontplooien, een Paleo eetstijl hoort daar wat hen betreft bij. Ik ken dit centrum verder niet, maar kwam er dus na een google-actie terecht. Eén tip uit hun manier van bereiden wil ik je nog wel meegeven. Als je vlak voor het serveren de staafmixer er even doorheen haalt, krijg je een heerlijk schuimlaagje. Nadeel hiervan is wel dat de vaste deeltjes ook kleiner worden en makkelijker door je zeefje gaan, dan krijg je weer iets meer friebeltjes in je chocolademelk. Het is maar net wat je lekker vindt!

Over lekker gesproken, je wilt natuurlijk ook iets te snacken voor bij je Paleo warme chocomelk! Probeer dan eens het recept voor Paleo gevulde speculaas uit. Je ziet het ook op de foto bij deze post en het is zo lekker, dat het een schande is als je het alleen voor de decembermaanden bewaart. Geen zin om te bakken? Dan kun je je ook verwennen met een Paleo chocoladeletter van Magic. Laat het heerlijke (letterlijk!) avondje maar komen!

Paleo Vlaflipje

In een eerder artikel over Porridge schreef ik dat ik niet zo gek ben op pap, maar dat ik na het maken van de porridge met banaan helemaal om ben! Vla daarentegen heb ik wel altijd lekker gevonden. Alle soorten lustte ik wel, maar, hoe verrassend, smaken als chocolade, karamel en hopjes gingen er bij mij met het grootste enthousiasme in. Toen enter Paleo, exit vla… Dacht ik… Want ja, een niet onbelangrijk deel van vla komt uit een koe (toen ik klein was vond ik het altijd erg vermakelijk om na te denken over hoe de wei eruit zou zien als iedere smaak ook een echte eigen koe had: de aarbeienvla-koe, op en top prinsessenroze, nageltjes en wimpers gedaan, dartelde vrolijk rondom de ietwat saaie en depri ‘het gaat vast regenen’ bruine chocoladevla-koe en de bleke ‘ik heb vast iets onder de leden’ vanillevla-koe. Ietwat té druk en vrolijk vonden de hopjesvla-koe en de karamelvla-koe, maar ja die waren ook niet zo fancy gekleurd en dus gewoon stikjaloers…… maar goed we dwalen af). Vla = lactose = niet Paleo punt. Punt? Nope! Ik ben zó blij dat ik dit recept tegenkwam! Dit Paleo Vlaflipje is helemaal Paleo en toch zo vla als je het je maar kan bedenken. Jam!

paleo vlaflipje recept palejo

Paleo Vlaflipje


  • 1 banaan, in plakjes ingevroren
  • 2 eetlepels amandelboter
  • 120 ml amandelmelk (hoe verfrissend, eindelijk eens niet die eeuwige kokosmelk)
  • snufje zout
  • vanille aroma
  • 1,5 eetlepel cacao
  • 1 medjool dadel
  • 1 eetlepel agavesiroop
  • 4 ijsklontjes
 Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik

Als het goed is, heb je ongeveer gister een banaan gepeld, in plakjes gesneden en ingevroren. Zo niet, gauw doen en dan maar geduld hebben tot het enigszins bevroren is.

Doe de bevroren banaan in de hakselbeker van je staafmixer. Voeg de amandelmelk, de amandelboter, een snufje zout en een halve theelepel vanille aroma toe. Goed blenden (hou de deksel er stevig op, de amandelmelk heeft de neiging door het deksel heen te spetteren). Doe de helft van dit mengsel tijdelijk over in een glas.

Aan de overgebleven helft voeg je de cacao, de fijngesneden dadel, de agavesiroop, de ijsklontjes (in mijn geval in de vorm van space invaders :) en wederom een halve theelepel vanille aroma toe. Heb je trouwens geen medjool dadels maar gedroogde dadels? Werkt ook prima, neem er dan twee want gedroogde dadels zijn over het algemeen kleiner en let erop dat er niets aan is toegevoegd (zoals suiker, ik weet het, belachelijk, maar het gebeurt!). Goed blenderen. Dat maakt door de ijsklontjes een enorme herrie en je zal af en toe de cacao naar beneden moeten doen en eventueel de dadel van de snijmesjes af moeten pielen. Blenden tot er alleen nog kleine stukjes ijs en dadel in zitten.

Nu het lastige gedeelte: schenk de helft van het chocolademengsel in een groot glas. Schenk dan het mengsel dat je apart had gezet erop. Voorzichtig, zodat de laagjes niet mengen. Tenslotte schenk je het laatste beetje chocolademengsel erop en bestrooi je het geheel met cacao nibs (dat zijn kleine korreltjes rauwe cacao). Lepeltje erin, op een luie stoel in de tuin neerploffen en genieten maar van je Paleo Vlaflipje!

Als je jezelf nóg meer wil verwennen dan je al aan het doen bent (kan dat? Ja, dat kan!), dan doe je tussen de laagjes ook een beetje cacao nibs…. ziet toch niemand :)

Voor de kritische lezer: feitelijk gezien is dit geen vlaflip. De vlaflip werd in de jaren ’60 bedacht door een mevrouw uit Oss. Wikipedia leerde mij dat haar man bij een zuivelfabriek werkte en iets moest verzinnen om vla hip te maken. Vla had in die dagen namelijk last van een stoffig imago (eh ‘in die dagen’? volgens mij is vla altijd al wel een beetje oubollig geweest. Lekker, maar wel oubollig). De échte vlaflip heeft onderop een laagje rode limonade, dan een laag vanillevla en daarna yoghurt. Het was bedoeld als toetje. Dit Paleo Vlaflipje is ook zalig als ontbijt of lunch en heeft eigenlijk alleen het drie-lagen principe gemeen met het origineel. Waarom dan toch de naam Vlaflipje? Gewoon, omdat ik het een leuk woord vind (Vla-flip-je… Vla-flip-je, haha!). Ook grappig: ik hou van vla, van yoghurt én van limonade, maar die drie in één glas? No thanks! Van het Paleo Vlaflipje heb ik echter al wel enkele glazen achter de kiezen…  en ik ken het recept pas twee weken!

Het oorspronkelijke recept is van Alisa Fleming (zij noemt het een shake, om de boel nog ingewikkelder te maken). Alisa blogt op Go Dairy Free over lactosevrij leven. Ze eet wel granen en zo, dus niet alle recepten zijn Paleo. Haar recept voor wat zij Chocolate almond butter cup shake noemt en waarop ik mijn Paleo Vlaflipje gebaseerd heb, is dat echter wel en bovendien ge-ni-aal. Gelukkig mocht ik het recept van haar delen op Palejo. Dank aan Alisa voor de herintroductie van vla in mijn dieet! Hip hip hooray for Alisa!

Oh, trouwens, als je haar blog checkt, zie je dat haar laagjes be-la-che-lijk strak zijn. Hoe ze het doet? Geen idee. Ik heb m’n best gedaan (meer dan eens), de uiteindelijk beste beker van de meest rechte kant gefotografeerd, maar dan nog zie je de golfjes. Strakke laagjes zien er grappig uit, maar ik zou me er niet te druk om maken: tijdens het eten mengt de boel toch door elkaar. Dus laag voor laag in je glas gieten, je schouders ophalen over het resultaat en nog er nog erger van gaan genieten dan je al van plan was!

Paleo chocoladeletter

Ik heb nou toch een fantastische ontdekking gedaan: de Paleo chocoladeletter! Hij bestaat!! Vorig jaar was mijn eerste Sinterklaas sinds ik Paleo ben gegaan en sjonge wat was dat eetgewijs een sneue bedoening. Ik ben dol op Sinterklaas en al het snoepgoed dat erbij hoort. Het is me goed gelukt om eraf te blijven hoor, maar toch, leuk was anders, er was een knap staaltje zelfbeheersing voor nodig!

Paleo chocoladeletter palejo product

Maar toen ik pas mijn maandelijkse online Paleoboodschapjes aan het doen was, zag ik in ene de Paleo chocoladeletter. Ongelofelijk! Eerst was ik nog sceptisch want vorig jaar zag ik chocolade sinterklazen die veelbelovend leken, maar die toch niet Paleo bleken te zijn. Dus voorzichtig naar de ingrediëntenlijst gekeken: 60% cacao en 40% kokosbloesemsuiker. Meer niet! Dus vrij van sojalecithine, melk, geraffineerde suikers of gluten. Ik heb hem héél snel in mijn winkelmandje gedaan! Er zijn twee varianten: de pure, die ik heb besteld en de ‘melk’, deze heeft als extra ingredient kokosmelkpoeder, maar daarvan weet ik  niet zo goed of het Paleo is, dus ik ben eerst maar gewoon voor safe gegaan en heb de pure besteld. Voor € 5,95 krijg je een chocoladeletter S van 50 gram.

De chocoladeletter wordt geproduceerd door Magic, een Belgisch bedrijf. De mannen achter Magic zijn Stijn van Paemelen en Peter Heerwegh, twee voedselingenieurs die vinden dat iedereen moet kunnen genieten van chocolade (eens!). In Nederland is de Paleo chocoladeletter alleen te verkrijgen via de webshop van Puur Mieke.

En nu wil je natuurlijk weten of het ook wat is! De verpakking is heel basic, gewoon een plastic doosje. De letter was helaas gebroken, maar dat mag de pret verder niet drukken, hij kan toch niet in een keer naar binnen. Wat wel even tegenviel, is dat ‘ie hol is… Had ik natuurlijk kunnen bedenken, want de letter  is 11 centimeter hoog en 8 cm breed en weegt ‘slechts’ 50 gram, dan kan hij natuurlijk nooit massief zijn. Maar omdat de chocoladeletters ‘van vroeger’ massief zijn, ging ik er heel naief vanuit dat dat dan voor alle letters geldt…

Het belangrijkste: de smaak. Wat heel fijn is aan deze chocolade is dat hij romig op je tong aanvoelt. PrePaleo at ik eigenlijk nooit pure chocolade, alleen melkchocolade omdat die veel romiger/boterig/fluweleriger is en dat vind ik juist zo lekker aan chocola. Melk is natuurlijk helemaal Paleo-no, dus ben ik sowieso overgestapt op pure chocolade. Dat fluwelige mis ik dus wel, maar deze Paleo chocoladeletter is puur én heeft dat romige waar ik van hou! Het aandeel suiker is vrij hoog en kokosbloesemsuiker is van nature zoeter dan gewone suiker dus ik verwachtte een mierzoete letter, maar dat is zeker niet het geval. Hij is zoet, maar niet te zoet. Precies goed eigenlijk. De smaak is verder apart, maar wel lekker. Los van het zoetige, dat dus wel meevalt, komt de smaak van de kokosbloesemsuiker sterk naar voren, prima als je dat lekker vindt natuurlijk, dan is dit echt de chocolade voor jou. Hou je daar niet van dan zal je deze chocolade waarschijnlijk niet zo heel lekker vinden. Verder zitten er ondertonen van karamel, koffie en drop in. Drop? Ja, daar had ik ongeveer de halve letter (erg naar :) voor nodig. Ik proefde iets bekends, maar wist niet wat. Na het zesde stukje viel het kwartje: de chocolade smaakt droppig! Verder hebben de meeste Paleo verantwoorde chocolades een wat muffig nasmaakje. Dat heeft deze heel in de verte ook, maar lang niet zo erg als bij de rest.

Kortom: het is een bijzondere chocolade die je tijdens Sinterklaas voor de verandering eens gewoon doet voelen, want net als de rest kun je je tandjes in een chocoladeletter zetten! Hulde voor de mannen van Magic!

Trouwens, zit je nog niet aan je cacaotax (ik kan me niet voorstellen die grens ooit te bereiken ;), dan lust je vast nog wel een beker Paleo warme chocomelk. Nog niet genoeg van al die Sinterklaasheerlijkheden? Probeer dan ook eens de Paleo gevulde speculaas. Die is zó lekker, die moet je gewoon een keer geproefd hebben!

Chocomylk, hét Paleo-alternatief voor chocomelk

Ben je op zoek naar een goed alternatief voor chocomelk? Dan is de Chocomylk (ja, met een y!) van Rebel Kitchen misschien wel wat voor jou. Het is een ‘no nasties’ cacao-drankje. Oftewel lactosevrij, glutenvrij en suikervrij. Soja, nootjes, chemische toevoegingen of conserveringsmiddelen zitten er ook niet in. Wat dan wel? De basis bestaat uit organische kokosmelk en bronwater, op smaak gebracht met cacao en gezoet met dadelnectar. Dat is het.

Paleo product Chocomylk alternatief voor chocomelk

Lijkt het op het ‘echte’ werk? Weet je dat ik dat niet eens zo goed kan zeggen? Zodra ik Paleo ben gaan eten heb ik (met heel veel moeite) de chocomelkjes gelaten voor wat ze zijn en tegen de tijd dat ik deze had ontdekt, wist ik al niet eens meer precies hoe het origineel smaakte. Ik weet wel dat ik sceptisch was want ik hou niet zo van kokosmelk en dat is vaak overheersend. Dat valt in de chocomylk gelukkig reuze mee. Ik weet ook nog dat ik in het begin toch wel wat moest wennen aan de smaak. Dus waarschijnlijk moet het antwoord ‘nee’ zijn. Het zal echt wel anders smaken dan de bekende gele pakken. Maar wat grappig is, is dat het gevoel hetzelfde is. Als ik een rapportcijfer moet geven aan het drankje, dan scoort het net zo hoog als de Pre-Paleo chocomel en het is net zo’n zelfde genietmomentje. Dus als je nu allebei de pakken naast elkaar zou zetten, pak ik de mylk. Anders, ja, maar net zo lekker en veel beter voor je!

De chocomylk is bedacht door Tamara en Ben Arbib, een stel uit Londen dat gezond en duurzaam voedsel wilde promoten. Ze richtten hier in eerste instantie een stichting voor op, maar bedachten al snel dat ze de voedingsmiddelenindustrie beter van binnenuit aan konden gaan pakken door mee te gaan doen. Door Rebel Kitchen op te zetten, wilden ze aantonen dat je een succesvol merk op kunt zetten zonder dat je hoeft in te leveren op gezondheid of duurzaamheid. Inmiddels bestaat het bedrijf uit 13 mensen en verkopen ze wereldwijd diverse smaken: zo is er dus niet alleen Chocolate, maar ook Coffee (heb ik ook geproefd, lekker!), Matcha Green Tea, Chai, Banana en Orange Chocolate. Ga zeker eens op hun website rebel-kitchen.com kijken, ze hebben er bijvoorbeeld ook wat recepten met de mylk op staan, moet ik ook eens gaan proberen. Ik heb gelezen dat ze bezig zijn met het ontwikkelen van snacks. Ben ik erg benieuwd naar!

De mylk is verkrijgbaar in 200 en 330 ml. Het schijnt dat ze ook bij AH to go te koop zijn, maar aangezien ik daar online bij AH niets over heb kunnen vinden, zijn ze misschien al uit het assortiment. Sowieso zijn ze daar dan duurder dan bij ‘mijn adresje’ online. Ik koop ze altijd bij Puur Mieke, een hele sympathieke webshop met goede service. De kleine pakjes koop je daar vanaf € 1,19, de grote pakjes kosten € 2,29 euro per stuk. De prijsstelling van de pakjes is wel een beetje vreemd: het kleine pakje kent namelijk een lagere literpijs dan het grotere pakje en meestal is dat andersom. Dat ligt overigens niet aan Puur Mieke, in de shop van Rebel Kitchen zelf is dat ook zo. De mylk is belachelijk duur natuurlijk, zeker als je bedenkt dat je voor datzelfde geld zowat een sixpack kunt kopen van de reguliere merken. Maar goed, zo af en toe moet je jezelf eens goed verwennen en met de Chocomylk van Rebel Kitchen lukt dat vrij aardig!

Amandelboterpraliné

Ook bij dit recept voor amandelboterpraliné zou ik willen beginnen met te zeggen hoe heerlijk dit is. Op zich logisch, want ik ga natuurlijk geen recepten plaatsen die ik niet lekker vind, maar het wordt dan op een gegeven moment wel een beetje saai. Toch ga ik het doen, want deze amandelboterpraliné is zó lekker, het is gewoon god-de-lijk! Echt waar! Het is daarnaast ook nog eens leuk om te maken, niet moeilijk en zeker niet heel veel werk. Handig is ook dat je het in de vriezer bewaart, dus je hebt altijd een bijzondere traktatie op voorraad voor de visite (als je in een sociale bui bent, want ik moet eerlijk bekennen dat ik het liever allemaal zelf opeet :).

amandelboterpraline paleo recept

Amandelboterpraliné


Voor de chocoladelaag

  • 80 gram cacao
  • 112 gram kokosolie
  • 4 eetlepels ahornsiroop

Voor de praliné

  • 120 gram amandelboter
  • 80 gram ahornsiroop
  • 80 gram agavesiroop
  • 75 gram kokosolie
  • 2 theelepels vanille aroma
  • 1/4 theelepel zout

Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik


Bekleed een schaal van ongeveer 15 bij 25 cm met bakpapier. Als je schaal iets groter of kleiner is, is dat helemaal niet erg, dan wordt de amandelboterpraliné gewoon iets dunner of dikker.

Doe de cacao, 112 gram kokosolie en 4 eetlepels ahornsiroop in een klein pannetje. Dat pannetje plaats je in een grotere pan met heet water. De kokosolie smelt hierdoor, roer net zo lang tot je een soort egale chocoladesaus hebt. Je kunt het eerste pannetje ook direct op het vuur zetten, maar deze manier van smelten (au bain-marie) zorgt ervoor dat de cacao niet zo snel zal aanbranden.

Giet de helft van de chocolade in de schaal en zorg dat het gelijkmatig verdeeld is. Zet de schaal een kwartiertje in de vriezer. Het pannetje met de andere helft van de chocolade zet je terug in het warme water.

Maak de amandelboterpraliné door alle ingrediënten in een hakmolen te doen en fijn te malen. Dit is de snelle optie, maar werkt alleen als de kokosolie zacht is (kokosolie wordt vloeibaar boven de 25 graden). Je kunt ook alles in een pannetje doen en op een laag vuur laten smelten. Welke methode je ook gebruikt, het is belangrijk dat je alles goed mengt.

Haal de chocoladelaag uit de diepvries en verdeel de praliné erover. Laat de praliné eerst afkoelen als je hem verwarmd had, want anders smelt je chocolade meteen weer. In het oorspronkelijke recept wordt aangeraden ongeveer tweederde te gebruiken want dan wordt de laag niet zo dik. Sorry? Wat is dat nou weer? Dit is het lekkerste gedeelte! Gewoon alles in die schaal doen dus en hop, weer terug de vriezer in.

Na weer een kwartiertje check je eerst of de chocolade die je nog over hebt, vloeibaar genoeg is, anders moet je het nog even goed doorroeren. Giet het over de praliné. Nu alles voor een half uur de vriezer in. 5 minuten nadat je het in de vriezer hebt geplaatst, strooi je wat grof zout over de bovenkant (als je het meteen doet, is het zout weggesmolten voordat je schaal in de vriezer staat).

Ere wie ere toekomt: dit recept is niet door mij bedacht, maar door Ashley Mellilo. Zij eet veganistisch, wat betekent dat niet al haar recepten Paleo zijn, maar de Paleo-recepten die er tussen zitten zijn pareltjes! Om toestemming te vragen voor het plaatsen van de amandelboterpraliné, heb ik deze week een aantal keer met haar gemaild. Echt een aardige meid, maar als je dacht dat Paleo-eten al lastig was, bloggen erover valt ook niet mee! Ze is namelijk bezig met een kookboek en twijfelde of ze me haar toestemming wilde geven, omdat ze het recept in dat boek op wil nemen. Dus ik heb al mijn charmes in de strijd gegooid en gelukkig, het mocht (hands up for Ashley!). Dit is gewoon een recept wat ik jullie niet mag onthouden! Het belangrijkste verschil tussen mijn recept en dat van Ashley is het feit dat ik een deel van de ahorn in de praliné heb vervangen door agavesiroop, dat maakt de smaak wat zachter. Benieuwd naar het origineel? Je vindt het op blissfulbasil.com.

Maar of je nou mijn recept aanhoudt of dat van haar, je hebt gegarandeerd een hemelse traktatie. Je kunt de hele plak in stukken snijden en weer terug in de vriezer doen of er gewoon iedere keer een stukje afsnijden. Wat jij wilt. De amandelboterpraliné doet het heel goed bij een bakje koffie en, ook leuk, je kunt hem op twee manieren eten: meteen uit de vriezer, dus ijskoud, of na een minuutje of vijf als de praliné zacht en superromig is geworden. Ik probeer me altijd te beheersen, want de zachte variant is zo mogelijk nog lekkerder dan de ijskoude variant, maar meestal lukt dat niet en heb ik hem al op voordat ik überhaupt weer met mijn gebaksbordje op de bank zit…