Paleo bananenbrood

Terwijl ik dit typ, drijven er heerlijke geuren de kamer in: er staat Paleo bananenbrood in de oven! Grappig genoeg is dit weer typisch zo’n recept waar ik tijden met een boog omheen heb gelopen. Toen ik het recept van Porridge vond, dacht ik: ‘Meh, anders dan een banaan in de pure vorm lust ik geen dingen met banaan erin.’…. Bleek superlekker te zijn. Toen ik het Vlaflipje tegenkwam, dacht ik: ‘Nah, d’r zit banaan in, vind ik vast niet lekker.’…. Líters van het spul heb ik inmiddels op. Zó lekker! Al ver voor mijn Paleo-tijd had ik van bananenbrood gehoord en ik dacht altijd: ‘Gatver, moet ik niet aan denken!’ en dat heb ik rustig volgehouden toen ik in de Paleo-stand schoot. Bananenbrood? Niets voor mij! Blijkbaar ben ik nogal hardleers…

Tot ik op een verjaardag was en die lieverds speciaal voor mij ook iets hadden gebakken. Je raadt het al: bananenbrood. ‘Hoe kom ik hier fatsoenlijk onderuit’ dacht ik nog, maar ik kon niets bedenken…. Ja, een appelflauwte faken, maar helaas ben ik welopgevoed (en bedankt hé, pap en mam! ;) dus zat ik met de gebakken peren om nog meer even in het fruit te blijven… Heel voorzichtig nam ik een hap, en tot mijn grote verbazing had ik niet alleen in no time het plakje bananenbrood op, ik hoorde mezelf om het recept vragen…. Nou bleek dat recept toch niet helemaal Paleo te zijn, dus ben ik op onderzoek uitgegaan, naar een alternatief dat net zo lekker smaakte als op de verjaardag en hierbij presenteer ik dan: Paleo bananenbrood!

Paleo Bananenbrood

Paleo bananenbrood


  • 400 gram banaan
  • 4 eieren
  • 140 gram amandelboter
  • 4 eetlepels gesmolten kokosolie
  • 95 gram amandelmeel
  • 1 eetlepel kaneel
  • 2 theelepels baksoda
  • 1 theelepel vanille aroma
  • zout
  • 150 gram rozijnen
  • 30 gram walnoten
  • 20 gram hazelnoten

Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik


Zet de oven vast aan op 175 graden.

In een kom doe je de banaan (400 gram staat gelijk aan ongeveer drie bananen, je kunt ze zelfs van te voren in plakjes invriezen, dan heb je altijd op voorraad),de eieren en de amandelboter. Blender alles goed door elkaar. Voeg dan de gesmolten kokosolie toe en blender dat ook door je mengsel heen.

Dan voeg je de amandelmeel, kaneel, baksoda, vanille aroma en het zout toe. Goed doorroeren. Nu heb je feitelijk het basisrecept voor Paleo bananenbrood gemaakt. Je kunt dit al in de oven doen als je wilt. Ik heb het geprobeerd, maar vond het een beetje kaal, saai en… te bananig. Precies dus de bananenbrood die ik altijd had verwacht (lees: gevreesd ;).

Dus we gaan de boel een beetje opleuken! Ik heb gekozen voor een mix van rozijnen, walnoten en hazelnoten en na een paar experimenten kwam ik op bovenstaande verhouding uit. Die vind ik het lekkerst. Maar je kunt natuurlijk ook helemaal los gaan met andere ingrediënten: pecannoten, amandelen, cranberries, dadels, kokos, chocola (!), wat jij wilt!

Als je al je goodies door het beslag hebt geschept, giet je het over in een grote cakevorm. Die van mij meet 11 bij 30 cm, een flinkerd dus. Dan gaat het beslag relatief lang de oven in: 1 uur. Het brood wordt aan de bovenkant best donker, maar dat is voor de smaak in ieder geval geen bezwaar. Wil je hem wat lichter dan zul je hem logischerwijs wat korter in de oven moeten laten staan. Check in ieder geval even met een satéprikker: als je die erin steekt en hij komt er nagenoeg schoon uit, dan is het brood goed.

Even laten afkoelen en in plakken snijden. Je kunt het brood eten als een plakje cake bij de koffie, maar ik neem ook wel eens twee of drie plakjes mee als brood voor tussen de middag. Invriezen gaat trouwens ook prima, gewoon per stuk in een zakje. Je moet er alleen wel rekening mee houden dat het ontdooien van Paleo bananenbrood op de één of andere manier vrij lang duurt.

Als je ‘Paleo bananenbrood’ intikt in Google, kom je ontelbaar veel recepten tegen. De meesten recepten zijn vergelijkbaar. Ik heb voor mijn eerste poging in ieder geval het recept van Civilized Caveman Cooking gevolgd. Dat was een hele goede start, maar ik vond uiteraard dat het beter kon, dus ben ik druk gaan variëren om tot mijn recept te komen. Zeker als je bij bananenbrood ‘nah’, of ‘meh’ denkt, zou ik het eens proberen. Wie weet heb je net als ik in no time je plakje op. Om het recept hoef je alvast niet meer te vragen! Eet smakelijk!

Paleo chips met de P van Ploeteren

Zo, ben ik even van mijn roze wolk, of beter gezegd, banaangele wolk afgedonderd! Vorige keer blogde ik over de Paleo chips van Banana Joe. De ontdekking van deze chips was echt een rollercoaster: van sceptisch hoopvol, naar euforisch (superlekker en nog Paleo ook!), naar diepe, diepe teleurstelling (toch niet Paleo?) en weer terug naar euforisch (Jaaaa! Paleo!!). Eind goed, al goed zou je denken. Niet dus! De blijdschap mocht slechts een paar dagen (lees: zakjes ;) duren. Ik was wat aan het grasduinen op de website van Snoep Goed, de importeur van Banana Joe en las daar het volgende: ‘In het najaar van 2016 zal de palmolie worden vervangen door rijstzemelolie.’ Wáááááát??? Dat méén je niet! Da’s niet Paleo! Rijstzemelolie is een uiterst bewerkt product. In het bewerkingsproces worden veel schadelijke stoffen gebruikt en alle eventuele goede eigenschappen van de olie gaan verloren (als de olie die al had). Meer informatie over gezonde oliën kun je bijvoorbeeld vinden op Ultimate Paleo Guide. Daar kwam ik ook op uit toen ik rijstzemelolie (of in de Engelssprekende wereld beter bekend als rice bran oil) googelde. De teleurstelling dat deze Paleo chips einde van dit jaar hun Paleostatus kwijtraken, was nog erger dan de rozijntjes-meltdown en geloof me, die was erg!

Het is me sinds ik Paleo eet al zo vaak gebeurd: heb je eindelijk iets gevonden dat je mag eten, vernieuwd de fabrikant het recept (of ze hebben een ‘verbeterd recept’, ‘verslechterd’ zul je bedoelen!) en worden er ingrediënten toegevoegd die niet Paleo zijn. Zeg maar dag met je handje tegen het fijne product. Ik word daar zo moe van! Of eigenlijk gewoon een tikje agressief:

Boze Palejo vrouw Paleo chips met de P van Ploeteren

Dus ik in de digitale pen geklommen en zowel Snoep Goed als Banana Joe zelf gemaild (vriendelijk uiteraard) met de vraag of het inderdaad klopte (tegen beter weten in, want waarom zetten ze het anders op de site?). En inderdaad, van beide partijen kreeg ik een bevestigend antwoord. Het recept gaat eind van dit jaar veranderen…. Grrrrr ^%$^&*!!!!!

Toch blijven ze van Banana Joe sympathieke jongens. In een uitgebreide mail legden ze uit waarom ze switchen naar rijstzemelolie. Palmolie is namelijk controversieel. Omdat de vraag naar palmolie tegenwoordig groot is, is de behoefte aan palmolieplantages ook groot. Veelal worden regenwouden, voornamelijk in Azië, gekapt om ruimte te maken voor de plantages. Iedereen weet: waar regenwouden worden gekapt, heeft dat vooral nadelige gevolgen de natuur en voor de dieren die daar wonen, maar uiteindelijk ook voor mensen. Maar, palmolie kan ook duurzaam worden gewonnen, dat wil zeggen, zonder belasting voor natuur, dier en mens. Je spreekt dan van RSPO palmolie en laat dat nou precies de olie zijn die ze in de Paleo chips (nog wel!) van Banana Joe gebruiken. Niets aan de hand dus zou je zeggen, maar dat blijkt anders te liggen. De mensen van Banana Joe legden uit dat ze door de Europese markt gedwongen worden af te stappen van het gebruik van palmolie om de simpele reden dat men in veel gebieden weigert producten met palmolie te verkopen. Hartstikke goed natuurlijk dat men zich druk maakt om het milieu, maar op de één of andere manier hebben ze hier in Europa besloten dat alle palmolie slecht is, ook de duurzame RSPO soort. Hoe Banana Joe er ook op hamert, ze krijgen het de mensen hier niet aan het verstand gepeuterd dat er met hun gebruikte olie en dus met hun chipjes niets mis is.

Wat mij vooral fan maakt van dit bedrijf is dat ze me hebben laten weten dat ze zich niet bewust waren van het feit dat mensen die het Paleodieet volgen, deze oliesoort niet mogen hebben en dat ze het researchteam erop gaan zetten om te onderzoeken of er wellicht een Paleo-alternatief is voor de rijstzemelolie. Dus of het nou wel of niet gaat lukken, ze doen in ieder geval hun best.

En nu? Nu moeten we dus nog maar even genieten zolang het kan. Het toeval wilde dat op het moment dat ik erachter kwam dat de receptuur wordt aangepast, de chipjes in de aanbieding waren. Ik heb dus (echt waar!) voor een klein vermogen de Paleo chips ingeslagen. Mijn zakjes (‘my precious’……;) zijn houdbaar tot mei 2017 dus tot die tijd (als ik het zo lang met de voorraad red ;) kan ik er nog van genieten. Verder hou ik de aanbiedingen in de gaten, wellicht kan ik dan nog een bergje zakjes scoren die én nog Paleoproof zijn én langer houdbaar dan mei 2017. Hoe langer ik het moment uit kan stellen dat ik ze niet meer kan eten, hoe liever het me is. En wie weet, hebben de Banana Joe-jongens tegen die tijd wel een alternatief gevonden en is ‘vernieuwd recept’ eindelijk ook echt ‘verbeterd recept’!

Dus beste Paleo-ers verenigt u! Laat de Banana Joe mensen weten dat je het echt heel jammer vindt dat ze een niet-Paleo alternatief gaan gebruiken voor de palmolie en wellicht geeft hen dat een extra zetje om toch vooral naar iets anders uit te kijken. En tot die tijd… Hamsteren!!!!

Paleo chips!

Misschien ben ik wel een beetje raar, maar ik vind banaan eigenlijk alleen lekker als… banaan… Liever doe ik er verder niets anders mee dan zo opeten, want als je het ergens in verwerkt, overheerst het altijd en wat je dan ook maakt, het smaakt altijd, tja, bananerig. Het zijn nogal opdringerige tiepjes, zeg maar. Zo ben ik bijvoorbeeld momenteel druk bezig met het perfectioneren van een bananenbroodrecept en wat mij betreft is perfect: ‘smaakt niet naar banaan!’ Oké, voor recepten als porridge maak ik een uitzondering, maar dat is feitelijk niets anders dan een bananenprakje en dan is het te verwachten en ook de bedoeling dat het naar banaan smaakt (en terwijl ik dit typ, bedenk ik me dat dat misschien ook zou moeten gelden voor bananenbrood, maar dan nog wil ik stiekem liever een benadering van brood, dan van banaan…). Je zou bijna denken dat ik iets tegen bananen heb, maar dat valt wel mee hoor! In pure vorm mag ik er graag eentje verorberen, maar verder moeten ze zich wat mij betreft gedeisd houden.

Onlangs kreeg ik een nieuwsbrief met daarin het bericht dat er in Nederland nieuwe bananenchips op de markt kwamen, namelijk die van Banana Joe. Nou zijn er natuurlijk zat bananenchips op de markt, maar die zijn allemaal gebakken in zonnebloemolie, niet Paleo dus. Volgens de nieuwsbrief was deze wel volledig geschikt voor het Paleodieet! Joehoe! Nou heb ik pre-Paleo nog nooit bananenchips gegeten, gewoon omdat ik de eetervaring als volgt voor me zie: ik word volledig in beslag genomen door het woord chips (ben een grote fan), neem een hap en eet… iets bananerigs. Gegarandeerde teleurstelling. Maar ja, dan ga je aan de Paleo… en heb je (ik in ieder geval) heel vaak heel veel zin in chips (daarvoor ook hoor, maar dan was het niet zo’n probleem). Dus hoopte ik sinds de start van het Paleo tijdperk op een goede vervanging. Want zonder chips in huis is het nog wel te doen, maar als je lief naast je een zak chippies zit weg te werken, dan heb je toch wel ZelfBeheersing met een hoofdletter W van Wilskracht nodig om niet ook in die zak te duiken! Ik kan dus wel rustig zeggen dat mijn interesse was gewekt, want de reacties waren veelbelovend: ‘lijkt net op echte chips!’ Ja, ja, dat zal wel. Maar toch, zou het? Ik was op vakantie in het oosten des lands, stuitte op een winkel van Holland and Barret (voorheen De Tuinen) en daar prijkte: een zakje Banana Joe chips! Dus die heb ik uiteraard gekocht om te proeven en ik kan het proces van de bananenchipstest als volgt samenvatten: van sceptisch hoopvol, naar euforisch, naar diepe, diepe teleurstelling en weer terug naar euforisch: deze Paleo chips moet je proeven!

paleo-chips-product-palejo

Nou hoor ik je denken: ‘Ho, wacht even, diepe teleurstelling? Hoezo dan?’ Nou, dat zal ik je vertellen! Ik opende het zakje, proefde de chips en ze waren werkelijk gruwelijk lekker!!! Echt waar! Dus intens tevreden at ik het zakje helemaal leeg. Nog nagenietend draaide ik de verpakking om en toen zag ik de ingrediëntenlijst (je kunt het ook op de foto zien): wat doet die sojaboon daar?!? De afschuw, de horror!!! Oké, er zit een sticker op het zakje waarbij alle ingrediënten erop staan, behalve de soja. Maar wat moet je geloven? De fabrikant of de stickerplakkeraar? Zit het er nou wel of niet in? Je mag toch aannemen dat de fabrikant het wel zou weten… Dus ik het internet erbij gehaald en nergens, maar dan ook nergens staat de soja vermeldt. Op de website van Banana Joe chips zelf staan al helemaal geen ingrediënten vermeldt. Hebben ze wat te verbergen of zo? Dus diepe, diepe teleurstelling daalde over mij heen. Heb ik een goed alternatief gevonden voor chips, is het dubieus waar het van gemaakt is… en braaf als ik ben, neem ik liever het zekere voor het onzekere… en laat deze chips links liggen.

Maar ja, het bleef toch knagen (wat dan in het kader van eten wel weer komisch is). Dus heb ik de fabrikant gemaild met de vraag hoe het zat. Het antwoord kwam even snel als dat het eigenlijk schattig is: het blijkt dus dat ze inderdaad eerst een mengsel van sojaboonolie en palmolie gebruikten. Afgelopen jaar zijn ze gestopt met het gebruik van de sojaboon. Ze gebruiken alleen nog palmolie met het RSPO certificaat (dat wil zeggen dat het geproduceerd is met respect voor natuur en mens). Ze hebben echter maar één olietank (en hier begint het schattige gedeelte) en die hebben ze na het afschaffen van de sojaboon héél goed schoongemaakt, maar omdat er altijd een kleine kans bestaat dat er toch nog restjes in de tank zijn blijven zitten, hebben ze het voor de zekerheid op de verpakking laten staan. Inmiddels is met 100% zekerheid te zeggen dat er in de bananenchips geen spoortje soja meer te vinden is, maar de verpakkingen zijn nog niet op en ze vinden het zonde om ze weg te gooien… Daarom hebben ze overal maar stickertjes opgeplakt. Dit is gewoonweg zo aandoenlijk dat ik ze die teleurstelling wel wil vergeven. En nog fijner….. de chippies zijn dus in orde!!!

Oké, nu we vastgesteld hebben dat deze Paleo chips inderdaad Paleo proof zijn, is het tijd voor de product review:

Allereerst het zakje: behalve dus dat de ingrediëntenlijst een klein paniekaanvalletje op kan leveren, ziet de verpakking er leuk uit. Er is wel één probleempje: ik krijg hem niet open! Het materiaal is zó stevig dat ‘een zak chips opentrekken’ voor de Banana Joe niet opgaat. Er zit wel een soort ‘scheurbeginnetje’ bovenin, maar die levert nou niet bepaald een gat op waar je met je hand makkelijk ingaat, als je al de mazzel hebt dat je niet het hele zakje aan gort hebt getrokken. Ik knip tegenwoordig dus heel braafjes het bovenste randje van het zakje af. Dat doet een beetje af aan de ‘zak-open-trek-ervaring’ maar levert een gat op dat een stuk lekkerder eet (grappig, nooit gedacht dat het gat in de zak meehelpt aan de eetervaring, maar wonderlijk genoeg doet dat het dus wel, waarschijnlijk op dezelfde manier waarop ik de zak altijd rechtop leeg eet. Dat wil zeggen: het gat moet aan de bovenkant van de zak, vanuit de onderkant eet niet lekker. Heb jij dat ook? Of ben ik gewoon echt raar?!? ;).

In een zakje zit ongeveer 50 gram aan chips, dat staat gelijk aan minimaal twee bananen. Dat lijkt op zich niet zo veel, maar ik moet zeggen dat ik het genoeg vind en dat terwijl ik vroeger zo’n grote zak in mijn eentje op kon. De bananensoort die wordt gebruikt, is de Hom Thong banaan, ook wel de ‘Golden Banana’ genoemd, die groeit in Zuid-Oost Azië en schijnt heel bijzonder te zijn, mij zegt het verder niet zoveel. De Banana Joe chips zijn er in vijf smaken: Sriracha with pickled garlic, Gruyère cheese, Sea salt, Hickory BBQ en Thai sweet chili, maar alleen de Sea Salt zijn Paleo chips, de rest bevat allerlei niet-Paleo ingrediënten (maar wie weet, passen ze daar het recept ook nog van aan). Ik heb dus alleen de Sea Salt geprobeerd. Ondanks dat je aan de chips kunt zien dat het van banaan is gemaakt, proef ik er met geen mogelijkheid banaan in terug. Groot pluspunt! Ze zijn veel minder vet dan reguliere chips en hebben een wat drogige nasmaak die ik verder niet vervelend vind. Er had van mij wel iets meer zout op gemogen, maar dat los ik simpel op door er zelf nog wat overheen te strooien.

Inmiddels kun je de chips bij verschillende winkels kopen: bij Holland and Barrett dus, maar google maar eens en je vindt nog veel meer aanbieders. Zoals wij Paleo-ers wel gewend zijn, is dit niet de goedkoopste chips die je kunt aanschaffen. De prijzen variëren van € 1,70 tot € 1,89, maar bijvoorbeeld bij Holland and Barrett hebben ze regelmatig een twee-halen-één-betalen-actie en als je daar gebruik van maakt, vind ik het best een oké prijsje. Het is wat mij betreft het geld in ieder geval waard. Je kunt ze trouwens ook direct bij de Nederlandse distributeur Snoep Goed kopen (en nu ik erover nadenk, het was hún nieuwsbrief die me op het spoor van de chips bracht. Snoep Goed heeft als missie de lekkerste en beste snacks naar Nederland te halen. De snacks moeten wat hen betreft niet alleen gezond zijn, maar ook heel erg lekker. Kijk, daar hou ik van!). Klein minpuntje: ze verkopen de zakjes met een minimale afname hoeveelheid van 24 zakjes… Alhoewel, nu ik er over nadenk, is dat eigenlijk een plus, ik denk dat ik dat aantal wel op weet te eten (en in een verbazingwekkend korte tijd ook nog :).

Smaken deze Paleo chips nu echt als gewone chips? Toen ik het de eerste keer at, vond ik het het meest lijken op gewone chips die net te kort is gebakken, daarbij was het drogige mondgevoel en gebrek aan vettigheid even wennen, maar halverwege het zakje had ik de smaak goed te pakken (letterlijk!) en deerde dat niet meer. Ik denk niet dat ik kan zeggen dat deze Paleo chips exact naar gewone chips smaken, maar het komt wel verrekte dicht in de buurt. Zin in chips hebben, levert voor mij nu geen enorme innerlijke strijd meer op (zal ik wel of niet voor één keertje zondigen?!?!), het is gewoon geen issue meer en ik merk dat ik niet meer met een schuin oog naar mijn echtgenoot zit te gluren als hij chips eet, ik trek gewoon mijn eigen zakje open! Nou ja, ik knip hem open, da’s nog wel een dingetje, maar verder: als je volgens de Paleo lifestyle leeft en je mist je snaaimomentje, proef dan zeker deze Paleo chips!

Paleo Vlaflipje

In een eerder artikel over Porridge schreef ik dat ik niet zo gek ben op pap, maar dat ik na het maken van de porridge met banaan helemaal om ben! Vla daarentegen heb ik wel altijd lekker gevonden. Alle soorten lustte ik wel, maar, hoe verrassend, smaken als chocolade, karamel en hopjes gingen er bij mij met het grootste enthousiasme in. Toen enter Paleo, exit vla… Dacht ik… Want ja, een niet onbelangrijk deel van vla komt uit een koe (toen ik klein was vond ik het altijd erg vermakelijk om na te denken over hoe de wei eruit zou zien als iedere smaak ook een echte eigen koe had: de aarbeienvla-koe, op en top prinsessenroze, nageltjes en wimpers gedaan, dartelde vrolijk rondom de ietwat saaie en depri ‘het gaat vast regenen’ bruine chocoladevla-koe en de bleke ‘ik heb vast iets onder de leden’ vanillevla-koe. Ietwat té druk en vrolijk vonden de hopjesvla-koe en de karamelvla-koe, maar ja die waren ook niet zo fancy gekleurd en dus gewoon stikjaloers…… maar goed we dwalen af). Vla = lactose = niet Paleo punt. Punt? Nope! Ik ben zó blij dat ik dit recept tegenkwam! Dit Paleo Vlaflipje is helemaal Paleo en toch zo vla als je het je maar kan bedenken. Jam!

paleo vlaflipje recept palejo

Paleo Vlaflipje


  • 1 banaan, in plakjes ingevroren
  • 2 eetlepels amandelboter
  • 120 ml amandelmelk (hoe verfrissend, eindelijk eens niet die eeuwige kokosmelk)
  • snufje zout
  • vanille aroma
  • 1,5 eetlepel cacao
  • 1 medjool dadel
  • 1 eetlepel agavesiroop
  • 4 ijsklontjes
 Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik

Als het goed is, heb je ongeveer gister een banaan gepeld, in plakjes gesneden en ingevroren. Zo niet, gauw doen en dan maar geduld hebben tot het enigszins bevroren is.

Doe de bevroren banaan in de hakselbeker van je staafmixer. Voeg de amandelmelk, de amandelboter, een snufje zout en een halve theelepel vanille aroma toe. Goed blenden (hou de deksel er stevig op, de amandelmelk heeft de neiging door het deksel heen te spetteren). Doe de helft van dit mengsel tijdelijk over in een glas.

Aan de overgebleven helft voeg je de cacao, de fijngesneden dadel, de agavesiroop, de ijsklontjes (in mijn geval in de vorm van space invaders :) en wederom een halve theelepel vanille aroma toe. Heb je trouwens geen medjool dadels maar gedroogde dadels? Werkt ook prima, neem er dan twee want gedroogde dadels zijn over het algemeen kleiner en let erop dat er niets aan is toegevoegd (zoals suiker, ik weet het, belachelijk, maar het gebeurt!). Goed blenderen. Dat maakt door de ijsklontjes een enorme herrie en je zal af en toe de cacao naar beneden moeten doen en eventueel de dadel van de snijmesjes af moeten pielen. Blenden tot er alleen nog kleine stukjes ijs en dadel in zitten.

Nu het lastige gedeelte: schenk de helft van het chocolademengsel in een groot glas. Schenk dan het mengsel dat je apart had gezet erop. Voorzichtig, zodat de laagjes niet mengen. Tenslotte schenk je het laatste beetje chocolademengsel erop en bestrooi je het geheel met cacao nibs (dat zijn kleine korreltjes rauwe cacao). Lepeltje erin, op een luie stoel in de tuin neerploffen en genieten maar van je Paleo Vlaflipje!

Als je jezelf nóg meer wil verwennen dan je al aan het doen bent (kan dat? Ja, dat kan!), dan doe je tussen de laagjes ook een beetje cacao nibs…. ziet toch niemand :)

Voor de kritische lezer: feitelijk gezien is dit geen vlaflip. De vlaflip werd in de jaren ’60 bedacht door een mevrouw uit Oss. Wikipedia leerde mij dat haar man bij een zuivelfabriek werkte en iets moest verzinnen om vla hip te maken. Vla had in die dagen namelijk last van een stoffig imago (eh ‘in die dagen’? volgens mij is vla altijd al wel een beetje oubollig geweest. Lekker, maar wel oubollig). De échte vlaflip heeft onderop een laagje rode limonade, dan een laag vanillevla en daarna yoghurt. Het was bedoeld als toetje. Dit Paleo Vlaflipje is ook zalig als ontbijt of lunch en heeft eigenlijk alleen het drie-lagen principe gemeen met het origineel. Waarom dan toch de naam Vlaflipje? Gewoon, omdat ik het een leuk woord vind (Vla-flip-je… Vla-flip-je, haha!). Ook grappig: ik hou van vla, van yoghurt én van limonade, maar die drie in één glas? No thanks! Van het Paleo Vlaflipje heb ik echter al wel enkele glazen achter de kiezen…  en ik ken het recept pas twee weken!

Het oorspronkelijke recept is van Alisa Fleming (zij noemt het een shake, om de boel nog ingewikkelder te maken). Alisa blogt op Go Dairy Free over lactosevrij leven. Ze eet wel granen en zo, dus niet alle recepten zijn Paleo. Haar recept voor wat zij Chocolate almond butter cup shake noemt en waarop ik mijn Paleo Vlaflipje gebaseerd heb, is dat echter wel en bovendien ge-ni-aal. Gelukkig mocht ik het recept van haar delen op Palejo. Dank aan Alisa voor de herintroductie van vla in mijn dieet! Hip hip hooray for Alisa!

Oh, trouwens, als je haar blog checkt, zie je dat haar laagjes be-la-che-lijk strak zijn. Hoe ze het doet? Geen idee. Ik heb m’n best gedaan (meer dan eens), de uiteindelijk beste beker van de meest rechte kant gefotografeerd, maar dan nog zie je de golfjes. Strakke laagjes zien er grappig uit, maar ik zou me er niet te druk om maken: tijdens het eten mengt de boel toch door elkaar. Dus laag voor laag in je glas gieten, je schouders ophalen over het resultaat en nog er nog erger van gaan genieten dan je al van plan was!

Porridge

Ik hou niet van pap. Havermout, custard, blegh! Griesmeel, de horror! Dat heb ik niet van mijn moeder, die is er dol op. Ik heb het van mijn vader, die houdt er ook niet van. Nu ik erover nadenk. ik heb het dus van mijn… eh pap. Haha! Blijkt er toch een pap te zijn waar ik wel gek op ben! Maar goed, terug naar deze pap, oftewel porridge. Soms zie ik een receptje en denk: ‘dat lijkt me niet te eten, dát moet ik proberen!’ (weird, I know!). Zo ook deze porridge: banaan prakken met amandelboter? Really? Dus ik dat gedaan en heeel voorzichtig geproefd. Maar het is lekker! Echt waar! Nu dit bruinige goedje nog charmant op de foto krijgen….

palejo paleo recept porridge

Porridge


  • 2 bananen
  • 2 eetlepels amandelboter
  • 2 eetlepels geraspte kokos
  • 1 theelepel kaneel
Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik

Nou, over de bereiding kan ik kort zijn: alles bij elkaar en prakken maar!

Ik vond dit receptje op de blog van Jessie Beltramo: Just Jessie B. Nadat ik bekomen was van mijn verbazing (had ik al gezegd dat dit heeel erg lekker is?) heb ik haar gemaild om te vragen of ik het recept mocht delen. En dat mocht! Zij gebruikt 1 banaan in plaats van 2, maar dan is de verhouding banaan-amandelboter me net wat te heftig. Ze gebruikt ook 1 eetlepel geraspte kokos, ik gebruik er 2. Kortom, ik heb weer eens weinig van het originele recept overgelaten… Jessie geeft verder nog als tip dat je het een paar minuutjes in de diepvries kunt zetten als je het koud wilt eten, of dat je het kunt opwarmen, maar ik vind het prima zoals het is!

Nog een leuk receptje van Jessie uitproberen? Check mijn blog over de pizookie!