Fudge met walnootjes

Nou kan ik je vertellen waar fudge oorspronkelijk vandaan komt, hoe het originele recept nou niet echt Paleo is en dat de meest gemaakte variant die van karamel is. Dat zou ik dus kunnen doen, maar deze keer ga ik je niet vermoeien met allerhande gezellige verhalen. Voor deze fudge wil je gewoon meteen door naar het recept! Deze is zo lekker dat je echt moet oppassen er niet te veel van te eten. Serieus, als je hier kilo’s van eet (en dat zou ik best willen) dan blijven die kilo’s zeker weten plakken op plaatsen waar je dat niet wilt! Maar af en toe een stukje mag best. Het handige is dat je het in de vriezer bewaart, waardoor je altijd een voorraadje hebt. Het hoeft niet eens te ontdooien, je kunt het direct uit de vriezer eten (en dat is dan eigenlijk meteen een nadeel, want zo wordt het wel héél makkelijk om regelmatig even de vriezer in te duiken). De smaak hangt een beetje tussen pindakaas en karamel in, het zeezout geeft het net ‘a little kick’ en de walnoten geven het een lekkere crunchy bite. Paleo snacken op z’n best!

palejo-paleo-recept-fudge

Fudge


  • 55 gram kokosolie
  • 170 gram amandelboter
  • 60 gram agavesiroop
  • snufje zout
  • 30 gram walnoten

Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik


Verwarm de kokosolie rustig aan in een klein pannetje. Vlak voordat alles gesmolten is, kun je het vuur uitdraaien. Laat de olie minimaal een kwartiertje afkoelen, net zo lang tot de kokosolie nog steeds vloeibaar is, maar niet meer zo dun als water.

In een ander kommetje doe je de amandelboter, de agavesiroop en een snufje zout. Meng dit goed door elkaar. Je kunt trouwens ook cashewboter gebruiken, of een mix van beide soorten, maar ik moet zeggen dat die met amandelboter al zo lekker was, dat ik niet de behoefte voelde om verder te gaan experimenteren.

Voeg de kokosolie toe en meng het geheel heel goed door elkaar. Mocht je een keer ongeduldig zijn en de kokosolie er al doorheen doen als het nog te warm is (of, zoals in mijn geval, stomweg vergeten dat het nog af moet koelen), dan wordt je mengsel erg waterig. Geen paniek, het wordt wat meer kliederen geblazen in de volgende stappen, maar het doet verder niets af aan de smaak. Kortom, diepe zucht en gewoon doorgaan!

Hak de walnoten in stukjes en voeg het toe. Net als bij de notenboter geldt: andere nootjes zijn ook prima, maar ik moet zeggen dat de combi met walnoten erg goed werkt. Tot nu toe heb ik het iedere keer (ja… iedere keer, ik moet echt die kilo’s in de gaten gaan houden ;) met walnoten gemaakt.

In een lage schaal leg je een vel bakpapier en daarop spreid je de fudge uit. Dek de schaal af en zet hem in de vriezer tot de fudge hard is geworden. Dan kun je hem in stukjes snijden. Laat het trouwens niet te lang buiten de vriezer staan (alsof dat ooit zal gebeuren ;) want dan wordt de fudge weer zacht tot het zelfs gaat uitlopen.

Laat het decadente smullen maar beginnen!

Paleo bananenbrood

Terwijl ik dit typ, drijven er heerlijke geuren de kamer in: er staat Paleo bananenbrood in de oven! Grappig genoeg is dit weer typisch zo’n recept waar ik tijden met een boog omheen heb gelopen. Toen ik het recept van Porridge vond, dacht ik: ‘Meh, anders dan een banaan in de pure vorm lust ik geen dingen met banaan erin.’…. Bleek superlekker te zijn. Toen ik het Vlaflipje tegenkwam, dacht ik: ‘Nah, d’r zit banaan in, vind ik vast niet lekker.’…. Líters van het spul heb ik inmiddels op. Zó lekker! Al ver voor mijn Paleo-tijd had ik van bananenbrood gehoord en ik dacht altijd: ‘Gatver, moet ik niet aan denken!’ en dat heb ik rustig volgehouden toen ik in de Paleo-stand schoot. Bananenbrood? Niets voor mij! Blijkbaar ben ik nogal hardleers…

Tot ik op een verjaardag was en die lieverds speciaal voor mij ook iets hadden gebakken. Je raadt het al: bananenbrood. ‘Hoe kom ik hier fatsoenlijk onderuit’ dacht ik nog, maar ik kon niets bedenken…. Ja, een appelflauwte faken, maar helaas ben ik welopgevoed (en bedankt hé, pap en mam! ;) dus zat ik met de gebakken peren om nog meer even in het fruit te blijven… Heel voorzichtig nam ik een hap, en tot mijn grote verbazing had ik niet alleen in no time het plakje bananenbrood op, ik hoorde mezelf om het recept vragen…. Nou bleek dat recept toch niet helemaal Paleo te zijn, dus ben ik op onderzoek uitgegaan, naar een alternatief dat net zo lekker smaakte als op de verjaardag en hierbij presenteer ik dan: Paleo bananenbrood!

Paleo Bananenbrood

Paleo bananenbrood


  • 400 gram banaan
  • 4 eieren
  • 140 gram amandelboter
  • 4 eetlepels gesmolten kokosolie
  • 95 gram amandelmeel
  • 1 eetlepel kaneel
  • 2 theelepels baksoda
  • 1 theelepel vanille aroma
  • zout
  • 150 gram rozijnen
  • 30 gram walnoten
  • 20 gram hazelnoten

Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik


Zet de oven vast aan op 175 graden.

In een kom doe je de banaan (400 gram staat gelijk aan ongeveer drie bananen, je kunt ze zelfs van te voren in plakjes invriezen, dan heb je altijd op voorraad),de eieren en de amandelboter. Blender alles goed door elkaar. Voeg dan de gesmolten kokosolie toe en blender dat ook door je mengsel heen.

Dan voeg je de amandelmeel, kaneel, baksoda, vanille aroma en het zout toe. Goed doorroeren. Nu heb je feitelijk het basisrecept voor Paleo bananenbrood gemaakt. Je kunt dit al in de oven doen als je wilt. Ik heb het geprobeerd, maar vond het een beetje kaal, saai en… te bananig. Precies dus de bananenbrood die ik altijd had verwacht (lees: gevreesd ;).

Dus we gaan de boel een beetje opleuken! Ik heb gekozen voor een mix van rozijnen, walnoten en hazelnoten en na een paar experimenten kwam ik op bovenstaande verhouding uit. Die vind ik het lekkerst. Maar je kunt natuurlijk ook helemaal los gaan met andere ingrediënten: pecannoten, amandelen, cranberries, dadels, kokos, chocola (!), wat jij wilt!

Als je al je goodies door het beslag hebt geschept, giet je het over in een grote cakevorm. Die van mij meet 11 bij 30 cm, een flinkerd dus. Dan gaat het beslag relatief lang de oven in: 1 uur. Het brood wordt aan de bovenkant best donker, maar dat is voor de smaak in ieder geval geen bezwaar. Wil je hem wat lichter dan zul je hem logischerwijs wat korter in de oven moeten laten staan. Check in ieder geval even met een satéprikker: als je die erin steekt en hij komt er nagenoeg schoon uit, dan is het brood goed.

Even laten afkoelen en in plakken snijden. Je kunt het brood eten als een plakje cake bij de koffie, maar ik neem ook wel eens twee of drie plakjes mee als brood voor tussen de middag. Invriezen gaat trouwens ook prima, gewoon per stuk in een zakje. Je moet er alleen wel rekening mee houden dat het ontdooien van Paleo bananenbrood op de één of andere manier vrij lang duurt.

Als je ‘Paleo bananenbrood’ intikt in Google, kom je ontelbaar veel recepten tegen. De meesten recepten zijn vergelijkbaar. Ik heb voor mijn eerste poging in ieder geval het recept van Civilized Caveman Cooking gevolgd. Dat was een hele goede start, maar ik vond uiteraard dat het beter kon, dus ben ik druk gaan variëren om tot mijn recept te komen. Zeker als je bij bananenbrood ‘nah’, of ‘meh’ denkt, zou ik het eens proberen. Wie weet heb je net als ik in no time je plakje op. Om het recept hoef je alvast niet meer te vragen! Eet smakelijk!

Paleo Vlaflipje

In een eerder artikel over Porridge schreef ik dat ik niet zo gek ben op pap, maar dat ik na het maken van de porridge met banaan helemaal om ben! Vla daarentegen heb ik wel altijd lekker gevonden. Alle soorten lustte ik wel, maar, hoe verrassend, smaken als chocolade, karamel en hopjes gingen er bij mij met het grootste enthousiasme in. Toen enter Paleo, exit vla… Dacht ik… Want ja, een niet onbelangrijk deel van vla komt uit een koe (toen ik klein was vond ik het altijd erg vermakelijk om na te denken over hoe de wei eruit zou zien als iedere smaak ook een echte eigen koe had: de aarbeienvla-koe, op en top prinsessenroze, nageltjes en wimpers gedaan, dartelde vrolijk rondom de ietwat saaie en depri ‘het gaat vast regenen’ bruine chocoladevla-koe en de bleke ‘ik heb vast iets onder de leden’ vanillevla-koe. Ietwat té druk en vrolijk vonden de hopjesvla-koe en de karamelvla-koe, maar ja die waren ook niet zo fancy gekleurd en dus gewoon stikjaloers…… maar goed we dwalen af). Vla = lactose = niet Paleo punt. Punt? Nope! Ik ben zó blij dat ik dit recept tegenkwam! Dit Paleo Vlaflipje is helemaal Paleo en toch zo vla als je het je maar kan bedenken. Jam!

paleo vlaflipje recept palejo

Paleo Vlaflipje


  • 1 banaan, in plakjes ingevroren
  • 2 eetlepels amandelboter
  • 120 ml amandelmelk (hoe verfrissend, eindelijk eens niet die eeuwige kokosmelk)
  • snufje zout
  • vanille aroma
  • 1,5 eetlepel cacao
  • 1 medjool dadel
  • 1 eetlepel agavesiroop
  • 4 ijsklontjes
 Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik

Als het goed is, heb je ongeveer gister een banaan gepeld, in plakjes gesneden en ingevroren. Zo niet, gauw doen en dan maar geduld hebben tot het enigszins bevroren is.

Doe de bevroren banaan in de hakselbeker van je staafmixer. Voeg de amandelmelk, de amandelboter, een snufje zout en een halve theelepel vanille aroma toe. Goed blenden (hou de deksel er stevig op, de amandelmelk heeft de neiging door het deksel heen te spetteren). Doe de helft van dit mengsel tijdelijk over in een glas.

Aan de overgebleven helft voeg je de cacao, de fijngesneden dadel, de agavesiroop, de ijsklontjes (in mijn geval in de vorm van space invaders :) en wederom een halve theelepel vanille aroma toe. Heb je trouwens geen medjool dadels maar gedroogde dadels? Werkt ook prima, neem er dan twee want gedroogde dadels zijn over het algemeen kleiner en let erop dat er niets aan is toegevoegd (zoals suiker, ik weet het, belachelijk, maar het gebeurt!). Goed blenderen. Dat maakt door de ijsklontjes een enorme herrie en je zal af en toe de cacao naar beneden moeten doen en eventueel de dadel van de snijmesjes af moeten pielen. Blenden tot er alleen nog kleine stukjes ijs en dadel in zitten.

Nu het lastige gedeelte: schenk de helft van het chocolademengsel in een groot glas. Schenk dan het mengsel dat je apart had gezet erop. Voorzichtig, zodat de laagjes niet mengen. Tenslotte schenk je het laatste beetje chocolademengsel erop en bestrooi je het geheel met cacao nibs (dat zijn kleine korreltjes rauwe cacao). Lepeltje erin, op een luie stoel in de tuin neerploffen en genieten maar van je Paleo Vlaflipje!

Als je jezelf nóg meer wil verwennen dan je al aan het doen bent (kan dat? Ja, dat kan!), dan doe je tussen de laagjes ook een beetje cacao nibs…. ziet toch niemand :)

Voor de kritische lezer: feitelijk gezien is dit geen vlaflip. De vlaflip werd in de jaren ’60 bedacht door een mevrouw uit Oss. Wikipedia leerde mij dat haar man bij een zuivelfabriek werkte en iets moest verzinnen om vla hip te maken. Vla had in die dagen namelijk last van een stoffig imago (eh ‘in die dagen’? volgens mij is vla altijd al wel een beetje oubollig geweest. Lekker, maar wel oubollig). De échte vlaflip heeft onderop een laagje rode limonade, dan een laag vanillevla en daarna yoghurt. Het was bedoeld als toetje. Dit Paleo Vlaflipje is ook zalig als ontbijt of lunch en heeft eigenlijk alleen het drie-lagen principe gemeen met het origineel. Waarom dan toch de naam Vlaflipje? Gewoon, omdat ik het een leuk woord vind (Vla-flip-je… Vla-flip-je, haha!). Ook grappig: ik hou van vla, van yoghurt én van limonade, maar die drie in één glas? No thanks! Van het Paleo Vlaflipje heb ik echter al wel enkele glazen achter de kiezen…  en ik ken het recept pas twee weken!

Het oorspronkelijke recept is van Alisa Fleming (zij noemt het een shake, om de boel nog ingewikkelder te maken). Alisa blogt op Go Dairy Free over lactosevrij leven. Ze eet wel granen en zo, dus niet alle recepten zijn Paleo. Haar recept voor wat zij Chocolate almond butter cup shake noemt en waarop ik mijn Paleo Vlaflipje gebaseerd heb, is dat echter wel en bovendien ge-ni-aal. Gelukkig mocht ik het recept van haar delen op Palejo. Dank aan Alisa voor de herintroductie van vla in mijn dieet! Hip hip hooray for Alisa!

Oh, trouwens, als je haar blog checkt, zie je dat haar laagjes be-la-che-lijk strak zijn. Hoe ze het doet? Geen idee. Ik heb m’n best gedaan (meer dan eens), de uiteindelijk beste beker van de meest rechte kant gefotografeerd, maar dan nog zie je de golfjes. Strakke laagjes zien er grappig uit, maar ik zou me er niet te druk om maken: tijdens het eten mengt de boel toch door elkaar. Dus laag voor laag in je glas gieten, je schouders ophalen over het resultaat en nog er nog erger van gaan genieten dan je al van plan was!

Pizookie

Verdorie, ik heb van de week het laatste stukje pizookie opgegeten. Ik had er echt eentje moeten bewaren voor als ik dit ging schrijven, want bij het zien van de foto’s loopt het water me alweer in de mond! Het woord ‘pizookie’ is een samenvoegsel van ‘pizza’ en ‘cookie’ en zegt precies wat het is: een koekje ter grote van een pizza! Een koekje ter grote van een pizza? Yes, please! Het principe van een koekje ter grote van een pizza schijnt bedacht te zijn door BJ’s Restaurant & Brewhouse in Amerika en wordt als toetje gegeten. Het kan echter ook prima als lekkers bij de koffie!

palejo-paleo-recept-pizzookie

Pizookie


  • 170 gram amandelboter
  • 100 gram ahornsiroop
  • 1 ei
  • halve theelepel baksoda
  • halve theelepel vanille-extract
  • zout
  • 90 gram chocolade

Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik


Zet de oven vast aan op 180 graden.

Het makkelijkst is het als je alles, behalve de chocolade, in de mengkom van een staafmixer doet en dan blenderen maar! Heb je die niet, ook geen probleem, met de hand kan het ook maar dan moet je gewoon wat harder werken.

Voor de chocolade gebruik je pure chocolade met minimaal 70% cacao. Ik heb altijd de Extra Puur van Verkade. Die was vroeger 75%, maar sinds het recept ‘verbeterd’ is, bestaat de chocolade voor 72% uit cacao. Waarom dit geneuzel over percentages? Omdat de Paleopeeps ervan uit gaan dat de nadelen van bepaalde ingrediënten van reguliere supermarktchocolade niet opwegen tegen de goede eigenschappen cacao, maar alleen als er minimaal 70% cacao is gebruikt. Met de Extra Puur van Verkade zit je voorlopig dus nog goed (en nu maar hopen dat ze niet weer een ‘verbetering’ doorvoeren). Snijd de chocolade in kleine blokjes. Je kunt het malen, maar het zijn straks juist de half gesmolten chocoladechunks die de pizookie zo lekker maken! Schep de chocolade door je beslag.

Neem een springvorm van ongeveer 30 centimeter doorsnede. Bekleed de vorm met bakpapier en spreid het deeg over de bodem uit, laat daarbij ongeveer vijf centimeter tot aan de rand vrij (de doorsnede van je uitgespreide beslag is dan 20 centimeter). Zet het ongeveer 15 minuten in de oven. In ieder geval net zo lang tot de randjes goudbruin zijn en het midden van het beslag niet meer beweegt als je voorzichtig aan het bakblik schudt (alles is, zeg maar, gestold).

Snij de pizookie in pizzapuntjes en serveer direct, hoe heter hoe beter en laat het sweet, sweet eatin’ beginnen! Stel nou hè, dat je nog over hebt… (I know, soms ben ik heel grappig!) dan kun je het koekje prima invriezen. Als je dan een keer een ik-moet-chocola-aanval hebt, kun je er eentje uit de diepvries trekken, even laten ontdooien en smullen maar!

Ik vond dit recept voor de pizookie op de blog van Jessie Beltramo: Just Jessie B, terwijl ik aan het bloggen was over een ander toprecept van haar: porridge (als je dat niet al gedaan hebt: ook maken, lekker!). Dus alle credits gaan naar haar: whoop whoop Jessie!

Porridge

Ik hou niet van pap. Havermout, custard, blegh! Griesmeel, de horror! Dat heb ik niet van mijn moeder, die is er dol op. Ik heb het van mijn vader, die houdt er ook niet van. Nu ik erover nadenk. ik heb het dus van mijn… eh pap. Haha! Blijkt er toch een pap te zijn waar ik wel gek op ben! Maar goed, terug naar deze pap, oftewel porridge. Soms zie ik een receptje en denk: ‘dat lijkt me niet te eten, dát moet ik proberen!’ (weird, I know!). Zo ook deze porridge: banaan prakken met amandelboter? Really? Dus ik dat gedaan en heeel voorzichtig geproefd. Maar het is lekker! Echt waar! Nu dit bruinige goedje nog charmant op de foto krijgen….

palejo paleo recept porridge

Porridge


  • 2 bananen
  • 2 eetlepels amandelboter
  • 2 eetlepels geraspte kokos
  • 1 theelepel kaneel
Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik

Nou, over de bereiding kan ik kort zijn: alles bij elkaar en prakken maar!

Ik vond dit receptje op de blog van Jessie Beltramo: Just Jessie B. Nadat ik bekomen was van mijn verbazing (had ik al gezegd dat dit heeel erg lekker is?) heb ik haar gemaild om te vragen of ik het recept mocht delen. En dat mocht! Zij gebruikt 1 banaan in plaats van 2, maar dan is de verhouding banaan-amandelboter me net wat te heftig. Ze gebruikt ook 1 eetlepel geraspte kokos, ik gebruik er 2. Kortom, ik heb weer eens weinig van het originele recept overgelaten… Jessie geeft verder nog als tip dat je het een paar minuutjes in de diepvries kunt zetten als je het koud wilt eten, of dat je het kunt opwarmen, maar ik vind het prima zoals het is!

Nog een leuk receptje van Jessie uitproberen? Check mijn blog over de pizookie!

Amandelboterpraliné

Ook bij dit recept voor amandelboterpraliné zou ik willen beginnen met te zeggen hoe heerlijk dit is. Op zich logisch, want ik ga natuurlijk geen recepten plaatsen die ik niet lekker vind, maar het wordt dan op een gegeven moment wel een beetje saai. Toch ga ik het doen, want deze amandelboterpraliné is zó lekker, het is gewoon god-de-lijk! Echt waar! Het is daarnaast ook nog eens leuk om te maken, niet moeilijk en zeker niet heel veel werk. Handig is ook dat je het in de vriezer bewaart, dus je hebt altijd een bijzondere traktatie op voorraad voor de visite (als je in een sociale bui bent, want ik moet eerlijk bekennen dat ik het liever allemaal zelf opeet :).

amandelboterpraline paleo recept

Amandelboterpraliné


Voor de chocoladelaag

  • 80 gram cacao
  • 112 gram kokosolie
  • 4 eetlepels ahornsiroop

Voor de praliné

  • 120 gram amandelboter
  • 80 gram ahornsiroop
  • 80 gram agavesiroop
  • 75 gram kokosolie
  • 2 theelepels vanille aroma
  • 1/4 theelepel zout

Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik


Bekleed een schaal van ongeveer 15 bij 25 cm met bakpapier. Als je schaal iets groter of kleiner is, is dat helemaal niet erg, dan wordt de amandelboterpraliné gewoon iets dunner of dikker.

Doe de cacao, 112 gram kokosolie en 4 eetlepels ahornsiroop in een klein pannetje. Dat pannetje plaats je in een grotere pan met heet water. De kokosolie smelt hierdoor, roer net zo lang tot je een soort egale chocoladesaus hebt. Je kunt het eerste pannetje ook direct op het vuur zetten, maar deze manier van smelten (au bain-marie) zorgt ervoor dat de cacao niet zo snel zal aanbranden.

Giet de helft van de chocolade in de schaal en zorg dat het gelijkmatig verdeeld is. Zet de schaal een kwartiertje in de vriezer. Het pannetje met de andere helft van de chocolade zet je terug in het warme water.

Maak de amandelboterpraliné door alle ingrediënten in een hakmolen te doen en fijn te malen. Dit is de snelle optie, maar werkt alleen als de kokosolie zacht is (kokosolie wordt vloeibaar boven de 25 graden). Je kunt ook alles in een pannetje doen en op een laag vuur laten smelten. Welke methode je ook gebruikt, het is belangrijk dat je alles goed mengt.

Haal de chocoladelaag uit de diepvries en verdeel de praliné erover. Laat de praliné eerst afkoelen als je hem verwarmd had, want anders smelt je chocolade meteen weer. In het oorspronkelijke recept wordt aangeraden ongeveer tweederde te gebruiken want dan wordt de laag niet zo dik. Sorry? Wat is dat nou weer? Dit is het lekkerste gedeelte! Gewoon alles in die schaal doen dus en hop, weer terug de vriezer in.

Na weer een kwartiertje check je eerst of de chocolade die je nog over hebt, vloeibaar genoeg is, anders moet je het nog even goed doorroeren. Giet het over de praliné. Nu alles voor een half uur de vriezer in. 5 minuten nadat je het in de vriezer hebt geplaatst, strooi je wat grof zout over de bovenkant (als je het meteen doet, is het zout weggesmolten voordat je schaal in de vriezer staat).

Ere wie ere toekomt: dit recept is niet door mij bedacht, maar door Ashley Mellilo. Zij eet veganistisch, wat betekent dat niet al haar recepten Paleo zijn, maar de Paleo-recepten die er tussen zitten zijn pareltjes! Om toestemming te vragen voor het plaatsen van de amandelboterpraliné, heb ik deze week een aantal keer met haar gemaild. Echt een aardige meid, maar als je dacht dat Paleo-eten al lastig was, bloggen erover valt ook niet mee! Ze is namelijk bezig met een kookboek en twijfelde of ze me haar toestemming wilde geven, omdat ze het recept in dat boek op wil nemen. Dus ik heb al mijn charmes in de strijd gegooid en gelukkig, het mocht (hands up for Ashley!). Dit is gewoon een recept wat ik jullie niet mag onthouden! Het belangrijkste verschil tussen mijn recept en dat van Ashley is het feit dat ik een deel van de ahorn in de praliné heb vervangen door agavesiroop, dat maakt de smaak wat zachter. Benieuwd naar het origineel? Je vindt het op blissfulbasil.com.

Maar of je nou mijn recept aanhoudt of dat van haar, je hebt gegarandeerd een hemelse traktatie. Je kunt de hele plak in stukken snijden en weer terug in de vriezer doen of er gewoon iedere keer een stukje afsnijden. Wat jij wilt. De amandelboterpraliné doet het heel goed bij een bakje koffie en, ook leuk, je kunt hem op twee manieren eten: meteen uit de vriezer, dus ijskoud, of na een minuutje of vijf als de praliné zacht en superromig is geworden. Ik probeer me altijd te beheersen, want de zachte variant is zo mogelijk nog lekkerder dan de ijskoude variant, maar meestal lukt dat niet en heb ik hem al op voordat ik überhaupt weer met mijn gebaksbordje op de bank zit…

Amandelboter

Amandelboter is hét Paleo-alternatief voor pindakaas. Ik was gek op pindakaas, dus toen ik met Paleo begon, heb ik een potje gekocht… lepeltje erin… en víes dat ik het vond! Dus heb ik de amandelboter weer in de kast gezet, veel te duur om weg te gooien. Maanden later kwam ik een recept tegen dat me zo lekker leek, dat ik het toch maar weer tevoorschijn heb gehaald. Het recept, mét de amandelboter, was zalig (ik heb het over de mokka frappuccino). Dus ook bij een volgend recept heb ik het gebruikt, en bij een volgend recept, en bij een volgend recept. Vele, vele potjes later vind ik het pure spul nog steeds maar matig, maar in een recept…. zoo lekker!

Amandelboter (of amandelpasta, dat maakt niet uit) kun je tegenwoordig bijna overal kopen, want het is hip! Het loont wel om prijzen te vergelijken, want het is best duur. Een snel internetrondje langs zes verkopers leverde prijzen op variërend van € 18,76 tot € 30,10 per kilo. Dat scheelt dus nogal! Ik koop altijd deze online bij Body & Fit, omdat dat de goedkoopste is die ik heb kunnen vinden:

product amandelboter het paleo-alternatief voor pindakaas

Ik begon dit artikeltje met de bewering dat amandelboter hét Paleo-alternatief is voor pindakaas. Amandelen zijn uiteraard een Paleo-go en pinda’s een Paleo-no, dus dan wint de amandelboter automatisch, maar het is ook echt gezonder dan pindakaas. Op het blog clairesdietfiles.com vond ik een heldere uitleg van het waarom. De belangrijkste argumenten zijn dat beide pasta’s weliswaar ongeveer even hoog scoren in calorieën, koolhydraten, eiwitten en gezonde vetten, maar amandelboter bevat veel meer vitamine E, magnesium, calcium en ijzer dan pindakaas. Ook zit er in de meeste potjes amandelboter alleen amandelen, terwijl er aan pindakaas allerlei conserveringsmiddelen en suikers zijn toegevoegd. Klinkt logisch!

Amandelboter schijn je ook makkelijk zelf te kunnen maken. Gewoon een kwestie van de amandelen net zo lang malen (kan wel een kwartiertje duren) tot de oliën uit de noten vrij komen en er pasta ontstaat. Maar amandelen zelf zijn ook duur, vergelijkbaar met mijn ‘goedkope’ potje en ja, dan ben ik toch echt te lui om zelf aan de slag te gaan!

Paleo mokka frappuccino

Paleo mokka frappuccino, wie had gedacht dat dat bestond? Ik heb er de afgelopen zomer wel een paar liter van gedronken, denk ik. Jongens, dit is zó lekker! Het weekend voor ik aan mijn Paleo-leven begon, was ik op vakantie in Hamburg en daar heb ik onder het mom van ‘nu kan het nog’ alles gegeten waarvan ik daarna af moest zien te blijven. Echt smullen geblazen was het! Uiteraard ben ik ook naar Starbucks geweest. Sterk als ik ben (haha!) bewaarde ik die bezoekjes altijd voor als ik op vakantie was. Zo bleef het een beetje speciaal. Dus nu moest en zou ik erheen en ik heb me ontzettend uitgeleefd met een frappuccino en het grootste stuk chocoladetaart dat je je maar kunt wensen. Oh, wat heb ik dáárvan genoten en oh wat heb ik het gemist in de eerste Paleomaanden!

Tot ik in ene stuitte op een recept voor Paleo mokka frappuccino. Paleo!! Ik moet zeggen, ik was erg sceptisch. Ik had al zo vaak recepten geprobeerd die beloofden dat ze ‘net als de niet-Paleo-variant smaakten’ terwijl het echt nergens op leek, dat ik dacht dat dit er ook wel weer zo eentje zou zijn. Want zeg nou zelf: amandelboter in een frappuccino? Jasses! Maar ja, toch wel nieuwsgierig heb ik het gemaakt en echt cross my heart, dit is me daar een partijtje lekker! Ik weet niet hoe dicht het tegen de Starbucks-variant aanligt, want dat heb ik al anderhalf jaar niet meer gehad (still going strong :). Maar het gevoel dat je erbij krijgt, is voor mij hetzelfde: zo lekker romig, zoet en chocoladerig dat het wel slecht voor je moet zijn (ik kan er niks aan doen, ik hou d’r van), alleen: het is niet slecht! Probeer het uit zou ik zeggen:

paleo recept mokka frappuccino

Paleo mokka frappuccino voor 1 flink glas


  • 1,8 gram instant espresso poeder. Elk merk is prima, maar ik gebruik Nescafé, dus dan staat dat gelijk aan 1 stick
  • 1 tot 1,5 eetlepels amandelboter
  • 2 eetlepels cacao
  • 3 eetlepels honing
  • 83 ml water (en geen ml meer of minder! Haha! Nee hoor, dat gekke aantal komt van het omrekenen van de Amerikaanse cups naar ml)
  • 140 gram ijsblokjes

Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik


Mik alles bij elkaar in de blender (ik gebruik de ice crusher van Braun, ideaal!). Zorg dat je hem goed vasthoudt, want dat ijs maakt een enorm kabaal in het begin. Schenk het in een groot glas en vergeet niet het restje honing dat zich op de één of andere manier altijd onder in de kan weet te verzamelen, er uit te schrapen en bij de rest in het glas te doen. Het Grote Genieten kan beginnen! Als je dat lekker vindt, heb je in het begin nog allemaal ijssnippertjes, vind je dat minder, laat het dan even staan, dan zijn die weggesmolten.

Het is even een klusje, dus als ik mezelf nou heel erg wil verwennen, dan maak ik het recept dubbel. De ene helft voor nu, en de andere helft voor morgen. Je kunt het namelijk prima een dagje in de koelkast bewaren. Vlak voor serveren doe ik er dan nog een stuk of drie ijsklontjes in, eventueel mixen en klaar: tijd voor Het Grote Genieten Zonder Al Te Veel Inspanning! De luie oermens in mij begint al te spinnen. Heerlijk!

Zoals gezegd, heb ik dit recept gevonden, niet verzonnen. Die eer gaat naar Adriana Harlan (hands up for Adriana! Whoop whoop!). Je kunt het oorspronkelijke recept op haar blog Living Healthy with Chocolate bekijken. Je zult zien dat ik het recept wat heb verbouwd. Zo gebruik ik minder amandelboter. Je hebt met mijn hoeveelheid al een beetje het drogige pindakaasachtige gevoel, maar dat zorgt voor het romige en is precies goed. In het oorspronkelijke recept is het wat mij betreft wat te overheersend. Ook voeg ik altijd wat meer honing toe. Lekker zoet! Adriana geeft optioneel nog het recept voor een topping van kokosroom, maar dat hoeft er voor mij niet op, al moet ik wel zeggen dat het er prachtig uitziet.

Ik ben heel benieuwd wat jij er van vindt: lijkt dit een beetje op die van Starbucks? Ik wou intussen dat het maar vast weekend was (ik heb mezelf restricties gegeven, anders wordt het gênant), dan mocht ik weer een glaasje (of twee :).