Fudge met walnootjes

Nou kan ik je vertellen waar fudge oorspronkelijk vandaan komt, hoe het originele recept nou niet echt Paleo is en dat de meest gemaakte variant die van karamel is. Dat zou ik dus kunnen doen, maar deze keer ga ik je niet vermoeien met allerhande gezellige verhalen. Voor deze fudge wil je gewoon meteen door naar het recept! Deze is zo lekker dat je echt moet oppassen er niet te veel van te eten. Serieus, als je hier kilo’s van eet (en dat zou ik best willen) dan blijven die kilo’s zeker weten plakken op plaatsen waar je dat niet wilt! Maar af en toe een stukje mag best. Het handige is dat je het in de vriezer bewaart, waardoor je altijd een voorraadje hebt. Het hoeft niet eens te ontdooien, je kunt het direct uit de vriezer eten (en dat is dan eigenlijk meteen een nadeel, want zo wordt het wel héél makkelijk om regelmatig even de vriezer in te duiken). De smaak hangt een beetje tussen pindakaas en karamel in, het zeezout geeft het net ‘a little kick’ en de walnoten geven het een lekkere crunchy bite. Paleo snacken op z’n best!

palejo-paleo-recept-fudge

Fudge


  • 55 gram kokosolie
  • 170 gram amandelboter
  • 60 gram agavesiroop
  • snufje zout
  • 30 gram walnoten

Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik


Verwarm de kokosolie rustig aan in een klein pannetje. Vlak voordat alles gesmolten is, kun je het vuur uitdraaien. Laat de olie minimaal een kwartiertje afkoelen, net zo lang tot de kokosolie nog steeds vloeibaar is, maar niet meer zo dun als water.

In een ander kommetje doe je de amandelboter, de agavesiroop en een snufje zout. Meng dit goed door elkaar. Je kunt trouwens ook cashewboter gebruiken, of een mix van beide soorten, maar ik moet zeggen dat die met amandelboter al zo lekker was, dat ik niet de behoefte voelde om verder te gaan experimenteren.

Voeg de kokosolie toe en meng het geheel heel goed door elkaar. Mocht je een keer ongeduldig zijn en de kokosolie er al doorheen doen als het nog te warm is (of, zoals in mijn geval, stomweg vergeten dat het nog af moet koelen), dan wordt je mengsel erg waterig. Geen paniek, het wordt wat meer kliederen geblazen in de volgende stappen, maar het doet verder niets af aan de smaak. Kortom, diepe zucht en gewoon doorgaan!

Hak de walnoten in stukjes en voeg het toe. Net als bij de notenboter geldt: andere nootjes zijn ook prima, maar ik moet zeggen dat de combi met walnoten erg goed werkt. Tot nu toe heb ik het iedere keer (ja… iedere keer, ik moet echt die kilo’s in de gaten gaan houden ;) met walnoten gemaakt.

In een lage schaal leg je een vel bakpapier en daarop spreid je de fudge uit. Dek de schaal af en zet hem in de vriezer tot de fudge hard is geworden. Dan kun je hem in stukjes snijden. Laat het trouwens niet te lang buiten de vriezer staan (alsof dat ooit zal gebeuren ;) want dan wordt de fudge weer zacht tot het zelfs gaat uitlopen.

Laat het decadente smullen maar beginnen!

Paleo Vlaflipje

In een eerder artikel over Porridge schreef ik dat ik niet zo gek ben op pap, maar dat ik na het maken van de porridge met banaan helemaal om ben! Vla daarentegen heb ik wel altijd lekker gevonden. Alle soorten lustte ik wel, maar, hoe verrassend, smaken als chocolade, karamel en hopjes gingen er bij mij met het grootste enthousiasme in. Toen enter Paleo, exit vla… Dacht ik… Want ja, een niet onbelangrijk deel van vla komt uit een koe (toen ik klein was vond ik het altijd erg vermakelijk om na te denken over hoe de wei eruit zou zien als iedere smaak ook een echte eigen koe had: de aarbeienvla-koe, op en top prinsessenroze, nageltjes en wimpers gedaan, dartelde vrolijk rondom de ietwat saaie en depri ‘het gaat vast regenen’ bruine chocoladevla-koe en de bleke ‘ik heb vast iets onder de leden’ vanillevla-koe. Ietwat té druk en vrolijk vonden de hopjesvla-koe en de karamelvla-koe, maar ja die waren ook niet zo fancy gekleurd en dus gewoon stikjaloers…… maar goed we dwalen af). Vla = lactose = niet Paleo punt. Punt? Nope! Ik ben zó blij dat ik dit recept tegenkwam! Dit Paleo Vlaflipje is helemaal Paleo en toch zo vla als je het je maar kan bedenken. Jam!

paleo vlaflipje recept palejo

Paleo Vlaflipje


  • 1 banaan, in plakjes ingevroren
  • 2 eetlepels amandelboter
  • 120 ml amandelmelk (hoe verfrissend, eindelijk eens niet die eeuwige kokosmelk)
  • snufje zout
  • vanille aroma
  • 1,5 eetlepel cacao
  • 1 medjool dadel
  • 1 eetlepel agavesiroop
  • 4 ijsklontjes
 Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik

Als het goed is, heb je ongeveer gister een banaan gepeld, in plakjes gesneden en ingevroren. Zo niet, gauw doen en dan maar geduld hebben tot het enigszins bevroren is.

Doe de bevroren banaan in de hakselbeker van je staafmixer. Voeg de amandelmelk, de amandelboter, een snufje zout en een halve theelepel vanille aroma toe. Goed blenden (hou de deksel er stevig op, de amandelmelk heeft de neiging door het deksel heen te spetteren). Doe de helft van dit mengsel tijdelijk over in een glas.

Aan de overgebleven helft voeg je de cacao, de fijngesneden dadel, de agavesiroop, de ijsklontjes (in mijn geval in de vorm van space invaders :) en wederom een halve theelepel vanille aroma toe. Heb je trouwens geen medjool dadels maar gedroogde dadels? Werkt ook prima, neem er dan twee want gedroogde dadels zijn over het algemeen kleiner en let erop dat er niets aan is toegevoegd (zoals suiker, ik weet het, belachelijk, maar het gebeurt!). Goed blenderen. Dat maakt door de ijsklontjes een enorme herrie en je zal af en toe de cacao naar beneden moeten doen en eventueel de dadel van de snijmesjes af moeten pielen. Blenden tot er alleen nog kleine stukjes ijs en dadel in zitten.

Nu het lastige gedeelte: schenk de helft van het chocolademengsel in een groot glas. Schenk dan het mengsel dat je apart had gezet erop. Voorzichtig, zodat de laagjes niet mengen. Tenslotte schenk je het laatste beetje chocolademengsel erop en bestrooi je het geheel met cacao nibs (dat zijn kleine korreltjes rauwe cacao). Lepeltje erin, op een luie stoel in de tuin neerploffen en genieten maar van je Paleo Vlaflipje!

Als je jezelf nóg meer wil verwennen dan je al aan het doen bent (kan dat? Ja, dat kan!), dan doe je tussen de laagjes ook een beetje cacao nibs…. ziet toch niemand :)

Voor de kritische lezer: feitelijk gezien is dit geen vlaflip. De vlaflip werd in de jaren ’60 bedacht door een mevrouw uit Oss. Wikipedia leerde mij dat haar man bij een zuivelfabriek werkte en iets moest verzinnen om vla hip te maken. Vla had in die dagen namelijk last van een stoffig imago (eh ‘in die dagen’? volgens mij is vla altijd al wel een beetje oubollig geweest. Lekker, maar wel oubollig). De échte vlaflip heeft onderop een laagje rode limonade, dan een laag vanillevla en daarna yoghurt. Het was bedoeld als toetje. Dit Paleo Vlaflipje is ook zalig als ontbijt of lunch en heeft eigenlijk alleen het drie-lagen principe gemeen met het origineel. Waarom dan toch de naam Vlaflipje? Gewoon, omdat ik het een leuk woord vind (Vla-flip-je… Vla-flip-je, haha!). Ook grappig: ik hou van vla, van yoghurt én van limonade, maar die drie in één glas? No thanks! Van het Paleo Vlaflipje heb ik echter al wel enkele glazen achter de kiezen…  en ik ken het recept pas twee weken!

Het oorspronkelijke recept is van Alisa Fleming (zij noemt het een shake, om de boel nog ingewikkelder te maken). Alisa blogt op Go Dairy Free over lactosevrij leven. Ze eet wel granen en zo, dus niet alle recepten zijn Paleo. Haar recept voor wat zij Chocolate almond butter cup shake noemt en waarop ik mijn Paleo Vlaflipje gebaseerd heb, is dat echter wel en bovendien ge-ni-aal. Gelukkig mocht ik het recept van haar delen op Palejo. Dank aan Alisa voor de herintroductie van vla in mijn dieet! Hip hip hooray for Alisa!

Oh, trouwens, als je haar blog checkt, zie je dat haar laagjes be-la-che-lijk strak zijn. Hoe ze het doet? Geen idee. Ik heb m’n best gedaan (meer dan eens), de uiteindelijk beste beker van de meest rechte kant gefotografeerd, maar dan nog zie je de golfjes. Strakke laagjes zien er grappig uit, maar ik zou me er niet te druk om maken: tijdens het eten mengt de boel toch door elkaar. Dus laag voor laag in je glas gieten, je schouders ophalen over het resultaat en nog er nog erger van gaan genieten dan je al van plan was!

Paleo fristi

Vroeger was fristi echt een traktatie. Dat kregen we maar heel af en toe, maar (waarschijnlijk juist daardoor) ik vond het héérlijk! Toen ik op mezelf ging wonen, had ik altijd wel wat van die kleine pakjes in huis ‘voor als er kinderen op bezoek kwamen’. Jaja…. : ) Onlangs had ik er in ene zo’n zin in dat ik wat aan het experimenteren ben geslagen om een Paleo variant te maken. Is de uiteindelijke Paleo fristi the real deal? Neuh, maar het komt in de buurt en het is net zo’n lekker genietmomentje als vroeger!

palejo paleo recept fristi

Paleo fristi


  • 175 gram kersen
  • 2 eetlepels agavesiroop
  • 100 ml kokosmelk
  • water

Het makkelijkst is het als je een maatbeker gebruikt en zelfs dan spettert het nog flink. Tenminste de paar keer dat ik de Paleo fristi heb gemaakt, wist ik er een zooitje van te maken (tip: niet maken als je net de keuken hebt gepoetst, gegarandeerd baaleffect!).

Doe 175 gram kersen in de maatbeker. Ik heb nu steeds diepvrieskersen gebruikt, maar vers zal nog lekkerder zijn (al hebben de bevroren kersen natuurlijk het voordeel dat je drankje meteen lekker koud wordt). Oh, voor het geval het niet vanzelfsprekend is: geen pitjes! Als je die erin hebt zitten als je gaat blenderen is de chaos niet te overzien!

Voeg 100 ml kokosmelk toe. Als de kokosmelk niet vloeibaar is, is dat niet erg, voeg dan de 100 ml op de gok toe.

Voeg 2 eetlepels agavesiroop toe en daarna water totdat het peil in de maatbeker op 400 ml staat. Dan proberen te staafmixeren zonder spetteren. Succes! :)

Overigens moet je het mixeren wel een tijdje volhouden om de Paleo fristi helemaal glad te maken (en zeker als de kokosmelk niet vloeibaar was, moet je het wat langer mixen). Zoals je aan de foto kunt zien, had ik dat geduld deze keer niet (en het smaakte nog steeds prima!).

Amandelboterpraliné

Ook bij dit recept voor amandelboterpraliné zou ik willen beginnen met te zeggen hoe heerlijk dit is. Op zich logisch, want ik ga natuurlijk geen recepten plaatsen die ik niet lekker vind, maar het wordt dan op een gegeven moment wel een beetje saai. Toch ga ik het doen, want deze amandelboterpraliné is zó lekker, het is gewoon god-de-lijk! Echt waar! Het is daarnaast ook nog eens leuk om te maken, niet moeilijk en zeker niet heel veel werk. Handig is ook dat je het in de vriezer bewaart, dus je hebt altijd een bijzondere traktatie op voorraad voor de visite (als je in een sociale bui bent, want ik moet eerlijk bekennen dat ik het liever allemaal zelf opeet :).

amandelboterpraline paleo recept

Amandelboterpraliné


Voor de chocoladelaag

  • 80 gram cacao
  • 112 gram kokosolie
  • 4 eetlepels ahornsiroop

Voor de praliné

  • 120 gram amandelboter
  • 80 gram ahornsiroop
  • 80 gram agavesiroop
  • 75 gram kokosolie
  • 2 theelepels vanille aroma
  • 1/4 theelepel zout

Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik


Bekleed een schaal van ongeveer 15 bij 25 cm met bakpapier. Als je schaal iets groter of kleiner is, is dat helemaal niet erg, dan wordt de amandelboterpraliné gewoon iets dunner of dikker.

Doe de cacao, 112 gram kokosolie en 4 eetlepels ahornsiroop in een klein pannetje. Dat pannetje plaats je in een grotere pan met heet water. De kokosolie smelt hierdoor, roer net zo lang tot je een soort egale chocoladesaus hebt. Je kunt het eerste pannetje ook direct op het vuur zetten, maar deze manier van smelten (au bain-marie) zorgt ervoor dat de cacao niet zo snel zal aanbranden.

Giet de helft van de chocolade in de schaal en zorg dat het gelijkmatig verdeeld is. Zet de schaal een kwartiertje in de vriezer. Het pannetje met de andere helft van de chocolade zet je terug in het warme water.

Maak de amandelboterpraliné door alle ingrediënten in een hakmolen te doen en fijn te malen. Dit is de snelle optie, maar werkt alleen als de kokosolie zacht is (kokosolie wordt vloeibaar boven de 25 graden). Je kunt ook alles in een pannetje doen en op een laag vuur laten smelten. Welke methode je ook gebruikt, het is belangrijk dat je alles goed mengt.

Haal de chocoladelaag uit de diepvries en verdeel de praliné erover. Laat de praliné eerst afkoelen als je hem verwarmd had, want anders smelt je chocolade meteen weer. In het oorspronkelijke recept wordt aangeraden ongeveer tweederde te gebruiken want dan wordt de laag niet zo dik. Sorry? Wat is dat nou weer? Dit is het lekkerste gedeelte! Gewoon alles in die schaal doen dus en hop, weer terug de vriezer in.

Na weer een kwartiertje check je eerst of de chocolade die je nog over hebt, vloeibaar genoeg is, anders moet je het nog even goed doorroeren. Giet het over de praliné. Nu alles voor een half uur de vriezer in. 5 minuten nadat je het in de vriezer hebt geplaatst, strooi je wat grof zout over de bovenkant (als je het meteen doet, is het zout weggesmolten voordat je schaal in de vriezer staat).

Ere wie ere toekomt: dit recept is niet door mij bedacht, maar door Ashley Mellilo. Zij eet veganistisch, wat betekent dat niet al haar recepten Paleo zijn, maar de Paleo-recepten die er tussen zitten zijn pareltjes! Om toestemming te vragen voor het plaatsen van de amandelboterpraliné, heb ik deze week een aantal keer met haar gemaild. Echt een aardige meid, maar als je dacht dat Paleo-eten al lastig was, bloggen erover valt ook niet mee! Ze is namelijk bezig met een kookboek en twijfelde of ze me haar toestemming wilde geven, omdat ze het recept in dat boek op wil nemen. Dus ik heb al mijn charmes in de strijd gegooid en gelukkig, het mocht (hands up for Ashley!). Dit is gewoon een recept wat ik jullie niet mag onthouden! Het belangrijkste verschil tussen mijn recept en dat van Ashley is het feit dat ik een deel van de ahorn in de praliné heb vervangen door agavesiroop, dat maakt de smaak wat zachter. Benieuwd naar het origineel? Je vindt het op blissfulbasil.com.

Maar of je nou mijn recept aanhoudt of dat van haar, je hebt gegarandeerd een hemelse traktatie. Je kunt de hele plak in stukken snijden en weer terug in de vriezer doen of er gewoon iedere keer een stukje afsnijden. Wat jij wilt. De amandelboterpraliné doet het heel goed bij een bakje koffie en, ook leuk, je kunt hem op twee manieren eten: meteen uit de vriezer, dus ijskoud, of na een minuutje of vijf als de praliné zacht en superromig is geworden. Ik probeer me altijd te beheersen, want de zachte variant is zo mogelijk nog lekkerder dan de ijskoude variant, maar meestal lukt dat niet en heb ik hem al op voordat ik überhaupt weer met mijn gebaksbordje op de bank zit…