Paleo sushi met tonijn

Sushi wordt traditioneel met rijst gemaakt, maar dat is natuurlijk een graan en dus niet Paleo. Daarom ben ik op zoek gegaan naar een alternatief en dat heb ik gevonden! Eigenlijk is deze Paleo sushi met tonijn heel simpel, maar dus wel helemaal Paleo én lekker!

palejo paleo recept sushi

Paleo sushi met tonijn


Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik


Om de Paleo sushi met tonijn te maken, laat je eerst de blikjes tonijn uitlekken. Meng vervolgens de mayonaise erdoor heen. Laat ook de kappertjes uitlekken en roer ze samen met de pijnboompitjes door het tonijnmengsel. Voeg peper en zout naar smaak toe (voorzichtig met het zout, de kappertjes zijn ook al zoutig). Verdeel het tonijnmengsel in drie gelijke delen.

Zonder kan ook, maar als je een sushi-rolmatje hebt dan is dat heel fijn want het werkt een stuk makkelijker! Leg één van de norivellen met de glimmende kant naar beneden op het matje. Verdeel één van de tonijndelen over je norivel. Let op, niet over het hele vel, maar over ongeveer de onderste vijf centimeter van het vel. Zorg dat de ‘strook’ tonijn overal even breed is, zeker aan de zijkanten van je norivel. Anders is je Paleo sushi met tonijn niet overal even tonijnig (weer een nieuw woord verzonnen :) en worden je plakjes straks niet even groot, of erger: je uiteindjes worden flubberig. Géén gezicht!

Deze sushi is de Maki-variant. Maki betekent letterlijk ‘gerold’ en is de bekendste sushi-soort hier in het Westen en nu we toch bezig zijn: het Japanse woord voor tonijn is Maguro. Dus eigenlijk is dit een Paleo Sushi Maki Maguro! Rol heel voorzichtig, te beginnen met het deel waar de tonijn opzit, het hele norivel op, tot je een mooi rolletje hebt. De laatste centimeter van het vel kun je een beetje nat maken, de nori gaat dan plakken en dat houdt je rolletje intact.

Pak je rolletje strak in aluminiumfolie in en herhaal het hele verhaal bij de overige twee vellen. Leg de sushi’s in de koelkast en laat ze daar een uurtje of zes rusten. Dit zorgt ervoor dat het vocht van je tonijnmengsel in de nori trekt, waardoor de nori minder taai wordt.

Haal je rolletjes uit de koelkast en pak ze voorzichtig uit. Snij ze met een scherp mes in plakjes van ongeveer 2 cm. Heb je toch uiteinde-flubbertjes? Die moet je gewoon lekker meteen opeten, want die presenteren niet zo leuk. Leg de sushi op een mooi bord. Uiteraard serveren wij hier geen sojasaus bij (soja is een peulvrucht en dus niet Paleo), maar Coconut Aminos, dé Paleovervanger van sojasaus en heerlijk om je sushi in te dopen.

itadakimasu! (je raadt het al: de Japanse versie van ‘eet smakelijk!’)

Coconut Aminos: Paleo sojasaus

Coconut Aminos van Coconut Secret is een gek spulletje. Ik heb er lang omheen gedraaid om het uit te proberen, met name omdat ik me er niets bij voor kon stellen én omdat het heel duur is. Ik kwam echter steeds meer recepten tegen die me eigenlijk wel lekker leken, maar waar dat dus inzat. Toch maar proberen dan. Helaas (vanwege de prijs) moet ik zeggen dat ik het heel lekker vind! Sinds dat eerste flesje zorg ik altijd dat er twee in huis zijn, één voor gebruik en eentje op voorraad en reken maar dat ik direct nieuwe bestel als ik aan het voorraadflesje begin. Stel je voor dat ik zonder zou komen te zitten!

palejo paleo product coconut aminos

Coconut Aminos is rauwe gefermenteerde kokosnootsap, gemengd met zongedroogd mineraalrijk zeezout. Het wordt gebruikt als marinade en smaakt zoutig, met een tikkeltje zoet (geen kokossmaak!). Het is niet exact hetzelfde als sojasaus, maar het is wel het product dat er het meest in de buurt komt (en dan vooral de ketjap manis, de Indonesische zoete sojasaus). Sojasaus is absoluut niet Paleo (het is onder andere gemaakt van sojabonen en tarwe) en Coconut Aminos wordt gezien als dé vervanger.

Het fijne van Coconut Aminos

De Paleo-ers onder ons hebben geen keuze, maar hadden we die wel dan komt Coconut Aminos ook op andere gebieden dan ‘Is het Paleo?’ goed uit de bus. Het bevat namelijk 65% minder natrium dan sojasaus. Dat is fijn want natrium is bloeddruk verhogend en we krijgen er met z’n allen veel meer van binnen dan goed voor ons is. Daarnaast bevat het 17 verschillende aminozuren (heel belangrijk voor je stofwisseling), mineralen en vitaminen en is het bijna PH-neutraal. Dat laatste staat in ieder geval op het etiket en ik dacht nog: ‘so what?’. Even snel Googlen voert mij naar de site van EVA. Deze site leert mij dat ons bloed idealiter een PH-waarde heeft van tussen de 7,35 en 7,45. Een PH-waarde van 0 noemen we zuur, een PH-waarde van 14 noemen we basisch. Een PH van 7 is neutraal. Ons bloed is dus licht basisch, praktisch neutraal. Alle voedingsmiddelen hebben een PH-waarde en als dat te veel afwijkt van het neutrale dan levert dat een verstoring van het evenwicht in ons bloed op. Ons lichaam moet vervolgens hard aan de slag om het evenwicht terug te krijgen. Hoe ouder je wordt, hoe meer moeite je lichaam daar mee kan krijgen en dat levert weer een scala aan nare klachtjes en klachten op. Sojasaus werkt in tegenstelling tot Coconut Aminos sterk verzurend en haalt de boel dus uit evenwicht. Weer wat geleerd en voortaan kijk ik een stuk blijer als ik op een etiket ‘PH-neutraal’ zie staan. Hoera! Balans!

Coconut Aminos kopen

Coconut Aminos is ontwikkeld door Randy en Leslie. Een broer en een zus wiens ouders diabetes hebben. Ze kwamen erachter dat veel voedingsmiddelen die geschikt zouden zijn voor diabetici, dat helemaal niet waren en besloten dat ze producten wilden gaan produceren die goed voor je zijn. Kijk op hun, ietwat zweverige, maar dat mag de pret niet drukken, website www.coconutsecret.com voor het hele verhaal.  Hier in Nederland is het alleen online verkrijgbaar (ik heb het in ieder geval nog nooit in de winkels gezien). Gewoon even Googlen en dan vind je het gemakkelijk. De Nederlandse online winkels verkopen alleen de 237 ml variant. De prijs varieert tussen de 8 en 9 euro per flesje en dat is zoals gezegd, best heel veel geld. Als je het er voor over hebt, kun je het gerust uitproberen. Ik ben nog niemand tegengekomen die het niet lekker vond!

Ik kan me voorstellen dat je het nu ook uit wil proberen, maak bijvoorbeeld eens Paleo sushi met tonijn. Het is heerlijk om de sushi’s in de Coconut Aminos te dopen. Of gebruik het als basis voor de saus voor over de zoete kip uit de oven, die is ook zó lekker!

Egg drop soep

Deze week ben ik druk, druk, druk. Ik heb geen tijd om rustig op de bank te zitten om een boek te lezen, laat staan om heel uitgebreid te koken of een stukje voor mijn blog te schrijven. Tegelijkertijd dat ik aan het overwegen was dan maar een weekje bloggen over te slaan, was ik aan het bedenken dat ik iets ‘snels’ voor de lunch moest hebben. En toen ging het lampje aan: dat moet ik dus gewoon combineren! Dus hierbij een heel klein blogje over een heel snel (maar erg leuk om te maken) lunchgerechtje: egg drop soep!

palejo paleo recept egg drop soep

Egg drop soep


  • 2 eitjes
  • 500 ml bouillon

Kluts twee eitjes. Breng 500 ml bouillon aan de kook. Voeg het ei in een dun straaltje toe terwijl je blijft roeren (daar komt de naam vandaan: je ‘dropt’ de ‘egg’ in de soep). Klaar!

Die bouillon is trouwens nog wel een dingetje. Aan eigenlijk alle reguliere merken bouillon, is vanalles, maar met name suiker (!). Je kunt het dus het beste zelf maken en in porties invriezen. De egg drop soep is dus jammer genoeg alleen maar snel als je eerder wel wat tijd hebt kunnen investeren.

Om echt tijd te besparen zou ik het liefst bouillonblokjes of bouillonpoeder gebruiken, maar ik heb tot nu toe nog geen Paleo-vriendelijke versie kunnen vinden die ook nog lekker was. Ook de bekende biologische merken zoals Terrasana stoppen er allerlei Paleo-no-no’s zoals maïs, soja en rijst in. Uiteindelijk heb ik er maar eentje gevonden: de groentebouillon van Het Blauwe Huis. Absoluut een mooi product en puur Paleo, maar die vind ik dus niet zo lekker…… Zucht…… Iemand tips?

Het eerste wetenschappelijke bewijs: Paleo is gezond!

En toen zat ik in het ziekenhuis, zenuwachtig te wezen omdat mijn lief geopereerd werd. In de verste verte niet bezig met iets dat ook maar even op Paleo leek. Oké, ik beken, ik was wel bezig met Paleo, maar meer in de trant van ik-ben-nu-zielig-genoeg-om-het-op-een-zondigen-te-zetten,-f*ck-die-Paleo! Ik heb dus mijn troost gezocht in een snackje uit het ziekenhuisrestaurant, niet dat ik er ook maar een beetje minder zenuwachtig van werd, maar lekker was het wel! Nog na-lekkerbekkend en ook een tikje schuldbewust, viel mijn oog in ene op het ziekenhuisblad. Kijk nou, het is een feit, het eerste wetenschappelijke bewijs: Paleo is gezond!

palejo-paleo-informatie-wetenschappelijk-bewijs-lumc

In mijn artikel ‘Paleo, wat is dat eigenlijk?‘ gaf ik al aan dat sinds 1985 er wetenschappers zijn die beweren dat veel van onze moderne ziektes voor een deel het gevolg zijn van de ‘mismatch’ tussen onze genen en de voeding die wij nu gebruiken. Genetisch gezien doet ons lijf het het best op voedsel uit de oertijd. Inmiddels begint Paleo echt een populaire lifestyle te worden. Zelfs zo populair dat volgens Hanno Pijl (LUMC-hoogleraar Diabetologie, de man op de foto) ‘paleo-nutrition’ in 2014 de meest gezochte dieet-term was op Google, maar dat aan de andere kant critici wijzen op het gebrek aan experimenteel bewijs. En dat is terecht, want tot nu toe was er geen wetenschappelijk bewijs dat het Paleo-dieet voordelen heeft, er waren alleen vermoedens en theorieën. Tot nu dus!

Naast het artikel in het LUMC Magazine, waarin Hanno Pijl geïnterviewd wordt, heeft hij ook een blog op de website van het LUMC geschreven. Als je geïnteresseerd bent, kun je beide artikelen natuurlijk zelf lezen, maar in het (heel) kort, komt het hier op neer:

Hanno Pijl volgt zelf het Paleo-dieet en heeft samen met drie anderen, waaronder zijn vrouw, ook werkzaam als arts in het LUMC, onderzoek gedaan naar de effecten van ‘oervoeding’ bij mensen met het metabool syndroom (mensen die dit syndroom hebben, hebben afwijkingen in de stofwisseling waardoor ze meer kans maken op diabetes). Hun studie laat zien dat oervoeding, Paleo dus, niet alleen heel positieve effecten heeft, maar dat het zelfs beter werkt dan het dieet volgens de nationale richtlijnen dat diabetespatiënten nu voorgeschreven krijgen! Kortom, het eerste wetenschappelijke bewijs is geleverd: Paleo is gezond!

Uiteraard is het maar één studie, zijn de gegevens die Pijl en de anderen hebben gebruikt, gebaseerd op korte termijn effecten en is het alleen bij patiënten met het metabool syndroom getest, maar toch. Het eerste wetenschappelijke schaap is over de dam en het schijnt zoveel media-aandacht getrokken te hebben dat het wellicht andere wetenschappers ook inspireert om onderzoek naar het Paleo-dieet te gaan doen. Hoe meer kennis we hebben hoe beter en dat de resultaten positief zullen zijn, daar reken ik op!

‘No junk food!’ Burger

Yeah baby! It’s snack time! Als ik je vertel dat de foto puur Paleo is, dan geloof je dat toch niet? En toch is het zo! Deze ‘No junk food!’ Burger bevat alleen maar Paleo-geaccepteerde ingrediënten, terwijl het er uitziet én smaakt of je gruwelijk aan het zondigen bent geslagen (ik krijg alleen al bij het zien van de foto het water in de mond, ik ben (spijtig genoeg) dol op zo’n beetje al het voedsel dat in de categorie ‘zondigen’ valt. Mjam mjam!). Maar daar zat ik dus afgelopen zondag samen met mijn lief schandalig te smullen Van-Ge-zond-Voed-sel! Het moet niet gekker worden.

palejo paleo recept burger met zoete aardappel uit de oven

‘No junk food!’ Burger met zoete aardappel uit de oven


Voor de zoete aardappel uit de oven

  • 1 flinke zoete aardappel (echt zo’n joekel, een beetje junk food lover krijgt die makkelijk op)
  • kokosolie

Voor de ‘No junk food!’ Burger


Voor dit recept heb je een aardig staaltje time-management nodig, want de kunst is om alles tegelijkertijd op je bordje te hebben liggen (nou ja, tegelijkertijd lukt nog wel, maar dat het dan allemaal (nog) de goede temperatuur heeft, is een uitdaging).

Haal het rooster uit de oven en verwarm hem (de oven, niet je rooster :) alvast voor op 200 graden.

Breng een pan met water aan de kook. Intussen schil je de zoete aardappel en snij je hem in stukken van gelijke grootte (da’s belangrijk want anders kook je in dezelfde tijd de kleine stukken tot snot, terwijl de grote stukken nog keihard zijn). Spoel de zoete aardappelstukken af onder de kraan en voeg ze toe aan het kokende water. Tien minuutjes koken, afgieten en in frietvorm snijden. Overigens zijn er verschillende soorten zoete aardappelen, voor dit gerecht zijn die met het paarse schilletje en witte binnenkant het lekkerst, gewoon te koop bij AH en Jumbo (en misschien wel andere supermarkten, maar die heb ik niet in de buurt). Schep 1 á 2 eetlepels kokosolie door de aardappeltjes heen.

Leg een vel bakpapier op het rooster en spreid de aardappels er over uit. Doe dat lekker ruim, hoe meer kans de warmte heeft om bij elke aardappel te komen, hoe eerder ze klaar zijn. Doe ze in de oven, en keer ze halverwege een keertje om. Na ongeveer een uurtje zien ze eruit zoals op de foto en zijn ze op hun lekkerst! Serveer ze met een flinke klodder Paleo-mayo.

Terwijl je op de aardappels aan het wachten bent, kun je de ‘No junk food!’ Burger in elkaar knutselen. Let goed op wat voor vlees je koopt. Wist je dat de gewone AH-hamburger voor 14% is opgebouwd uit PaleNo-engigheden? Wat dacht je van sui­ker (Wáát?), rijst­zet­meel (Nééé!), zon­ne­bloem­olie (Aargh!), enzovoort, enzovoort. Kijk, dan zie je meteen waarom ‘junk’ in junk food zo’n goed gekozen term is. Na lang en gefrustreerd staren naar het vleesschap (beefburger nee, grillburger nee, kalfsburger nee, lamsburger nee, steak de boeuf nee) vind ik er eentje die geen rare toevoegingen heeft: de biologische rundertartaar. Hoera!

Bak de tartaartjes in een beetje kokosolie precies zo gaar als jij ze lekker vindt. Snij de tomaat in plakjes (zaadjes eruit halen). Bak het ontbijtspek uit, bak vervolgens in het vet van het spek de ui (in ringen gesneden) en maak het tomatensausje door de tomatenpuree door de mayonaise te mengen. En dan stapelen maar!

Om je ‘No junk food!’ Burger te maken, leg je een tartaartje op het bord, daarop de spek, dan de tomaat, een flinke klodder tomatensaus, dan de uitjes en vervolgens het tweede tartaartje. Bovenop nog een toefje rucola en voilá: guilt free snacken tot het vet van je kin druipt!

Chocomylk, hét Paleo-alternatief voor chocomelk

Ben je op zoek naar een goed alternatief voor chocomelk? Dan is de Chocomylk (ja, met een y!) van Rebel Kitchen misschien wel wat voor jou. Het is een ‘no nasties’ cacao-drankje. Oftewel lactosevrij, glutenvrij en suikervrij. Soja, nootjes, chemische toevoegingen of conserveringsmiddelen zitten er ook niet in. Wat dan wel? De basis bestaat uit organische kokosmelk en bronwater, op smaak gebracht met cacao en gezoet met dadelnectar. Dat is het.

Paleo product Chocomylk alternatief voor chocomelk

Lijkt het op het ‘echte’ werk? Weet je dat ik dat niet eens zo goed kan zeggen? Zodra ik Paleo ben gaan eten heb ik (met heel veel moeite) de chocomelkjes gelaten voor wat ze zijn en tegen de tijd dat ik deze had ontdekt, wist ik al niet eens meer precies hoe het origineel smaakte. Ik weet wel dat ik sceptisch was want ik hou niet zo van kokosmelk en dat is vaak overheersend. Dat valt in de chocomylk gelukkig reuze mee. Ik weet ook nog dat ik in het begin toch wel wat moest wennen aan de smaak. Dus waarschijnlijk moet het antwoord ‘nee’ zijn. Het zal echt wel anders smaken dan de bekende gele pakken. Maar wat grappig is, is dat het gevoel hetzelfde is. Als ik een rapportcijfer moet geven aan het drankje, dan scoort het net zo hoog als de Pre-Paleo chocomel en het is net zo’n zelfde genietmomentje. Dus als je nu allebei de pakken naast elkaar zou zetten, pak ik de mylk. Anders, ja, maar net zo lekker en veel beter voor je!

De chocomylk is bedacht door Tamara en Ben Arbib, een stel uit Londen dat gezond en duurzaam voedsel wilde promoten. Ze richtten hier in eerste instantie een stichting voor op, maar bedachten al snel dat ze de voedingsmiddelenindustrie beter van binnenuit aan konden gaan pakken door mee te gaan doen. Door Rebel Kitchen op te zetten, wilden ze aantonen dat je een succesvol merk op kunt zetten zonder dat je hoeft in te leveren op gezondheid of duurzaamheid. Inmiddels bestaat het bedrijf uit 13 mensen en verkopen ze wereldwijd diverse smaken: zo is er dus niet alleen Chocolate, maar ook Coffee (heb ik ook geproefd, lekker!), Matcha Green Tea, Chai, Banana en Orange Chocolate. Ga zeker eens op hun website rebel-kitchen.com kijken, ze hebben er bijvoorbeeld ook wat recepten met de mylk op staan, moet ik ook eens gaan proberen. Ik heb gelezen dat ze bezig zijn met het ontwikkelen van snacks. Ben ik erg benieuwd naar!

De mylk is verkrijgbaar in 200 en 330 ml. Het schijnt dat ze ook bij AH to go te koop zijn, maar aangezien ik daar online bij AH niets over heb kunnen vinden, zijn ze misschien al uit het assortiment. Sowieso zijn ze daar dan duurder dan bij ‘mijn adresje’ online. Ik koop ze altijd bij Puur Mieke, een hele sympathieke webshop met goede service. De kleine pakjes koop je daar vanaf € 1,19, de grote pakjes kosten € 2,29 euro per stuk. De prijsstelling van de pakjes is wel een beetje vreemd: het kleine pakje kent namelijk een lagere literpijs dan het grotere pakje en meestal is dat andersom. Dat ligt overigens niet aan Puur Mieke, in de shop van Rebel Kitchen zelf is dat ook zo. De mylk is belachelijk duur natuurlijk, zeker als je bedenkt dat je voor datzelfde geld zowat een sixpack kunt kopen van de reguliere merken. Maar goed, zo af en toe moet je jezelf eens goed verwennen en met de Chocomylk van Rebel Kitchen lukt dat vrij aardig!

Meatza!

Elk zichzelf respecterend Paleo-blog heeft er eentje: een recept voor meatza. Nou, dan kan ik natuurlijk niet achterblijven. De basis van de meatza is altijd gelijk: een bodem van gehakt, met daarop een topping naar keuze en dan krijg je iets wat verdacht veel lijkt op.. juist pizza, maar dan Paleo-style! De eerste keer dat ik het maakte, vroeg ik me af of het niet te gehakkerig zou worden, en dat was eigenlijk wel een beetje zo. Ik ben dus niet alleen met de topping gaan stoeien, maar ook met de samenstelling van de bodem en tadaa! Met trots presenteer ik de PaleJo Meatza!

meatza paleo recept

Meatza!


  • 500 gram rundergehakt
  • 1 theelepel knoflookpoeder
  • 1 theelepel mosterdzaad
  • 1 theelepel paprikapoeder
  • 1 theelepel uienpoeder
  • zout
  • 125 gram spekblokjes
  • 1 ui
  • 1 tomaat
  • 1 blikje tomatenpuree
  • rucola

Verwarm de oven voor op 200 graden.

Kneed knoflook, mosterdzaad, paprika-, uienpoeder en zout door het gehakt. Spreid het gehakt vervolgens goed dun uit over bakpapier. Wees niet bang om het te dun te doen, het gehakt ‘kruipt’ weer op als het eenmaal in de oven zit. Maak hem zo mooi rond als je kunt, maakt voor de smaak helemaal niets uit, maar staat gewoon mooi. Het is handig om de randjes van het bakpapier een beetje omhoog te zetten. Je kunt eigenwijs zijn en het niet doen, maar trust me, daar ga je spijt van krijgen :)! Zet de bodem van de meatza 15 minuutjes in de oven.

Terwijl de gehaktbodem staat te garen, kun je vast de spekjes bakken, uitje snipperen en er ook bij doen. Bakken tot de uitjes glazig zijn. Ook de tomaat kun je vast in stukjes snijden, verwijder de zaadjes.

Als de bodem gaar is, haal je hem heel voorzichtig uit de oven en giet je hem af (Ik hoor je denken: ‘Afgieten? Staat dat er nou echt?’ Ja, dat staat er echt!). Door het bakken komt er namelijk heel veel vocht uit het gehakt zetten (daarom waren die opstaande randjes handig). Hierdoor lijkt de bodem veel te klein te worden, maar wees gerust, het vult flink dus je kunt straks prima met z’n tweetjes de meatza delen zonder al te scheve gezichten.

Spreid de tomatenpuree uit over het gehakt, vervolgens de spekjes erover verdelen en eindigen met de tomatenstukjes. 10 minuutjes terug in de oven. Leg er wat plukjes rucola op (niet alleen ter decoratie, het is echt een lekkere toevoeging) en ik daag je uit: net als bij een echte pizza kun je de meatza in puntjes snijden en net zoals bij een echte pizza kun je die uit het vuistje eten: wedden dat de bodem het houdt?

Cajun Cashews

Wist je dat je binnen het Paleo-dieet nog heel goed kunt snacken? Deze Cajun Cashews zijn heel snel gemaakt, zeker als je zorgt dat je altijd wat Cajunmix op voorraad hebt!

Kruiden- en specerijenmixen uit de winkel zijn over het algemeen niet geschikt voor iemand die het Paleo-dieet volgt. Vaak zijn er aan deze mixen allerlei zaken toegevoegd die je echt niet wilt, zoals suiker. Daarom maak ik ze zelf. Zo gedaan en eigenlijk veel leuker dan zo’n mix uit een potje!

cajun cashews paleo recept

Cajun Cashews


Voor de Cajunmix

  • 2 theelepels zout
  • 1 theelepel cayennepeper
  • 1 theelepel zwarte peper
  • 2,5 theelepel paprikapoeder
  • 2 theelepels knoflookpoeder
  • 1 theelepel uienpoeder
  • 1 theelepel gedroogde tijm
  • 1 theelepel gedroogde oregano

Voor het roosteren van de cashewnootjes

  • ongebrande en ongezouten cashewnootjes
  • kokosolie

Voeg alle kruiden en specerijen in bovenstaande verhouding bij elkaar. Goed mengen en in een afgesloten potje is het vrij lang houdbaar.

Verwarm een beetje kokosolie in een koekenpan op middelmatig vuur. Voeg de cashewnootjes toe (net zo veel als je trek groot is :) en rooster ze onder voortdurend omscheppen. Let op: het is belangrijk dat je ongebrande en ongezouten cashews gebruikt want eigenlijk zijn reguliere nootjes altijd gebrand in zonnebloemolie. Een grote Paleo-no-no dus! Blijf erbij als je ze roostert want ze gaan in ene erg hard. Haal de pan van het vuur en voeg naar smaak de Cajunmix toe. Goed omscheppen en vervolgens af laten koelen op een bord.

In eerste instantie zijn de cashews altijd wat slappig door het verwarmen. Don’t worry: als ze afkoelen worden ze vanzelf weer knapperig. Even proeven en desnoods nog wat mix toevoegen. Ik hou van zoutig, dus ik doe er ook altijd nog wat extra zout over aan het eind. Als je genoeg geduld kunt opbrengen om ze helemaal af te laten koelen, heb je een heerlijk schaaltje lekker gekruide Cajun Cashews. Kaarsjes aan, filmpje op en snacken maar. Enjoy!

Gevulde eitjes

Ken je dat? Dat je een prachtig schaal met gevulde eieren voor ogen hebt, maar dat het resultaat bestaat uit flubbertjes waar de vulling uit valt omdat je dooier helemaal aan de zijkant zat? Of dat je dooier fantastisch in het midden zit, maar je die krengen on-mo-ge-lijk gepeld krijgt? Grr! Het proces richting Perfect Gevulde Eitjes kan vol zitten met frustraties, maar of ze er nou mooi uit zien of niet, lekker zijn ze altijd!

Ik heb overigens in mijn Paleo-beginperiode best even moeten zoeken. De mayonaise is vrij bepalend voor de smaak en de mayonaise die ik altijd voor de eitjes gebruikte mocht niet meer… Gelukkig is het allemaal goed gekomen. Hier vind je mijn recept én tips om de nagestreefde perfectie te bereiken!

gevulde eitjes paleo recept

 

Gevulde eitjes


Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik


Dat de dooier niet netjes in het midden zit, hebben we te danken aan de zwaartekracht. Als een ei een tijdje ligt, zakt de dooier langzaam naar beneden. Geen nood, je kunt dit proces uitstellen door de eieren met de punt omhoog (zoals in een eierdoosje) weg te zetten. Wat ook helpt, is een paar dagen voordat je de eieren gaat gebruiken, ze elke dag om te keren, maar eerlijk gezegd vind ik dat een beetje te veel moeite (oké, toegegeven, dat vergeet ik dus gewoon). De makkelijkste manier is om een pan water op te zetten. Hard te roeren tot je een draaikolk hebt, de eieren toe te voegen en dan zachtjes door te blijven roeren tot het water kookt. Het eiwit is dan zodanig gestold dat het eigeel verder wel op z’n plek blijft zitten. Je denkt vast: ‘Waarom gebruik je dan geen vers ei? Die heeft nog geen tijd gehad om ‘uit te zakken’?’ Klopt, maar verse eieren pellen voor geen meter, laat ze minimaal een dag of drie liggen.

Nadat het water kookt, zet je de wekker op 8 minuten. Zo kook je ze mooi hard, zonder dat ze groenig uitslaan. Als het wekkertje is gegaan, gooi je het hete water weg en laat je de eitjes schrikken. Roepen dat ze niet Paleo zijn, zou kunnen helpen…. ;) maar over het algemeen is ze afspoelen onder heel koud water genoeg. Door de kou krimpt het ei iets, waardoor hij lossig in de schil komt te liggen. Sla de schaal aan de brede kant van het ei kapot en pel het ei onder de kraan door met je duim als het ware de schaal los te duwen. Moet lukken zo, maar stel nou dat het nog niet lukt, dan schijnt een beetje baking soda in het water wonderen te verrichten. Ik heb het nog nooit geprobeerd, maar wie weet?

Eitjes gepeld? Snij er dan vier in de lengte door midden en wip het eigeel er voorzichtig uit. Prak het eigeel. Snij de andere twee eieren in kleine stukjes en doe het bij het eigeel. Voeg de mayonaise toe en roer het goed door. Voeg ook peper, zout en kerrie toe. Af en toe een beetje proeven om te zien of je genoeg hebt toegevoegd. Verdeel het mengsel over de halve eitjes. Strooi er tot slot nog een beetje kerrie over (puur voor de gezelligheid). Tast toe!

Dit is uiteraard een heel basic recept. Je kunt andere kruiden gebruiken (paprikapoeder in plaats van kerrie, ook lekker), uitjes of bacon toevoegen. Mosterd erdoor is ook erg smakelijk (zie hier welke mosterd ik gebruik). Mocht je om inspiratie verlegen zitten dan levert Google zo’n half miljoen hits op ‘gevuld ei’, mocht dat nog niet genoeg zijn dan kun je ook nog zoeken op de Engelse term ‘deviled eggs’. Ik heb me altijd afgevraagd waarom ze zo heten. Het schrijven van dit artikeltje zorgde ervoor dat ik het eindelijk op ging zoeken. ‘Deviled’ komt uit de achttiende eeuw en werd gebruikt om voedsel aan te duiden dat erg heet gekruid was (zie daar de link met de hel waar het ook vrij warm schijnt te zijn en vervolgens de duivel). Vanwege die link met de duivel spreekt men in kerkelijke kringen liever van ‘Angeled eggs’. Ook dieetmensen houden deze term aan, maar dan om aan te geven dat hun gevulde eitje alleen maar brave ingrediënten bevat. Eigenlijk zijn mijn gevulde eitjes dus ook ‘Angeled eggs. Ha! Weer wat geleerd!

Amandelboterpraliné

Ook bij dit recept voor amandelboterpraliné zou ik willen beginnen met te zeggen hoe heerlijk dit is. Op zich logisch, want ik ga natuurlijk geen recepten plaatsen die ik niet lekker vind, maar het wordt dan op een gegeven moment wel een beetje saai. Toch ga ik het doen, want deze amandelboterpraliné is zó lekker, het is gewoon god-de-lijk! Echt waar! Het is daarnaast ook nog eens leuk om te maken, niet moeilijk en zeker niet heel veel werk. Handig is ook dat je het in de vriezer bewaart, dus je hebt altijd een bijzondere traktatie op voorraad voor de visite (als je in een sociale bui bent, want ik moet eerlijk bekennen dat ik het liever allemaal zelf opeet :).

amandelboterpraline paleo recept

Amandelboterpraliné


Voor de chocoladelaag

  • 80 gram cacao
  • 112 gram kokosolie
  • 4 eetlepels ahornsiroop

Voor de praliné

  • 120 gram amandelboter
  • 80 gram ahornsiroop
  • 80 gram agavesiroop
  • 75 gram kokosolie
  • 2 theelepels vanille aroma
  • 1/4 theelepel zout

Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik


Bekleed een schaal van ongeveer 15 bij 25 cm met bakpapier. Als je schaal iets groter of kleiner is, is dat helemaal niet erg, dan wordt de amandelboterpraliné gewoon iets dunner of dikker.

Doe de cacao, 112 gram kokosolie en 4 eetlepels ahornsiroop in een klein pannetje. Dat pannetje plaats je in een grotere pan met heet water. De kokosolie smelt hierdoor, roer net zo lang tot je een soort egale chocoladesaus hebt. Je kunt het eerste pannetje ook direct op het vuur zetten, maar deze manier van smelten (au bain-marie) zorgt ervoor dat de cacao niet zo snel zal aanbranden.

Giet de helft van de chocolade in de schaal en zorg dat het gelijkmatig verdeeld is. Zet de schaal een kwartiertje in de vriezer. Het pannetje met de andere helft van de chocolade zet je terug in het warme water.

Maak de amandelboterpraliné door alle ingrediënten in een hakmolen te doen en fijn te malen. Dit is de snelle optie, maar werkt alleen als de kokosolie zacht is (kokosolie wordt vloeibaar boven de 25 graden). Je kunt ook alles in een pannetje doen en op een laag vuur laten smelten. Welke methode je ook gebruikt, het is belangrijk dat je alles goed mengt.

Haal de chocoladelaag uit de diepvries en verdeel de praliné erover. Laat de praliné eerst afkoelen als je hem verwarmd had, want anders smelt je chocolade meteen weer. In het oorspronkelijke recept wordt aangeraden ongeveer tweederde te gebruiken want dan wordt de laag niet zo dik. Sorry? Wat is dat nou weer? Dit is het lekkerste gedeelte! Gewoon alles in die schaal doen dus en hop, weer terug de vriezer in.

Na weer een kwartiertje check je eerst of de chocolade die je nog over hebt, vloeibaar genoeg is, anders moet je het nog even goed doorroeren. Giet het over de praliné. Nu alles voor een half uur de vriezer in. 5 minuten nadat je het in de vriezer hebt geplaatst, strooi je wat grof zout over de bovenkant (als je het meteen doet, is het zout weggesmolten voordat je schaal in de vriezer staat).

Ere wie ere toekomt: dit recept is niet door mij bedacht, maar door Ashley Mellilo. Zij eet veganistisch, wat betekent dat niet al haar recepten Paleo zijn, maar de Paleo-recepten die er tussen zitten zijn pareltjes! Om toestemming te vragen voor het plaatsen van de amandelboterpraliné, heb ik deze week een aantal keer met haar gemaild. Echt een aardige meid, maar als je dacht dat Paleo-eten al lastig was, bloggen erover valt ook niet mee! Ze is namelijk bezig met een kookboek en twijfelde of ze me haar toestemming wilde geven, omdat ze het recept in dat boek op wil nemen. Dus ik heb al mijn charmes in de strijd gegooid en gelukkig, het mocht (hands up for Ashley!). Dit is gewoon een recept wat ik jullie niet mag onthouden! Het belangrijkste verschil tussen mijn recept en dat van Ashley is het feit dat ik een deel van de ahorn in de praliné heb vervangen door agavesiroop, dat maakt de smaak wat zachter. Benieuwd naar het origineel? Je vindt het op blissfulbasil.com.

Maar of je nou mijn recept aanhoudt of dat van haar, je hebt gegarandeerd een hemelse traktatie. Je kunt de hele plak in stukken snijden en weer terug in de vriezer doen of er gewoon iedere keer een stukje afsnijden. Wat jij wilt. De amandelboterpraliné doet het heel goed bij een bakje koffie en, ook leuk, je kunt hem op twee manieren eten: meteen uit de vriezer, dus ijskoud, of na een minuutje of vijf als de praliné zacht en superromig is geworden. Ik probeer me altijd te beheersen, want de zachte variant is zo mogelijk nog lekkerder dan de ijskoude variant, maar meestal lukt dat niet en heb ik hem al op voordat ik überhaupt weer met mijn gebaksbordje op de bank zit…

Is het Paleo?

‘Is het Paleo?’ zodra je met dit dieet begint, is dit een vraag die zich in je brein gaat inslijten, zo vaak zal je hem stellen. In een eerder artikel schreef ik over de achtergrond en filosofie van het Paleo-dieet. Daarin beschreef ik onder andere dat een Paleo-er zoveel mogelijk probeert te eten als een jager/verzamelaar. Dat lijkt simpel genoeg, gewoon de soorten voedsel op een rijtje zetten en dan zeggen: dit mag je wel binnen het Paleo-dieet eten en dit niet. Zo, zat ik daar even naast!

De afgelopen anderhalve jaar heb ik schokkende ontdekkingen gedaan. Ik heb me helemaal suf gezocht op het internet en heb zo vaak ‘is (-) Paleo?’ ingetypt dat de bijbehorende lettertjes op mijn toetsenbord beginnen te slijten. Want ik bleek best wat gaten in mijn voedselkennis te hebben: noten zijn soms helemaal geen noten (amandelen zijn zaden!) en die nieuwe hype om bloemen te eten? Daar deed ik met mijn kappertjes-blijken-stiekem-bloemknoppen-te-zijn onbewust al jaren aan mee! Naast onwetendheid, lijken sommige dingen me gewoon heel onlogisch (zonnebloempitjes mag wel, maar zonnebloemolie absoluut niet. Waarom??). Dat het onlogisch lijkt, is eigenlijk heel logisch. Er zijn bijvoorbeeld alleen al heel veel verschillende manieren waarop de experts ‘fruit (vruchten)’ classificeren. In het ene systeem worden sommige vruchtsoorten als fruit gezien en andere soorten als groenten of noten, het andere systeem vindt het allemaal fruit. Tel daarbij op dat we in het dagelijks taalgebruik niet heel strikt zijn (we noemen pinda’s met z’n allen rustig nootjes, terwijl dat toch echt peulvruchten zijn, vruchten, zucht) én dat binnen de Paleo-community de neuzen ook niet altijd dezelfde kant op staan (eten we nou wel of geen aardappels?) en het is niet zo gek dat het verwarrend is.

Om te proberen de boel te ontwarren, ben ik het internet ingedoken, op zoek naar een manier waarop ik alles in zou kunnen delen. Ik wilde dan een soort stroomdiagram maken waardoor je in één oogopslag het antwoord op je vraag ‘Is het Paleo?’ zou zien én waardoor het ook allemaal een logisch geheel is. Een tikje te ambitieus, zo blijkt na enkele uren speurwerk. Na meerdere classificaties vergeleken te hebben, denk ik dat je het zuiverst bezig zou zijn als je een indeling maakt op plantenfamilie, in het geval van groente, fruit en noten. Een botanische indeling dus. Dan krijg je groepjes die tot dezelfde plantenfamilie behoren, zich hetzelfde gedragen en dus hetzelfde effect hebben op je lijf. Dan kun je dus makkelijk zeggen: deze plantenfamilie eet je wel, deze niet. Maar ja, daar zijn hele studies aan gewijd en ik heb niet de illusie dat ik dat met een paar uur internetten even na kan bootsen! Dus is de keuze, ga ik voor degelijk en grondig en krijgen jullie dit artikel pas over een paar jaar onder ogen, of ga ik voor praktisch, bespreek de hoofdlijnen en spit het dieper uit op het moment dat ik een uitzondering tegenkom?

Aangezien dat laatste eigenlijk een beetje is zoals het leven van een Paleoploeteraar gaat (ik doe wat ik denk dat goed is, en als ik weer wat nieuws leer, stuur ik het weer bij), heb ik voor die optie gekozen. Kortom, na veel uren speurwerk, heb ik alleen maar vier alinea’s tekst geproduceerd om uit te leggen dat ik geen kant-en-klaar-antwoord heb op de vraag: ‘Is het Paleo?’ Sorry! Wel heb ik dus de grove lijnen voor je én de belofte dat ik me er wel in blijf verdiepen. Als ik weer wat nieuws leer, ben jij de eerste die het weet!

Hier dus het Voorlopige Uitzonderingen Daargelaten Hele Grove Lijnen ‘Is Het Paleo?’ Eet-overzicht:

Paleo wat wel wat niet eten

Heb je echt te weinig aan dit overzicht, kom dan vooral nog een keertje terug op mijn blog, want mijn belofte en verslaglegging van mijn pogingen de boel te doorgronden, blijft staan. Heb je een bepaald voedingsmiddel waarover je twijfelt? Je mag me altijd een berichtje sturen en dan kijk ik of ik je kan helpen.

Amandelboter

Amandelboter is hét Paleo-alternatief voor pindakaas. Ik was gek op pindakaas, dus toen ik met Paleo begon, heb ik een potje gekocht… lepeltje erin… en víes dat ik het vond! Dus heb ik de amandelboter weer in de kast gezet, veel te duur om weg te gooien. Maanden later kwam ik een recept tegen dat me zo lekker leek, dat ik het toch maar weer tevoorschijn heb gehaald. Het recept, mét de amandelboter, was zalig (ik heb het over de mokka frappuccino). Dus ook bij een volgend recept heb ik het gebruikt, en bij een volgend recept, en bij een volgend recept. Vele, vele potjes later vind ik het pure spul nog steeds maar matig, maar in een recept…. zoo lekker!

Amandelboter (of amandelpasta, dat maakt niet uit) kun je tegenwoordig bijna overal kopen, want het is hip! Het loont wel om prijzen te vergelijken, want het is best duur. Een snel internetrondje langs zes verkopers leverde prijzen op variërend van € 18,76 tot € 30,10 per kilo. Dat scheelt dus nogal! Ik koop altijd deze online bij Body & Fit, omdat dat de goedkoopste is die ik heb kunnen vinden:

product amandelboter het paleo-alternatief voor pindakaas

Ik begon dit artikeltje met de bewering dat amandelboter hét Paleo-alternatief is voor pindakaas. Amandelen zijn uiteraard een Paleo-go en pinda’s een Paleo-no, dus dan wint de amandelboter automatisch, maar het is ook echt gezonder dan pindakaas. Op het blog clairesdietfiles.com vond ik een heldere uitleg van het waarom. De belangrijkste argumenten zijn dat beide pasta’s weliswaar ongeveer even hoog scoren in calorieën, koolhydraten, eiwitten en gezonde vetten, maar amandelboter bevat veel meer vitamine E, magnesium, calcium en ijzer dan pindakaas. Ook zit er in de meeste potjes amandelboter alleen amandelen, terwijl er aan pindakaas allerlei conserveringsmiddelen en suikers zijn toegevoegd. Klinkt logisch!

Amandelboter schijn je ook makkelijk zelf te kunnen maken. Gewoon een kwestie van de amandelen net zo lang malen (kan wel een kwartiertje duren) tot de oliën uit de noten vrij komen en er pasta ontstaat. Maar amandelen zelf zijn ook duur, vergelijkbaar met mijn ‘goedkope’ potje en ja, dan ben ik toch echt te lui om zelf aan de slag te gaan!

Paleo mokka frappuccino

Paleo mokka frappuccino, wie had gedacht dat dat bestond? Ik heb er de afgelopen zomer wel een paar liter van gedronken, denk ik. Jongens, dit is zó lekker! Het weekend voor ik aan mijn Paleo-leven begon, was ik op vakantie in Hamburg en daar heb ik onder het mom van ‘nu kan het nog’ alles gegeten waarvan ik daarna af moest zien te blijven. Echt smullen geblazen was het! Uiteraard ben ik ook naar Starbucks geweest. Sterk als ik ben (haha!) bewaarde ik die bezoekjes altijd voor als ik op vakantie was. Zo bleef het een beetje speciaal. Dus nu moest en zou ik erheen en ik heb me ontzettend uitgeleefd met een frappuccino en het grootste stuk chocoladetaart dat je je maar kunt wensen. Oh, wat heb ik dáárvan genoten en oh wat heb ik het gemist in de eerste Paleomaanden!

Tot ik in ene stuitte op een recept voor Paleo mokka frappuccino. Paleo!! Ik moet zeggen, ik was erg sceptisch. Ik had al zo vaak recepten geprobeerd die beloofden dat ze ‘net als de niet-Paleo-variant smaakten’ terwijl het echt nergens op leek, dat ik dacht dat dit er ook wel weer zo eentje zou zijn. Want zeg nou zelf: amandelboter in een frappuccino? Jasses! Maar ja, toch wel nieuwsgierig heb ik het gemaakt en echt cross my heart, dit is me daar een partijtje lekker! Ik weet niet hoe dicht het tegen de Starbucks-variant aanligt, want dat heb ik al anderhalf jaar niet meer gehad (still going strong :). Maar het gevoel dat je erbij krijgt, is voor mij hetzelfde: zo lekker romig, zoet en chocoladerig dat het wel slecht voor je moet zijn (ik kan er niks aan doen, ik hou d’r van), alleen: het is niet slecht! Probeer het uit zou ik zeggen:

paleo recept mokka frappuccino

Paleo mokka frappuccino voor 1 flink glas


  • 1,8 gram instant espresso poeder. Elk merk is prima, maar ik gebruik Nescafé, dus dan staat dat gelijk aan 1 stick
  • 1 tot 1,5 eetlepels amandelboter
  • 2 eetlepels cacao
  • 3 eetlepels honing
  • 83 ml water (en geen ml meer of minder! Haha! Nee hoor, dat gekke aantal komt van het omrekenen van de Amerikaanse cups naar ml)
  • 140 gram ijsblokjes

Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik


Mik alles bij elkaar in de blender (ik gebruik de ice crusher van Braun, ideaal!). Zorg dat je hem goed vasthoudt, want dat ijs maakt een enorm kabaal in het begin. Schenk het in een groot glas en vergeet niet het restje honing dat zich op de één of andere manier altijd onder in de kan weet te verzamelen, er uit te schrapen en bij de rest in het glas te doen. Het Grote Genieten kan beginnen! Als je dat lekker vindt, heb je in het begin nog allemaal ijssnippertjes, vind je dat minder, laat het dan even staan, dan zijn die weggesmolten.

Het is even een klusje, dus als ik mezelf nou heel erg wil verwennen, dan maak ik het recept dubbel. De ene helft voor nu, en de andere helft voor morgen. Je kunt het namelijk prima een dagje in de koelkast bewaren. Vlak voor serveren doe ik er dan nog een stuk of drie ijsklontjes in, eventueel mixen en klaar: tijd voor Het Grote Genieten Zonder Al Te Veel Inspanning! De luie oermens in mij begint al te spinnen. Heerlijk!

Zoals gezegd, heb ik dit recept gevonden, niet verzonnen. Die eer gaat naar Adriana Harlan (hands up for Adriana! Whoop whoop!). Je kunt het oorspronkelijke recept op haar blog Living Healthy with Chocolate bekijken. Je zult zien dat ik het recept wat heb verbouwd. Zo gebruik ik minder amandelboter. Je hebt met mijn hoeveelheid al een beetje het drogige pindakaasachtige gevoel, maar dat zorgt voor het romige en is precies goed. In het oorspronkelijke recept is het wat mij betreft wat te overheersend. Ook voeg ik altijd wat meer honing toe. Lekker zoet! Adriana geeft optioneel nog het recept voor een topping van kokosroom, maar dat hoeft er voor mij niet op, al moet ik wel zeggen dat het er prachtig uitziet.

Ik ben heel benieuwd wat jij er van vindt: lijkt dit een beetje op die van Starbucks? Ik wou intussen dat het maar vast weekend was (ik heb mezelf restricties gegeven, anders wordt het gênant), dan mocht ik weer een glaasje (of twee :).

Maaltijdsalade met kip, spek, mosterd en ananas

Deze maaltijdsalade met kip, spek, mosterd en ananas vind ik zó lekker, ik kan er kilo’s van eten. Nee echt, ik moet echt oppassen dat ik het niet te vaak op tafel zet, dan wordt het ook weer zo saai. Het fijne van dit gerecht is namelijk ook nog eens dat het koud ook lekker is. Ik maak dus altijd veel meer: ’s avonds een heerlijke maaltijdsalade en de volgende dag doe ik het feestje tijdens de lunch nog eens dunnetjes over!

palejo-paleo-recept-maaltijdsalade-kip-spek-mosterd

Maaltijdsalade met kip, spek, mosterd en ananas voor 2 personen


Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik


Maak de kipfilets schoon en snij elke filet in drie repen. Ik doe dat altijd zo: het flubbertje dat er altijd tegenaan gevouwen zit (hoe heet dat?!?) snij ik los en dan snij ik het grote gedeelte in de lengte doormidden. Zo heb ik dus twee grote repen en één kleinere. Doe dat voor elke kipfilet.

Leg de repen kip netjes (nou ja, niet supernetjes natuurlijk, maar gewoon niet overlappend) naast elkaar op een bord of snijplank en smeer ze ruim in met mosterd. Alleen aan de bovenkant smeren is voldoende.

Dan komt het kliederwerkje, en dat vind ik stiekem het leukst: je pakt een reep kipfilet aan de bovenkant vast, plakt er schuin een reepje ontbijtspek op en wikkelt die verder om de kip heen naar beneden, zodat de hele reep kip bedekt is met ontbijtspek. Ik doe altijd eerst een reepje ontbijtspek per reepje kipfilet en als ik ze dan allemaal gehad heb, dan verdeel ik de rest van de ontbijtspek over de kip (sommige reepjes kip zijn nou eenmaal groter en kunnen meer spek hebben).

Pak een flinke koekenpan zodat alle kipjes naast elkaar passen en verwarm de kokosolie, vervolgens bak je de kip gaar.

Verdeel de rucola en de kip over twee borden. Garneer met schijfjes ananas en de mayonaise. In het begin husselde ik alles door elkaar, maar de warmte van de kip zorgt ervoor dat de rucola instant verpietert en de mayonaise ‘wegloopt’. Je kunt dus beter alles een beetje gescheiden op je bord leggen (enne, niet alles opeten, dan hou je wat over voor de lunch, morgen weer maaltijdsalade met kip, spek, mosterd en ananas, jeeeh! :).

Eet smakelijk!

Ananas uit blik, is dat Paleo? Soms wel!

Van Wikipedia heb ik geleerd dat ananas een woord uit het Tupi is, gesproken door de Tupi-indianen uit Brazilië. Het betekent ‘uitmuntende vrucht’ en dat is wat het is: ananas is zalig! Is ananas Paleo? Da’s een makkie: echt wel! Hoewel vers natuurlijk het allerallerlekkerst is, kun je zelfs ananas uit blik kopen. Dáár ben ik daar als lichtelijk-overwerkte-Paleokok-want-ik-moet-tegenwoordig-bijna-alles-zelf-from-scratch-maken natuurlijk heel erg blij mee! Je moet dan alleen wel even opletten welke je koopt. Die op siroop zijn niet oké, die op eigen sap zonder verdere toevoegingen wel.

palejo-paleo-product-ananas

Ik koop altijd ananas uit blik van Dole, omdat die nou eenmaal in mijn supermarkt verkocht wordt, maar andere merken zijn natuurlijk ook prima, zolang het maar ananas op sap is. Voor een heel lekker Paleo gerecht met ananas kun je het volgende recept eens uitproberen: maaltijdsalade met kip, spek, mosterd én ananas. Ananas doet het ook prima in een smoothie. Probeer de Walgelijk Gezonde (maar verrassend lekkere) Smoothie maar eens uit.

Paleo, wat is dat eigenlijk?

canstockphoto25786531

Oftewel, huh?

Als je denkt: ‘Jeumig, wat een lap tekst, ik wil alleen maar even snel een antwoord op Paleo, wat is dat eigenlijk?’, dan is het dit: Paleo is de levensstijl en dan met name op het gebied van voeding waarbij de beoefenaar eet wat de jagers en verzamelaars in de oertijd aten.

Als je denkt: ‘Nou, da’s wel erg weinig.’, lees dan vooral verder!

Over de Paleo-levensstijl en het Paleo-dieet is eigenlijk al heel veel te vinden op het internet, maar ja, je kunt jezelf natuurlijk niet met goed fatsoen een Paleo-blog noemen als je zelf niets aan de theorie doet. Onder het mom van ‘ze hadden er in de oertijd nog geeneen, dus vinden we hem hier nog maar een keer uit’, komt hier mijn wiel:

De term Paleo verwijst naar het Paleolithicum-tijdperk oftewel de oude steentijd (van het Oudgrieks: paleo = oud, lithos = steen). Een rondje googlen maakt al snel duidelijk dat men het er niet helemaal over eens is van wanneer tot wanneer deze periode nou precies duurde. Ga er voor het gemak maar even vanuit dat de start ongeveer zo’n 2,5 miljoen jaar geleden was en dat de periode ongeveer duurde tot pak ‘em beet 8.000 jaar voor Christus. Kortom: hij duurde best lang en is al een hele tijd afgelopen. De mensen die toen leefden, scharrelden hun kostje bij elkaar door te jagen op dieren en door het verzamelen van allerlei eetbaars dat ze tegen kwamen. Ze hadden geen vaste verblijfplaats en trokken in kleine groepen rond op weg naar plekken met voldoende voedsel.

De mensen verbeterden niet alleen hun gereedschappen, maar ook hun jacht- en verzameltechnieken. Hierdoor konden ze steeds langer op één plaats blijven wonen. Zo’n 8.000 jaar voor Christus ontdekten men hoe je voedingsgewassen, met name granen en groenten, kon verbouwen en later kwam daar het houden van vee en huisdieren bij. Toen ging het hard: de omschakeling van een nomadische naar een agrarische samenleving werd ingezet.

Over het algemeen gaat men ervan uit dat jagers en verzamelaars het zwaar hadden, altijd onderweg, altijd achter je eten aanrennen, en dat de overgang naar de agrarische samenleving een enorme vooruitgang was. Het lijkt er echter op dat dit misschien niet helemaal zo is. Zo beweert men dat het dieet van de boeren veel eenzijdiger was dan het dieet van de jagers en verzamelaars, wat leidde tot een algemene afname in gezondheid. “Ja, maar die oermensen werden toch helemaal niet zo oud?’ hoor ik je denken. Er zijn enerzijds theorieën dat ze misschien niet zo oud werden, maar dat het percentage van hun leven dat ze in volle gezondheid doorbrachten wel groter is dan nu. Je kunt nu misschien wel honderd worden, maar wat heb je eraan als je vanaf je zeventigste de ene na de andere nare kwaal hebt? Daarnaast zijn er wetenschappers zoals Michael Gurvena en Hillard Kaplan die juist wel beweren dat de oermensen veel langer leefden dan wij tot nu toe hebben aangenomen en dat ze rustig (en in goede gezondheid dus!) de vijfenzeventig wisten te halen.

Dat is één deel van het verhaal. Het andere deel betreft (tromgeroffel, er komt een moeilijk woord aan!) het principe van evolutionaire discordantie. Dit principe werd in 1985 geformuleerd door S. Boyd Eaton en omvat kortgezegd dit: volgens de evolutietheorie hebben leden van een soort die het best zijn aangepast aan de omgeving de meeste kans om te overleven en hun genen door te geven aan hun nageslacht. Hun nageslacht is ‘van nature’ dan al beter aangepast, maken meer kans om te overleven, enzovoort, enzovoort. Als de omgeving nauwelijks verandert, krijg je dus langzaamaan een soort die steeds beter en uiteindelijk perfect is aangepast aan zijn omgeving. Dit kost echter tijd, in het geval van de mens zelfs duizenden jaren als je bedenkt dat we er gemiddeld 25 jaar over doen om nageslacht te produceren en dus slechts elke 25 jaar een niet te meten zo klein genetisch sprongetje maken. Zoals gezegd, is dit niet zo’n probleem als de omgeving gelijk blijft. Maar dit is dus precies wat er juist niet gebeurde toen onze voorouders de landbouw uitvonden. Niet alleen veranderde de manier van eten drastisch, de ontwikkelingen gingen ook steeds sneller en dat kunnen onze genen niet bijhouden. Met andere woorden: ons genenpakketje is nog ongeveer hetzelfde als die van de jagers en verzamelaars, terwijl onze levensstijl nou niet echt hetzelfde te noemen is. Aanhangers van deze theorie geloven dus dat ons lijf helemaal niet ingesteld is op ons moderne eten, het wil wat de jagers en verzamelaars aten. Tel daarbij op dat zelfs het eten dat nog ergens op lijkt inmiddels helemaal doorontwikkeld is en volgestopt is met allerlei foute toevoegingen en het drama is compleet.

Oké, heel misschien (en dat zit ik nu echt zelf te verzinnen) als we nou gewoon stug met z’n allen door blijven eten dan kunnen we over een paar duizend jaar al die modernigheden prima verdragen, maar ja, daar schieten we nu niets mee op. Kortom, de Paleopeoples gaan ervan uit wij genetisch gezien ongeveer ingesteld zijn zoals de jagers en verzamelaars en dat wij dus het beste functioneren als we doen wat de jagers en verzamelaars deden. De meeste paleo-ers houden het bij het volgen van het dieet, maar je kunt het ook verder doorvoeren en de complete lifestyle aanhangen: zo schijnt het heel gezond te zijn om eerst een stukje te hardlopen voordat je gaat ontbijten (Haha! Het idee alleen al, ik ren niet eens mét eten op, laat staan als ik nog niets gehad heb!).

Dit is dus de theorie achter het hele Paleogebeuren. Klopt het nou allemaal? Ik durf het niet te zeggen, als je even doorgoogled vind je namelijk ook tegenstanders die beweren dat het allemaal onzin is. Dus nee, je hoort mij niet zeggen dat je ’s ochtends achter je ontbijt aan moet rennen, of dat De-Paleo-Zienswijze-De-Absolute-Waarheid-Is en dat je hartstikke gek bent als je niet 100% Paleo eet. Wat ik wel weet, is dat het alleen maar goed kan zijn als je voedsel in zijn puurste vorm eet en als je wegblijft van eten dat eindeloos is doorontwikkeld totdat het niet eens meer lijkt op het origineel. Het kan zeker geen kwaad te kiezen voor eten dat niet is volgestopt met allerlei toevoegingen die je eigenlijk toch niet nodig hebt. Ik kan alleen maar zeggen dat ik me stukken beter voel sinds ik Paleo eet, en dat is al het bewijs dat ik nodig heb!

Azijn is Paleo, maar niet altijd!

Azijn is Paleo, maar het zure is (sorry, ik kon het niet laten :) dat het niet altijd Paleo is. Het is nou niet echt een sexy product om over te schrijven, maar aangezien het een beetje een ‘sneaky’ product is, waar je makkelijk in kunt vergissen (I know I have!) is het toch wel handig er een beetje aandacht aan te besteden. Na een lange zoektocht, ben ik uitgekomen op deze twee:

paleo product azijn

Eigenlijk is azijn strikt genomen niet Paleo, aangezien het in de oertijd nog niet voorhanden was, maar daarmee is het nog niet meteen slecht voor je. Het is alleen even opletten geblazen. Vroeger had ik namelijk van die karamelkleurige azijn en ook toen ik begon met Paleo bleef ik het vrolijk gebruiken, want ‘wat zou er nou fout kunnen zijn aan azijn?’ Nou, een heleboel dus. Op een mooie dag had ik wat tijd over (dat heb ik niet vaak, vandaar dat mooie), besloot ik het etiket te lezen en daar zag ik staan: karamel. Wáát?! Dat karamelkleurige kleurtje, komt van . . . karamel! Tja, dat had ik zelf kunnen bedenken. Karamelkleurstof komt van de verhitting van suiker, toevallig Paleovijand nummer 1. Ik weet niet hoeveel er daarvan uiteindelijk in het product blijft hangen, maar voor de zekerheid: exit karamelkleurige azijn! Gelukkig bleek de variant zonder toevoegingen, natuurazijn van Bio+, er zo’n beetje naast te staan. En zo was deze transitie één van de makkelijkere Paleo-overstappen. Dacht ik.

Na een jaar lang zorgeloos liters mayonaise geproduceerd te hebben met deze natuurazijn (zie hier voor het recept voor mayonaise), begon ik met dit blog. En als ik ergens over schrijf, wil ik wel weten waar ik het over heb. Dus in ene zat ik druk na te denken over azijn: is verder alle azijn zonder toevoegingen oké? Nou, dat is niet helemaal zeker. Speciaal voor deze post heb ik me een beetje verdiept in de wereld van azijn. Azijn is het resultaat van een gistingsproces. Als iets kan gisten, kan het in feite azijn opleveren. Als het basisproduct Paleo is, denk ik dat de azijn zelf ook Paleo is. Druiven staan aan de basis van wijnazijn, appels aan die van appelciderazijn, deze zijn dus prima, maar wat denk je van rijstazijn of moutazijn? Dat zijn azijnsoorten die gebaseerd zijn op granen en reken ik dus tot de niet-Paleo-groep. Tja, tijd om dus even te kijken waarvan de natuurazijn van Bio+ eigenlijk gemaakt is (ik ben nu letterlijk even naar de voorraadkast gewandeld). Op het etiket staat als ingrediënt ‘natuurazijn’, kijk, dat schiet lekker op! Wel staat er vermeld dat de azijn glutenvrij is. Mmm, een rondje Googlen levert geen aanvullende informatie op. Het zou dus zomaar kunnen dat ik al schrijvende erachter kom dat ik met deze azijn al een jaar lang in de categorie ‘leuk geprobeerd, toch mislukt’ val. En zie daar het leven van een Paleoploeteraar in een notendop.

Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en Bio+ gemaild. Na ongeveer een week ontving ik een heel aardig mailtje van ze, het duurde even want ze moesten het bij de producent navragen (blijkbaar produceren ze niet alles zelf), de natuurazijn is gebaseerd op tarwe, suikerriet en suikerbiet! Oh nee!! Ondanks dat je ervan uit mag gaan dat veel van de basis als het ware ‘vervliegt’ tijdens het fermenteren, anders zou Bio+ ook niet met droge ogen kunnen beweren dat hun azijn glutenvrij is, is het ‘cleaner’ om een azijn te gebruiken die als basis Paleo-verantwoorde ingrediënten gebruikt. Dus ik ben naar de winkel gegaan en heb biologische azijn op basis van appel en druiven gekocht. Omdat ik nieuwsgierig was, heb ik alle azijntjes geproefd. Eigenlijk had iemand daar foto’s van moeten maken. Want ondanks dat je in eerste instantie echt wel verschil proeft, is het na drie theelepeltjes azijn gewoon alleen nog maar ver-schrik-ke-lijk zuur. Haha! Inmiddels heb ik met de wijnazijn mayonaise gemaakt: smaakt prima!

Is mosterd Paleo?

Is mosterd Paleo? Jazeker! Oké, de oermens gooide het niet met honing als dressing over zijn salade, want mosterd werd pas voor het eerst in de vierde eeuw voor Christus gebruikt en dan ook nog eens alleen als medicijn, maar als ‘ie het had gekund, had hij het vast gedaan: mosterd is gewoon té lekker! De individuele ingrediënten zijn allemaal prima, dus zou ik niet weten waarom je geen mosterd zou eten.

Je kunt het natuurlijk zelf maken, maar het is toevallig ook nog eens één van de weinige producten-uit-een-potje die wij Paleo-ers gewoon in de supermarkt kunnen kopen. Lekker doen dus, we hebben het al druk zat met kokkerellen! Heel veel fabrikanten voegen echter suiker aan hun mosterd toe, dus het is wel opletten geblazen welke mosterd je koopt. Na flink zoekwerk ben ik uitgekomen op deze:

palejo-paleo-product-mosterd

Ik had vroeger altijd de Limburgse variant van Marne, maar daar zit dus suiker in. Eerlijk, ik moest even wennen want deze Groningse mosterd is veel pittiger, maar na flink dooreten ;) vind ik hem zalig! Een dingetje is nog wel dat er op het etiket ‘natuurazijn’ staat. Het zou kunnen zijn dat de basis van de azijn niet-Paleo is. Aan de andere kant zal er tijdens het fermentatieproces weinig blijven hangen, is de azijn maar een onderdeeltje van het geheel én geeft Marne op hun website aan dat de mosterd glutenvrij is. Als je hier meer over wilt weten, lees dan ook mijn artikel: ‘Azijn is Paleo, maar niet altijd!‘. Ik reken deze mosterd tot passend binnen het Paleodieet.  Wat ook handig is om te weten, is dat het assortiment per supermarkt verschilt. Zo heeft onze Albert Heijn de Groninger mosterd niet, terwijl de Jumbo een dorp verderop ‘em wel heeft. Andere AH’s hebben hem weer wel, even wat supermarkten in de buurt af dus. Een geweldig recept met deze mosterd is mijn maaltijdsalade met kip, spek, mosterd en ananas die zou ik zeker een keer proberen.

Welke Paleo-mosterd gebruik jij altijd? Ik hoor het graag!

Mayonaise Paleo-style

Bij Paleo denk je misschien niet meteen aan mayonaise. Toch is dat één van de dingen die ik het meeste maak en de basis voor bijna al mijn sauzen en dressings. Ik moest even de slag te pakken krijgen (lees: vijf pogingen waren nodig om een saus te krijgen die in ieder geval in de verte op mayo leek), maar deze manier van mayonaise maken is eigenlijk heel simpel. Tegenwoordig moet ik zelfs mijn potje bewaken tegen de niet-Paleo-ers. Zo lekker is mijn mayonaise Paleo-style!

Ondanks mijn opstartproblemen is dit een makkelijk recept: geen gedoe met druppelsgewijs olie toevoegen wat je overal leest. Gewoon alles bij elkaar en mixen maar. Trouwens, mayonaise-in-wording ziet er erg grappig uit, ik vind het iedere keer weer leuk om te maken!

palejo-paleo-recept-mayonaise

Mayonaise Paleo-style


  • 1 groot ei
  • 1 extra eigeel van een groot ei
  • peper
  • zout
  • 2 theelepels mosterd
  • azijn, ongeveer 10 ml
  • milde olijfolie, ongeveer 500 ml

Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik


Het is heel belangrijk dat alles op kamertemperatuur is, dus zorg dat je het ruim voordat je de mayonaise gaat maken, al buiten de koelkast hebt staan.

Je hebt verder een mengbeker van minstens 600 ml nodig, dat werkt het makkelijkst en een staafmixer met zo’n metalen voet zoals op de foto.

Doe het ei en het eigeel in de maatbeker. Voeg peper en zout naar smaak toe, dit is een kwestie van uitproberen. Voeg daarna twee theelepels mosterd toe. Ook hier gaat het om een kwestie van smaak. Ik merk dat ik de laatste tijd steeds meer mosterd toevoeg om het geheel wat pittiger te maken (schijnen de Fransen ook te doen, in Franse mayo zit over het algemeen meer mosterd dan in Nederlandse mayo). Met 2 theelepels krijg je in ieder geval een romige zachte mayo. Ik gebruik altijd grove mosterd, vandaar die spikkeltjes.

Voeg de azijn toe tot het streepje van de 100 ml, je hebt daar ongeveer 10 ml voor nodig. Ook hierbij is het een beetje spelen, want als je bijvoorbeeld meer mosterd hebt toegevoegd, zit je sneller aan de 100. Je zult zien dat de azijn een wat typische reactie op de rest heeft, geen nood, komt goed. Als je iets teveel azijn hebt gebruikt, wordt je mayonaise wat zurig. Dit is op zich ook heel lekker, maar wil je dit liever niet, dan kun je aan het einde wat honing toevoegen om de boel weer in balans te brengen.

Voeg dan de olijfolie toe tot het streepje van de 600 ml (en nee, niet zo truttig druppelen, gewoon lekker gieten!) en dan komt het leukste: mixen! Zet de staafmixer met de kap over de eigelen en zet hem dan pas aan. Tegelijkertijd trek je de staafmixer langzaam omhoog en aanschouw het wonder: mayonaise Paleo-style!! Let maar op: supergrappig om te zien.

Wat je vervolgens absoluut niet mag doen, is een pompende beweging maken met de staafmixer. Dat schijnt de mayonaise niet ten goede te komen….. dus ben ik eigenwijs en pomp ik de staafmixer een paar keer al ‘luchthappend’ (pas op, spettergevaar!) op en neer. Wordt de mayo wat dikker van en dat vind ik lekker… dus…

Ik bewaar de mayonaise in een weckpotje in de koelkast gedurende maximaal een week. Het is zo al heerlijk, maar ook een perfecte basis voor allerhande sausjes en dressings: voeg wat knoflook toe of kerrie en je hebt weer een heel andere saus. Mayonaise Paleo-style met knoflook kun je bijvoorbeeld serveren bij kipspiesjes in honing-mosterd marinade. De kerrie-variant gaat op zijn beurt weer fantastisch samen met kokoskip.

Als je de mayonaise in contact laat komen met warm eten, gaat hij vrij snel ‘lopen’, ik heb dat opgelost door het in een apart bakje los erbij te serveren. Geniet ervan en ik hoor graag hoeveel pogingen jij nodig had om tot de perfecte mayonaise te komen! (één van mijn pogingen leverde een schuimend resultaat op, heel bijzonder, maar ik heb het toch maar niet opgegeten :).