Fudge met walnootjes

Nou kan ik je vertellen waar fudge oorspronkelijk vandaan komt, hoe het originele recept nou niet echt Paleo is en dat de meest gemaakte variant die van karamel is. Dat zou ik dus kunnen doen, maar deze keer ga ik je niet vermoeien met allerhande gezellige verhalen. Voor deze fudge wil je gewoon meteen door naar het recept! Deze is zo lekker dat je echt moet oppassen er niet te veel van te eten. Serieus, als je hier kilo’s van eet (en dat zou ik best willen) dan blijven die kilo’s zeker weten plakken op plaatsen waar je dat niet wilt! Maar af en toe een stukje mag best. Het handige is dat je het in de vriezer bewaart, waardoor je altijd een voorraadje hebt. Het hoeft niet eens te ontdooien, je kunt het direct uit de vriezer eten (en dat is dan eigenlijk meteen een nadeel, want zo wordt het wel héél makkelijk om regelmatig even de vriezer in te duiken). De smaak hangt een beetje tussen pindakaas en karamel in, het zeezout geeft het net ‘a little kick’ en de walnoten geven het een lekkere crunchy bite. Paleo snacken op z’n best!

palejo-paleo-recept-fudge

Fudge


  • 55 gram kokosolie
  • 170 gram amandelboter
  • 60 gram agavesiroop
  • snufje zout
  • 30 gram walnoten

Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik


Verwarm de kokosolie rustig aan in een klein pannetje. Vlak voordat alles gesmolten is, kun je het vuur uitdraaien. Laat de olie minimaal een kwartiertje afkoelen, net zo lang tot de kokosolie nog steeds vloeibaar is, maar niet meer zo dun als water.

In een ander kommetje doe je de amandelboter, de agavesiroop en een snufje zout. Meng dit goed door elkaar. Je kunt trouwens ook cashewboter gebruiken, of een mix van beide soorten, maar ik moet zeggen dat die met amandelboter al zo lekker was, dat ik niet de behoefte voelde om verder te gaan experimenteren.

Voeg de kokosolie toe en meng het geheel heel goed door elkaar. Mocht je een keer ongeduldig zijn en de kokosolie er al doorheen doen als het nog te warm is (of, zoals in mijn geval, stomweg vergeten dat het nog af moet koelen), dan wordt je mengsel erg waterig. Geen paniek, het wordt wat meer kliederen geblazen in de volgende stappen, maar het doet verder niets af aan de smaak. Kortom, diepe zucht en gewoon doorgaan!

Hak de walnoten in stukjes en voeg het toe. Net als bij de notenboter geldt: andere nootjes zijn ook prima, maar ik moet zeggen dat de combi met walnoten erg goed werkt. Tot nu toe heb ik het iedere keer (ja… iedere keer, ik moet echt die kilo’s in de gaten gaan houden ;) met walnoten gemaakt.

In een lage schaal leg je een vel bakpapier en daarop spreid je de fudge uit. Dek de schaal af en zet hem in de vriezer tot de fudge hard is geworden. Dan kun je hem in stukjes snijden. Laat het trouwens niet te lang buiten de vriezer staan (alsof dat ooit zal gebeuren ;) want dan wordt de fudge weer zacht tot het zelfs gaat uitlopen.

Laat het decadente smullen maar beginnen!

Paleo pizza

Weet je wat ik misschien nog wel het meeste mis sinds ik Paleo ben gegaan? Gluten! Aangezien je me pre-Paleo wel kon begraven onder de frietjes (ik noemde mezelf heel bescheiden ook wel Patatoloog), had ik van te voren verwacht dat ik patat het meeste zou gaan missen. Nou, verrassend genoeg bleek dat niet zo te zijn. Van alle ‘foute’ dingen mis ik brood het meest! Nu heb ik wel zin om hier een heel lyrisch verhaal over de geur van versgebakken brood en knapperige korstjes op te hangen, maar dat zal ik niet doen. Als je een beetje op mij lijkt, zijn je smaakpapillen bij het woord ‘brood’ al een feestje gaan vieren, laat staan als ik er ook nog eens over ga uitweiden! Helaas, haal de slingers en ballonnen maar weer weg, het perfecte Paleo alternatief voor brood heb ik nog steeds niet gevonden, maar ik blijf gewoon stug doorzoeken. Wat ik wél heb gevonden: een fantastisch recept voor pizza! Nog zo’n glutenbommetje waar ik van de gedachte alleen al ging watertanden en die ik erg heb gemist. Aan bodems van bloemkool (erg populair in Paleo-land) ga ik als rechtschapen groentehater niet eens beginnen (het idee alleen al) en oké, de meatza is lekker, maar je wilt toch gewoon een broodachtige bodem? Alles minder dan dat telt eigenlijk niet. Net als bij veel Paleo recepten zag ik dit recept voor Paleo pizza en ik dacht: ‘dat kan nooit veel soeps zijn’. Maar deze Paleo pizza is wel soeps! Heel erg soeps zelfs!

paleo pizza palejo recept

Paleo pizza


  • 1 rijpe bakbanaan
  • 60 milliliter kokosmelk (55 gram)
  • 60 milliliter vloeibare kokosolie (55 gram)
  • snufje zout
  • 1 eetlepel gedroogde Italiaanse kruiden
  • 135 gram tapioca
  • 15 + 50 gram arrowroot
  • 50 gram chufameel
  • 140 gram passata
  • 1 ui
  • 100 gram salami
  • 2 eetlepels gedroogde oregano

Haal het rooster uit de oven en laat hem (de oven, niet het rooster ;) vast voorverwarmen tot 220 graden.

Schil of pel (wat doe je er eigenlijk mee?) een rijpe bakbanaan en snij hem in plakken. Trust me, dit is inderdaad het gedeelte waarvan je denkt: ‘Wáát? Banaan in mijn pizzabodem? Dat kan nooit veel soeps zijn.’. Maar geloof me, het komt goed! Voeg de kokosmelk toe en pureer het geheel met een staafmixer. Voeg dan de kokosolie toe en meng het goed door. Ik heb zowel de milliliters als de grammen toegevoegd omdat milliliters dan wel de standaardmaat zijn, maar ik grammen makkelijker vind: het scheelt ook afwas. Ik zet de kom gewoon op de weegschaal en voeg de grammen toe. Hoef ik geen maatbeker vies te maken!

Voeg zout en Italiaanse kruiden toe evenals de tapioca, 15 gram arrowroot en de chufameel. Kneed het deeg goed door. Voeg ten slotte nog 50 gram arrowroot toe en kneed het deeg tot een mooie bal (of een lelijke bal, wat jij wilt, de pizza zal er niet anders om smaken, geen idee waarom ik ‘mooie’ typte, haha!). Heb je geen arrowroot of chufa? Dan kun je de hoeveelheden 1 op 1 vervangen door tapioca. Het oorspronkelijke recept gaat ook uit van alleen tapioca, maar met een beetje experimenteren ben ik op de mix met arrowroot en chufa uitgekomen. Het geeft je Paleo pizza nog meer een broodachtige structuur.

Rol de bal deeg op een vel bakpapier uit tot een ronde plak van ongeveer een halve centimeter dik. Leg je pizzabodem op het rooster en schuif het voor 15 minuten de oven in. Je zult zien dat de bodem op sommige plekken helemaal opblaast, maakt niet uit, dat gaat straks vanzelf weg als je de topping erop doet. Snij intussen de ui in ringetjes en zoek vast de passata, salami en oregano op. Ik neem overigens altijd de passata van de Jumbo, dat is een heerlijke tomatensaus waar verder geen rommel aan toe is gevoegd.

Haal de bodem na 15 minuten uit de oven. Je kunt alles op de pizza doen wat je lekker vindt. Voor deze blogpost heb ik gekozen voor lekker basic: besmeer hem met passata (net zo veel als je lekker vindt) en beleg hem met salami en uienringen. Strooi er tot slot oregano over en zet hem voor 8 minuten terug in de oven (wel een beetje in de gaten houden, het kan hard gaan). Klaar is je Paleo pizza!

Héél in de verte zit er iets bananigs in de smaak, maar dat vind ik niet storend. Zolang je stevige toppings hebt, zijn die overheersend genoeg om het kleine beetje bananensmaak eruit te filteren. Verder is het midden van de pizza (het gedeelte dat door de topping weer nattig is geworden) een tikje groenig en gummy. Ik hoor je al denken: ‘Groenig en gummy? Geef mijn portie maar aan iemand anders, een bodem van bloemkool klinkt in ene een stuk aantrekkelijker!’, maar echt, ook dat doet niets af aan de smaak. De eerste keer heb ik héél voorzichtig mijn tanden in deze pizza gezet, en nu moet ik uitkijken dat we hem niet elke week op het menu zetten. Zo lekker vinden we hem!

De oorsprong van het recept is een beetje apart. Ik zou zweren dat ik hem gevonden heb op mijnpaleokeuken.nl, het blog van Sjanett de Geus, maar deze website bestaat niet meer en het recept kan ik ook niet vinden op haar nieuwe website… Vreemd. Misschien heb ik hem dan toch ergens anders vandaan? Ik ben in ieder geval blij dat ik het recept gevonden heb en hier weer verder kan delen met de wereld. Je zoektocht naar echte pizza, die ook nog eens een Paleo pizza is, is over. Je hebt hem gevonden!

Paleo bananenbrood

Terwijl ik dit typ, drijven er heerlijke geuren de kamer in: er staat Paleo bananenbrood in de oven! Grappig genoeg is dit weer typisch zo’n recept waar ik tijden met een boog omheen heb gelopen. Toen ik het recept van Porridge vond, dacht ik: ‘Meh, anders dan een banaan in de pure vorm lust ik geen dingen met banaan erin.’…. Bleek superlekker te zijn. Toen ik het Vlaflipje tegenkwam, dacht ik: ‘Nah, d’r zit banaan in, vind ik vast niet lekker.’…. Líters van het spul heb ik inmiddels op. Zó lekker! Al ver voor mijn Paleo-tijd had ik van bananenbrood gehoord en ik dacht altijd: ‘Gatver, moet ik niet aan denken!’ en dat heb ik rustig volgehouden toen ik in de Paleo-stand schoot. Bananenbrood? Niets voor mij! Blijkbaar ben ik nogal hardleers…

Tot ik op een verjaardag was en die lieverds speciaal voor mij ook iets hadden gebakken. Je raadt het al: bananenbrood. ‘Hoe kom ik hier fatsoenlijk onderuit’ dacht ik nog, maar ik kon niets bedenken…. Ja, een appelflauwte faken, maar helaas ben ik welopgevoed (en bedankt hé, pap en mam! ;) dus zat ik met de gebakken peren om nog meer even in het fruit te blijven… Heel voorzichtig nam ik een hap, en tot mijn grote verbazing had ik niet alleen in no time het plakje bananenbrood op, ik hoorde mezelf om het recept vragen…. Nou bleek dat recept toch niet helemaal Paleo te zijn, dus ben ik op onderzoek uitgegaan, naar een alternatief dat net zo lekker smaakte als op de verjaardag en hierbij presenteer ik dan: Paleo bananenbrood!

Paleo Bananenbrood

Paleo bananenbrood


  • 400 gram banaan
  • 4 eieren
  • 140 gram amandelboter
  • 4 eetlepels gesmolten kokosolie
  • 95 gram amandelmeel
  • 1 eetlepel kaneel
  • 2 theelepels baksoda
  • 1 theelepel vanille aroma
  • zout
  • 150 gram rozijnen
  • 30 gram walnoten
  • 20 gram hazelnoten

Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik


Zet de oven vast aan op 175 graden.

In een kom doe je de banaan (400 gram staat gelijk aan ongeveer drie bananen, je kunt ze zelfs van te voren in plakjes invriezen, dan heb je altijd op voorraad),de eieren en de amandelboter. Blender alles goed door elkaar. Voeg dan de gesmolten kokosolie toe en blender dat ook door je mengsel heen.

Dan voeg je de amandelmeel, kaneel, baksoda, vanille aroma en het zout toe. Goed doorroeren. Nu heb je feitelijk het basisrecept voor Paleo bananenbrood gemaakt. Je kunt dit al in de oven doen als je wilt. Ik heb het geprobeerd, maar vond het een beetje kaal, saai en… te bananig. Precies dus de bananenbrood die ik altijd had verwacht (lees: gevreesd ;).

Dus we gaan de boel een beetje opleuken! Ik heb gekozen voor een mix van rozijnen, walnoten en hazelnoten en na een paar experimenten kwam ik op bovenstaande verhouding uit. Die vind ik het lekkerst. Maar je kunt natuurlijk ook helemaal los gaan met andere ingrediënten: pecannoten, amandelen, cranberries, dadels, kokos, chocola (!), wat jij wilt!

Als je al je goodies door het beslag hebt geschept, giet je het over in een grote cakevorm. Die van mij meet 11 bij 30 cm, een flinkerd dus. Dan gaat het beslag relatief lang de oven in: 1 uur. Het brood wordt aan de bovenkant best donker, maar dat is voor de smaak in ieder geval geen bezwaar. Wil je hem wat lichter dan zul je hem logischerwijs wat korter in de oven moeten laten staan. Check in ieder geval even met een satéprikker: als je die erin steekt en hij komt er nagenoeg schoon uit, dan is het brood goed.

Even laten afkoelen en in plakken snijden. Je kunt het brood eten als een plakje cake bij de koffie, maar ik neem ook wel eens twee of drie plakjes mee als brood voor tussen de middag. Invriezen gaat trouwens ook prima, gewoon per stuk in een zakje. Je moet er alleen wel rekening mee houden dat het ontdooien van Paleo bananenbrood op de één of andere manier vrij lang duurt.

Als je ‘Paleo bananenbrood’ intikt in Google, kom je ontelbaar veel recepten tegen. De meesten recepten zijn vergelijkbaar. Ik heb voor mijn eerste poging in ieder geval het recept van Civilized Caveman Cooking gevolgd. Dat was een hele goede start, maar ik vond uiteraard dat het beter kon, dus ben ik druk gaan variëren om tot mijn recept te komen. Zeker als je bij bananenbrood ‘nah’, of ‘meh’ denkt, zou ik het eens proberen. Wie weet heb je net als ik in no time je plakje op. Om het recept hoef je alvast niet meer te vragen! Eet smakelijk!

Het eerste Paleo Event van Nederland!

Hou je vast, ik ga nu even schandalig reclame maken. Niet omdat ik er zelf beter van word, want ik word op geen enkele manier gesponsord voor deze blogpost en de organisatoren van het Paleo Event hebben me niet benaderd om erover te schrijven, maar gewoon omdat ik denk dat je dit wilt weten!

Paleo Event

20 mei 2017 zal het allereerste Nederlandse Paleo Event plaatsvinden in Tilburg. Het wordt georganiseerd door Marinka Bil, die je waarschijnlijk wel kent van het blog EetPaleo.nl, diverse kookboeken en het Paleo Magazine. Op verschillende plekken ter wereld worden Paleo Events georganiseerd, maar dus nog niet in Nederland en Marinka vond dat hoog tijd, en terecht!

Wat kun je verwachten als je ernaartoe gaat? Lezingen, workshops, Paleo producten en Paleo eten! Zo kun je bijvoorbeeld een lezing bijwonen over hoe je met voedselintoleranties toch in een restaurant kunt gaan eten, of hoe je een gezonde lifestyle kunt hanteren op een manier die bij jou past of tijdens een workshop zelf leren fermenteren. Er zullen ook diverse kraampjes zijn met allerlei producten zoals Paleo pasta’s, repen en drankjes. En superleuk: je kunt lunchen bij Paleo Cavé, het eerste Paleo Restaurant van Nederland dat voor de gelegenheid een dagje in Tilburg neerstrijkt. Dé uitgelezen kans om het te proberen. Kortom, als Paleo-er wil je hierbij zijn!

Via de site van het event (www.paleoevent.nl) kun je heel eenvoudig je tickets bestellen. Als ik het goed heb begrepen, is er een bepaald maximum aan kaartjes beschikbaar, dus als je nu al weet dat je wilt gaan, koop dan zeker vast je kaartjes. En nog iets: als je dat voor 31 januari 2017 doet, krijg je per kaartje € 10,- korting! Van dat geld kun je mooi extra Paleo goodies inslaan!

Toen ik over dit Paleo Event las in het Paleo Magazine, dacht ik: ‘Jáááá, daar wil ik heen!!!’ Maar nu komt dan toch de maar om de hoek kijken: ik vind het nogal prijzig. De normale toegangsprijs is namelijk € 47,-. Daarvoor heb je de hele dag toegang tot het event, kun je alle lezingen op het hoofdpodium bijwonen en je inschrijven voor de workshops en kleinere lezingen. That’s it. Ik heb nog nooit zo’n event georganiseerd, dus ik heb geen idee hoeveel zoiets moet kosten, maar ik ga ervan uit dat er een redelijke prijs wordt gevraagd. Het zal dus niet duur zijn, maar ‘niet duur’ en ‘niet veel geld’ is niet altijd hetzelfde. Ik twijfel dus enorm of ik zal gaan. Ik wil heel graag, maar als ik daar het kaartje van mijn echtgenoot en de benzine retourtje Tilburg bij optel, is het veel geld. Ik denk dat als de catering inbegrepen was geweest dat het dan een ander verhaal was geweest. Daar hebben ze duidelijk wel over nagedacht want op de site staat dat de lunch niet inbegrepen is omdat ze ‘iedereen de vrijheid willen geven om zelf te beslissen wat hij of zij wil eten tijdens het evenement’. Je mag ook niet je eigen eten meenemen (dat voelt echt heel onnatuurlijk aan, ik sleep al drie jaar overal mijn eigen eten mee naartoe ;), maar alles wat je kunt verkrijgen, is uiteraard wel Paleo-vriendelijk.

Kortom, twijfel, twijfel, twijfel. Maar ondanks de twijfel wilde ik je hiervan toch op de hoogte brengen, want als de prijs geen obstakel is, wil je dit zeker niet missen! Ga je ernaartoe? Dan wil ik heel graag horen wat je ervan vond!

Paleo warme chocomelk

Oh, wat is het leven van een foodblogger soms zwaar. Sinterklaas is weer in het land en daar hoort voor mij warme chocomelk bij. Zelfgemaakte warme chocomelk bedoel ik dan. Niet die uit het bekende gele pak en dan opgewarmd (ook lekker hoor), maar echt from scratch met suiker, cacao en melk opgewarmd in een pannetje. Nou, moet ik eerlijk toegeven dat ik in het warme-chocomelk-gebied sinds ik Paleo ben gaan eten altijd een beetje gesmokkeld heb. Ik gebruikte lactosevrije melk als vervanger voor reguliere melk, verving de suiker door palmsuiker en dat was dan wel een beetje de gepaleoliseerde (is dat een woord? Bij PaleJo wel ;) versie. Maar dat is natuurlijk voor geen meter Paleo. Als er iets bewerkt is, is het wel lactosevrije melk, daar is lactase aan toegevoegd om de lactose te neutraliseren (oké, oké, ik ben net even voor straf in de hoek gaan staan). Kortom, het was echt wel lekker, maar ik hield mezelf, bij gebrek aan beter alternatief, wel een beetje voor de gek. Dus met het sinterklaasfeest in zicht, heb ik mezelf heilig voorgenomen: ik ga een recept verzinnen voor Paleo warme chocomelk! Dus, en daar slaat het eerste zinnetje van deze post op, ik heb de afgelopen twee weken liters warme chocomelk geproduceerd en alles moest natuurlijk worden geproefd (och arme ik ;).

Het was niet eenvoudig. Ik heb de melk vervangen door water, brr, als ik daar nog aan denk! Toen de melk vervangen door amandelmelk: veel te zwaar. De melk dan maar vervangen door kokosmelk en dan krijg je wat je verwacht: chocomelk die naar kokos smaakt, voor de liefhebber oké, maar ik wilde cacao, cacao en cacao, verder geen bijsmaakjes voor mij! Toen een pakje Chocomylk van Rebel Kitchen gepakt en die verwarmd. Koud is het zalig (zie daarvoor mijn post over hét Paleo alternatief voor chocomelk) en ik moet zeggen, verwarmd was het ook heel lekker, maar toch was het niet hetzelfde als de beker dampende chocomelk van vroeger. Wel viel me op dat het percentage kokosmelk dat Rebel Kitchen gebruikt heel laag is (maar 11%), de rest is water. Mmm, dus weer de keuken in: bij elke nieuwe poging steeds minder kokos- of amandelmelk gebruikt en steeds meer water. Maar daar werd het eigenlijk weer te waterig van terwijl een goede warme chocomelk romig moet zijn.

Ik was al bijna van plan het bijltje er bij neer te gooien toen ik een kleine google-actie ondernam. Toen ik twee jaar geleden met Paleo begon, kon ik geen goede recepten vinden voor Paleo warme chocomelk, vandaar dat ik genoegen heb genomen met de lactosevrije melk, maar dat was nu anders! Alle recepten op basis van amandel- of kokosmelk in combinatie met cacao en palmsuiker (en dat zijn ze bijna allemaal!) kon ik skippen, been there, done that, doesn’t work! Maar één recept sprong eruit omdat er andere ingrediënten werden gebruikt dan die ik steeds gebruikte en die volgens mij ook nog eens niet het gewenste resultaat zouden opleveren (soms zie je een recept en dan denk je meteen ‘dat gaat hem niet worden’, maar recalcitrant als ik ben, is het dan des te leuker om uit te proberen). Mijn nieuwsgierigheid was gewekt! Dus  het recept gevolgd en daar was ‘ie dan ineens: Paleo warme chocomelk!!!

Als je me al een tijdje volgt, zal het je niet verbazen dat ik van het oorspronkelijke recept afgeweken ben. Normaal uit eigenwijzigheid (had ik al gezegd dat ik soms een beetje recalcitrant kan zijn?…;), maar dit keer om de praktische reden dat ik niet alle ingrediënten in huis had. Nadat ik genoten had van mijn eerste echte Paleo warme chocomelk (ik ben niet eens meer op zoek gegaan naar de missende ingrediënten, hij was zo al lekker!) ben ik gaan experimenteren met de bereidingswijze, want ook daarvan wil ik toch altijd nog even kijken of het beter, makkelijker, minder-afwas-producerend kan. Ik weet het… eigenwij-hijs! Grappig genoeg maakt de bereidingswijze bij dit recept echt wel verschil. Dus mocht je zijn als ik: speel met de bereiding en bepaal voor jezelf wat jíj de lekkerste variant vindt. Het voordeel van deze trial and errors is dat er geen errors meer tussen zitten. Ze zijn allemaal lekker, het is maar net waar je de voorkeur aan geeft. Hier komt die van mij:

paleo warme chocomelk

Paleo warme chocomelk


  • 6 dadels
  • 2 theelepels palmsuiker
  • 5 theelepels cacao
  • 1 eetlepel amandelmeel (mét kop erop)
  • snufje zout
  • flink glas water

Snij de dadels in stukjes. Heb je van die grote Medjoul dadels, dan zijn twee stuks voldoende. Gebruik je van die kleine voorverpakte dan is 6 een goed aantal. Doe de stukjes dadel in een hakmolentje. Voeg 2 theelepels palmsuiker toe (of meer of minder, net hoe een erge zoetekauw je bent), 5 theelepels cacao (ook hier geldt: naar smaak meer of minder) en 1 eetlepel amandelmeel mét een flinke kop erop en een snufje zout. Voeg een beetje water toe en blender het geheel zo fijn mogelijk.

Doe het samen met een flink glas water (250 – 300 milliliter) in een steelpannetje en verwarm het op een middelhoog vuur. Niet laten koken!

Als de chocomelk warm genoeg is, giet je het via een fijne zeef in je mok en klaar is je heerlijke Paleo warme chocolademelk! Je houdt een onooglijk prutje van dadels en amandelmeel over, dat kun je weggooien. Ik vond het in ieder geval niet lekker.

Het voordeel van dit recept is, dat je geen amandelmelk of kokosmelk hoeft te gebruiken. Die heb je vaak in te grote verpakkingen (zeker amandelmelk, geen idee waarom dat alleen maar in literpakken te verkrijgen is) en dan hou je heel veel over. Amandelmeel heb ik altijd wel in huis. En ja, ik heb uitgeprobeerd wat je krijgt als je de amandelmeel weglaat, omdat ik zoiets had van :’hé, je zeeft het er toch weer uit’, maar geloof me, je hebt het nodig. Het geeft namelijk de romige smaak en consistentie aan je chocomelk, zelfs als je het daarna weggooit.

Uiteraard geldt: hoe fijner de zeef, hoe meer friebeltjes je uit de chocomelk haalt. In het oorspronkelijke recept wordt er helemaal niet gezeefd, maar zoals ik al zei, ik vind het niet echt lekker. Nieuwsgierig naar de oorspronkelijke variant? Dat kun je vinden op de site van Praktijk ZEON. ZEON is een centrum in Groningen waar mensen kunnen werken aan hun persoonlijke ontwikkeling en zichzelf kunnen ontplooien, een Paleo eetstijl hoort daar wat hen betreft bij. Ik ken dit centrum verder niet, maar kwam er dus na een google-actie terecht. Eén tip uit hun manier van bereiden wil ik je nog wel meegeven. Als je vlak voor het serveren de staafmixer er even doorheen haalt, krijg je een heerlijk schuimlaagje. Nadeel hiervan is wel dat de vaste deeltjes ook kleiner worden en makkelijker door je zeefje gaan, dan krijg je weer iets meer friebeltjes in je chocolademelk. Het is maar net wat je lekker vindt!

Over lekker gesproken, je wilt natuurlijk ook iets te snacken voor bij je Paleo warme chocomelk! Probeer dan eens het recept voor Paleo gevulde speculaas uit. Je ziet het ook op de foto bij deze post en het is zo lekker, dat het een schande is als je het alleen voor de decembermaanden bewaart. Geen zin om te bakken? Dan kun je je ook verwennen met een Paleo chocoladeletter van Magic. Laat het heerlijke (letterlijk!) avondje maar komen!

Paleo chips met de P van Ploeteren

Zo, ben ik even van mijn roze wolk, of beter gezegd, banaangele wolk afgedonderd! Vorige keer blogde ik over de Paleo chips van Banana Joe. De ontdekking van deze chips was echt een rollercoaster: van sceptisch hoopvol, naar euforisch (superlekker en nog Paleo ook!), naar diepe, diepe teleurstelling (toch niet Paleo?) en weer terug naar euforisch (Jaaaa! Paleo!!). Eind goed, al goed zou je denken. Niet dus! De blijdschap mocht slechts een paar dagen (lees: zakjes ;) duren. Ik was wat aan het grasduinen op de website van Snoep Goed, de importeur van Banana Joe en las daar het volgende: ‘In het najaar van 2016 zal de palmolie worden vervangen door rijstzemelolie.’ Wáááááát??? Dat méén je niet! Da’s niet Paleo! Rijstzemelolie is een uiterst bewerkt product. In het bewerkingsproces worden veel schadelijke stoffen gebruikt en alle eventuele goede eigenschappen van de olie gaan verloren (als de olie die al had). Meer informatie over gezonde oliën kun je bijvoorbeeld vinden op Ultimate Paleo Guide. Daar kwam ik ook op uit toen ik rijstzemelolie (of in de Engelssprekende wereld beter bekend als rice bran oil) googelde. De teleurstelling dat deze Paleo chips einde van dit jaar hun Paleostatus kwijtraken, was nog erger dan de rozijntjes-meltdown en geloof me, die was erg!

Het is me sinds ik Paleo eet al zo vaak gebeurd: heb je eindelijk iets gevonden dat je mag eten, vernieuwd de fabrikant het recept (of ze hebben een ‘verbeterd recept’, ‘verslechterd’ zul je bedoelen!) en worden er ingrediënten toegevoegd die niet Paleo zijn. Zeg maar dag met je handje tegen het fijne product. Ik word daar zo moe van! Of eigenlijk gewoon een tikje agressief:

Boze Palejo vrouw Paleo chips met de P van Ploeteren

Dus ik in de digitale pen geklommen en zowel Snoep Goed als Banana Joe zelf gemaild (vriendelijk uiteraard) met de vraag of het inderdaad klopte (tegen beter weten in, want waarom zetten ze het anders op de site?). En inderdaad, van beide partijen kreeg ik een bevestigend antwoord. Het recept gaat eind van dit jaar veranderen…. Grrrrr ^%$^&*!!!!!

Toch blijven ze van Banana Joe sympathieke jongens. In een uitgebreide mail legden ze uit waarom ze switchen naar rijstzemelolie. Palmolie is namelijk controversieel. Omdat de vraag naar palmolie tegenwoordig groot is, is de behoefte aan palmolieplantages ook groot. Veelal worden regenwouden, voornamelijk in Azië, gekapt om ruimte te maken voor de plantages. Iedereen weet: waar regenwouden worden gekapt, heeft dat vooral nadelige gevolgen de natuur en voor de dieren die daar wonen, maar uiteindelijk ook voor mensen. Maar, palmolie kan ook duurzaam worden gewonnen, dat wil zeggen, zonder belasting voor natuur, dier en mens. Je spreekt dan van RSPO palmolie en laat dat nou precies de olie zijn die ze in de Paleo chips (nog wel!) van Banana Joe gebruiken. Niets aan de hand dus zou je zeggen, maar dat blijkt anders te liggen. De mensen van Banana Joe legden uit dat ze door de Europese markt gedwongen worden af te stappen van het gebruik van palmolie om de simpele reden dat men in veel gebieden weigert producten met palmolie te verkopen. Hartstikke goed natuurlijk dat men zich druk maakt om het milieu, maar op de één of andere manier hebben ze hier in Europa besloten dat alle palmolie slecht is, ook de duurzame RSPO soort. Hoe Banana Joe er ook op hamert, ze krijgen het de mensen hier niet aan het verstand gepeuterd dat er met hun gebruikte olie en dus met hun chipjes niets mis is.

Wat mij vooral fan maakt van dit bedrijf is dat ze me hebben laten weten dat ze zich niet bewust waren van het feit dat mensen die het Paleodieet volgen, deze oliesoort niet mogen hebben en dat ze het researchteam erop gaan zetten om te onderzoeken of er wellicht een Paleo-alternatief is voor de rijstzemelolie. Dus of het nou wel of niet gaat lukken, ze doen in ieder geval hun best.

En nu? Nu moeten we dus nog maar even genieten zolang het kan. Het toeval wilde dat op het moment dat ik erachter kwam dat de receptuur wordt aangepast, de chipjes in de aanbieding waren. Ik heb dus (echt waar!) voor een klein vermogen de Paleo chips ingeslagen. Mijn zakjes (‘my precious’……;) zijn houdbaar tot mei 2017 dus tot die tijd (als ik het zo lang met de voorraad red ;) kan ik er nog van genieten. Verder hou ik de aanbiedingen in de gaten, wellicht kan ik dan nog een bergje zakjes scoren die én nog Paleoproof zijn én langer houdbaar dan mei 2017. Hoe langer ik het moment uit kan stellen dat ik ze niet meer kan eten, hoe liever het me is. En wie weet, hebben de Banana Joe-jongens tegen die tijd wel een alternatief gevonden en is ‘vernieuwd recept’ eindelijk ook echt ‘verbeterd recept’!

Dus beste Paleo-ers verenigt u! Laat de Banana Joe mensen weten dat je het echt heel jammer vindt dat ze een niet-Paleo alternatief gaan gebruiken voor de palmolie en wellicht geeft hen dat een extra zetje om toch vooral naar iets anders uit te kijken. En tot die tijd… Hamsteren!!!!

Paleo chips!

Misschien ben ik wel een beetje raar, maar ik vind banaan eigenlijk alleen lekker als… banaan… Liever doe ik er verder niets anders mee dan zo opeten, want als je het ergens in verwerkt, overheerst het altijd en wat je dan ook maakt, het smaakt altijd, tja, bananerig. Het zijn nogal opdringerige tiepjes, zeg maar. Zo ben ik bijvoorbeeld momenteel druk bezig met het perfectioneren van een bananenbroodrecept en wat mij betreft is perfect: ‘smaakt niet naar banaan!’ Oké, voor recepten als porridge maak ik een uitzondering, maar dat is feitelijk niets anders dan een bananenprakje en dan is het te verwachten en ook de bedoeling dat het naar banaan smaakt (en terwijl ik dit typ, bedenk ik me dat dat misschien ook zou moeten gelden voor bananenbrood, maar dan nog wil ik stiekem liever een benadering van brood, dan van banaan…). Je zou bijna denken dat ik iets tegen bananen heb, maar dat valt wel mee hoor! In pure vorm mag ik er graag eentje verorberen, maar verder moeten ze zich wat mij betreft gedeisd houden.

Onlangs kreeg ik een nieuwsbrief met daarin het bericht dat er in Nederland nieuwe bananenchips op de markt kwamen, namelijk die van Banana Joe. Nou zijn er natuurlijk zat bananenchips op de markt, maar die zijn allemaal gebakken in zonnebloemolie, niet Paleo dus. Volgens de nieuwsbrief was deze wel volledig geschikt voor het Paleodieet! Joehoe! Nou heb ik pre-Paleo nog nooit bananenchips gegeten, gewoon omdat ik de eetervaring als volgt voor me zie: ik word volledig in beslag genomen door het woord chips (ben een grote fan), neem een hap en eet… iets bananerigs. Gegarandeerde teleurstelling. Maar ja, dan ga je aan de Paleo… en heb je (ik in ieder geval) heel vaak heel veel zin in chips (daarvoor ook hoor, maar dan was het niet zo’n probleem). Dus hoopte ik sinds de start van het Paleo tijdperk op een goede vervanging. Want zonder chips in huis is het nog wel te doen, maar als je lief naast je een zak chippies zit weg te werken, dan heb je toch wel ZelfBeheersing met een hoofdletter W van Wilskracht nodig om niet ook in die zak te duiken! Ik kan dus wel rustig zeggen dat mijn interesse was gewekt, want de reacties waren veelbelovend: ‘lijkt net op echte chips!’ Ja, ja, dat zal wel. Maar toch, zou het? Ik was op vakantie in het oosten des lands, stuitte op een winkel van Holland and Barret (voorheen De Tuinen) en daar prijkte: een zakje Banana Joe chips! Dus die heb ik uiteraard gekocht om te proeven en ik kan het proces van de bananenchipstest als volgt samenvatten: van sceptisch hoopvol, naar euforisch, naar diepe, diepe teleurstelling en weer terug naar euforisch: deze Paleo chips moet je proeven!

paleo-chips-product-palejo

Nou hoor ik je denken: ‘Ho, wacht even, diepe teleurstelling? Hoezo dan?’ Nou, dat zal ik je vertellen! Ik opende het zakje, proefde de chips en ze waren werkelijk gruwelijk lekker!!! Echt waar! Dus intens tevreden at ik het zakje helemaal leeg. Nog nagenietend draaide ik de verpakking om en toen zag ik de ingrediëntenlijst (je kunt het ook op de foto zien): wat doet die sojaboon daar?!? De afschuw, de horror!!! Oké, er zit een sticker op het zakje waarbij alle ingrediënten erop staan, behalve de soja. Maar wat moet je geloven? De fabrikant of de stickerplakkeraar? Zit het er nou wel of niet in? Je mag toch aannemen dat de fabrikant het wel zou weten… Dus ik het internet erbij gehaald en nergens, maar dan ook nergens staat de soja vermeldt. Op de website van Banana Joe chips zelf staan al helemaal geen ingrediënten vermeldt. Hebben ze wat te verbergen of zo? Dus diepe, diepe teleurstelling daalde over mij heen. Heb ik een goed alternatief gevonden voor chips, is het dubieus waar het van gemaakt is… en braaf als ik ben, neem ik liever het zekere voor het onzekere… en laat deze chips links liggen.

Maar ja, het bleef toch knagen (wat dan in het kader van eten wel weer komisch is). Dus heb ik de fabrikant gemaild met de vraag hoe het zat. Het antwoord kwam even snel als dat het eigenlijk schattig is: het blijkt dus dat ze inderdaad eerst een mengsel van sojaboonolie en palmolie gebruikten. Afgelopen jaar zijn ze gestopt met het gebruik van de sojaboon. Ze gebruiken alleen nog palmolie met het RSPO certificaat (dat wil zeggen dat het geproduceerd is met respect voor natuur en mens). Ze hebben echter maar één olietank (en hier begint het schattige gedeelte) en die hebben ze na het afschaffen van de sojaboon héél goed schoongemaakt, maar omdat er altijd een kleine kans bestaat dat er toch nog restjes in de tank zijn blijven zitten, hebben ze het voor de zekerheid op de verpakking laten staan. Inmiddels is met 100% zekerheid te zeggen dat er in de bananenchips geen spoortje soja meer te vinden is, maar de verpakkingen zijn nog niet op en ze vinden het zonde om ze weg te gooien… Daarom hebben ze overal maar stickertjes opgeplakt. Dit is gewoonweg zo aandoenlijk dat ik ze die teleurstelling wel wil vergeven. En nog fijner….. de chippies zijn dus in orde!!!

Oké, nu we vastgesteld hebben dat deze Paleo chips inderdaad Paleo proof zijn, is het tijd voor de product review:

Allereerst het zakje: behalve dus dat de ingrediëntenlijst een klein paniekaanvalletje op kan leveren, ziet de verpakking er leuk uit. Er is wel één probleempje: ik krijg hem niet open! Het materiaal is zó stevig dat ‘een zak chips opentrekken’ voor de Banana Joe niet opgaat. Er zit wel een soort ‘scheurbeginnetje’ bovenin, maar die levert nou niet bepaald een gat op waar je met je hand makkelijk ingaat, als je al de mazzel hebt dat je niet het hele zakje aan gort hebt getrokken. Ik knip tegenwoordig dus heel braafjes het bovenste randje van het zakje af. Dat doet een beetje af aan de ‘zak-open-trek-ervaring’ maar levert een gat op dat een stuk lekkerder eet (grappig, nooit gedacht dat het gat in de zak meehelpt aan de eetervaring, maar wonderlijk genoeg doet dat het dus wel, waarschijnlijk op dezelfde manier waarop ik de zak altijd rechtop leeg eet. Dat wil zeggen: het gat moet aan de bovenkant van de zak, vanuit de onderkant eet niet lekker. Heb jij dat ook? Of ben ik gewoon echt raar?!? ;).

In een zakje zit ongeveer 50 gram aan chips, dat staat gelijk aan minimaal twee bananen. Dat lijkt op zich niet zo veel, maar ik moet zeggen dat ik het genoeg vind en dat terwijl ik vroeger zo’n grote zak in mijn eentje op kon. De bananensoort die wordt gebruikt, is de Hom Thong banaan, ook wel de ‘Golden Banana’ genoemd, die groeit in Zuid-Oost Azië en schijnt heel bijzonder te zijn, mij zegt het verder niet zoveel. De Banana Joe chips zijn er in vijf smaken: Sriracha with pickled garlic, Gruyère cheese, Sea salt, Hickory BBQ en Thai sweet chili, maar alleen de Sea Salt zijn Paleo chips, de rest bevat allerlei niet-Paleo ingrediënten (maar wie weet, passen ze daar het recept ook nog van aan). Ik heb dus alleen de Sea Salt geprobeerd. Ondanks dat je aan de chips kunt zien dat het van banaan is gemaakt, proef ik er met geen mogelijkheid banaan in terug. Groot pluspunt! Ze zijn veel minder vet dan reguliere chips en hebben een wat drogige nasmaak die ik verder niet vervelend vind. Er had van mij wel iets meer zout op gemogen, maar dat los ik simpel op door er zelf nog wat overheen te strooien.

Inmiddels kun je de chips bij verschillende winkels kopen: bij Holland and Barrett dus, maar google maar eens en je vindt nog veel meer aanbieders. Zoals wij Paleo-ers wel gewend zijn, is dit niet de goedkoopste chips die je kunt aanschaffen. De prijzen variëren van € 1,70 tot € 1,89, maar bijvoorbeeld bij Holland and Barrett hebben ze regelmatig een twee-halen-één-betalen-actie en als je daar gebruik van maakt, vind ik het best een oké prijsje. Het is wat mij betreft het geld in ieder geval waard. Je kunt ze trouwens ook direct bij de Nederlandse distributeur Snoep Goed kopen (en nu ik erover nadenk, het was hún nieuwsbrief die me op het spoor van de chips bracht. Snoep Goed heeft als missie de lekkerste en beste snacks naar Nederland te halen. De snacks moeten wat hen betreft niet alleen gezond zijn, maar ook heel erg lekker. Kijk, daar hou ik van!). Klein minpuntje: ze verkopen de zakjes met een minimale afname hoeveelheid van 24 zakjes… Alhoewel, nu ik er over nadenk, is dat eigenlijk een plus, ik denk dat ik dat aantal wel op weet te eten (en in een verbazingwekkend korte tijd ook nog :).

Smaken deze Paleo chips nu echt als gewone chips? Toen ik het de eerste keer at, vond ik het het meest lijken op gewone chips die net te kort is gebakken, daarbij was het drogige mondgevoel en gebrek aan vettigheid even wennen, maar halverwege het zakje had ik de smaak goed te pakken (letterlijk!) en deerde dat niet meer. Ik denk niet dat ik kan zeggen dat deze Paleo chips exact naar gewone chips smaken, maar het komt wel verrekte dicht in de buurt. Zin in chips hebben, levert voor mij nu geen enorme innerlijke strijd meer op (zal ik wel of niet voor één keertje zondigen?!?!), het is gewoon geen issue meer en ik merk dat ik niet meer met een schuin oog naar mijn echtgenoot zit te gluren als hij chips eet, ik trek gewoon mijn eigen zakje open! Nou ja, ik knip hem open, da’s nog wel een dingetje, maar verder: als je volgens de Paleo lifestyle leeft en je mist je snaaimomentje, proef dan zeker deze Paleo chips!

Paleo Sticky Toffee Cake

Paleo Sticky Toffee Cake doet het altijd heel goed op verjaardagen (oké, oké, ik geef toe: ook prima tussen de verjaardagen door!). Deze cake is zo zoet, sticky en kneitervol smaak dat de niet-Paleo-peeps echt niet door hebben dat dit een Paleobaksel is. Ik weet het, dat wordt vaker beweerd, maar het is echt zo! Sticky Toffee Cake wordt gezien als een moderne Britse klassieker. De cake wordt gestoomd en overgoten met een toffeesaus. Het wordt gegeten als een dessert en eigenlijk wordt het Sticky Toffee Pudding genoemd. Het recept verscheen voor het eerst in The Good Food Guide Dinner Party Book, geschreven door Patricia Martin. Zij runde een hotel gedurende de tweede wereldoorlog en had het recept gekregen van twee Canadese officiers. Ik weet niet waar ik het recept oorspronkelijk vandaan heb, maar ik maak het al jaren. Uiteraard moest er een Paleovariant komen! Dus ik ben aan de slag gegaan en na een paar pogingen was hij daar: de perfecte Paleo Sticky Toffee Cake. Zelfs als ik het Paleo-leven terug naar de oertijd zou verwijzen, zou ik dit recept op deze manier blijven maken!

Paleo Sticky Toffee Cake

Paleo Sticky Toffee Cake


Voor de cake:

  • 200 gram dadels
  • 200 ml water
  • 1 tl baksoda
  • 100 gr kokosolie
  • 150 gr palmsuiker
  • 1 tl vanille aroma
  • 2 eieren
  • 120 gr amandelmeel
  • 60 gr chufameel (of kokosmeel)

Voor de toffee:

  • 75 gr palmsuiker
  • 60 ml water

Verwarm de over voor op 175 graden.

Snij 200 gram dadels in kleine stukjes (zoals je aan de foto kunt zien, ben ik het deze keer vergeten… maakt niet uit voor je baksel, maar her en der kleine stukjes is toch lekkerder). Je hoeft geen verse dadels te gebruiken, de gewone voorverpakte dadels zijn prima zolang er geen suiker of andere troep aan toe is gevoegd. Ik hoor je denken: ‘Suiker? Toegevoegd aan dadels? Waarom?!’ Inderdaad, maar ze doen het…  Doe ze in een klein pannetje en giet er 200 ml water bij. Breng het geheel aan de kook en laat het 5 minuten doorpruttelen. Haal de pan van het vuur en roer er 1 theelepel baksoda door. Geen zorgen als het gaat bruisen, dat hoort zo! Laat het iets afkoelen.

Mix 100 gram gesmolten kokosolie met 150 gram palmsuiker en 1 tl vanille aroma. Klop er vervolgens twee eieren door. Voeg dan het meel toe. Na hevig experimenteren kwam ik uit op een mengsel van 120 gram amandelmeel en 60 gram chufameel. De chufa kun je ook vervangen door kokosmeel (was ook één van de experimenten), maar persoonlijk vind ik de cake het lekkerst met amandel en chufa.

Nadat je alles goed door elkaar hebt geroerd, voeg je de dadels toe. Het hele beslag doe je over in een cakeblik. Ik frommel er meestal eerst bakpapier in (het past altijd net niet lekker, vandaar het frommelen). Op de één of andere manier heeft ‘invetten’ bij mij nooit het gewenste resultaat: de halve cake blijft alsnog in het blik zitten. Daarom ben ik overgestapt op bakpapier, veel gemakkelijker. Je tilt de cake er zo uit! Zet de cake voor 40 minuutjes in de oven.

De laatste 10 minuten van de baktijd gebruik je om de toffeesaus te maken. Je lost 75 gr palmsuiker op in 60 ml water. Breng het aan de kook en laat het 5 minuten belletjes blazen. Het lijkt of het gaat verbranden, maar dat valt wel mee, pas wel op: het wordt ongelofelijk heet! Gegarandeerd blaren als je het op je vingers krijgt.

Je zult zien dat de cake al vrij donker is na 40 minuten. Dat is bij deze juist lekker. Een goede Paleo Sticky Toffee Cake is een beetje afgefikt! Haal de cake uit de oven en prik er met een satéprikker allemaal gaatjes in. Giet vervolgens de toffeesaus over de cake (daar zijn die gaatjes voor, dan trekt de toffee helemaal door je cake heen, yum!) en zet de cake nog 10 minuten in de oven.

Laat de cake iets afkoelen en snij hem dan in plakken. Warm heel erg lekker, en, als je het redt: koud ook zalig én als je dan nog over hebt (oh die beheersing! ;) de cake kan prima ingevroren worden.

Paleo ketchup

Ik at eigenlijk bijna nooit ketchup. Ik vond het lekker bij mijn hamburgertje en bij zo’n enorme gehaktbal met een gekookt ei erin. Ken je die? Maar verder eigenlijk niet. Ja, als ik weer eens een lijnpoging deed, dan skipte ik de mayonaise en koos in plaats daarvan voor tomatenketchup. Onder het mom ‘rode sausjes maken minder dik dan witte sausjes’. Dat hield ik nooit lang vol. Slechter is vaak nou eenmaal lekkerder. Tot ik erachter kwam hoeveel suiker er in ketchup zit. Van elke 100 gram ketchup (als we Heinz nemen, wat mij betreft toch ‘de echte’) is bijna een kwart suiker! Een kwart!!! Ik voel me toch een beetje belazerd. Sinds ik Paleo ben gaan eten, heb ik een aantal keer een poging ondernomen tomatenketchup te maken, want alle supermarktketchup is Paleotechnisch prut. Maar het was het iedere keer net niet. Of eigenlijk helemaal niet. Blijken die suikers verdorie toch wel heel belangrijk voor de smaakbeleving… Twee weken terug, toen ik dacht dat de zomer eindelijk was begonnen (hoe naïef, het komt momenteel weer met bakken uit de hemel) en ik bezig was met het voorbereiden van een bbq, heb ik een nieuwe poging ondernomen. En met succes: niet alleen leverde mijn experiment een heerlijke Paleo ketchup op, ik ontdekte later dat je er met een beetje aanpassing in ene moeite door een fantastische curry van kan maken!

Paleo ketchup

Paleo ketchup


  • 1 groot blikje tomatenpuree (140 gram)
  • 60 ml honing
  • 60 ml coconut aminos
  • 1 eetlepel appelcider azijn
  • 1 theelepel paprikapoeder
  • halve theelepel knoflookpoeder
  • halve theelepel peper
  • halve theelepel zout
  • mespuntje gemberpoeder

Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik


De bereiding is echt supersimpel: alles bij elkaar en roeren maar! Wees voorzichtig met de honing, je kunt beter eerst een beetje doen, dan proeven en eventueel bijzoeten. Zeker als je al een tijdje Paleo eet, is de ketchup al snel te zoet.

Dit recept levert zo’n 250 ml aan tomatenketchup op. Je kunt het overdoen in een glazen flesje of potje en dan is het in de koelkast te bewaren. Ik durf niet te zeggen hoe lang het houdbaar is. Ik ga er vanuit dat de houdbaarheid vergelijkbaar is met die van tomatenpuree, en laat ik die informatie nou nergens kunnen vinden. Een blikje dat je dicht laat, is zo ongeveer eeuwig houdbaar, maar als het eenmaal open is? geen idee. Op allerlei websites wordt geadviseerd om het in te vriezen, of onder een laagje olie te zetten, maar dat is in deze niet echt aan te raden. Mocht jij wel weten hoe lang het houdbaar is: ik hoor het graag!

En dan de curry-variant: dat is zelfs nog simpeler te maken. Gewoon net zo lang kerriepoeder toevoegen tot het sausje precies is zoals je hem lekker vindt. Eerlijk is eerlijk, deze Paleo ketchup is zalig, maar ik ben nog steeds geen grote ketchup-eter, maar die curry met een biologisch runderchipolata worstje van de bbq… mmmmm! Heel erg lekker! ^%& die regen, ik ga gewoon bbq-en!

Kipspiesjes in honing-mosterd marinade

Eindelijk is het dan zomer! Oké, oké ik zal nu niet te veel gaan piepen dat het me eigenlijk te heet is (momenteel is het 34 graden in de schaduw, echt véél, vééls te heet!), want wat hebben we er lang op moeten wachten. En zodra het mooi weer is, wil ik bbq’en!!! Als er toch iets in de buurt komt van het echte oermensgevoel dan is het wel het grillen van een stukje vlees boven een open vuurtje. Die gasten hadden echt mazzel, die bbq’den elke dag! Aan de andere kant hadden ze vast niet zo’n lekkere marinade als ik je nu ga voorschotelen. Kortom: geniet van het mooie weer en van deze kipspiesjes in honing-mosterd marinade.

Paleo kipspiesjes met honing-mosterd marinade

Kipspiesjes in honing-mosterd marinade


  • kipfilet
  • honing
  • mosterd
  • knoflook
  • peper

Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik


Ik zie je al denken: ‘huh? ze is de hoeveelheden vergeten te vermelden…?!’ Nee hoor, dit is zo’n typisch ‘doe maar wat’-recept. Negen van de tien keer wordt de hoeveelheid kip die ik gebruik bepaald door wat er zich toevallig in de vriezer bevindt en dat bepaald dan weer hoeveel marinade ik maak. Aangezien ik elke keer op de bonnefooi wat bij elkaar gooi, smaakt het elke keer anders, maar altijd even lekker. Da’s fijn, want zelfs met de ogen dicht kan deze marinade niet mislukken (al geef ik geen garantie dat de keuken schoon blijft ;).

Snij de kipfilet in blokjes van ongeveer 3 bij 3 cm. Maak de marinade door vloeibare honing en mosterd te mengen. Let goed op welke mosterd je gebruikt, want de meeste potjes die je in de supermarkt vindt, zijn ab-so-luut niet Paleo. In een eerder artikeltje dat ik schreef, kun je lezen welke mosterd je wel kunt gebruiken.

Ik hou van zoet dus ik begin altijd met een verhouding van drie eetlepels honing en een halve eetlepel mosterd. Handjes wassen, vingertje erin en even proeven. Lekker? Dan kun je het zo laten, anders naar smaak honing of mosterd toevoegen. Blij? Dan kun je, ook weer naar smaak, knoflook en peper toevoegen.

Giet de marinade over de kip en schep de blokjes om. Je hoeft het niet te laten intrekken, maar dat is wel lekkerder. Als je het laat intrekken, heb je tijd om je satéstokjes in een bakje met water te laten weken. Is niet per se nodig, maar het zorgt er voor dat ze straks tijdens het bbq’en minder snel verbranden. Steek de blokjes kip op de satéstokjes en dan kunnen ze op de bbq! Blijf er tijdens het grillen bij, want door de honing kunnen ze makkelijk aanbranden.

Serveer er bijvoorbeeld zelfgemaakte knoflook-mayonaise bij en je hebt een kipspiesje waar de oermens z’n vingertjes bij op zou eten! Oh, en trouwens, mocht het Nederlandse weer nou doen wat het altijd doet (prachtig zomerweer afstraffen met onweer, regenstormen en dat soort ellende): uit ’t pannetje is deze kip in honing-mosterd marinade ook zálig!

Paleo pasta met spinazie, spekjes en tomaat

In mijn vorige artikeltje over de pasta van The Other Pasta kon je lezen dat de Sesam Fusilli heel lekker is. Pasta kan weer gewoon op je Paleo menu! Hiep, hiep! Maar ja, welke saus serveer je er dan bij? Uit een pakje? Iek! Nee, natuurlijk niet! Roomsausje? Nope, balen zeg! Tja, heb je eindelijk pasta gevonden, is de saus een issue… Ik ben dus druk aan het experimenteren geslagen en ben tot een heel lekker resultaat gekomen. Nou kan ik bescheiden ‘al zeg ik het zelf’ toevoegen, maar de niet-Paleo-ers in mijn directe omgeving vonden hem ook lekker. Conclusie: hij is lekker! Vandaag deel ik dus het recept voor Paleo pasta met spinazie, spekjes en tomaat.

paleopasta met spinazie, spekjes en tomaat

Paleo pasta met spinazie, spekjes en tomaat


  • 160 gram Sesam Fusilli
  • 375 gram spekreepjes
  • 750 gram spinazie
  • 250 gram cherrytomaatjes
  • handje pijnboompitjes
  • peper
  • 2 eetlepels mayonaise

Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik


Kook de fusilli in 7 minuten beetgaar en laat het daarna uitlekken.

Bak in de tussentijd in een andere pan de spekjes uit. Als ze bijna goed zijn, voeg je de spinazie toe. Snij de tomaatjes door de helft en voeg ze toe als de spinazie gesmolten is. Voeg daarna de pijnboompitjes en wat peper toe. Hussel alles goed door elkaar en laat het even pruttelen.

Roer de fusilli door het spinaziemengsel. Niet te enthousiast roeren, de sesam fusilli is wat breekbaarder dan gewone pasta. Met beleid dus! Daarna schep je er twee eetlepels paleo-proof mayonaise door en klaar!

De hoeveelheden zoals ik hier heb aangegeven zijn voor ongeveer vier personen. Heel strikt hoef je je er echter niet aan toe houden. Meer spekjes of pijnboompitjes? Snap ik! Lekker doen! Meer spinazie? … nah, snap ik minder, maar hé, het is jouw feestje, dus ook lekker doen!

Als je wat over hebt, is het prima om het bijvoorbeeld voor de lunch van de volgende dag te bewaren. Eet smakelijk!

Paleo pasta

Het is leuk om te zien dat het fenomeen Paleo steeds bekender wordt, en dat er dus ook langzaam maar zeker steeds meer producten op de markt komen die Paleo proof zijn! Neem nou mijn meest  recente vondst: Paleo pasta! Pasta vond en vind ik heerlijk, koud als salade, warm met saus, uit de oven, allerlei soorten waren goed en oh wat heb ik het gemist! Heel soms zondig ik een beetje met speltpasta. Ik heb allerlei soorten geprobeerd maar die zijn meestal zo ‘spelterig’, ik weet niet hoe ik dat beter moet uitleggen. Uiteindelijk vind ik de speltspaghetti van de Albert Heijn of de Neptunuspasta van Smaakt het lekkerst, maar ja, spelt is en blijft een graan en dus niet Paleo. Ik was dan ook bijzonder enthousiast toen ik deze Paleo pasta vond, maar zou het lekker zijn?

paleo pasta palejo

Ja, dat is het!

The Other Pasta heeft een hele lijn pasta’s uitgebracht die 100% Paleo zijn! Er zijn drie soorten pasta’s (tagliatelle, fusilli en spaghettini) en elke soort is in vier smaken verkrijgbaar (kastanje, lijnzaad, sesam en zonnebloem).  Het lijkt eigenlijk een beetje een vaag bedrijf. Het is gevestigd in Rotterdam, so far so good, maar de website van The Other Pasta is in 2015 opgericht en is tot op heden niet ‘af’. Veel pagina’s hebben bijvoorbeeld de melding dat de informatie nog volgt. Het viel me al eerder op de pasta met enige regelmaat niet leverbaar is. Zou het zo’n succes zijn dat ze de productie niet kunnen bijbenen? Laat staan dat ze tijd hebben om de site bij te werken? Maar goed, je denkt vast: hou op met neuzelen over dat bedrijf en vertel me hoe die Paleo pasta smaakt!

Komt ‘ie dan: ik ben begonnen met de zonnebloem spaghettini, maar die vond ik (in tegenstelling tot mijn nota bene niet-Paleo echtgenoot) niet zo lekker. De pasta was, ook na het maximale aantal kookminuten enorm al dente (en maar kauwen!). Pasta moet wat mij betreft glibberig en flexibel zijn en als je er aan trekt (haha, ik zou niet weten waarom je dat zo willen, maar vooruit) dan veert het terug. Deze pasta was stug en brokkelig. Kortom, het mondgevoel was niet hetzelfde als bij ‘gewone’ pasta. De smaak was op zich oké, maar erg eh, smaakvol, dat wil zeggen, het overschaduwde compleet de saus. Lijkt me ook niet de bedoeling. Toen heb ik de sesam spaghettini geprobeerd. En eigenlijk leverde dit hetzelfde resultaat op: ik teleurgesteld en manlief enthousiast. Ik had er al geen zin meer in, maar ja, de sesam fusilli had ik ook gekocht en weggooien is zonde. Ik verwachtte dat de fusilli van sesam hetzelfde zou smaken als de spaghettini van sesam, maar dat bleek dus niet zo te zijn! De fusilli benadert het best het mondgevoel van ‘echte’ pasta en het heeft wel meer smaak dan ‘gewone’ pasta, het smaakt eerder een beetje notig dan sesammerig, maar niet zodanig dat het ontzettend overheerst. Conclusie: joehoe!!! Pasta kan weer op het menu!

Deze Paleo pasta is gemaakt van sesammeel, tapiocazetmeel en ei. Meer niet! Hou er wel rekening mee dat hij erg vult. Op de verpakking staat dat je uit moet gaan van 80 gram pasta per persoon, maar dat bleek veel te veel te zijn, ik ga eerder uit van 60 gram per persoon. Dat is ook nog eens voordeliger, want met prijzen variërend van € 3,60 tot € 3,98 voor een zakje van 250 gram, is het geen goedkope pasta. Op de website van The Other Pasta zelf staat dat de verkoopinformatie nog volgt. Daar schiet je dus niet zo veel mee op. Ik koop het zelf via Puur Mieke of Paleo Store, maar daar is het op het moment dat ik dit schrijf, hoe verrassend, tijdelijk niet leverbaar.

Kortom, mis je je pasta? Dan moet je zeker deze Paleo pasta uitproberen. Hopelijk worden de leveringsproblemen snel opgelost, dan kunnen we er allemaal van genieten.

Trouwens, heb jij één van de andere soorten geproefd? Laat in de comments weten wat je er van vond. Ben benieuwd!

Walgelijk gezonde smoothie

Als je me een beetje kent of al een tijdje volgt, mag het geen geheim voor je zijn: mijn bourgondische zelf (ongeveer 99%) Blieft Geen Groente! Zelfs na twee jaar stug het Paleodieet volhouden, kan ik er nog steeds geen warm en fuzzy gevoel van krijgen. Groenten? Blegh! Het verstandige deel van mezelf (ongeveer 1%, afgerond naar boven…) zegt Groente Is Gezond! Recepten waar wel groenten in zitten, maar waarbij je het niet doorhebt (incognito groenten zeg maar), maken mij dan ook 100% blij. Kortom, pak een stoel, ga rustig zitten om straks niet om te vallen van de schok. Hierbij presenteer ik: een Walgelijk Gezonde (maar verrassend lekkere) Smoothie!

paleo recept walgelijk gezonde smoothie

Walgelijk gezonde (maar verrassend lekkere) smoothie


  • 1 blikje ananas inclusief het sap
  • 1oo ml sinaasappelsap
  • 4 roosjes broccoli
  • flinke hand spinazie
  • snufje gember

Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik


De bereiding is echt super simpel. Mik alles in een hakmolentje en maal het zo fijn als je wilt. Als je een blender of een staafmixer gebruikt, gaat dat volgens mij ook prima. Giet het over in een glas en het grote Gezond Doen kan beginnen.

Dit receptje heb ik uiteraard niet zelf bedacht (ik een recept bedenken met groenten, het idee alleen al!). Ik zat laatst te bladeren in de Allerhande (die, net als de Boodschappen, steeds meer Paleoproof recepten opneemt, erg leuke trend!) en toen zag ik het recept waar ik mijn walgelijk gezonde smoothie op heb gebaseerd. Nou wilde het toeval dat ik zowel spinazie als broccoli in huis had. Dat komt dus ongeveer eens in de 100 jaar voor, dus ik dacht: het lijkt me niet te drinken, maar als ik dit recept wil proberen dan is nu het moment. Dus alles geblenderd en nou ja, de rest is geschiedenis. In het oorspronkelijke recept werd ook nog komkommer gebruikt (en de verhouding groenten/fruit was iets, eh, ongunstiger, zeg maar). Nou lust ik komkommer wel, maar ik krijg er altijd dorst van en de smaak overheerste flink. De tweede keer (ik beken, de smoothie was zelfs zo lekker dat ik hem nog een keer heb gemaakt) heb ik de komkommer weggelaten en dat was stukken beter.

Kortom: je kunt er ook nog komkommer bij gooien als je wilt. Hoe dan ook ben je ook zonder komkommer al heel goed bezig met dit recept. Applausje voor jezelf!

Is ‘ie op? Check je tandjes even op groene dingetjes die er stiekem tussen zijn gaan zitten. Voor je het weet loop je de rest van de dag supertrots op jezelf te wezen (groenten naar binnen gewerkt, yeah!) terwijl je eigenlijk voor gek loopt. I rest my case: groenten zijn sneaky bastards.

PaleJo Vlaflipje bekeken door 12.000 mensen!

Wat van de week gebeurde is té leuk, dat moet ik gewoon even delen. Ik blogde eerder deze week over het Paleo Vlaflipje. Als ik een recept van iemand anders als basis gebruik, dan vraag ik diegene altijd om toestemming om te bloggen over het recept. Zelfs als dat van mij niet meer lijkt op het origineel. Ere wie ere toekomt, toch? Dus meestal gaat het zo dat ik de bedenkster (meestal zijn het toch dames) mail, dan heb ik vaak al heel snel antwoord dat ze het fijn vinden dat ik het eerst vraag en dat het oké is als ik over hun recept blog. Dan schrijf ik erover en stuur ze een link, zodat ze zelf het resultaat kunnen zien. En dat is dan dat, op naar het volgende recept. Zo geschiedde ook met het Palejo Vlaflipje. Maar deze keer liep het anders af…

Palejo Vlaflipje getweet naar 12000 volgers

 

Alisa van Go Diary Free (dat is dus de bedenkster van het originele recept) heeft over mijn blog getweet. Blijkt ze 12.000 volgers te hebben! Whoeaoeaoeaoea! Supergaaf!

Aan de andere kant… 12.000 mensen hebben ook kunnen zien dat ik nodig mijn tuinmeubels weer eens in de beits moet zetten. Oeps… Ach, wat maakt het uit. Twaa-lef-dui-zend mensen hebben mijn PaleJo Vlaflipje gezien. 12.000! Hoe cool is dat?

Paleo Vlaflipje

In een eerder artikel over Porridge schreef ik dat ik niet zo gek ben op pap, maar dat ik na het maken van de porridge met banaan helemaal om ben! Vla daarentegen heb ik wel altijd lekker gevonden. Alle soorten lustte ik wel, maar, hoe verrassend, smaken als chocolade, karamel en hopjes gingen er bij mij met het grootste enthousiasme in. Toen enter Paleo, exit vla… Dacht ik… Want ja, een niet onbelangrijk deel van vla komt uit een koe (toen ik klein was vond ik het altijd erg vermakelijk om na te denken over hoe de wei eruit zou zien als iedere smaak ook een echte eigen koe had: de aarbeienvla-koe, op en top prinsessenroze, nageltjes en wimpers gedaan, dartelde vrolijk rondom de ietwat saaie en depri ‘het gaat vast regenen’ bruine chocoladevla-koe en de bleke ‘ik heb vast iets onder de leden’ vanillevla-koe. Ietwat té druk en vrolijk vonden de hopjesvla-koe en de karamelvla-koe, maar ja die waren ook niet zo fancy gekleurd en dus gewoon stikjaloers…… maar goed we dwalen af). Vla = lactose = niet Paleo punt. Punt? Nope! Ik ben zó blij dat ik dit recept tegenkwam! Dit Paleo Vlaflipje is helemaal Paleo en toch zo vla als je het je maar kan bedenken. Jam!

paleo vlaflipje recept palejo

Paleo Vlaflipje


  • 1 banaan, in plakjes ingevroren
  • 2 eetlepels amandelboter
  • 120 ml amandelmelk (hoe verfrissend, eindelijk eens niet die eeuwige kokosmelk)
  • snufje zout
  • vanille aroma
  • 1,5 eetlepel cacao
  • 1 medjool dadel
  • 1 eetlepel agavesiroop
  • 4 ijsklontjes
 Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik

Als het goed is, heb je ongeveer gister een banaan gepeld, in plakjes gesneden en ingevroren. Zo niet, gauw doen en dan maar geduld hebben tot het enigszins bevroren is.

Doe de bevroren banaan in de hakselbeker van je staafmixer. Voeg de amandelmelk, de amandelboter, een snufje zout en een halve theelepel vanille aroma toe. Goed blenden (hou de deksel er stevig op, de amandelmelk heeft de neiging door het deksel heen te spetteren). Doe de helft van dit mengsel tijdelijk over in een glas.

Aan de overgebleven helft voeg je de cacao, de fijngesneden dadel, de agavesiroop, de ijsklontjes (in mijn geval in de vorm van space invaders :) en wederom een halve theelepel vanille aroma toe. Heb je trouwens geen medjool dadels maar gedroogde dadels? Werkt ook prima, neem er dan twee want gedroogde dadels zijn over het algemeen kleiner en let erop dat er niets aan is toegevoegd (zoals suiker, ik weet het, belachelijk, maar het gebeurt!). Goed blenderen. Dat maakt door de ijsklontjes een enorme herrie en je zal af en toe de cacao naar beneden moeten doen en eventueel de dadel van de snijmesjes af moeten pielen. Blenden tot er alleen nog kleine stukjes ijs en dadel in zitten.

Nu het lastige gedeelte: schenk de helft van het chocolademengsel in een groot glas. Schenk dan het mengsel dat je apart had gezet erop. Voorzichtig, zodat de laagjes niet mengen. Tenslotte schenk je het laatste beetje chocolademengsel erop en bestrooi je het geheel met cacao nibs (dat zijn kleine korreltjes rauwe cacao). Lepeltje erin, op een luie stoel in de tuin neerploffen en genieten maar van je Paleo Vlaflipje!

Als je jezelf nóg meer wil verwennen dan je al aan het doen bent (kan dat? Ja, dat kan!), dan doe je tussen de laagjes ook een beetje cacao nibs…. ziet toch niemand :)

Voor de kritische lezer: feitelijk gezien is dit geen vlaflip. De vlaflip werd in de jaren ’60 bedacht door een mevrouw uit Oss. Wikipedia leerde mij dat haar man bij een zuivelfabriek werkte en iets moest verzinnen om vla hip te maken. Vla had in die dagen namelijk last van een stoffig imago (eh ‘in die dagen’? volgens mij is vla altijd al wel een beetje oubollig geweest. Lekker, maar wel oubollig). De échte vlaflip heeft onderop een laagje rode limonade, dan een laag vanillevla en daarna yoghurt. Het was bedoeld als toetje. Dit Paleo Vlaflipje is ook zalig als ontbijt of lunch en heeft eigenlijk alleen het drie-lagen principe gemeen met het origineel. Waarom dan toch de naam Vlaflipje? Gewoon, omdat ik het een leuk woord vind (Vla-flip-je… Vla-flip-je, haha!). Ook grappig: ik hou van vla, van yoghurt én van limonade, maar die drie in één glas? No thanks! Van het Paleo Vlaflipje heb ik echter al wel enkele glazen achter de kiezen…  en ik ken het recept pas twee weken!

Het oorspronkelijke recept is van Alisa Fleming (zij noemt het een shake, om de boel nog ingewikkelder te maken). Alisa blogt op Go Dairy Free over lactosevrij leven. Ze eet wel granen en zo, dus niet alle recepten zijn Paleo. Haar recept voor wat zij Chocolate almond butter cup shake noemt en waarop ik mijn Paleo Vlaflipje gebaseerd heb, is dat echter wel en bovendien ge-ni-aal. Gelukkig mocht ik het recept van haar delen op Palejo. Dank aan Alisa voor de herintroductie van vla in mijn dieet! Hip hip hooray for Alisa!

Oh, trouwens, als je haar blog checkt, zie je dat haar laagjes be-la-che-lijk strak zijn. Hoe ze het doet? Geen idee. Ik heb m’n best gedaan (meer dan eens), de uiteindelijk beste beker van de meest rechte kant gefotografeerd, maar dan nog zie je de golfjes. Strakke laagjes zien er grappig uit, maar ik zou me er niet te druk om maken: tijdens het eten mengt de boel toch door elkaar. Dus laag voor laag in je glas gieten, je schouders ophalen over het resultaat en nog er nog erger van gaan genieten dan je al van plan was!

De niet-Paleo-er ploetert óók!

En toen, helemaal uit het niets, had ik in ene een gastblogger! Edwin, mijn echtgenoot, stuurde me een mailtje met als onderwerp ‘het leven van een niet-Paleo-er’. Ik dacht dat het een link naar één of ander artikel was, maar het bleek een soort ingezonden brief te zijn, van mijn liefje! Hij was op het idee gekomen dat er op PaleJo.nl ook eens aandacht zou moeten zijn voor niet-Paleo-ers die een huishouden (en dus de maaltijden) delen met een Paleo-er en dat dat met een beetje aanpassing prima te doen is.

Nadat ik was bijgekomen van alle verlegenheid (página’s en página’s inleiding over hoe een geweldige echtgenote en kokkin ik eigenlijk ben en die ik je verder zal besparen… hahaha!), vond ik het eigenlijk wel een heel goed idee van hem. Ik ben natuurlijk het lijdend voorwerp in dit hele Paleo verhaal. Ik ben degene die Paleo móet eten, maar ik ben ook degene waarbij het wat oplevert: mijn gezondheid is met sprongen vooruitgegaan. Maar ik realiseerde me door zijn brief dat ik eigenlijk te weinig stilsta bij wat het voor hem betekent: hij wordt geconfronteerd met een hele nieuwe (en lastige) levensstijl die voor hem eigenlijk niet eens nodig is. Het komt vast vaker voor dat maar een deel van het gezin overschakelt naar een nieuw eetpatroon. Ter leering ende vermaeck vind je in dit artikel hoe wij de combinatie Paleo-er/niet-Paleo-erin de praktijk ervaren, met in de blokquotes stukjes uit de brief van Edwin.

Zoals jullie misschien al in het ‘over mij’-stukje van Jolanda hebben gelezen (zo niet dan dat dan snel even doen), weten jullie hoeveel symptomen zij had voordat zij hier aan begon. Eerlijk gezegd was ik blij voor haar dat zij nu eindelijk iets gevonden had dat voor haar hielp, maar voor mij betekende dat ik ál het lekkers dat zij daarvoor maakte (en geloof me, dat was veel en lekker!) moest gaan missen.

Ik kookte vroeger nogal eh… bourgondisch… veel kaas, veel room, veel pasta. Groenten probeerde ik wel heel braaf elke dag te eten, maar meer omdat het moest. Die wist ik dan ook nog zodanig incognito in het recept te verwerken dat je eigenlijk niet doorhad dat er überhaupt groente in zat. Goede groentes proefde, rook en zag je wat mij betreft bij voorkeur niet. Mijn echtgenoot waardeerde deze kookstijl enorm en gezamenlijk smulden we onze dagen door. En toen kwam het omslagpunt: ik ging ‘aan de Paleo’. Voordat ik echt en cold turkey over zou gaan had ik me terdege voorbereid en vast een soort weekmenuutje opgesteld. Want ik had wat waarschijnlijk iedereen had die ooit met Paleo is gestart: waar moet je in hemelsnaam beginnen? Al surfend op het internet werd ik niet blij… moest ik dát gaan eten? Het leek me allemaal niets en Edwin leek het ook niets. Dus maar besloten vaak dubbel te koken.

In het begin was ze zo lief om twee porties te maken. Ik proefde haar prakje en zij keek jaloers naar dat van mij, maar zoiets hou je niet lang vol.

Dat klopt, het kost al veel meer tijd om boodschappen te doen en eten te koken, laat staan als je dubbel kookt! Daarnaast voelde ik me tijdens elke avondmaaltijd flink zielig: ik zat met lange tanden op mijn wortel te knagen terwijl meneer naast me zijn gebakken aardappeltjes en roomsausjes zat te verorberen. En het rook allemaal zo lekker! Opgeven was echter geen optie, dus zijn we gewoon stug zo doorgegaan en langzaam (heeel langzaam!) breidde ik mijn receptendatabase uit met dingen die eigenlijk best wel lekker waren en hoe meer ervaring ik in het Paleo-koken had, hoe beter de recepten gingen smaken.

Jolanda werd in het diepe gegooid en heeft eigenlijk alles van het internet geleerd en er vervolgens een eigen draai aan gegeven. In het begin was het echt niet lekker, maar ze is iemand die niet snel opgeeft. Van niet zo heel lekkere recepten heeft ze heerlijke recepten gemaakt. Voordat jullie het hier op haar blog zien, heeft ze het gemaakt, geproefd, weer opnieuw gemaakt. Soms gaan er wel drie á vier versies overheen voordat jullie het hier vinden.

‘Echt niet lekker’ Haha de schat, het was soms gewoon ronduit smerig, maar er trad een bizar effect op: bij steeds meer maaltijden gingen de jaloerse blikken niet van mij naar Edwin, maar van Edwin naar mij! Zo had ik bijvoorbeeld een recept gevonden voor pastadeeg op basis van amandelmeel (lijkt niets, maar is geweldig, het recept deel ik nog weleens) en dan maakte ik één saus (uiteraard Paleo) en dan voor hem gewone pasta en voor mij de Paleovariant. Vond ‘ie die van mij lekkerder! Tijd voor een nieuw dilemma want het maken van mijn pasta kostte heel veel tijd. Ik maakte eens in de zes weken een hele batch en daar kon ik dan vier keer pasta van eten. Liever kookte ik voor hem gewone pasta, want anders ging ik te snel door mijn eigen voorraad heen en moest ik elke drie weken aan de slag! Dit gebeurde met steeds meer gerechten en eigenlijk zijn we zo stiekempjes overgegaan naar alleen Paleo. Dus die niet-Paleo-er van mij is eigenlijk een halve Paleo-er geworden!

Ondanks dat het avondeten bij ons Paleo is, zijn er nog genoeg verschillen in ons eetpatroon. Zo ontbijten en lunchen we wel tegelijkertijd als we allebei thuis zijn, maar eten we niet meer hetzelfde. Edwin eet nog steeds zijn boterhammetjes met kaas en ik varieer er op los met salades, soepjes, smoothies en allerlei ander gezond spul (al moet ik wel zeggen dat ook na twee jaar Paleo het water me nog steeds in de mond loopt als ik een boterham zie). De nieuwste ontwikkeling zag ik ook niet aankomen: Edwin vroeg laatst of hij niet ook eens een salade mee naar zijn werk kon nemen. Dus nu kook ik nóg grotere hoeveelheden en heb mijn hele aanrecht volstaan: bordje voor mij, bordje voor Edwin, lunchtrommeltje voor mij en lunchtrommeltje voor Edwin. :)

Snacken doen we soms samen, soms apart. Edwin eet nog steeds zijn chipjes. In het begin kon ik daar zo pissig om worden: hoe kún je nou voor mijn neus die zak leeg gaan zitten eten! Flinke discussies hebben we daarover gehad, maar dat hebben we soort van opgelost door af te spreken dat hij in mijn bijzijn voornamelijk die chipssoorten eet die ik toch niet lekker vind. Als hij dan toch een keer iets snackt wat ik heel lekker vind, zorg ik dat ik iets heb dat ik ook heel lekker vind, dan kost het me minder moeite (in het begin stak ik nog wel eens mijn neus in zijn chipszak, beter de lucht opsnuiven dan helemaal niets, haha, gênant!). Tegenwoordig heb ik ook een heel arsenaal aan snackjes die Paleo zijn en die we allebei lekker vinden, kunnen we toch samen snacken. Nog een voordeel vind ik dat hij dan ook wat gezonder snoept. Alle snoepacties die ik weet te vervangen door een gezondere variant is er één, moet je maar denken!

We hebben nu ook twee frituurpannen: één met kokosolie waar ik Paleo-vriendelijk spul in frituur en één pan met gewoon frituurvet waarin ik niet-Paleo vriendelijk eten frituur.

En tot slot iets wat Edwin gezworen had nooit ‘live’ toe te geven: stiekem voelt hij zich ook beter naarmate hij meer mee-Paleood (is dat een woord?):

Zelfs ik ben Paleo gaan waarderen. Ook al geef ik het niet openlijk toe: Paleo is goed voor mijn spijsvertering. Sinds ik in 2008 kanker heb gehad, heb ik last van mijn darmen. Sinds ik ’s avonds Paleo mee-eet, heb ik hier minder last van. Ik moet dus bekennen dat Paleo echt zo slecht nog niet is.

Ik vind het Paleo-bestaan zeker niet makkelijk en ik denk dat het me niet was gelukt om het vol te houden als Edwin niet volledig achter me stond en dapper door alle mislukte (of wel gelukte maar gewoon vieze) gerechten heenkauwde. Je zou toch stapelverliefd op zo’n jongen worden?

blije oervrouw aanmelding

Kokoskip met kerriemayonaise

Ik zag dat het al weer even geleden was dat ik een avondmaaltijd had gepost. Hoog tijd dus voor dit recept van kokoskip met kerriemayonaise. Het is eigenlijk heel simpel: kip in een kokosjasje, dat je doopt in kerriemayonaise. Meer niet, maar zóó lekker! Dit recept maakte ik al met enige regelmaat voordat ik Paleo ging eten, maar toen gebruikte ik nog bloem. In een stoere bui dacht ik: ‘wat zou er gebeuren als ik de bloem gewoon achterwege zou laten?’ Tadaa: een zalige Paleovariant gebeurde. Die bloem bleek helemaal niet nodig!

palejo paleo recept kokoskip

Kokoskip met kerriemayonaise



Snij de kipfilet in blokjes van ongeveer 3 bij 3 centimeter.

Klop in een diep bord het ei los met 1 theelepel kerriepoeder, peper en zout.

Doe de kokos in een ander diep bord.

Als je ongeveer 3 kipfilets gebruikt, kun je de hoeveelheden ei, kerriepoeder en kokos aanhouden zoals beschreven. Gebruik je meer kip dan zal je waarschijnlijk meer nodig hebben (maar je kunt altijd halverwege bijmaken).

En nu begint het geklieder (heb je de zoete kip uit de oven al eens geprobeerd? Die is ook zo lekker en nóg kliederiger :). Haal de kipstukjes één voor één door het ei en vervolgens door de kokos. Het lijkt omslachtig, liever zou je de kip in één keer in het ei flikkeren, maar geloof me, dat wordt een zooitje. En als je het helemaal netjes wil doen, gebruik je één hand om de kip door het ei te halen, mik je het met diezelfde hand in de kokos en rommel je met je andere hand de kokos over de kip. Als de kip eenmaal goed onder de kokos zit, is het prima beet te pakken. Maar ach, als je niet vies bent van een beetje gekledder: dive right in zou ik zeggen!

Als je alle kipjes van kokos heb voorzien, bak je ze bruin en knapperig in de kokosolie.

Terwijl de kipjes gaar worden kun je vast de sla over de bordjes verdelen. Elke groente is natuurlijk prima, maar persoonlijk vind ik het zachte van de veldsla en het knapperige van de kokoskip een mooie combi.

Roer 2 theelepels kerrie door de mayonaise. Proef even of je het zo lekker vindt en anders doe je er gewoon nog een beetje kerrie bij. Doe het samen met de kip op het bord. Smullen maar!

En zoals veel van mijn diner-recepten: koud ook lekker en dus prima de volgende dag als lunch te eten.

Eet smakelijk!

Pizookie

Verdorie, ik heb van de week het laatste stukje pizookie opgegeten. Ik had er echt eentje moeten bewaren voor als ik dit ging schrijven, want bij het zien van de foto’s loopt het water me alweer in de mond! Het woord ‘pizookie’ is een samenvoegsel van ‘pizza’ en ‘cookie’ en zegt precies wat het is: een koekje ter grote van een pizza! Een koekje ter grote van een pizza? Yes, please! Het principe van een koekje ter grote van een pizza schijnt bedacht te zijn door BJ’s Restaurant & Brewhouse in Amerika en wordt als toetje gegeten. Het kan echter ook prima als lekkers bij de koffie!

palejo-paleo-recept-pizzookie

Pizookie


  • 170 gram amandelboter
  • 100 gram ahornsiroop
  • 1 ei
  • halve theelepel baksoda
  • halve theelepel vanille-extract
  • zout
  • 90 gram chocolade

Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik


Zet de oven vast aan op 180 graden.

Het makkelijkst is het als je alles, behalve de chocolade, in de mengkom van een staafmixer doet en dan blenderen maar! Heb je die niet, ook geen probleem, met de hand kan het ook maar dan moet je gewoon wat harder werken.

Voor de chocolade gebruik je pure chocolade met minimaal 70% cacao. Ik heb altijd de Extra Puur van Verkade. Die was vroeger 75%, maar sinds het recept ‘verbeterd’ is, bestaat de chocolade voor 72% uit cacao. Waarom dit geneuzel over percentages? Omdat de Paleopeeps ervan uit gaan dat de nadelen van bepaalde ingrediënten van reguliere supermarktchocolade niet opwegen tegen de goede eigenschappen cacao, maar alleen als er minimaal 70% cacao is gebruikt. Met de Extra Puur van Verkade zit je voorlopig dus nog goed (en nu maar hopen dat ze niet weer een ‘verbetering’ doorvoeren). Snijd de chocolade in kleine blokjes. Je kunt het malen, maar het zijn straks juist de half gesmolten chocoladechunks die de pizookie zo lekker maken! Schep de chocolade door je beslag.

Neem een springvorm van ongeveer 30 centimeter doorsnede. Bekleed de vorm met bakpapier en spreid het deeg over de bodem uit, laat daarbij ongeveer vijf centimeter tot aan de rand vrij (de doorsnede van je uitgespreide beslag is dan 20 centimeter). Zet het ongeveer 15 minuten in de oven. In ieder geval net zo lang tot de randjes goudbruin zijn en het midden van het beslag niet meer beweegt als je voorzichtig aan het bakblik schudt (alles is, zeg maar, gestold).

Snij de pizookie in pizzapuntjes en serveer direct, hoe heter hoe beter en laat het sweet, sweet eatin’ beginnen! Stel nou hè, dat je nog over hebt… (I know, soms ben ik heel grappig!) dan kun je het koekje prima invriezen. Als je dan een keer een ik-moet-chocola-aanval hebt, kun je er eentje uit de diepvries trekken, even laten ontdooien en smullen maar!

Ik vond dit recept voor de pizookie op de blog van Jessie Beltramo: Just Jessie B, terwijl ik aan het bloggen was over een ander toprecept van haar: porridge (als je dat niet al gedaan hebt: ook maken, lekker!). Dus alle credits gaan naar haar: whoop whoop Jessie!

Paleo fristi

Vroeger was fristi echt een traktatie. Dat kregen we maar heel af en toe, maar (waarschijnlijk juist daardoor) ik vond het héérlijk! Toen ik op mezelf ging wonen, had ik altijd wel wat van die kleine pakjes in huis ‘voor als er kinderen op bezoek kwamen’. Jaja…. : ) Onlangs had ik er in ene zo’n zin in dat ik wat aan het experimenteren ben geslagen om een Paleo variant te maken. Is de uiteindelijke Paleo fristi the real deal? Neuh, maar het komt in de buurt en het is net zo’n lekker genietmomentje als vroeger!

palejo paleo recept fristi

Paleo fristi


  • 175 gram kersen
  • 2 eetlepels agavesiroop
  • 100 ml kokosmelk
  • water

Het makkelijkst is het als je een maatbeker gebruikt en zelfs dan spettert het nog flink. Tenminste de paar keer dat ik de Paleo fristi heb gemaakt, wist ik er een zooitje van te maken (tip: niet maken als je net de keuken hebt gepoetst, gegarandeerd baaleffect!).

Doe 175 gram kersen in de maatbeker. Ik heb nu steeds diepvrieskersen gebruikt, maar vers zal nog lekkerder zijn (al hebben de bevroren kersen natuurlijk het voordeel dat je drankje meteen lekker koud wordt). Oh, voor het geval het niet vanzelfsprekend is: geen pitjes! Als je die erin hebt zitten als je gaat blenderen is de chaos niet te overzien!

Voeg 100 ml kokosmelk toe. Als de kokosmelk niet vloeibaar is, is dat niet erg, voeg dan de 100 ml op de gok toe.

Voeg 2 eetlepels agavesiroop toe en daarna water totdat het peil in de maatbeker op 400 ml staat. Dan proberen te staafmixeren zonder spetteren. Succes! :)

Overigens moet je het mixeren wel een tijdje volhouden om de Paleo fristi helemaal glad te maken (en zeker als de kokosmelk niet vloeibaar was, moet je het wat langer mixen). Zoals je aan de foto kunt zien, had ik dat geduld deze keer niet (en het smaakte nog steeds prima!).

Porridge

Ik hou niet van pap. Havermout, custard, blegh! Griesmeel, de horror! Dat heb ik niet van mijn moeder, die is er dol op. Ik heb het van mijn vader, die houdt er ook niet van. Nu ik erover nadenk. ik heb het dus van mijn… eh pap. Haha! Blijkt er toch een pap te zijn waar ik wel gek op ben! Maar goed, terug naar deze pap, oftewel porridge. Soms zie ik een receptje en denk: ‘dat lijkt me niet te eten, dát moet ik proberen!’ (weird, I know!). Zo ook deze porridge: banaan prakken met amandelboter? Really? Dus ik dat gedaan en heeel voorzichtig geproefd. Maar het is lekker! Echt waar! Nu dit bruinige goedje nog charmant op de foto krijgen….

palejo paleo recept porridge

Porridge


  • 2 bananen
  • 2 eetlepels amandelboter
  • 2 eetlepels geraspte kokos
  • 1 theelepel kaneel
Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik

Nou, over de bereiding kan ik kort zijn: alles bij elkaar en prakken maar!

Ik vond dit receptje op de blog van Jessie Beltramo: Just Jessie B. Nadat ik bekomen was van mijn verbazing (had ik al gezegd dat dit heeel erg lekker is?) heb ik haar gemaild om te vragen of ik het recept mocht delen. En dat mocht! Zij gebruikt 1 banaan in plaats van 2, maar dan is de verhouding banaan-amandelboter me net wat te heftig. Ze gebruikt ook 1 eetlepel geraspte kokos, ik gebruik er 2. Kortom, ik heb weer eens weinig van het originele recept overgelaten… Jessie geeft verder nog als tip dat je het een paar minuutjes in de diepvries kunt zetten als je het koud wilt eten, of dat je het kunt opwarmen, maar ik vind het prima zoals het is!

Nog een leuk receptje van Jessie uitproberen? Check mijn blog over de pizookie!

Rosbiefsalade

Soms heb je niet zo veel tijd, maar wel zin in iets lekkers (wat zeg ik nou, ik heb altijd zin in wat lekkers!… : ). Deze rosbiefsalade is dan een uitkomst! Zo klaar en lekker als lunch, of als je gewoon van alles meer gebruikt, als maaltijdsalade.

palejo paleo recept rosbiefsalade

Rosbiefsalade



Het is je vast opgevallen, ik heb bij de ingrediëntenlijst geen hoeveelheden genoemd. dat is omdat het niet zo nauw luistert hoeveel je van wat gebruikt, gewoon doen waar je zin in hebt!

Verdeel de sla over het bord. Ik vind rucola het lekkerst, maar gebruik ook wel eens veldsla of mix allerlei soorten door elkaar. Verdeel de cherrytomaatjes over de sla. Vervolgens leg je de rosbief op het bord. Ik kan me voorstellen dat hierbij een hoeveelheid als leidraad wel makkelijk is: ik hou meestal een pakje per persoon aan (ongeveer 100 gram). Je kunt de rosbief per plakje in een dotje op het bord leggen, da’s de snelle methode, maar als je wel ruim in de tijd zit, kun je ze ook mooi oprollen. Leef je uit zou ik zeggen! Strooi dan een beetje zout over de rosbief. De combi zout op rosbief vind ik heel lekker, dus ik doe dat voordat ik de rest van de ingrediënten toevoeg. Dan een flinke eetlepel mayonaise (klik hier voor het recept van mijn mayonaise Paleo-style) en pijnboompitjes. Ook voor de pitjes geldt: heb je tijd dan kun je ze roosteren, en anders kunnen ze er zo overheen. Ook erg lekker! Eindig met een beetje peper. That’s it, enjoy!

Kaneelappeltjes uit de oven

Op zoek naar een lunchgerechtje waar je lekker warm van wordt? Probeer eens kaneelappeltjes uit de oven te maken. Je hebt ze in een handomdraai gemaakt en het is eigenlijk meer snoepen dan lunchen wat je doet! Ik heb ze deze winter al vaak gegeten, maar dat is ook vooral omdat ik het recept steeds wat moest aanpassen totdat het eindelijk was wat ik in mijn hoofd had: een mix van appelcrumble en een appelflap. Vraag me niet hoe ik erbij kwam om daar een combi van te maken, maar toen ik het gerechtje gemaakt had, was het eigenlijk erg lekker. Lekker genoeg om door te experimenteren totdat het precies was wat ik had bedacht. Heel vervelend dat het vele pogingen heeft geduurd om tot dit resultaat te komen……. :)

palejo paleo recept kaneelappeltjes uit de oven

Kaneelappeltjes uit de oven


  • 1 appel
  • 3 eetlepels rozijnen
  • 1 theelepel kaneel
  • 20 gram kastanjemeel
  • 30 gram amandelmeel
  • 2 eetlepels honing
  • 1 eetlepel water
Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik

Verwarm de oven voor op 185 graden.

Schil een appel, haal het klokhuis eruit en snij hem in kleine blokjes. Elke zoete appel is goed. Ik gebruik meestal een Braeburn of een Jazz. Doe de blokjes in een klein ovenschaaltje en schep er 3 eetlepels rozijntjes door. Let op, rozijntjes lijken onschuldig, maar zijn vaak boefjes! Lees hier welke rozijntjes Paleoproof zijn.

Schep door het appel- en rozijnenmengsel een half theelepeltje kaneel en de basis is klaar.

Meng in een aparte kom 20 gram kastanjemeel, 30 gram amandelmeel, 2 eetlepels honing en een halve theelepel kaneel. Voeg eventueel wat water toe (maximaal een eetlepel) om het deeg wat smeuïger te maken. Verdeel het deeg over de appeltjes. Je zult niet genoeg hebben om het hele schaaltje te bedekken, maar dat is niet erg.

Zet het schaaltje 20 minuten in de oven. Ovenwantjes aan, schaaltje eruit en smullen maar!

Espresso brownies

Espresso brownies, moet ik daar eigenlijk nog iets over zeggen? Deze moet je gewoon maken, nu! Nou, oké omdat ik het niet laten kan, toch een uitlegje: deze brownies hebben mijn Paleo-leven gered. Ik denk dat ik drie maanden bezig was en smachtte naar ‘fatsoenlijk’ eten Jolanda-style (lees: iets heel onfatsoenlijks, want Paleo-eten is natuurlijk fatsoen op en top en daar was ik zó klaar mee!). Ik had al heel veel ‘lekkere’ recepten uitgeprobeerd, maar het was het allemaal net niet, flauw of gewoon ronduit smerig. Dit recept zag er echter (ook) veelbelovend uit, dus meteen gemaakt en ze zijn me daar toch een partij lekker!! Eindelijk kon ik weer een superlekkere brownie eten en daar hoefde ik niet eens voor te zondigen. Wauw! Het is nu zelfs mijn basis brownie recept. Nog sterker: zelfs de niet Paleo-ers in mijn omgeving beweren dat ze deze espresso brownies de lekkerste brownies ooit vinden. Als het ooit zou gebeuren dat ik stop met Paleo, dan blijft dit recept op zeker favoriet!

palejo paleo recept espresso brownies

Espresso brownies


  • 375 gram chocolade
  • 112,5 gram kokosolie
  • 3 theelepels espresso poeder
  • 8 eieren
  • 500 gram palmsuiker
  • 2 eetlepels vanille extract
  • 0,5 theelepel zout
  • 100 gram amandelmeel
  • 4 eetlepels kokosmeel

Verwarm de oven voor op 180 graden.

Pak een flinke pan, je  kunt namelijk alle ingrediënten daarin mengen dus dat scheelt een berg aan afwas als je pan meteen groot genoeg is! Zet hem op het laagste vuurtje en voeg de chocolade toe. Ik gebruik de extra puur van Verkade (75%, de Paleo-regel is dat je chocolade van minimaal 70% gebruikt) en dan heb je 5 repen van elk 75 gram nodig. Laat de chocolade smelten. Als het eenmaal gesmolten is, voeg je de kokosolie toe. Roer het door de chocolade heen tot de olie volledig is opgenomen. Voeg 3 theelepels espresso poeder toe. Ik gebruik altijd de espresso van Nescafé en dan staan die drie theelepeltjes gelijk aan 1 stick. Roer de koffie door het chocolademengsel en haal de pan van het vuur. Voeg de acht eitjes toe. De meeste recepten willen dat je ze één voor één doet en steeds tussendoor roert. Dat hoeft hier gelukkig niet, alle eitjes mag je zo in één keer bij het mengsel kieperen. Goed roeren, door de warmte begint het ei al wat te stollen en wordt je mengsel heel dik. Dat is niet erg, gewoon lekker door blijven roeren. Voeg vervolgens de palmsuiker, de vanille extract, het zout, de amandelmeel en de kokosmeel toe. Roer alles heel goed door elkaar.

Ik verdeel het beslag altijd over twee rechthoekige bakvormen (elk ongeveer 15 bij 25 cm) en zet ze gedurende 33 minuten in de oven. Ik weet het 33….een stomme baktijd…. Ik heb voor dit recept al vele baktijden geprobeerd, maar ben uiteindelijk hierop uitgekomen. 33 minuten in de oven levert de perfecte balans tussen krokant aan de buitenkant en smeuïg aan de binnenkant op wat mij betreft. Laat de espresso brownies vervolgens een uurtje afkoelen en snijd je baksel dan in stukken. Ik hou van stevige stukken, dus ik haal er zo een stuk of 20 uit. Warm zijn ze lekker, afgekoeld zalig én je kunt ze prima invriezen en op een later moment eten. Ik hou altijd een voorraadje in de diepvries, in mijn ergste ‘Ik MOET NU chocolade’-bui kan ik dan zonder al te veel moeite mijn chocolade-fix regelen (alleen dat ontdooien duurt altijd zo lang :).

Dit goddelijke recept heb ik helaas niet zelf bedacht (I wish) maar gevonden op de website van Elana Amsterdam. Zij heeft echt fantastische recepten, waaronder dus deze espresso brownies (zij noemt ze espresso fudge brownies). Het leuke van Elana is dat ze altijd met heel weinig ingrediënten werkt (sommige andere bakkers hebben altijd een hele waslijst aan ingrediënten, dan heb ik al geen zin meer om er aan te beginnen) en met weinig materialen, dus de berg afwas wordt ook aanzienlijk beperkt. Erg prettig!

En nou hou ik op met kletsen: hop die keuken in en bakken!

Paleo rozijntjes? Aaargh!!

Als ik aan rozijntjes denk, krijg ik een trillertje in mijn rechteroog en vlekken in mijn nek. Toen ik net Paleo ging dacht ik: ‘rozijntjes, die kunnen als zoetig snoepje fungeren!’ Dus helemaal tevreden met mezelf omdat ik dat bedacht had, at ik af en toe een handje rozijnen. Ik had zo’n grote bus, dus de voorraad ging wel een tijdje mee. Totdat ze op een slechte dag op waren. Nietsvermoedend en naïef huppelde ik naar de winkel. Voor de grap keek ik op de ingrediëntenlijst, want hee: wat zal er anders in rozijntjes zitten dan.. rozijntjes? Nou, daar zit nog veel meer in! GEENEEN rozijnenmerk bleek Paleo rozijntjes te verkopen. Ook niet mijn eigen merk (pakje overgedaan in voorraadbus, geen ingrediëntenlijst meer, je kent dat wel). Alle rozijntjes waren opgeleukt met zonnebloemolie, om de volledig stompzinnige reden dat ze dan mooi glimmen! Dus op naar de volgende supermarkt: hetzelfde effect. En de volgende supermarkt: ook! Stel je een peuter voor die z’n zin niet krijgt. Zijn adem inhoudt tot hij wél z’n zin krijgt (of flauw valt, als ‘ie standvastige ouders heeft) en op de grond gaat liggen krijsen en spartelen? Dat was ik, in die derde supermarkt, in het gangpad van de verrekte (maar wel prachtig glimmende) rozijntjes…. Oké, in gedachte dan.

Gelukkig vond ik al snel daarna bij de plaatselijke drogist (niet een heel logische plek, maar vooruit) een biologisch verantwoord zakje zonnebloemolieloze rozijnen. Belachelijk duur, maar ach, ik kon weer verder met mijn leven, het trillertje en de vlekken trokken langzaam weg, de wereld was weer zoals ‘ie hoort te zijn. Totdat de fabrikant over ging tot Een Verbeterd Recept. Iedere allergiedieeter kent het fenomeen: heb je eindelijk een product dat je mag, gaan ze Het Recept Verbeteren! En dat doen ze uiteraard door iets toe te voegen wat feitelijks niets toevoegt, maar wel leuk op de verpakking staat en uiteraard is dat toevoegsel net iets wat jij niet mag. Ook biologische rozijntjes hebben blijkbaar behoefte aan  glamour want welja: daar was in ene de zonnebloemolie weer!

Gelukkig duurde mijn ellende maar kort want volledig uit het niets trok een collega een pakje rozijntjes uit d’r tas en ging die voor mijn neus op zitten eten. Zij had een doosje dat ik al heel lang niet meer had gezien en waarvan ik dacht dat ze niet meer werden verkocht: de rode doosjes van Sun-Maid! Die kreeg ik vroeger altijd van mijn moeder! En in die rozijntjes….. zitten alleen maar rozijntjes!!! Paleo rozijntjes!!!

palejo product paleo rozijntjes

Dolgelukkig was ik (dank je wel Liesbeth ;), alleen, die rozijntjes blijken heel lastig verkrijgbaar. Ik moet er helemaal voor het dorp uit en de stad in (‘t is toch wat). Bij een enkele AH kon ik de kleine pakjes kopen (zes maal 42,5 gram voor € 1,89) of de bus zoals op de foto (500 gram voor € 2,59). Maar steeds meer supermarkten stoppen met de verkoop. Waarom is mij een raadsel. De kleine pakjes heb ik al maanden niet meer bij mijn vertrouwde adresjes gezien, maar ik heb recent ontdekt dat de Jumbo ze online verkoopt. AH verkoopt online juist de bussen en er is nog één AH in de buurt over die de bussen ook verkoopt. Ik hoop dat meer supermarkten doorkrijgen dat de Paleo rozijntjes van Sun-Maid echt beter zijn dan al die zonnebloemolierommel (en ze zijn gewoon serieus het lekkerst) en ze weer opnemen in het assortiment én ik hoop dat de product developers en marketeers van Sun-Maid niet op een dag het briljante idee hebben de verkoop te stimuleren door de rozijntjes te laten glimmen, want dan schiet ik in een driftbui kleuter-style die zijn weerga niet kent, en dan niet alleen in gedachten!

Ps: onlangs werd ik getipt de rozijntjes van Sundrop te proberen (de rode doosjes met gele smileys). Ik was sceptisch, volgens mij had ik die al een keer overwogen, maar zat er zonnebloemolie in. Maar ja, wegens grote Sun-Maid schaarste toch maar overstag gegaan. En inderdaad: op de verpakking staat ‘rozijntjes’ en verder niets. Mmmm, zit er dan verder ook helemaal niets in of zetten ze het er stiekem niet op???? Ik wilde het eigenlijk toch wel zeker weten, dus ik heb de heren en dames van Sundrop gewoon gemaild. Al heel snel kreeg ik antwoord: nope (mijn woorden, haha), er zitten echt serieus alleen maar rozijntjes in. Joehoe! Blij!!! Dus, in het geval je echt he-le-maal nergens Sun-Maid kunt krijgen (die zijn verreweg het lekkerst), dan is Sundrop een hele goede tweede!

Dadels met spek

14 januari ben ik jarig (hiephiep voor mij!) en met nog ruim een week te gaan, ben ik vast aan het, zoals wij dat thuis wel eens zeggen ‘prakkedenken’ wat ik mijn gasten ga voorschotelen. Recepten voor taartjes heb ik inmiddels plenty dus dat komt wel goed, maar die hapjes zijn wel een uitdaging. Wat ik in ieder geval ga maken zijn dadels met spek, die vond ik pre-Paleo namelijk al lekker. Op het internet kom je allerlei varianten tegen, maar dit is toch wel mijn favoriet: juist het feit dat het van alles een beetje is (hard en zacht, zout en zoet) maakt het tot een snackje waar ik mijn vingers bij opeet. Koud zijn ze ook lekker, maar bij ons krijgen ze zelden de kans om af te koelen :). Oké, dadels met spek it is!

palejo recept paleo dadels met spek

Dadels met spek


  • 15 dadels
  • 15 blanke amandelen
  • 15 plakjes ontbijtspek in reepjes (ongeveer 125 gram, da’s van het Jumbo eigen merk precies een pakje!)
  • halve eetlepel kokosolie

Je kunt in feite elke dadel nemen die je wilt. Vers is prima, maar voorverpakt is ook goed. Als je er maar op let dat er geen toevoegingen in zitten. Het moet namelijk niet gekker worden, maar soms zijn de dadels die je in de supermarkt koopt gesuikerd om ze zoeter te maken. Alsof je een oermens op een ‘hoe kom ik van mijn vliegangst af’- cursus doet: volslagen overbodig! Maar oké, als je dus maar pure dadels hebt, dan is het goed. Ontpitte dadels zijn helemaal fijn, maar da’s vooral omdat het werk scheelt (en we zijn natuurlijk liever lui dan moe!).

In elke dadel stop je een amandel. Vervolgens wikkel je om elke dadel een plakje ontbijtspek. Doe dit een beetje strak, dan blijft de spek ook tijdens het bakken goed zitten. Omdat ik dit al vele, vele, vele malen gemaakt heb, viel me op dat het aantal plakjes ontbijtspek in een pakje altijd rond de 15 is. Vandaar die 15 dadels en amandelen, maak je precies een pakje op.

Doe een klein beetje kokosolie in de pan (het ontbijtspek is in feite al vet genoeg, maar met een beetje olie bakt het wat makkelijker) en leg de dadels met beleid in de pan. Ik zeg met beleid, want als je ze in één gooi in de pan mietert, ligt al je spek er weer af. Voorzichtig dus. Laat ze op een half hoog vuur lekker aan alle kanten bruin worden. Hou je van rauwig spek, bak ze dan kort. Ik bak ze zelf altijd wat langer want dan wordt de dadel nog zachter dan ‘ie van zichzelf al is.

Zoals gezegd zijn de dadels met spek warm echt superlekker, maar koud zijn ze ook heel goed te doen. Dep in dat geval even met een keukenpapiertje het ergste vet eraf. Anders stolt dat en slaat wit uit. Maakt op zich niet zo uit, maar toont niet zo leuk. Afgedekt in de koelkast zijn ze de volgende dag nog steeds zalig.

Nu nog even broeden op de overige hapjes…. misschien maak ik wel Cajun Cashews of Gevulde eitjes.. Jammie!

Paleo gevulde speculaas

Oh jongens, wat ik nu toch voor jullie heb: Paleo gevulde speculaas! Ja, echt! Toen ik Marinka van Eet Paleo vroeg of ik haar recept mocht gebruiken, heb ik haar mijn Sinterklaas-Life-Saver genoemd. En dat is echt zo! Ik weet nog zo goed hoe moeilijk het vorig jaar was om tijdens mijn eerste Sinterklaas sinds de start van mijn Paleo-tijdperk van al dat lekkers af te blijven. Alternatieven had ik nog niet, dus het was heel sneu, Heel Erg Sneu… Maar dit jaar niet! Eerder blogde ik al over echte Paleo-chocoladeletters en een week of wat geleden vond ik dit recept voor Paleo gevulde speculaas. Ik zit deze Sinterklaas gebeiteld!

palejo-recept-paleo-gevulde-speculaas

Paleo gevulde speculaas


Voor de spijs

  • 200 gram amandelmeel
  • snufje zout
  • 140 gram honing
  • 1 ei
  • 2 theelepels citroensap

Voor de speculaas

  • 200 gram amandelmeel
  • 150 gram kastanjemeel
  • 75 gram arrowroot
  • 150 gram kokosbloesemsuiker
  • 20 gram speculaaskruiden
  • snufje zout
  • 110 gram kokosolie in vaste vorm (of 120 ml in vloeibare vorm)
  • 55 gram kokosmelk (of 60 ml)
  • 2 eieren

Verwarm de oven vast voor op 160 graden.

Doe de amandelmeel voor de spijs in een kom. Het is het mooist als je amandelmeel gebruikt dat gemalen is van gepelde witte amandelen, anders krijg je allemaal spikkeltjes in je spijs. Doe de rest van de ingrediënten voor de spijs erbij en meng het heel goed (ik gebruik meestal een vork, lekker prakken!). Wees niet te scheutig met de citroensap, want die smaak overheerst makkelijk. Liever iets te weinig dan te veel gebruiken. Het enige verschil met normale amandelspijs is dat je honing gebruikt in plaats van suiker. Officieel moet de spijs, als een rolletje in folie, een paar dagen in de koelkast rusten, maar dat is bij dit recept niet nodig. Even in de koelkast totdat je het zo meteen nodig hebt, werkt prima.

In een andere kom meng je de droge bestanddelen voor de speculaas door elkaar. Arrowroot, oftewel pijlpuntwortel, is een wit poederachtig spulletje dat gebruikt kan worden als bindmiddel. Ik koop altijd online die van TerraSana, maar in de supermarkt is het ook te krijgen, dan meestal van het merk Smaakt. Vervolgens voeg je de natte bestanddelen toe. Ik heb de kokosolie en de kokosmelk zowel in grammen als in ml weergegeven. Ik vind grammen over het algemeen makkelijker en het scheelt ook afwas (ik zet de kom gewoon op de weegschaal en doe alles er achter elkaar in, direct uit de verpakking en tussentijds zet ik de weegschaal dan steeds op 0). Meer afwas is op zich natuurlijk niet erg, maar daar ben ik veel te lui voor :). Alles heel goed mengen, je zult ziet dat het een mooie homogene massa wordt als je maar even stug door blijft kneden.

Bedek een schaal met een inhoud van minimaal 1 liter (mijn schaal meet ongeveer 16 bij 26 cm) met bakpapier. Als je schaal kleiner is, wordt je speculaas hoger en als je schaal groter is, wordt hij platter. Maakt op zich niet uit natuurlijk, maar hou er rekening mee dat je baktijd dan anders is en dat je, bij een grotere schaal, misschien moeite hebt om alles mooi te bedekken (dat had ik de laatste keer dat ik het maakte, mijn kleine schaal was vies en zoals gezegd: als ik niet per se aan de afwas hoef, zal ik het ook echt niet doen, maar een gekledder dat het was om ook het bovenste laagje dekkend te krijgen!).

Verdeel de speculaas in twee gelijke delen (da’s belangrijk anders krijg je ongelijke laagjes, zoals bij mij op de foto te zien is, ik had net even te veel haast om alles supernetjes te doen…). Doe het ene deel in de schaal en bedek er de hele bodem mee. Ik doe als trucje een laag bakpapier eroverheen en druk het dan voorzichtig aan. Vervolgens verdeel je alle spijs erover (als je de truc met het bakpapier herhaalt, druk dan niet te hard, anders duw je de spijs in de onderste laag). Tot slot verdeel je de rest van de speculaas eroverheen.

Zet de Paleo gevulde speculaas voor 40 minuten in de oven. Vreemd genoeg wordt het bij mij niet elke keer even gaar, ook al kies ik iedere keer voor 160 graden, maar ik heb gemerkt dat dit voor de smaak niet zo veel uitmaakt, het is zelfs juist wel lekker, want het is dan extra smeuïg. Uiteraard kun je het daarna meteen warm opeten, maar persoonlijk vind ik het koud lekkerder en ik vind het zelfs het lekkerst uit de diepvries. Op de één of andere manier lijken de laagjes dan meer een eenheid te vormen (ik weet het, vaag gewauwel, maar ik kan het niet beter uitleggen). Dus ik bak het, laat het afkoelen, snij het in vierkantjes en vries het per stuk in. Op het moment dat ik dan zin in gevulde speculaas heb (momenteel zo ongeveer elke dag :), trek ik een zakje uit de diepvries, en wie zoet de minuten aftelt tot het is ontdooit…, krijgt iets ongelofelijk lekkers!!!!

Ik heb wat kleine wijzigingen in het oorspronkelijke recept gemaakt (meer honing en een snufje zout in de spijs), maar verder heb ik het gelijk gehouden. Je vindt het oorspronkelijke recept voor Paleo gevulde speculaas op Eet Paleo. Ik vind het echt geweldig dat Marinka dit recept heeft ontwikkeld, want mijn Sinterklaas is met dit recept weer op het oude smulniveau. Moge zij maar veel cadeautjes in d’r schoen krijgen!

Trouwens, wat past er beter bij gevulde speculaas dan een beker Paleo warme chocolademelk. Nog niet genoeg van al die Sinterklaasheerlijkheden? Probeer dan ook eens de Paleo chocoladeletter van Magic.

Paleo op vakantie: 8 tips

In het dagelijkse leven is Paleo al een hoop geploeter, maar wat dacht je van Paleo op vakantie? Behalve dat er allemaal grappige beelden in me op komen (zie je de oermens al in een vakantiegrotten-park bijkomen van het jachtige (letterlijk!) bestaan?), denk ik ook: pff wat een uitdaging! Sinds de start van mijn Paleo-tijdperk ben ik drie keer op pad geweest. Twee keer ben ik een week met manlief weggeweest en afgelopen week trakteerden wij mijn ouders op een weekje weg en zijn we er met z’n viertjes op uitgetrokken. Alle keren zijn we in Nederland gebleven, dat leek me al gedoe genoeg. Toch word ik er elke vakantie handiger in, dus ik zeg: veel oefenen :) en wie weet wagen we ooit wel weer een tripje naar het buitenland! Om je vast een voorsprong te geven, deel ik hier met jou wat ik de afgelopen drie vakanties heb geleerd.

Tip 1 voor Paleo op vakantie: accepteer je Paleoheid

Mijn dieet is nou niet het leukste om in te pakken als ik op vakantie ga, liever laat ik het (oeps, vergeten….;) gewoon thuis achter want ‘Ik wil niet al die extra voorbereidingen!’ en ‘Ik heb al genoeg ingepakt aan overbodige kleren en schoenen zonder dat die zooi er ook nog bij moet!’ en ‘Ik wil de rest niet tot last zijn!’ en vooral ‘Ik wil gewoon al die lekkere dingen die ik ga tegenkomen opeten!’ Tja, get over it. Als je vrijwillig voor Paleo hebt gekozen, mag je al helemaal niet piepen (vooruit, klein beetje dan), maar als je zoals ik en velen met mij tot de Paleo-lifestyle bent veroordeeld om gezondheidsredenen: het is nou eenmaal zo. Je hebt dit dieet nou eenmaal en je doet het niet voor niets. Neem een kwartier (oké, eerlijk is eerlijk, ik trok er een half uur voor uit :) voor een flink potje zelfmedelijden en dan hup: maak er de beste Paleovakantie van als je maar kunt!

Tip 2 voor Paleo op vakantie: maak een plan

Tja, culinaire spontaniteit is nou eenmaal ver te zoeken als je het Paleodieet volgt, dus dat geldt ook voor de vakantie. Maar geloof me, je zult baat hebben bij een goed plan (en zeg nou zelf: hoe spontaan ben je als je vooraf je kop in het zand steekt om vervolgens paniekerig door een vreemde stad te rennen op zoek naar een restaurant waar je wel kunt eten  of nog erger: niet meekunt met een uitje omdat je onwijze buikpijn hebt van alle foute dingen die je hebt gehad?). Hoe beter je van te voren hebt nagedacht over het culinaire aspect van je vakantie, hoe meer tijd er tijdens je vakantie overblijft voor de dingen die een vakantie écht de moeite waard maken: je gezelschap, de omgeving en de uitstapjes.

Als je een plan maakt, denk dan niet alleen aan het avondeten, maar ook aan de overige maaltijden en de snackjes. Het voordeel van een goed plan is dat je er voor kunt zorgen dat je ’s avonds alleen dingen eet die de andere dag prima als lunch kunnen dienen. Zo aten we bijvoorbeeld mosterdkip met spek. Dat was de dag erna, zittend op een bankje op een leuk pleintje, bakje op schoot, prima te doen! Het scheelt heel veel tijd als je het op deze manier aanpakt.

palejo paleo recept lunch kip spek mosterd ananas

Nog een voordeel is, dat je alleen die ingrediënten en dat gereedschap met je meezeult dat je ook echt nodig hebt én het voorkomt dat je gerechten niet kunt maken omdat je dat ene ingrediënt niet bij je hebt.

Als je een plan hebt, is het ook makkelijker om niet te zondigen. Momenten waarvan je van te voren al weet dat ze lastig gaan worden, kun je zo opvangen door iets in je tas te hebben wat je gruwelijk lekker vindt. Wedden dat het dan niet meer zo moeilijk is ‘de verstandige keuze’ te maken?

En eentje waar ik heel veel aan heb gehad: als je van plan bent te gaan zondigen (dat was ik :), plan dat dan ook in. Zo zijn de niet-zondig momenten makkelijker uit te zitten (omdat je straks ‘los’ mag). De belangrijkste reden voor mij om het in te plannen is, omdat ik er geheid last van krijg. Dat doe ik in het dagelijks leven ook. Als ik zondig, dan is dat vaak op vrijdag, zodat ik in het weekend rustig bij kan komen. En zo heb ik voor de afgelopen vakantie Het Grote Zondigen op de laatste dag gepland. Dan kan ik het nagenieten thuis uitzingen en gaat het niet ten koste van mijn vakantie (zo gezegd, zo gedaan, ik heb nog dágen ‘nagenoten’…. Maar wel mooi thuis, niet op vakantie).

Tip 3 voor Paleo op vakantie: bespreek het met je reisgenoten

Voor mijn lief is het natuurlijk niet nieuw. Op vakantie geldt eigenlijk hetzelfde als thuis: ontbijt en lunch is ieder voor zich, avondeten is Paleo en snacken is een mix: hij snackt zijn eigen ding, ik snack Paleo en soms snackt hij Paleo mee. Maar voor mijn ouders is het wel nieuw. Tuurlijk eten we wel eens bij elkaar en laat ik ze altijd mijn nieuwe baksels proeven, maar een hele week, da’s toch wel even wat anders. We zijn er dus van te voren voor gaan zitten en hebben afgesproken dat we thuis ontbijten, dat we tussen de middag ergens lunchen en dat ik dan voor mezelf wat meeneem en dat we niet uit eten zouden gaan (dat vond ik wel lastig, want het is gewoon leuk om te doen en voor mijn gevoel ontnam ik ze dat nu een beetje). Voor de avonden, tijdens het spelen van (hoe toepasselijk) een potje Stenen Tijdperk zou ik allemaal lekkere Paleo-hapjes zoals bijvoorbeeld gevulde eitjes of Cajun Cashews serveren. Eigenlijk heb ik er een soort uitdaging van gemaakt: nee, we zouden dan wel niet uit eten gaan, maar ik zou proberen hen Paleotechnisch zodanig in de watten te leggen dat ik er aan het einde van de week ‘twee zieltjes bij had’. Nou, dat laatste is natuurlijk niet gelukt, maar ze hebben wel gesmuld! Kortom, omdat we het van te voren hadden besproken, leverde het totaal geen issues op. Heb ik me schuldig gevoeld toen we langs al die leuke restaurantjes liepen? Ja, een beetje wel, maar toen vervolgens thuis de bordjes spreekwoordelijk bijna schoongelikt werden, was ik dat allang weer vergeten.

Tip 4 voor Paleo op vakantie: neem lastig te verkrijgen producten van thuis mee

Vroeger vond ik ‘De Nederlander’ met z’n aardappels en potjes pindakaas in het buitenland een beetje stom en burgerlijk, nu ben ik die ‘De Nederlander’ met mijn eigen potje mosterd, kokosolie, zout, Coconut Aminos, tomatenpuree, ananas, zoete aardappels, notenmixen, kruidenmixen enzovoort, enzovoort in de achterbak. Het is echt verschrikkelijk hoeveel ik meezeul. Maar het is aan de andere kant ook naïef om te denken dat de producten die je thuis niet makkelijk kunt krijgen, op je vakantieadres zowat spontaan in je boodschappenmandje springen. Neem dat dus gewoon mee. Je hebt op vakantie wel wat beters te doen dan achter je boodschappen aan te rennen!

Tip 5 voor Paleo op vakantie: Google thuis vast wat handige adressen

Zoek van te voren dat adres van bijvoorbeeld een natuurwinkel vast op, mocht je toch een ingrediënt vergeten zijn, dan kun je het misschien daar vinden. Of bekijk wat restaurants: misschien zit er wel eentje tussen die wel al bekend is met Paleo: kun je toch uit eten!

Tip 6 voor Paleo op vakantie: verwen jezelf!

Als je dingetjes mee hebt die je écht lekker vindt, kost het je veel minder moeite om nee te zeggen tegen al die PaleNo’s. Zo had ik bijvoorbeeld pakjes Chocomylk mee (zo lekker!), had ik van te voren allerlei koekjes gebakken (zoals de Snickerdoodles, moest ik nog moeite doen om te zorgen dat de rest ze niet allemaal opat) en weet je wat ook helpt: neem iets decadents mee. Zo zie ik regelmatig goodies in webshops die ik eigenlijk wel een keer wil proeven, maar die ik veel te duur vind. De vakantie is een uitstekend moment om het gewoon een keer te doen (je hebt tenslotte geld uitgespaard door niet uit eten te gaan, toch?). Levert een absoluut genietmomentje op!

Tip 7 voor Paleo op vakantie: vráág gewoon of je je eigen eten mag opeten

Een primeur deze vakantie: ik heb in een lunchroom gevraagd of ik mijn eigen eten op mocht eten en het mocht! Voorgaande vakanties voelde ik me steeds heel bezwaard om dat te vragen, bang als ik was dat ze dat stom zouden vinden. Deze vakantie voelde ik me, gesteund door mijn drie reisgenoten, stoer genoeg om het gewoon te vragen: want hé, ik eet dan wel uit mijn eigen bakje, ik heb drie wél betalende gasten bij me, dus graag of heel niet! De man achter de toonbank keek niet eens verbaasd. Hij vond het prima en vroeg achteraf, ook aan mij, of het eten gesmaakt had. Ik kon het natuurlijk niet laten om een grapje te maken en hem mijn complimenten aan de kok te geven :).

Tip 8 voor Paleo op vakantie: als je zondigt, doe dat dan zeker niet met mate

Ga je toch zondigen? Doe dat dan met overgave en geniet ervan! Ik wilde bijvoorbeeld absoluut van de streekproducten proeven, dus op de laatste dag van de vakantie hebben we een amuse-route gedaan: 5,5 km wandelen van sterrenrestaurant, naar kasteel, naar taveerne, naar stadscafé en overal kregen we een heerlijk hapje. Heerlijk! Zowel van de wandeling als van het eten heb ik tot in mijn tenen genoten. Of ik er daarna ook lol van heb gehad? Jep, drie dagen buikpijn, maar ik zou het zo weer doen! De moraal: denk van te voren na of het je waard is, zo ja, doe het dan en doe het goed. En waag  het niet om je schuldig te voelen. Stel dat je je voor 80% aan het dieet hebt gehouden en 20% hebt gesmokkeld. Op vakantie! Da’s toch een prestatie van wereldformaat? Daar mag je best trots op zijn!

Paleo snickerdoodles

De Paleo snickerdoodle is een heel lekker kaneelkoekje. Knapperig van buiten en zacht van binnen en in een oogwenk gemaakt! De herkomst van het koekje is niet helemaal duidelijk. Waarschijnlijk is ‘ie bedacht in Amerika door Duitse immigranten. Waar de naam vandaan komt, is ook niet helemaal duidelijk. Het zou een verbastering kunnen zijn van het Duitse Schneckennudel (kaneelbroodje), maar het zou ook uit het Engels kunnen komen, want het was een tijd ‘in’ om koekjes onzinnamen te geven. Hoe dan ook, het heeft niets te maken met de bekende chocoladereep, ook niet qua smaak, maar ik vind het in ieder geval een onwijs geinig woord. Het recept kan variëren, maar wat alle snickerdoodles gemeen hebben is dat ze, voordat ze de oven in gaan, door een mengsel van suiker en kaneel worden gerold. Het oorspronkelijke recept bevat uiteraard allemaal Paleo-no-no’s, maar deze variant is helemaal Pale-Oké. Kortom, ik presenteer: Paleo snickerdoodles!

Paleo palejo recept snickerdoodles

Paleo snickerdoodles


  • 250 gram amandelmeel
  • 120 gram + 6 eetlepels palmsuiker
  • 2,5 theelepel kaneel
  • 1 theelepel baksoda
  • halve theelepel zout
  • 1 losgeklopt ei
  • halve theelepel vanille-extract
  • 100 gram gesmolten kokosolie

Verwarm de oven voor op 180 graden.

Mix 6 eetlepels palmsuiker met 1,5 theelepel kaneel in een kommetje en zet het even apart.

Mix de amandelmeel, 120 gram palmsuiker, 1 theelepel kaneel, de baksoda en het zout goed door elkaar. Klop een ei los en meng dit door de droge bestanddelen. Voeg het vanille-extract en 100 gram gesmolten kokosolie toe. Goed mengen. Draai balletjes van het deeg (ongeveer 2 centimeter in doorsnede) en haal elk balletje door het suiker/kaneel-mengsel. Leg de balletjes op bakpapier en hou daarbij minimaal 4 centimeter tussen elk balletje vrij want de balletjes gaan ‘lopen’ en worden zo koekjes van ongeveer 6 centimeter doorsnede.

10 minuutjes in de oven en ze zijn al klaar! Het moeilijkste komt echter nog: er af kunnen blijven tot ze afgekoeld zijn :)

Je kunt ze heel goed in een afgesloten doosje een paar dagen bewaren (als je dat al redt), je kunt ze zelfs invriezen, dat is nog eens handig, zo heb je altijd koekjes op voorraad! Dit recept heb ik al heel lang, al vanaf het begin van mijn Paleo-tijdperk en ik heb werkelijk geen idee meer waar ik het vandaan heb. Ik heb zelfs gegoogled en kwam er zo achter dat er niet alleen van het oorspronkelijke recept veel varianten bestaan, ook de Paleo snickerdoodle versie kent inmiddels vele varianten. Ik heb echter niet het oorspronkelijke recept waar ik vanuit ben gegaan kunnen achterhalen. Mocht je het recept herkennen, laat het me dan weten, dan zorg ik alsnog voor een correcte bronvermelding. En nu genoeg geneuzeld, stoppen met lezen en lekker gaan bakken dat koekje!

Paleo chocoladeletter

Ik heb nou toch een fantastische ontdekking gedaan: de Paleo chocoladeletter! Hij bestaat!! Vorig jaar was mijn eerste Sinterklaas sinds ik Paleo ben gegaan en sjonge wat was dat eetgewijs een sneue bedoening. Ik ben dol op Sinterklaas en al het snoepgoed dat erbij hoort. Het is me goed gelukt om eraf te blijven hoor, maar toch, leuk was anders, er was een knap staaltje zelfbeheersing voor nodig!

Paleo chocoladeletter palejo product

Maar toen ik pas mijn maandelijkse online Paleoboodschapjes aan het doen was, zag ik in ene de Paleo chocoladeletter. Ongelofelijk! Eerst was ik nog sceptisch want vorig jaar zag ik chocolade sinterklazen die veelbelovend leken, maar die toch niet Paleo bleken te zijn. Dus voorzichtig naar de ingrediëntenlijst gekeken: 60% cacao en 40% kokosbloesemsuiker. Meer niet! Dus vrij van sojalecithine, melk, geraffineerde suikers of gluten. Ik heb hem héél snel in mijn winkelmandje gedaan! Er zijn twee varianten: de pure, die ik heb besteld en de ‘melk’, deze heeft als extra ingredient kokosmelkpoeder, maar daarvan weet ik  niet zo goed of het Paleo is, dus ik ben eerst maar gewoon voor safe gegaan en heb de pure besteld. Voor € 5,95 krijg je een chocoladeletter S van 50 gram.

De chocoladeletter wordt geproduceerd door Magic, een Belgisch bedrijf. De mannen achter Magic zijn Stijn van Paemelen en Peter Heerwegh, twee voedselingenieurs die vinden dat iedereen moet kunnen genieten van chocolade (eens!). In Nederland is de Paleo chocoladeletter alleen te verkrijgen via de webshop van Puur Mieke.

En nu wil je natuurlijk weten of het ook wat is! De verpakking is heel basic, gewoon een plastic doosje. De letter was helaas gebroken, maar dat mag de pret verder niet drukken, hij kan toch niet in een keer naar binnen. Wat wel even tegenviel, is dat ‘ie hol is… Had ik natuurlijk kunnen bedenken, want de letter  is 11 centimeter hoog en 8 cm breed en weegt ‘slechts’ 50 gram, dan kan hij natuurlijk nooit massief zijn. Maar omdat de chocoladeletters ‘van vroeger’ massief zijn, ging ik er heel naief vanuit dat dat dan voor alle letters geldt…

Het belangrijkste: de smaak. Wat heel fijn is aan deze chocolade is dat hij romig op je tong aanvoelt. PrePaleo at ik eigenlijk nooit pure chocolade, alleen melkchocolade omdat die veel romiger/boterig/fluweleriger is en dat vind ik juist zo lekker aan chocola. Melk is natuurlijk helemaal Paleo-no, dus ben ik sowieso overgestapt op pure chocolade. Dat fluwelige mis ik dus wel, maar deze Paleo chocoladeletter is puur én heeft dat romige waar ik van hou! Het aandeel suiker is vrij hoog en kokosbloesemsuiker is van nature zoeter dan gewone suiker dus ik verwachtte een mierzoete letter, maar dat is zeker niet het geval. Hij is zoet, maar niet te zoet. Precies goed eigenlijk. De smaak is verder apart, maar wel lekker. Los van het zoetige, dat dus wel meevalt, komt de smaak van de kokosbloesemsuiker sterk naar voren, prima als je dat lekker vindt natuurlijk, dan is dit echt de chocolade voor jou. Hou je daar niet van dan zal je deze chocolade waarschijnlijk niet zo heel lekker vinden. Verder zitten er ondertonen van karamel, koffie en drop in. Drop? Ja, daar had ik ongeveer de halve letter (erg naar :) voor nodig. Ik proefde iets bekends, maar wist niet wat. Na het zesde stukje viel het kwartje: de chocolade smaakt droppig! Verder hebben de meeste Paleo verantwoorde chocolades een wat muffig nasmaakje. Dat heeft deze heel in de verte ook, maar lang niet zo erg als bij de rest.

Kortom: het is een bijzondere chocolade die je tijdens Sinterklaas voor de verandering eens gewoon doet voelen, want net als de rest kun je je tandjes in een chocoladeletter zetten! Hulde voor de mannen van Magic!

Trouwens, zit je nog niet aan je cacaotax (ik kan me niet voorstellen die grens ooit te bereiken ;), dan lust je vast nog wel een beker Paleo warme chocomelk. Nog niet genoeg van al die Sinterklaasheerlijkheden? Probeer dan ook eens de Paleo gevulde speculaas. Die is zó lekker, die moet je gewoon een keer geproefd hebben!

Zoete kip uit de oven

In het kader van smikkelen en smullen heb ik hier weer een toppertje: zoete kip uit de oven. Het heeft wel iets weg van nuggets, maar dan heel zoet. Je glazuur knalt bijna van je tanden af, maar het is lekker, joh! Het is een gerechtje wat vooral kinderen heerlijk vinden (maar waar de grote mensen stiekem het meest van snoepen… :) en wat ze ook heel leuk zullen vinden om bij te helpen omdat je er lekker vies van wordt. Huh? Vies? Ja, lekker vies!

palejo paleo recept zoete kip uit de oven

Zoete kip uit de oven


voor de kip

  • 450 gram kipfilet
  • 50 gram tapioca
  • 2 eieren
  • 225 gram amandelmeel
  • halve theelepel zout
  • kwart theelepel peper

voor de saus

  • 200 gram honing (voel je je glazuur al omkrullen?)
  • 80 ml Coconut Aminos
  • halve theelepel knoflook

Klik op het ingrediënt om te zien welke ik gebruik


Verwarm de oven voor op 220 graden en snij in de tussentijd de kip in blokjes van ongeveer 2 bij 3 cm. Doe de eitjes in een schaaltje en klop ze goed los. Doe de tapioca in een tweede schaaltje en de amandelmeel in een derde schaaltje. Mix de peper en zout door de amandelmeel.

En nu komt het gekledder voor gevorderden: haal de kip eerst door de tapioca, dan door het ei en vervolgens door de amandelmeel. De manier om niet helemaal onder de troep te komen te zitten is door de kipstukjes één voor één door de schaaltjes te halen (geloof me, het stelt je geduld op de proef, maar het wordt echt, echt minder rommelig zo. De eerste keer dacht ik: ‘wat maakt het nou uit of je alles in één keer in het bakje flikkert?’ Nou, de amandelmeel-tapioca-eidrek zat ongeveer tot aan mijn oksels, zo erg maakt het uit!). Wat ook helpt is als je één hand reserveert voor de tapioca en de amandelmeel en één hand voor het eigeel. Heb je allemaal geen zin in dit getut: ‘dive in’ zou ik zeggen en stuur me alsjeblieft de foto’s van jezelf als je klaar bent :).

Leg de stukjes kip niet op een hoopje maar naast elkaar op een bakrooster dat je hebt afgedekt met een vel bakpapier. Zet de kip voor ongeveer 25 minuten in het midden van de oven. Halverwege draai je ze allemaal even om, dan worden ze aan alle kanten mooi bruin en knapperig.

Terwijl de kip z’n ding doet, ga je de saus maken. Doe de Coconut Aminos, de honing en de knoflook in een pannetje en laat het al roerend goed warm worden.

Na de 25 minuten oventijd haal je het bakrooster eruit en giet je de saus over de kipstukjes. Zorg dat je elk stukje van saus hebt voorzien, want zonder saus worden ze zo droog als klaphout. Doe de kip met de saus nog drie minuten in de oven. En tadaa! Zoete kip uit de oven: laat het smikkelen en smullen maar beginnen!

Door het amandellaagje en de honing vult dit gerecht enorm, je kunt er, als je er bijvoorbeeld rucola bij serveert, makkelijk met z’n viertjes van eten. Wat ook lekker is, is een deel van de kip bewaren en de dag erna als lunch te eten. Koud zijn ze ook heerlijk!

Het oorspronkelijke recept is overigens bedacht door Kristen, een receptontwikkelaar, voedselfotograaf en blogger uit Vancouver. Ik heb het recept niet één op één overgenomen simpelweg omdat ik de hete saus die zij gebruikt niet heb. In plaats daarvan heb ik Coconut Aminos gebruikt. De yoghurtdip (niet-Paleo!) heb ik ook achterwege gelaten.

Neem eens een kijkje op The Endless Meal, daar besteedt Kristen af en toe aandacht aan Paleo-recepten (dus let op, niet alles wat je op haar blog vindt, is geschikt), maar wat misschien nog wel leuker is: ze geeft tips voor als je zelf een foodblog hebt, met name op het gebied van voedselfotografie. Leuk om te lezen!